Czym jest niepowodzenie w pracy duchowej? W zasadzie nie ma żadnych niepowodzeń. Wszystko, co się dzieje, powraca do swojego korzenia, a pozostaje z tego tylko określone doświadczenie, które przyda się człowiekowi teraz lub później.

Na końcu drogi, dzięki temu że osiąga poznanie wiecznej i doskonałej miłości Stwórcy do niego, człowiek widzi, że Stwórca, który go stworzył, zaplanował całą jego drogę, otworzył mu oczy i ukształtował wszystkie ukrycia jakich doświadczał na drodze, we wszystkich stanach.

Wszystko to wyszło z punktu, od którego wszystko się zaczyna i w którym wszystko się kończy. Tym punktem jest Dobry i Czyniący dobro, zarówno dobrym jak i złym, nie kierując się żadnym rachunkiem wobec samego człowieka. Wtedy człowiek rozumie, że nie było żadnych niepowodzeń, upadków, ciosów, lecz wszystko pochodziło z wiecznej, nieskończonej miłości.

Na czym więc polega istota niepowodzeń? Niepowodzenia to różne formy ukrycia, które człowiek musi przezwyciężyć, ponieważ inaczej nie odczuje odkrycia. Stwórca musi przeprowadzić człowieka przez wszystkie te stany.

Odkrycie powinno nastąpić w dwóch przejawach. Po pierwsze indywidualnie dla każdej duszy, tak aby każdy rzeczywiście odczuł Stwórcę zgodnie ze swoimi kelim, które posiada tylko on i nikt inny. Każdy, jak się to mówi, znajduje się wewnątrz swojej duszy, w splocie swoich pragnień i upodobań, które są właściwe tylko jemu.

Ponadto odkrycie musi nastąpić aż do najwyższego punktu Tronu Chwały (Kise a-kawod). Co to oznacza? Słowo „kise” w języku hebrajskim pochodzi od słowa „kisuj” oznaczającego pokrycie, ukrycie. Oznacza to, że wszelkie ukrycia przemieniają się w wielkość Stwórcy, i człowiek osiąga najwyższy stopień odczuwania Stwórcy.

Właśnie tym powinniśmy zajmować się w grupie i przekazywać sobie nawzajem już teraz, dopóki nie odczuwamy ważności wielkości Stwórcy, aby reklama tego „cudu” dała nam „paliwo” do pracy duchowej. Kiedy wszyscy mówią o wielkości Stwórcy, staje się ona ważna. To po pierwsze.

Po drugie, dzięki tej pracy jednoczymy się ze sobą, łączymy nasze pragnienia, anulujemy siebie wobec przyjaciół i tak dalej. Dzięki tej pracy, która jest jedynym a zarazem wieloaspektowym działaniem, osiągamy wiele rezultatów.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.10.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie