Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Przypomnę wam jeszcze raz o skuteczności miłości do przyjaciół – przynajmniej w tej chwili – bo od tego zależy nasze prawo do istnienia i to jest miarą naszego sukcesu, do którego jesteśmy bliscy.

Dlatego uwolnijcie się od wszystkich [swoich] iluzorycznych zajęć i oddajcie swoje serce właściwym myślom, opracowaniu prawidłowych działań, aby zjednoczyć nasze serca w naprawdę jedno serce. [Baal Ha Sulam. List 47]

Musimy osiągnąć takie zjednoczenie, aby nasze różne uczucia, myśli, motywy, cele uzupełniały się nawzajem, aż do jednego serca, do jednej myśli, która będzie obejmowała w sobie wszystko. Ten stan będzie się nazywał „Adam” – podobny do Stwórcy.

Pytanie: Czy wystarczy zjednoczyć się z częścią przyjaciół, aby ujawnić Stwórcę? Czy potrzebne jest pełne połączenie dziesiątki?

Odpowiedź: Ze wszystkimi przyjaciółmi, którzy mogą w tym uczestniczyć. Niech będzie to nawet połowa dziesiątki – to nie ma znaczenia. Najważniejsze jest, abyście razem rozwijali się i realizowali warunki odkrycia Stwórcy. A reszta dołączy, kiedy tylko będzie mogła.

Pytanie: Według jakich znaków mogę ocenić wpływ grupy na mnie?

Odpowiedź: Poznasz po znakach, że chcesz pochylić głowę i otrzymać tylko to, co myślą i chcą przyjaciele, tym tylko kierować się.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Baal HaSulam, Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Musisz zawsze stać na straży – dzień i noc, kiedy czujesz dzień i kiedy czujesz noc. Wynika z tego, że musisz przebudzać serca przyjaciół, aż płomień sam będzie płonąć. (Rabasz, List 24)

Jeśli w grupie jesteśmy w poręczeniu, to każdy z nas włącza się i wyłącza, aby przejść w nowy stan, w nowe pragnienie. I tak toczy się stopniowy proces.

Nawet utrzymywanie płomienia też jest niestabilnym procesem, ponieważ zachodzi utlenianie, zapłon i tak dalej. Pochodzi to właśnie z duchowej podstawy.

Dlatego ciągła troska o wzajemne wsparcie stopniowo prowadzi do tego, ze płomień w naszych sercach będzie płonąć sam.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jak połączyć się i anulować przed przyjaciółmi, którzy nie trzymają się naszej metody

Odpowiedź: Nie ma potrzeby łączyć się z nimi, ani anulować się. W odniesieniu do czego będziesz anulować się i łączyć? Powinniście mieć wspólny cel i wspólną metodę osiągnięcia tego celu.

Rabasz napisał: „Zebraliśmy się tutaj, aby położyć fundament pod budowę grupy, w której każdy z nas będzie podążał za duchem obdarzania Stwórcy“.

Oznacza to, że bierzemy na siebie warunek, zbliżenia się do Stwórcy zgodnie z metodą, którą opisuje nam Baal Ha Sulam i Rabasz.

Możesz powiedzieć: „Można to zrobić za pomocą innej metody”. Proszę bardzo, możesz w nich być, ale nie razem z nami. Nie można łączyć jednego z drugim! Z niczym! W żadnym wypadku!

Nauka Kabały – nie jest filozofią ani inną nauką czy metodologią! Nie możesz tu wejść i uczyć się, jakiej przestrzegać diety, jakie wykonywać ćwiczenia fizyczne lub cokolwiek innego!

W Kabale nie ma nic, co dotyczyłoby ziemskiego ciała. Nie ma nic wspólnego z twoim duchem! Dlatego że on też nie istnieje. Jest tylko poznanie Stwórcy i to wszystko!

Wszystko inne trzeba odrzucić. Oczywiście możesz się tym zajmować, ale musisz wiedzieć, że jest to ziemski poziom, który jest na poziomie twojego ciała i nie więcej! Nie duchowego ciała, a zwierzęcego.

Pytanie: Czy jest różnica między współpracą a duchowym połączeniem?

Odpowiedź: Naturalnie, że jest!

Po prostu współpraca – to jest jak praca w firmie. A duchowa współpraca – jest w wewnętrznym zjednoczeniu, które może nastąpić tylko pod wpływem wyższego światła, którym nie kieruję. Przy tym razem z przyjaciółmi prosimy o to, aby Stwórca nas zjednoczył.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kabała i religia, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Nie mogę poręczyć za przyjaciół w różnych sytuacjach, ponieważ przez to ograniczam swoją wolność. Co powinienem zrobić, abym chętnie zobowiązał się poręczać?

Odpowiedź: Zamknąć oczy i włączyć się w grupę. Robić wszystko, co robi grupa. Spróbować przeniknąć ich duchem.

Pytanie: W dziesiątce wszyscy z wielkim wysiłkiem, staramy się zjednoczyć. Czasami czuję że jeden lub dwaj przyjaciele są ze mną bliżej. Nie wiem, czy to prawidłowe czy nie, i co z tym zrobić? Czuję się winny z tego powodu.

Odpowiedź: Kontynuuj i zrozumiesz, jak postępować bardziej poprawnie. Nie mogę nic powiedzieć, dlatego że okradam cię tym. Poszukiwanie jest bardzo ważną częścią pracy duchowej.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy wypełnić sobą pustą przestrzeń w dziesiątce, a teraz usłyszałem, że to Stwórca wypełnia tę przestrzeń. Kim jestem i na czym polega moja rola?

Odpowiedź: Naszą rolą jest ustalenie, jaka pusta przestrzeń jest między nami: nie mogę dosięgnąć swojego przyjaciela, zbliżyć się do niego, mój egoizm mi nie pozwala.

Dlatego proszę Stwórcę, aby zjednoczył nas poprzez Siebie. Stwórca łączy nas ze Sobą. Właśnie to musimy poczuć i o to prosić Stwórcę.

Najważniejszy moment w pracy duchowej to moment, w którym ustalamy, jak bardzo jesteśmy dalecy od siebie nawzajem, i jednocześnie mamy możliwość zbliżenia się przez Stwórcę.

Prosimy, domagamy się, błagamy Go, aby nas zjednoczył – jest to najbardziej odpowiedzialny, najbardziej potrzebny punkt w naszym ruchu. Dlatego że on naprawia nas, jednoczy rozbite kli (naczynie).

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Człowiek nie może opuścić społeczeństwa i prosić za siebie nawet po to, aby zadowolić swojego Stworzyciela, a może tylko prosić za całe społeczeństwo. Albowiem ten, kto wychodzi ze społeczeństwa, żeby prosić o swoją indywidualną duszę, nie tworzy, a wręcz przeciwnie, prowadzi do zniszczenia swojej duszy. (Baal HaSulam, „Nie czas, aby zbierać stado”)

Musimy dokładnie zrozumieć, że nie możemy prosić za siebie! Prosić Stwórcę, aby mnie podniósł, aby zbliżył do Siebie? To jest czysty egoizm.

Jak więc mogę zwrócić się do Niego? – Prosić tylko za grupę. Tylko dla niej, tylko w niej, wewnątrz niej! Jeśli chcę rozwoju duchowego przyjaciół, wtedy mogę zwrócić się do Stwórcy, a jeśli dbam tylko o swój rozwój, to lepiej nie zwracać się.

Kiedy proszę za siebie, niszczę swoją duszę, a jeśli proszę za wszystkich innych, to tworzę ją, dlatego że dusza jest dla wszystkich jedna. To jest jedno wspólne kli „Adam” i tylko o nim powinniśmy myśleć. Dano mi indywidualną duszę, abym stale troszczył się o zebranie wspólnej duszy.

Nie należy wychodzić z połączenia z przyjaciółmi, ze wzajemnej pomocy, wzajemnego wsparcia. Poza tym nie możemy istnieć.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jak prawidłowo poprosić dziesiątkę o poręczenie?

Odpowiedź: Można wyrazić słowami, że nie masz po prostu wystarczającej siły, aby osiągnąć właściwość obdarzania, aby przyjaciele ci w tym pomogli.

Powinien być też przykład. Ale najważniejsze – w uczuciach, w sercu. Jeśli prośba będzie prawdziwa, to Stwórca sprawi, że przyjaciel poczuje, jak bardzo chcę być jego poręczycielem.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jak można określić, że indywidualny wpływ na dziesiątkę w poręczeniu daje jej duchowy wzrost? Jak ocenić swoje działania?

Odpowiedź: Po pierwsze, muszę działać niezależnie od tego, co widzę. Ważne jest nie to, co widzę, ale to, w jaki sposób mogę rzeczywiście wpłynąć na przyjaciół.

Jeśli będą widoczne rezultaty mojego wpływu, to może będzie to jak zapłata za moje wysiłki, w miejsce duchowego wzniesienia. Tak więc lepiej nie widzieć, a działać, co nazywa się, w ciemności. Nie czekać na pozytywną reakcję, jakby aprobatę z góry.

Najlepiej, jeśli celowo podejmujemy wysiłki w jednym kierunku. Wtedy zobaczysz, jak zaczniesz otrzymywać we właściwości obdarzania, we właściwości wiary ponad wiedzę. To oznacza że będziesz pracował i będziesz miał jeszcze więcej możliwości i siły do ​​działania.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Co w pierwszej kolejności stworzył Stwórca przed rozbiciem? Powiedział Pan, że przed rozbiciem pragnienie nie było egoistyczne. Więc jaka była jego właściwość przed rozbiciem?

Odpowiedź: Przed rozbiciem była właściwość otrzymywania, całkowicie zdominowana przez intencje obdarzania na poziomie Biny. Nazywa się to, że Adam był w Ogrodzie Eden.

A potem zostało dodane pragnienie, które odnosi się do właściwości Chochma, do światła Chochma. Dlatego nastąpiło rozbicie, gdy rozbiła się nie tylko część kli (naczynia), które odnosi się do otrzymywania ze względu na obdarzanie, ale także do obdarzania ze względu na obdarzanie. W taki sposób naszą pracę musimy zaczynać od zera.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Co w najlepszy sposób rozwija moich przyjaciół w dziesiątce: moja wewnętrzna praca nad anulowaniem, jako konsekwencja tego, konkretne działania w dziesiątce?

Odpowiedź: Anulowanie w dziesiątce – to są właśnie konkretne działania.

Pytanie: Jak porzucić wszystkie wymyślone zajęcia i pracować razem? Jak można to połączyć?

Odpowiedź: Poradź się z resztą przyjaciół, i zobaczysz, jak to rozwiązać. Do mnie więcej nie zwracajcie się odnośnie rozwiązywania problemów. Dałem wam klucze do ich rozwiązania.

Pytanie: Czy połączenie między nami w dziesiątce „jeden człowiek z jednym sercem” – jest cechą Stwórcy („jeden”)? Czy etap połączenia umożliwia osiągnięcie połączenia ze Stwórcą według wspólnej jakości „jeden”?

Odpowiedź: Tak, dokładnie tak.

Pytanie: Kiedy czuję wielkość Stwórcy, wtedy zwracam się do Niego z potrzebami przyjaciół. Więc to jest fuzja z grupą? Albo jest to połączenie ze Stwórcą a w kierunku grupy wykonuję jakieś dodatkowe działanie, aby się z nim połączyć?

Odpowiedź: Nie. Jeśli połączysz się z grupą, poczujesz, czego ona pragnie i zwróć się z tym pragnieniem do Stwórcy, to jest to już zakończone działanie.

Pytanie: Jak prawidłowo pracować z gniewem?

Odpowiedź: Myślę, że problem z gniewem jest problemem z najbardziej centralnym egoizmem, którego nie możemy opanować i który panuje nad nami. Dlatego spróbujcie jednak nad tym pracować. Gniew jest przejawem skrajnego egoizmu.

Pytanie: Jeśli odkrywam, że przyjaciele zaniedbują zewnętrzne ramy zalecane do wykonania, na przykład chodzą podczas lekcji, jak z tym pracować?

Odpowiedź: W ogóle nie pracować. Co zrobisz? Wielka szkoda, że ​​nie uczestniczą razem z grupą we wspólnej pracy. Oczywiście to nie jest dobrze. Oczywiście że to osłabia grupę i odpycha ich od grupy. Ich poruszają z prądem w stronę i kto wie, kiedy znowu do nas przypłyną. Ale jeszcze na razie tego nie czują.

Pytanie: Jeśli cała praca dla odkrycia Stwórcy znajduje się tylko w dziesiątce, w grupie, to dlaczego Stwórca stworzył cały zewnętrzny świat? I jak powinniśmy odnosić się do niego?

Odpowiedź: Musimy przyłączyć do siebie ten zewnętrzny świat. I zrobimy to. Najpierw podciągniemy się sami, a następnie przyciągniemy go do siebie.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie