I teraz możemy zrozumieć, w jaki sposób Światło Nieskończoności wyszło z kategorii „Acmuto”, w odniesieniu do której nie mamy ani dźwięku, ani słowa, i zostało nazwane imieniem „Światło Nieskończoności”. (Nauka Dziesięciu Sefirot, cz. 1, „Redukcja i linia”, Wewnętrzna kontemplacja, rozdz. 2, p. 12)

Acmuto jest bezpośrednio wewnętrzną częścią Stwórcy, która odnosi się tylko do Niego i której nie jesteśmy w stanie pojąć. To jest właśnie istota Stwórcy. A dla nas Stwórcą jest to, co objawia się w odniesieniu do nas. Dlatego w języku hebrajskim Stwórca nazywany jest „Bore”, od dwóch słów „bo-u-re” – „przyjdź, odkryj, zobacz”.

Okazuje się, że istnieje Acmuto, którego nie pojmujemy – odnosi się to do istoty Stwórcy, i istnieje Bore, Stwórca, tj. Jego zamysł w stosunku do nas, który poznajemy.

Zamysł Stwórcy w stosunku do stworzeń to sprawianie im przyjemności. A otrzymać przyjemność można tylko poprzez zbieżność właściwości z Nim. Stwórca to obdarzanie, miłość, emanacja i my też musimy nabyć takie same właściwości. Nauka Kabały mówi tylko o tym.

Pytanie: Czy dlatego zostało stworzonych tak wielu ludzi, na których powinno się trenować obdarzanie?

Odpowiedź: Należy starać się wspólnie osiągnąć właściwości Stwórcy.

Pytanie: Ale jeśli jest to tak ważne, dlaczego ta informacja jest ukryta?

Odpowiedź: Nie jest ukryta, nikt nie chce jej znać, ponieważ należy obdarzać, rozwijać w sobie właściwość obdarzania i miłości do bliźniego.

Pytanie: Ale dlaczego Stwórca uczynił tak, że nikt tego nie chce? Przecież mógł to zrobić inaczej?

Odpowiedź: Nie można tego wyjaśnić na początku studiów Kabały, ale do tego dojdziemy.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Stwórca