Pytanie: Jakie środki możemy wykorzystać w przygotowaniach do kongresu Arava?
Odpowiedź: Spróbuj sobie wyobrazić, że jest to twoja ostatnia szansa.

Nie chodzi tu o materialne życie, z którego wielu potrafiłoby zrezygnować. Połowa ludności świata byłaby w stanie nacisnąć przycisk bezbolesnego wyłączenia, gdyby istniała taka możliwość. Ludzie nie czują aż tak bardzo lęku przed samą śmiercią, lecz przed tym, co jej towarzyszy.

Dlatego też musimy zaangażować się w przemyślenie warunków, które mamy dziś do dyspozycji. Zgodnie z naszymi wcześniejszymi uwarunkowaniami, naszymi kongresami, po tych wszystkich przygotowaniach po prostu nie mamy odwrotu. Cały świat martwi się o swoją przyszłość i nie wie, czego można się spodziewać. Jest bezradny wobec procesów kryzysowych. I jeśli nie znajdziemy siły spójności, nie będziemy w stanie nic zrobić ze sobą i światem. Jeżeli nam się nie powiedzie, to położymy kres nie materialnemu, ale duchowemu życiu.

Również kobiety muszą to zrozumieć – powinny się one troszczyć o nas i wywierać na nas presję. Mężczyźni muszą zrozumieć, że tak trzeba. Musimy wznieść się ponad wszystko, co nas dzieli, ponad kłótnie i nieporozumienia, ponad tarcia i konflikty. Co więcej, niech one będą – to da nam jeszcze większą możliwość wzniesienia się ponad nimi. Ponieważ człowiek rośnie tylko wraz ze wzrostem egoizmu, poprzez sprzeciwianie się jemu. Więc powinien on wzrastać i piętrzyć się coraz wyżej i wyżej – a my potrzebujemy tylko wytrwałości, i za każdym razem będziemy w stanie osiągnąć sukces.

Jestem nastawiony optymistycznie. Mamy siły w Izraelu i na całym świecie. Nawet jeśli niektóre grupy przechodzą przez trudne stany, nie mniej jednak wszystko ułoży się jak najlepiej, taka jest droga. Chorób wieku dziecięcego też się nie uniknie – co więcej, wzmacniają one na całe życie nasz system immunologiczny.

Z lekcji  do „Przedmowa do Księgi Zohar, 03.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystko, co studiujemy w kabale, to prawa zjednoczenia dusz. Ponieważ nie widzimy jeszcze dusz, postrzegamy je w postaci materialnych ludzi. I w tych prawach połączenia jeden może być wyżej od drugiego, niżej albo równy drugiemu. Ale wszystkie te trzy warunki powinny być obecne w każdym z nas. Jeżeli te trzy warunki nie będą ze sobą zjednoczone, to wtedy nie powstanie miedzy nami prawidłowe połączenie.

Ponieważ każdy powinien otrzymywać od innych, obdarzać ich i być połączony z nimi jak równy z równym. Takie połączenie powinno być zrealizowane w każdym człowieku.

Po rozbiciu nikt z nas nie ma siły do działania ukierunkowanego na obdarowywanie. A jeżeli człowiek odczuwa prawdziwe pragnienie osiągnięcia tego, to zaczyna rozumieć, jak powinien łączyć się z innymi ludźmi. A jeżeli nie dąży do zjednoczenia, to nie osiągnął jeszcze prawdziwego pragnienia obdarzania. Ponieważ jedno bez drugiego jest niemożliwe.

A gdy człowiek łączy się z innymi ludźmi, to im większą ilość udanych relacji nawiąże, otrzymuje dzięki temu więcej sił. Nikt z nas nie ma siły do obdarowywania, ale dzięki połączeniu z innymi ludźmi odnajdujemy osobistą moc.

I ta osobista moc jest już wspólną silą należącą do nich wszystkich. A jest nią doładowana osoba, która doprowadziła do połączenia. W takim stopniu, w jakim posuwa się naprzód, łączy się coraz bardziej ze swoimi przyjaciółmi, aby obdarzać ich, ponieważ czuje, że w niektórych kwestiach ma większe doświadczenie i więcej siły niż oni. Lecz są również takie przypadki, w których człowiek czuje się słabszy, niższy od nich i dlatego otrzymuje od nich siłę i wsparcie; jest on zainspirowany ich pragnieniami.

Ale jednocześnie powinni oni czuć się jak równi i być przyjaciółmi, albowiem miłość jest możliwa tylko między równymi o podobnych upodobaniach. W ten sposób człowiek posuwa się naprzód i dzięki temu połączeniu buduje duchowe naczynie. Gdy łączy się dziesięciu przyjaciół, wówczas otrzymuje on dziesięć razy więcej siły, a gdy łączy się 100 przyjaciół, wtedy otrzyma on 100 razy więcej siły do połączenia. Chociaż jest to o wiele bardziej skomplikowane i poważne przedsięwzięcie.

W ten sposób człowiek pracuje w małej grupie i właśnie w taki sposób trzeba zorganizować wszystko na skalę całej ludzkości. Ta „duża grupa” podlega tym samym prawom. W ten sposób osiągniemy cel stworzenia.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 02.02.2012

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Musimy przygotować się do kongresu na pustyni Arava – o ile się odbędzie. Przecież nie możemy ustalić terminu kongresu według kalendarza, lecz tylko zgodnie z gotowością do niego.

Dlatego musimy być świadomi, każdego dnia w tym miesiącu przed kongresem: czy jesteśmy naprawdę gotowi do ataku?

Powiedzmy, że jest krawiec, który otrzymał zamówienia i szyje dla ludzi raz spodnie, raz koszule, lub nakrycia głowy. Z tego żyje i to wystarcza mu do życia. Czy opłaca mu się robić dla siebie reklamę, czy nie? Jeśli jest dobrym krawcem i ma wiele do zaoferowania, to opłaci mu się robić reklamę. Jeśli jednak nie przygotował prawidłowych haseł reklamowych, jeżeli nie wie dokładnie, jak mógłby się zaprezentować i nie wierzy w sukces, to lepiej będzie dla niego, aby milczał i pozostał z tym co ma. Bo kiedy zrobi sobie reklamę a wiadomo jest, że nie potrafi pracować, to nie będzie w stanie zarobić nawet na chleb jak kiedyś.

Dlatego powinniśmy przed wyjazdem zastanowić się nad tym, zanim odważymy się zrobić ten skok w duchowy rozwój: czy mamy w rękach środki do tego wzrostu czy nie, czy mamy pragnienie, poczucie braku, gotowość, czy mamy coś, z czym możemy wyruszyć do ataku?

Z lekcji do ksiegi Zohar, 30.01.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie