Pytanie: Co to są „przykazania między człowiekiem a Stwórcą”?

Odpowiedź: W pracy duchowej, masz tylko dwa działania, które musisz wypełnić: naprawa naczyń i ich napełnienie. Naprawa naczyń dokonuje się poprzez miłość do bliźniego, ponieważ reprezentuje ona zjednoczenie wszystkich części Adama Riszon. Cóż więc ma z tym wspólnego Stwórca?

Rzecz w tym, że potrzebujesz Stwórcy, wyższego światła, aby dało ci siły „klejenia” dusz, połączenia ich w jedno kli. Używasz Go po to, aby prawidłowo, równomiernie kształtować relacje między przyjaciółmi i w taki sposób osiągnąć zasadę „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”, która musi obejmować cały świat. Dlatego właśnie potrzebna jest ci wyższa siła – Stwórca.

Jeśli naprawa jest dla ciebie najważniejsza, to odnosisz się do Stwórcy jak do pomocnika. Od samego początku duchowej drogi i do jej końca, potrzebujesz zarówno przyjaciół jak i Stwórcy. Nie możesz wejść w kontakt ze Stwórcą – bez przyjaciół, bez grupy. I dalej nie można być bez grupy, tylko w kontakcie ze Stwórcą.

Jednak ważne jest, co dokładnie robisz, gdzie jest miejsce twojej pracy: na pierwszym etapie – wśród przyjaciół, gdzie jest jedyny wybór naprawienia kelim, a następnie, gdy już nabyłeś jedyne kli i doszedłeś do stanu „jak jeden człowiek z jednym sercem”, nie powinieneś o tym myśleć. Wtedy następuje drugi etap: uderzeniowe połączenie z wyższym światłem, napełniającym kli.

Pytanie: Czym zatem jest „awodat haSzem”, praca Stwórcy?

Odpowiedź: Każda z tych rzeczy nazywana jest pracą Stwórcy, ponieważ w obu przypadkach, od samego początku zamierzasz upodobnić się do Niego. Być może pytasz o coś innego: jeśli jest to praca człowieka, to dlaczego nazywamy ją pracą Stwórcy? Ponieważ odkrywasz, że On swoją siłą, robi wszystko. Ale pragnienie, wyzwanie, wzniesienie MAN – pochodzą od ciebie.

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Przykazania

Pytanie: Co to znaczy żyć według praw Tory?

Odpowiedź: Wszystko, co otrzymujemy od Tory, jest przeznaczone tylko po to, aby pomóc nam lepiej żyć.

Pytanie: Kiedy Tora pomaga człowiekowi, wtedy wypełnia on przykazania z łatwością. A jak sprawdzić, czy Tora mu pomaga, czy człowiek jednak wykonuje działania obdarzania ze względu na otrzymywanie?

Odpowiedź: Należy kontynuować, a z czasem człowiek zobaczy.

Pytanie: Czy można osiągnąć taki stan, w którym Tora będzie mnie stale chronić podczas drogi, tak aby zawsze być w radości, w stanie wzniesienia?

Odpowiedź: Nie możemy osiągnąć ideału, ponieważ nie jesteśmy jeszcze w stanie Ostatecznej Naprawy (Gmar Tikun), ale stopniowo możemy się do niego zbliżyć.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania, Tora

Przykazanie to możliwość sprawienia jakiejś przyjemności Stwórcy. Im trudniejszy jest stan, którego w moim egoizmie nie odczuwam jako przyjemny, tym lepiej. Ponieważ oznacza to, że w tym działaniu nie mam egoistycznej motywacji, lecz działam wbrew egoizmowi.

Wtedy rzeczywiście nazywa się to przykazaniem, co oznacza, że wypełniam polecenie Stwórcy, aby zbliżyć się do Niego, pomimo oporu mojego egoizmu. Radość z przykazania polega na tym, że mogę wykonać działanie przeciwko swojemu pragnieniu otrzymywania przyjemności, za każdym razem coraz bardziej.

To może być niewielkie osiągnięcie, ale najważniejsze, żeby było związane z połączeniem. Wszystko, czego potrzebuję, to połączenie z przyjaciółmi i uczestnictwo w lekcjach: to dwa warunki zbliżania się do Stwórcy.

Jeśli każdego dnia spełniamy zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, oznacza to, że dzień nie minął na próżno. Tak właśnie należy postrzegać swoje życie, a wtedy nabiera ono sensu i przynosi pożądany rezultat.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania

Pytanie: Co oznacza wypełnić przykazanie w sposób doskonały?

Odpowiedź: To oznacza anulować siebie i wznosić Stwórcę ponad wszystko na świecie.

Pytanie: Jeśli wypełniamy przykazanie bez wywyższania wielkości Stwórcy, czy jest to jego niedoskonałe wykonanie?

Odpowiedź: To w ogóle nie jest uważane za wykonanie, dlatego że każde przykazanie polega na tym, aby wywyższać Stwórcę i samemu wznosić się za Nim. Im wyżej wznosimy Stwórcę w naszych oczach, tym z wyższego poziomu spływa na nas Jego oddziaływanie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania

Wszystkie przykazania Tory – to zalecenia jak wypełnić jedno jedyne, główne przykazanie: „Kochaj bliźniego jak siebie samego”.

Dlatego nazywa się to ogólnym prawem natury.

Pozostałe przykazania, to jakby jej części składowe, wskazujące na różnych poziomach, w różnych okolicznościach, jak realizować „miłość do bliźniego”, czyli jak zjednoczyć się wzajemnie ze sobą, ponad egoizmem który nas oddziela i odpycha.

Z programu telewizyjnego „Ostatnie pokolenie”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania

Pytanie: Baal HaSulam napisał, że jest tylko jedno przykazanie: „kochaj bliźniego swego”. Dlaczego Stwórca wymaga od nas wypełnienia właśnie tego przykazania?

Odpowiedź: Przykazanie „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” zawiera w sobie całą naprawę człowieka. Jeśli człowiek zacznie odnosić się do innych tak jak do siebie, w taki sposób przeobraża swoją egoistyczną naturę we właściwość obdarzania i miłości. W zasadzie, jest to wszystko, do czego Tora powinna nas doprowadzić. To właśnie w tym działaniu odkrywamy Stwórcę.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że istnieją bardziej ważne i mniej ważne przykazania, czy też wszystkie są równie ważne?

Odpowiedź: Trudno nam powiedzieć, które przykazania są ważniejsze, a które mniej ważne. Jednak z wyjaśnienia rabina Akiwy wynika że „kochaj bliźniego swego” jest najważniejszym ogólnym przykazaniem.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania

Artykuł „Pomoc, jaką Tora zapewnia w pracy” z księgi „Szamati”: Mędrcy powiedzieli: „Przykazanie ratuje i chroni, wtedy gdy się je wykonuje, a Tora ratuje i chroni zarówno wtedy, gdy się nią zajmujemy, jak i wtedy gdy się nią nie zamujemy”.

Znajdujemy się w wyższym świetle, w którym nie zachodzą absolutnie żadne zmiany – a wszystkie zmiany zachodzą jedynie w nas. To, jak bardzo człowiek zdoła za pomocą różnych środków obudzić siebie w kierunku wyższego światła – decyduje właśnie o całym jego postępie.

To znaczy, że postęp jest możliwy dzięki środowisku. Jeśli człowiek może poczuć to, co czuje przyjaciel, to może cały czas odczuwać dobro. Jak powiedziano: „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego – to jest wielka zasada Tory”, ponieważ z pomocą tego poznaje się Torę, czyli wyższe światło. Wówczas nie ważne, czy sam wykonuje jakieś działania, czy nie – to światło będzie go oświetlać i wspierać.

Istnieją dwa stany człowieka w odniesieniu do światła: 1) Tora i 2) Przykazanie.

Tora to stan, który człowiek ogólnie osiąga w danym momencie, w odniesieniu do całego systemu dusz, otrzymując przez nie światło. Przykazanie oznacza, że człowiek zajmuje się naprawą swojego osobistego stanu, analizuje go i prosi o światło, które zamieni jego pragnienie egoistyczne na pragnienie obdarzające. Z kombinacji tych dwóch stanów uzyskuje się cztery możliwości, gdy człowiek wypełnia lub nie wypełnia „przykazania” i zajmuje się lub nie zajmuje się Torą.

Możliwe, że człowiek nie wypełnia teraz „przykazania” – to znaczy, że nie jest w stanie otrzymać swojego osobistego światła: nie znajduje się w inspiracji, we wzniesieniu, nie dąży do naprawy, do Stwórcy. Ale świeci mu ogólne świecenie, które nazywa się Tora, i wtedy jest oczywiście ważniejsze niż „przykazanie”, które teraz dla niego nie świeci.

A może być odwrotnie, że człowiek teraz „wypełnia przykazanie” – pracuje ze swoim osobistym światłem. Wówczas nie ma znaczenia, czy ma światło Tory, czy nie – przykazanie świeci mu tak mocno, napełniając go całkowicie. To znaczy, że człowiek ma dwa filary – albo Torę, albo przykazanie. Jeśli nie ma ani Tory, ani przykazania, żadne z tych dwóch świateł nie świeci człowiekowi, to całkowicie odrywa się od uczucia duchowości.

W czasie kiedy nie ma „przykazania”, ale jest trochę światła, które nazywa się Torą, człowiek uważa się za grzesznika. Kiedy pojawia się w nim jego własne pragnienie osiągnięcia naprawy, czyli „wypełnia przykazanie”, usprawiedliwia Stwórcę nawet za złe stany i naprawia je – i wtedy nazywa się sprawiedliwym.

Z tego należy zrozumieć najbardziej podstawową zasadę nauki Kabały: wszystko ocenia się tylko w odniesieniu do samego człowieka, w odniesieniu do stworzenia – a światło znajduje się w absolutnym spokoju. Ponieważ jesteśmy włączeni w ogólny system, to otrzymujemy od niego ogólne świecenie, dzięki naszemu biernemu podłączeniu się do innych. To ogólne świecenie nazywa się Torą.

A także jest osobiste światło – dzięki temu, że aktywnie łączę się z systemem i wymieniam się z nim wewnętrznymi stanami i naprawami, co nazywa się przykazaniem. Dzięki tym dwóm procesom, w których człowiek cały czas stara się uczestniczyć, postępuje w duchowości – i dlatego nazywa się to pomocą, wsparciem, które zapewnia Tora (światło) w pracy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania, Tora

Pytanie: Wielki kabalista XX wieku Baal HaSulam napisał, że jest tylko jedno przykazanie: „kochaj bliźniego swego”. Z drugiej strony w artykule „Pokój” twierdzi, że są jeszcze dwa przykazania: otrzymywanie i obdarzanie. Potem jeszcze pisze, że w Torze jest 10 przykazań, siedem przykazań Noego, 620 przykazań, o których mówią mędrcy. Tak więc ile jest tych przykazań? Jak rozumieć tę klasyfikację?

Odpowiedź: Powiedziałbym, że 620 przykazań to naprawdę dużo. Najważniejsze z nich to „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”. Jak powiedział rabin Akiva: „W tym jest cała Tora”. A pozostałe przykazania są tylko wyjaśnieniem Tory. Może się to wydawać dziwne, ale przykazanie „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” zawiera w sobie absolutnie wszystkie prawa świata, światła, natury i Stwórcy.

Pytanie: Rzeczywiście dziwne. Powiedzmy że, jeśli weźmiemy przykazania koszerności, to jaki mają one związek z miłością do bliźniego lub w jaki sposób mogą nam pomóc w osiągnięciu tej miłości?

Odpowiedź: Nie ma w tym nic dziwnego, można to zrozumieć. W końcu dojdziemy do stanu, w którym zrozumiemy, że wszystkie przykazania są jak gdyby podyktowane człowiekowi przez wyższą siłę i jeśli będzie ich przestrzegał, to przybliży się do Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania

Pytanie: Czym jest „Tora” z punktu widzenia Kabały i jakie działania nazywane są przykazaniami?

Odpowiedź: W nauce Kabały, która wyjaśnia strukturę całego wszechświata, właściwości Stwórcy, Jego stosunek do nas znajduje się rozdział, który nazywa się „Przykazaniami Tory”. Przykazania te nie są mechanicznym wypełnianiem praw Tory na poziomie naszego świata, ale prawami wyższego świata, które powinniśmy wypełniać, jeśli chcemy dostosować się do nich.

Chodzi o to, że jeśli w naszym świecie chcemy poczuć pozytywną reakcję natury na swoje działania, to musimy wiedzieć, jak z nią postępować, by nie doprowadzić do jej zniszczenia, spalenia, powodzi i innych kataklizmów. Czyli robić to, co jest dla niej dobre, a wtedy będzie dobrze i nam.

To samo dotyczy praw, wyjaśnionych w Torze i nazywanych przykazaniami. Są to prawa znacznie wyższego poziomu. Mówią o naszym wewnętrznym stosunku do natury duchowej: jak powinienem odnosić się do ludzi, do nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej natury, do siebie samego, do swoich bliskich i tak dalej.

Czyli Tora w zasadzie wyjaśnia nam cały kodeks praw i zasad postępowania w otaczającym nas świecie, abyśmy mogli prawidłowo na niego wpływać a on odpowiednio dostroił się do nas.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania, Tora

Pytanie: W artykule „Co daje nam zasada „kochaj bliźniego swego” Rabasz wyjaśnia, że ​​za pomocą tej zasady można osiągnąć miłość do Stwórcy. Po co więc wszystkie inne działania i wypełnianie przykazań?

Odpowiedź: A jak inaczej osiągniemy miłość do Stwórcy? Musimy przejść od miłości do bliźniego do miłości do Stwórcy, w przeciwnym razie nie rozwiniemy w sobie tego uczucia. Wszystkie pozostałe przykazania można wypełnić dopiero, gdy już pojawi się określony kierunek miłości do przyjaciół, do Stwórcy.

Pytanie: Jeśli więc podstawowym prawem Tory jest „kochaj bliźniego”, to po jego realizacji można wypełniać wszystkie pozostałe przykazania? Albo odwrotnie, najpierw wypełniasz wszystkie przykazania, i wtedy przechodzisz do miłości

Odpowiedź: Nie, należy wypełnić i jedno, i drugie. Jednak najważniejszym przykazaniem jest „miłość do bliźniego”.

Pytanie: W artykule jest napisane: „‚Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”– rabin Akiwa powiedział: «To wielka zasada w Torze.»” Wynika z tego, że jeśli wypełniamy tę zasadę „klal”, to obejmuje ona wszystkie indywidualne elementy „prat” czyli osiągniemy te elementy automatycznie, bez żadnego wysiłku i nie będzie nic więcej do zrobienia. Jaki jest zatem porządek naprawy?

Odpowiedź: W zasadzie nie ma znaczenia jaki, najważniejsze to zrób. Staraj się być serdecznie blisko innych.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania