„Gdzie jest Bóg? W każdym miejscu, gdzie pozwalają Mu wejść”. Menachem Mendl z Kocka

To prawda.

Pytanie: A my nie pozwalamy Mu wejść?

Odpowiedź: Odrzucamy Go, odsuwamy od siebie. Dlatego jesteśmy wewnątrz nieszczęśliwych fizycznych praw. A jeśli zaczniemy próbować wprowadzać do naszego świata Stwórcę, to znaczy właściwość obdarzania, miłości, połączenia, zjednoczenia, jeśli pozwolimy tym siłom działać w nas, to wtedy rzeczywiście odkrywamy Stwórcę.

Pytanie: A czym jest odkrycie Stwórcy? Słyszę, widzę, czuję Go?

Odpowiedź: Wewnątrz siebie. Czuję że działam zgodnie z prawami uniwersalnego połączenia i miłości.

Pytanie: I to oznacza, że odkrywam Stwórcę?

Odpowiedź: Tak.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca, Wiadomości

Pytanie: Czy Bóg istnieje?

Odpowiedź: Nie wiem, co ludzie rozumieją pod słowem „Bóg”, ale jeśli weźmiemy pod uwagę, że jest to jakaś siła, która zarządza wszystkim, to jest to Natura. Poznając naturę, widzimy, że wszystko w niej jest racjonalne, zrównoważone, pracuje według jakichś swoich praw.

Część tych praw znamy, części nie, dlatego jest przed nami ukryta ich istota. Wierzymy w różnego rodzaju cuda i różne działania za pomocą których jakby można zrobić coś, tak czy inaczej i wszystko dlatego, że nie mamy wystarczającej wiedzy. A nauka Kabały oferuje nam poznanie tych praw.

Naturę można nazwać Bogiem, pamiętając, że jest to absolutnie niezmienna siła, nie podlegająca żadnym naszym kaprysom. To nie jest mama z tatą, przed którymi możemy popłakać i oni zlitują się nad nami. Nasze łzy tutaj nie pomogą, jest to system, który działa według swoich ścisłych praw. Jak jest powiedziane: „Ja dałem prawo i Ja go nie zmieniam“.

Według nauki Kabały liczbowe znaczenie (gematria) słowa „Natura” i „Bóg”, jest taka sama. Dlatego zwracać  się do Stwórcy jest to samo, jak zwracać  się do natury. Ale lepiej nazywać tę siłę Natura, ponieważ od razu staje się zrozumiałe, że chodzi o ścisłe prawa i żadne błagania tutaj nie pomogą.

Człowiek powinien wiedzieć, jak się zachowywać i naprawiać, żeby te prawa stały się  dla niego przyjaznymi. A jeśli nie będzie prawidłowo z nich korzystał, to oczywiście otrzyma negatywną reakcję tak, jak w przypadku dowolnych fizycznych praw. Dlatego żaden Bóg, którego można czymś ubłagać i nakłonić, nie istnieje!

Z programu TV „Rozmowy z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Problem polega na tym, że nie wiemy, jak wyobrazić sobie Stwórcę po prostu fantazjować o czymś? I tu zapominamy o zasadzie, że „Stwórca przebywa wśród swego ludu” i „Z miłości do stworzeń rodzi się miłość do Stwórcy”.

Dlatego, jeśli chcę zadowolić mojego Stwórcę, nie mam innego sposobu, aby się do niego zbliżyć i odpowiednio go zwizualizować, niż zbudować grupę, zaangażować się w nią, podnieść jej znaczenie do takiej wysokości, że stanie się dla mnie najcenniejszą rzeczą – ponad całą tą rzeczywistością, jakby była Bogiem.

I wtedy więź między przyjaciółmi objawi się we mnie jako Siła Wyższa, od której czerpię natchnienie, do której się modlę, którą proszę – i cała moja praca będzie tylko temu służyć.

W przeciwnym razie pozostaną tylko piękne słowa: „sprawiać przyjemność Stwórcy”, „z bezinteresownymi intencjami”, „nie dla nagrody”, „łącząc się ze Stwórcą”. Z kim będę się łączył, komu będę dawał? Wszystko to będą dla mnie całkowicie niejasne i nierealne koncepcje, niejasne i znikające z mojego poczucia jaźni.

Dlatego, gdy mówimy o Stwórcy i wciąż jesteśmy zdezorientowani, jak powinniśmy traktować tak nieuchwytną koncepcję, która nie jest postrzegana przez nasze zmysły – powinniśmy pamiętać, że jest to wspólna siła manifestująca się w grupie. Ta wyższa moc jest w rzeczywistości Stwórcą.

Ale dlaczego w takim razie mówi się, że nie ma nikogo poza człowiekiem i Stwórcą, nie ma między nimi żadnych relacji? Co to ma wspólnego z grupą? I tutaj należy pamiętać, że nie jest to grupa różnych ludzi – ale jest tylko jedna wspólna dusza, a człowiek powinien dołożyć starań, aby przywrócić prawidłowe postrzeganie rzeczywistości.

Wtedy zobaczy, że to wszystko jest jego własną duszą. A całkowitą mocą, która wypełnia jego duszę – jest Stwórca. Musimy wznieść się nieco ponad materialną wizję, która pokazuje nam fizyczne ciała w naszym materialnym świecie, które rzekomo znajdują się przed nami i są nam dane do pracy.

Spróbuj zwizualizować wyższy wymiar, całą rzeczywistość – jako twoje jedno naczynie, twoje jedno pragnienie, które teraz w twojej wyobraźni, zwanej złym początkiem, jest podzielone na wiele części. Ale poprzez twoje wysiłki, aby połączyć te części, ujawnisz w tym zjednoczeniu wspólną siłę, która nazywa się twoim Stwórcą.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Stwórca

I teraz możemy zrozumieć, w jaki sposób Światło Nieskończoności wyszło z kategorii „Acmuto”, w odniesieniu do której nie mamy ani dźwięku, ani słowa, i zostało nazwane imieniem „Światło Nieskończoności”. (Nauka Dziesięciu Sefirot, cz. 1, „Redukcja i linia”, Wewnętrzna kontemplacja, rozdz. 2, p. 12)

Acmuto jest bezpośrednio wewnętrzną częścią Stwórcy, która odnosi się tylko do Niego i której nie jesteśmy w stanie pojąć. To jest właśnie istota Stwórcy. A dla nas Stwórcą jest to, co objawia się w odniesieniu do nas. Dlatego w języku hebrajskim Stwórca nazywany jest „Bore”, od dwóch słów „bo-u-re” – „przyjdź, odkryj, zobacz”.

Okazuje się, że istnieje Acmuto, którego nie pojmujemy – odnosi się to do istoty Stwórcy, i istnieje Bore, Stwórca, tj. Jego zamysł w stosunku do nas, który poznajemy.

Zamysł Stwórcy w stosunku do stworzeń to sprawianie im przyjemności. A otrzymać przyjemność można tylko poprzez zbieżność właściwości z Nim. Stwórca to obdarzanie, miłość, emanacja i my też musimy nabyć takie same właściwości. Nauka Kabały mówi tylko o tym.

Pytanie: Czy dlatego zostało stworzonych tak wielu ludzi, na których powinno się trenować obdarzanie?

Odpowiedź: Należy starać się wspólnie osiągnąć właściwości Stwórcy.

Pytanie: Ale jeśli jest to tak ważne, dlaczego ta informacja jest ukryta?

Odpowiedź: Nie jest ukryta, nikt nie chce jej znać, ponieważ należy obdarzać, rozwijać w sobie właściwość obdarzania i miłości do bliźniego.

Pytanie: Ale dlaczego Stwórca uczynił tak, że nikt tego nie chce? Przecież mógł to zrobić inaczej?

Odpowiedź: Nie można tego wyjaśnić na początku studiów Kabały, ale do tego dojdziemy.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Stwórca

Pytanie: Czy Stwórca istnieje wewnątrz nas, czy na zewnątrz nas? Mówi Pan, że istnieje tylko w nas. Czym zatem jest Acmuto?

Odpowiedź: Nie ma niczego takiego, co istniałoby „na zewnątrz”, „wewnątrz”, „z boku” lub „gdzieś tam”. To po prostu istnieje i tyle. Acmuto jest tym, czego nie poznajemy. Poznajemy jakiś wpływ na nas i to nazywamy „Stwórcą”, dlatego że On tworzy.

Jestem nazywany stworzeniem, ponieważ Stwórca mnie stworzył. A oprócz Stwórcy, który mnie stworzył, istnieje znacznie wyższa, znacznie bardziej wewnętrzna Jego istota, która nazywa się Acmuto, czyli Stwórca sam w sobie, bez żadnego odniesienia do mnie.

Można sobie wyobrazić, że Acmuto jest wewnętrzną częścią wyższej siły, a Jego stosunek do mnie jest Jego zewnętrzną częścią, zwaną Stwórcą. A potem przychodzę ja, ten który to postrzega.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Czym jest „odkrycie Stwórcy stworzeniu”?

Odpowiedź: Odkrycie Stwórcy stworzeniu oznacza, że stworzenie, pragnienie otrzymywania przyjemności, otrzymuje właściwość Stwórcy zwaną „Obdarzający”. Jeżeli stworzenie osiągnie ten cel, zyska tę siłę, pragnienie, intencję, w pełni nazwane obdarzaniem, oznacza to, że odkrywa Stwórcę.

Odkrycie Stwórcy, właściwości obdarzania, następuje w samym stworzeniu i polega na tym, że stworzenie otrzymuje nowy zarządzający (uruchamiający) program.

Wcześniej jego pragnienie czerpania przyjemności było aktywowane przez przyjemności, których doświadczał w sobie samym, w teraźniejszości lub w przyszłości. A teraz jego pragnienie czerpania przyjemności jest zarządzane przez przyjemności, które odczuwa i odkrywa w innych.

To nazywa się odkryciem Stwórcy (wewnątrz) stworzenia. Dla tego odkrycia przeznaczona jest nauka Kabały – do zmiany programu w nas, który zarządza naszym pragnieniem, naszym materiałem – zmienia otrzymywanie na obdarzanie.

Odkrycie właściwości obdarzania w człowieku nazywa się odkryciem Stwórcy.

Z lekcji według artykułu „Nauka Kabały i jej istota”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Mamy bardzo złożoną postawę wobec Stwórcy. Z jednej strony Stwórca jest przyjacielem, z drugiej jest gospodarzem, z trzeciej strony – naprawiającą, napełniającą siłą.

Stwórca jest wszystkim. Nie można Go zdefiniować jako czegoś jednego. Wszystko, co czuję w dowolnym momencie, z czym mam relację, co otrzymuję, z czym jestem związany, to wszystko jest Stwórcą.

Wtedy i grupa znika w moich odczuciach. Staje się moim kli, czyli tym uczuciem, w którym odczuwam Stwórcę.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Stwórca

Pytanie: Jak połączenie właściwości sądu i miłosierdzia zapewnia istnienie świata? Czy świat może istnieć tylko dzięki miłosierdziu?

Odpowiedź: Nie, nie będziemy w stanie osiągnąć postępu, jeśli Stwórca będzie na nas wpływał jedynie poprzez miłosierdzie. Gdyby Stwórca nie odnosił się do nas siłą sądu, to nic byśmy nie osiągnęli.

Stwórca cały czas zmienia swoje oddziaływanie na nas, więc nie pozostaje nam nic innego, jak tylko wznieść się ponad Jego stosunek do nas.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 02.12.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Były czasy, kiedy kabaliści wchodzili w duchowy świat samodzielnie. Ale ten czas już dawno minął. Począwszy od Abrahama, widzimy, że pojawiła się grupa. Wszystkie kabalistyczne prawa, warunki rozwoju duszy zbudowane są na tym, żeby „pokochać bliźniego jak siebie samego”, czyli na naprawie swojego egoizmu aż do zjednoczenia się z innymi w jedną wspólną duchową całość, w jedną sieć.

System duchowy, zwany Adam i podobny do Stwórcy, został specjalnie rozbity i z jego kawałków musimy złożyć, jak mozaikę, ten sam system, tylko sami, swoimi pragnieniami, swoimi poszukiwaniami, łącząc się ze sobą nawzajem, aby zjednoczyć się. Do tego potrzebna jest nam siła Stwórcy. Na tym właśnie polega nasza metoda.

Chcesz pozbierać swoją duszę? W takim razie potrzebujesz siły przeciwko twojej egoistycznej naturze, która sklei cię z innymi. Dlatego musisz ją przyciągnąć. W taki sposób gromadząc swoją duszę, jesteś zobowiązany przyciągnąć Stwórcę, więc nieuchronnie potrzebujesz Go.

Okazuje się, że zbierając fragmenty tej mozaiki w jedną całość, przybliżasz się do pozostałych, a następnie sklejasz je razem siłą Stwórcy. Stwórca jest jak klej, jest siłą naprawy. Napełnia łączące części razem, dlatego że w nich jest możliwa cyrkulacja Jego siły – siły miłości, siły światła. Tak odbywa się manifestacja Stwórcy, który działa jak siła naprawy i siła napełnienia.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Stwórca, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jest powiedziane, że „Stwórca jest dobry i czyni dobro”. A Pan mówił, że Stwórca jest zarówno dobry, jak i zły. Jak mogę sobie wyobrazić Stwórcę?

Odpowiedź: To bardzo dobre pytanie. Czy jest ktoś jeszcze oprócz Niego?

Na świecie nie ma nic poza Stwórcą – jedynym, dobrym, pozytywnym, kochającym. Skąd się bierze całe zło, nienawiść, cierpienie? Z ukrywania Stwórcy. To wszystko.

Dlatego Stwórca powiedział: „Ja stworzyłem zło”. Oznacza to: „Stworzyłem ukrycie dla siebie”. To ukrycie musimy usunąć. Można tego dokonać tylko w połączeniu między nami.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca