W pierwszy dzień święta Sukkot otrzymujemy nowy dodatek do naszych kelim – obłóczenie w nas Sefirot Chesed, które nazywa się „Uszpizin Abraham”. Stopniowo ożywiamy ciało wspólnej duszy Adama Riszon, która była rozbita. W pierwszej kolejności zbieramy taki duchowy parcuf, który jest gotowy na przyjęcie światła Chesed.

Chesed – to najwyższa właściwość, którą otrzymujemy od głowy duchowego parcufa (Sefirot Keter, Chochma, Bina), dlatego przyobleka się w nas jako pierwsza. Czujemy, że nadszedł nowy stan i przyniósł nowego ducha, nowe zrozumienie. Jest dana jako prezent, musimy tylko czekać, pragnąć, prosić. Jeśli chcę obdarzać przyjaciela, to staję się godny otrzymania daru.

Powiedziano, że każdy, kto zechce przybliżyć się do Stwórcy, zobowiązany jest najpierw przyjąć właściwość prawej linii, czyli właściwość wiary. Grupa, która dąży do zjednoczenia, w pierwszej kolejności musi osiągnąć właściwość Abrahama – właściwość wiary. Gdy we wszystkich pragnieniach króluje właściwość miłosierdzia, oznacza to, że Abraham przyoblekł się w nie.

W Księdze Zohar jest powiedziane: „Nie ma na świecie nikogo, kto mógłby zrównać się z wielkością Abrahama, który okazał miłosierdzie wszystkim stworzeniom”. Obdarzanie, dokonane przez Abrahama było tak ogromne, że dlatego nazywa się go ojcem narodu – pierwszym z praojców.

Z lekcji na temat „Uszpizin Abraham – Sefirot Chesed”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

A teraz człowiek może przyciągnąć [radość] z czasu pracy, który już przeszedł – ponieważ wtedy nieustannie dziękował i wychwalał Stwórcę za to, że Stwórca za każdym razem przybliżał go, i odczuwał radość. Radość, którą miał wtedy, może przyciągnąć teraz, w Sukkot. (Baal HaSulam. Szamati. 96. Co oznacza w pracy duchowej „odpady gumna i winnicy”)

Pytanie: Jaka jest różnica między radością w zwykłym domu a radością w tymczasowym szałasie?

Odpowiedź: To duża różnica, ponieważ w stałym mieszkaniu działa jedna siła, a w tymczasowym, powiedzmy, w szałasie, ta siła jest znacznie mniejsza. Dlatego człowiek powinien włożyć więcej wysiłku, aby w szałasie świeciło to, co świeci w jego stałym mieszkaniu.

Pytanie: Czy dążenie powrotu do radości, która była w stałym domu, nie jest zadowoleniem siebie? Jeśli tak, to jak się temu sprzeciwić?

Odpowiedź: Może się to zdarzyć. Jak temu przeciwdziałać? – Nie poddawać się wszelkiego rodzaju słabościom.

Z lekcji według listu Rabasza, 18.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Dni święta Sukkot symbolizują etapy zbudowania duchowego naczynia (kli), czyli duszy, która włącza w siebie siedem Sefirot. Trzy z dziesięciu wyższych Sefirot: Keter, Chochma, Bina przychodzą do nas z góry, dlatego że są to właściwości Stwórcy, które On chce nam pokazać. A z tych właściwości budujemy w sobie szczególną właściwość w oparciu o połączenie między nami. Pomimo tego, że ta właściwość znajduje się wewnątrz stworzenia, jest absolutnie podobna do Stwórcy – to czyste obdarzanie.

Siedem dni Sukkot – to siedem etapów zbudowania pełnego kli naszej duszy, kiedy wewnątrz materiału stworzenia buduje się coś podobnego do Stwórcy. Taki jest wewnętrzny sens święta Sukkot i ogólnie całego naszego życia i istnienia. Dlatego należy studiować, jak z różnych, przeciwstawnych sił zbudować nasze zjednoczenie, jedność.

Pierwszy dzień Sukkot związany jest z pierwszą, przychodzącą do nas od Stwórcy właściwością, która nazywa się Abraham. Jest to kategoria prawej linii, naprawienie do właściwości miłosierdzia, czyli dążenie do prostego, bezgranicznego obdarzania.

A drugi dzień, druga właściwość – to Izaak, który idzie w lewej linii, w przezwyciężaniu, pracując z pragnieniem otrzymywania ze względu na obdarzanie. Jest to już inna, przeciwstawna Abrahamowi właściwość. Człowiek przezwycięża swój egoizm i chce upodobnić swoje pragnienie otrzymywania przyjemności do właściwości Abrahama, który jest cały ze względu na obdarzanie, i wtedy otrzymuje życie z prawej linii, siłę miłosierdzia.

Jak zbudować te stopnie Abraham, Izaak itd.? Staramy się postępować w naszym połączeniu, aby nasze połączenie umacniało się z dnia na dzień. Wówczas każdy poczuje, jaki dodatek otrzymał od silniejszej jedności. W takiej formie stopniowo odkryjemy, czym są duchowe Sefirot i ich wzajemne włączanie się, czym jest duchowy parcuf, który powstał w wyniku prawidłowego połączenia tych sił, zwanych „Sefirot”.

W istocie duchowy parcuf jest punktem przecięcia właściwości Stwórcy i właściwości stworzenia, pragnienia otrzymywania i pragnienia obdarzania. Z dwóch sił, Keter i Malchut, rodzą się wszelkiego rodzaju właściwości między Keter i Malchut, wszystkie siły i ich połączenia pomiędzy nimi, z których powstają wszystkie właściwości istniejące w naturze.

Ludzie dążą do poznania i zrozumienia natury, do poczucia, czym jest, ale na razie nie są w stanie tego zrobić. Cała natura składa się z sił otrzymywania, sił obdarzania i ich kombinacji między sobą.

Z lekcji na temat „Uszpizin Izaak – Sefirot Gwura”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Święto Sukkot poświęcone jest budowie ekranu, przykrycia sukki (schach), aby stworzyć miejsce dla duszy. Ograniczamy, naprawiamy nasze pragnienie czerpania przyjemności i budujemy nad nim ekran. Tym pokryciem, oddzielającym nas od Stwórcy, tworzymy przegrodę, która nie pozwoli nam bezpośrednio otrzymać od Niego Wyższego Światła, a tylko poprzez ekran (schach).

Dach i ściany sukki, jej wielkość – wszystko to symbolizuje szczegóły naszej duszy, zasady jej budowy.

Dach sukki ukrywa nas przed światłem słonecznym, które symbolizuje bezpośrednie światło. Przecież słońce świeci jednakowo dla wszystkich, bez żadnych barier. Sukka ma cztery kolumny, ściany, ale najważniejszy jest dach (schach), który nie przepuszcza światła słonecznego bezpośrednio na człowieka, który siedzi w środku sukki. Taki jest sens święta Sukkot – zbudowanie wspólnego kli.

Dach buduje się z „odpadów gumna i winnicy”. Można wykorzystać gałęzie ścięte z drzew w ogrodzie. Pokrywają nimi dach, aby promienie słońca nie mogły świecić bezpośrednio do wnętrza sukki. Ponieważ odmawiamy otrzymywania bezpośredniego światła dla samych siebie.

Dlatego budujemy Sukkę razem z grupą i siedzimy w niej razem, ciesząc się naszą jednością i tym, że możemy się połączyć i ukryć przed promieniami słońca, czyli bezpośrednim światłem, ponieważ zbudowaliśmy ekran.

Każdy wspiera drugiego, aby uchronić go przed otrzymaniem przyjemności, która może przyjść bezpośrednio z egoistycznego pragnienia. Dlatego chowamy się pod ekranem i jednoczymy się, aby pomóc sobie nawzajem oprzeć się wszelkim przyjemnościom i pokusom, które nas dezorientują w każdej chwili, i tak ratujemy się od egoistycznego otrzymywania.

Każdy powinien mieć miejsce pod dachem sukki, gdzie będzie mógł jeść przez siedem dni święta Sukkot. Ale najważniejsze jest zbudowanie wewnętrznej Sukki w naszych pragnieniach, to znaczy zbudować wspólne duchowe kli i znajdować się pod wspólnym ekranem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Sukka – to konstrukcja składająca się z czterech ścian i specjalnego pokrycia (schach). Nawet wystarczą trzy ściany, dlatego że jeśli w kli są pierwsze trzy etapy, to czwarty etap „dalet“ już buduje się wewnątrz nich. Najważniejsze, żeby były trzy ściany i pokrycie. Sukka odzwierciedla konstrukcję duchowego kli, które nazywa się „neszama“, dusza. Musimy zbudować tę duszę z naszych wspólnych pragnień w grupie i wtedy wewnątrz naszego prawidłowego połączenia odkryjemy wewnętrzne światło – Stwórcę.

Człowiek buduje Sukkę na ziemi, czyli na podstawie gotowego materiału, ponieważ ziemia jest zawsze pod nogami. Na niej buduje Sukkę: cztery ściany i pokrycie z odpadów „gumna i winnicy” – tego, co pozostało z produkcji chleba i wina, czyli z pożywienia człowieka.

Konstrukcja Sukki podobna jest do tego, jak zorganizowane są właściwości człowieka, jeśli chce związać je i skierować do Stwórcy. Wtedy widzi, jak łączą się w nim jego właściwości: Chochma, Bina, Daat, Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod po to, aby powstała konstrukcja, wewnątrz której człowiek zacznie odczuwać Stwórcę.

Nie odkrywamy wyższego światła ani samego Stwórcy, a tylko wrażenie w naszych pragnieniach z ich napełnienie. Kiedy te właściwości łączą się w różnych formach, zaczynamy odczuwać to, co znajduje się wewnątrz nich, i w taki sposób odkrywamy Stwórcę. Każda sfira zaczyna świecić.

Jeśli spróbujemy zbliżyć pragnienia między przyjaciółmi w dziesiątce, aby połączyć je ze sobą, to zaczniemy dostrzegać w ich połączeniu, że nie jest to tylko nasz egoizm, a pragnienia, zdolne do obdarzania, jedności, miłości. Może na nie wpływać wyższa siła, tworząc z nich takie formy i rodzaje związków i właściwości, które były nam wcześniej nieznane.

Widzimy, jaki jest związek pomiędzy naszym zjednoczeniem i właściwościami, które możemy odkryć między nami, żeby zgodnie z podobieństwem ich formy odczuć i poznać siłę, która jest od nas wyższa. Ściany i pokrycie sukki – to różne pragnienia, połączone między sobą na różne sposoby.

Jeśli udało nam się złożyć z naszych pragnień ściany sukki i każdy jest gotowy zrobić z siebie filar lub fundament dla wspólnej konstrukcji, czyli naszego zjednoczenia, to nad nimi już można zbudować dach. Być filarem oznacza być podporą dla tej konstrukcji, wspierać ją z całych swoich sił, aby stała i służyła wszystkim.

Razem budujemy nasz wspólny dom tak, aby ani jeden ruch nie przyniósł korzyści nikomu osobiście, a tylko nam wszystkich razem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Rabasz napisał: że ci, którzy mają punkt w sercu, mają możliwość poznania, otrzymania zadowolenia z rzeczy duchowych. Dlatego patrzymy na tych, którzy czerpią przyjemność z materialnych rzeczy, jak na małe dzieci. Taki stan może prowadzić do arogancji. Co z tym zrobić?

Odpowiedź: Nic nie można z tym zrobić. Trzeba zrozumieć, co sprawia mi przyjemność i do czego dążę. A wtedy wszystko zajmie swoje miejsce.

Pytanie: Jeśli radość jest świeceniem Stwórcy i napełnieniem, czy możemy obrócić sądy w radość i jak to zrobić?

Odpowiedź: Na razie wystarczy, jeśli po prostu określisz, czy jesteś w stanie połączenia, podobieństwa ze Stwórcą, czy nie. A potem przyjdzie reszta.

Pytanie: Trzymamy się Stwórcy poprzez nasze modlitwy, prośby, apele. Czujemy, że cały czas wzrastamy we własnych oczach, i to sprawia nam radość. Na czym powinna być skoncentrowana cała uwaga i myśli?

Odpowiedź: Na tym, co w tej chwili robię dla Stwórcy. To, że czuję się dobrze, nic jeszcze nie znaczy.

Pytanie: Z czego się radować w Dniu Sądu?

Odpowiedź: Z tego, że w tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, a może nawet skuteczniej, próbowaliśmy wznieść się do poziomu wyższego sądu. To bardzo wysoki poziom.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 8.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

W Nowym Roku człowiek zaczyna swoją pracę od nowa. Oprócz tego, co zostało powiedziane, dziesięć dni skruchy nazywają się dniami przebaczenia i odpuszczenia grzechów. A wszystko po to, aby człowiek miał możliwość ponownego wejścia w pracę Stwórcy, pomimo że był daleko od niej. (RABASZ. List 34)

Pytanie: Za co mam żałować po Rosz ha-Szana, jeśli muszę wymazać przeszłość?

Odpowiedź: Na podstawie tego, jak odkrywa się obecna chwila, musisz wyciągnąć wniosek, w jakim stanie jesteś w odniesieniu do Stwórcy i przypisać wszystkie swoje działania do tego stanu. Dlatego nie pozostaje ci nic innego, jak związać się ze przyjaciółmi i ciągnąć ich ze sobą do celu stworzenia. W taki sposób usprawiedliwiasz działania Stwórcy.

Pytanie: Czy te stany, które były przed Rosz ha-Szana, również muszę przepracować?

Odpowiedź: Nie, ale są one podstawą tego, co teraz czujesz.

Z lekcji według listu Rabasza, 05.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jakich działań oczekuje Pan od nas, jako dziesiątki, w Nowym Roku? Aby radować Pana i przez Pana zadowolić Stwórcę?

Odpowiedź: W Nowym Roku, podobnie jak w zeszłym roku, podobnie jak 50 i 150 lat temu, pozostają te same warunki – abyśmy pragnęli pomagać sobie nawzajem wznieść się do Stwórcy, aby sprawić Mu przyjemność i poprzez nasze działania przynosić Mu radość.

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy zmienić stan świata poprzez nasze zjednoczenie. Jeśli w czasie świąt wzniesiemy wspólną modlitwę na lekcjach przez minutę, czy pomoże to zmienić ten stan?

Odpowiedź: Jeśli cokolwiek może pomóc, to jest to modlitwa. Jeśli zechcemy się zjednoczyć i z naszej jedności wznieść modlitwę do Stwórcy, to jest to, czego potrzebujemy. Nic poza tym nam nie pomoże.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Faraon może ubierać się w piękne szaty, a nam się wydaje, że to Stwórca, ale ostatecznie cała praca była dla faraona. Jak sprawdzać swoją intencję obdarzania i jak ją rozwijać?

Odpowiedź: Poprzez przyjaciół. Wtedy nie pomylisz się.

Pytanie: Co to jest korzeń powrotu z miłości?

Odpowiedź: Oznacza to, że zwracamy się do Stwórcy nie z powodu tego, czego nam brakuje, ale dlatego, że chcemy okazać miłość do Niego.

Pytanie: Co to znaczy „trzymać węża za ogon”?

Odpowiedź: Trzymać węża za głowę lub za ogon oznacza prawidłowe lub nieprawidłowe nastawienie do tego, co robi z nami Stwórca.

Pytanie: Czym jest krew Pesach i krew obrzezania i jaka jest między nimi różnica?

Odpowiedź: Krew Pesach i krew obrzezania są ostatecznymi przejawami egoizmu. Jeśli człowiek je przezwycięży, pomogą mu całkowicie wydostać się spod władzy egoizmu.

Z lekcji według listu Baal HaSulam, 23.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Szawuot oznacza dzień darowania Tory, który jest największym wydarzeniem, jakie kiedykolwiek mogło mieć miejsce. Dlaczego jest to największe wydarzenie w historii?

Ponieważ oznacza stan, w którym pewni ludzie, którzy żyli swoim zwykłym życiem, otrzymali instrukcje – metodę – jak optymalnie żyć w naszym świecie, jak odkryć kim naprawdę są i że jeśli zechcą, mogą wyjść z wąskich ram odczuwania tego świata pięcioma zmysłami ciała, rozszerzając swoją percepcję i odczuwanie, aby poczuć nowy świat.

Metodę, którą otrzymali, nazwali „Torą”. Dzięki tej metodzie mogli odkryć znacznie bogatszą i szerszą rzeczywistość – wieczną rzeczywistość – z którą mogli się połączyć i ją poczuć. To właśnie daje nam Tora. Jest to metoda poszerzania naszej percepcji, która pozwala nam odkryć prawdziwą rzeczywistość, w której obecne są siły miłości, obdarzania i połączenia.

Szawuot jest zatem bardzo szczególnym świętem. Oznacza ono transformację w nas, żyjących na tym świecie jako zwierzęta do stania się istotami ludzkimi w najpełniejszym tego słowa znaczeniu, czyli tymi, którzy wznoszą się ponad swoje odczuwanie tego wąskiego i przemijającego świata i wkraczają w osiągnięcie prawdziwej, wiecznej i doskonałej rzeczywistości poza cielesnymi zmysłami.

Powinniśmy zatem szanować to święto i starać się osiągnąć to, co mówią nam o nim ci, którzy osiągnęli te stany – kabaliści: że jest to stan połączenia „jako jeden człowiek z jednym sercem”, stan wzajemnego wsparcia i zrozumienia, z miłością i troską o siebie nawzajem. Dzięki różnym wyjątkowym osobom, które przeszły już drogę naprawy i zostawiły nam bezcenne wskazówki, możemy wspierając się na nich podążać taką samą drogą, która doprowadzi nas do takich samych rezultatów.

W wyniku tej pracy, rozwijamy w sobie zmysł odczuwania właściwości miłości i obdarzania i stajemy się świadomi istnienia siły, która jest wszechobecna i daje życie wszystkiemu. Każdy z nas posiada ten zmysł, ale u większości ludzi jest on jeszcze uśpiony. Ale metoda, którą otrzymaliśmy w Szawuot, pozwala nam go rozwijać i poprzez to wpływać na innych ludzi powiększając krąg obudzonych zmierzających do stania się „jak jeden człowiek o jednym sercu”.

Czym jest ten zmysł? Ogólnie rzecz biorąc, jest to – miłość.

Miłość która przeprowadza nas przez różne stany odczuwania naszego rozłączenia z różnymi jego negatywnymi skutkami do stanu absolutnego zjednoczenia. W efekcie jej działania stajemy się nowym narodem opartym na wspólnym pragnieniu połączenia się w miłości ponad naszymi dzielącymi nas cechami, czyli narodem, który wcześniej nie istniał w naturalny i biologiczny sposób.

Mam nadzieję, że rzeczywiście rozwiniemy to poczucie miłości, obdarzania za pomocą metody połączenia, którą otrzymaliśmy i że osiągniemy to już niedługo. Kiedy to zrobimy, poczujemy, że otwiera się przed nami nowa, integrująca, wieczna i doskonała rzeczywistość, uczucie harmonii i pokoju, którego nie możemy sobie nawet wyobrazić w naszych obecnych ziemskich zmysłach.

Źródło: https://blogs.timesofisrael.com/what-does-shavuot-signify/

Kategorie: Artykuły w mediach, Integralna metoda, Nauka Kabały, Nowe publikacje, Prasa i my, Rozwój, Święta i specjalne daty, Tora