Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jak możemy już teraz wyrazić poręczenie za siebie nawzajem?

Odpowiedź: Swoimi myślami, uczuciami, serdecznymi porywami.

Pytanie: Jeśli nie przychodzę na spotkania dziesiątek z powodu wielu okoliczności, ale myślę o przyjaciołach, czy jestem z nimi w poręczeniu?

Odpowiedź: Myślę że nie. Nie znam wszystkich twoich problemów, ale to bardzo trudna sprawa. Opuszczać spotkania z przyjaciółmi to skrajny przypadek.

Pytanie: Co zrobić, jeśli czuje się poręczenie tylko z jednym człowiekiem w dziesiątce a nie ma na razie żadnej możliwości, aby to było z całą dziesiątką?

Odpowiedź: Myślę, że powinieneś jednak postarać się, aby połączenie w dziesiątce było wspólne i jak najbardziej serdeczne. To jest obowiązek całej dziesiątki. Nie patrzcie jeden na drugiego jak dawniej, musicie rozpocząć nowe życie, nowe połączenie.

Pytanie: Czy jest sposób na to, żeby dowiedzieć się, czy prawidłowo anuluje się przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Jeśli anulujesz się poprawnie przed przyjaciółmi, to poczujesz ich wpływ na siebie. Poczujesz, że przyjaciele znajdują się w tobie. Do tego powinniśmy dążyć.

Pytanie: Jeśli nie powinno prosić się za siebie, to jak odnosić się do prośby o podciągnięcie siebie do zaawansowanych w nauce przyjaciół?

Odpowiedź: Poprzez nich. Jeśli prosisz za nich, tylko w taki sposób podciągasz się do nich. A jeśli prosisz za siebie, to opuszczasz siebie. To są odwrotne prawa duchowych i ziemskich stanów.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Czy możemy zmienić formę poręczenia, aby lepiej poczuć dziesiątkę?

Odpowiedź: Zmierzaj do przodu, a będziesz coraz bardziej czuł dziesiątkę. Rozwijaj się, w dziesiątce wszystko poczujecie.

Pytanie: Czy pojęcie poręczenia ma takie kategorie jak jakość i ilość? Czym różni się jakościowe poręczenie od ilościowego?

Odpowiedź: To wszystko musisz zobaczyć na sobie.

Pytanie: W czym wyraża się pełne poręczenie?

Odpowiedź: W całkowitej naprawie, kiedy wszystko, co mam, przekazuję tylko na obdarzanie dla ludzi, dla społeczeństwa.

Pytanie: Jak mimo wszelkich przeszkód mogę związać się więzami bezwarunkowego poręczenia?

Odpowiedź: To po prostu wysiłek. Nie mogę tu nic powiedzieć. Musimy pracować w tym kierunku.

Pytanie: Jaki jest właściwy sposób modlitwy za przyjaciół? Czy zaszkodzi przyjacielowi, gdy poprosimy o rozwiązanie problemów materialnego świata?

Odpowiedź: Nie. Materialne problemy przyjaciela są moimi problemami duchowymi.

Pytanie: Jeśli ktoś w dziesiątce nie jest w poręczeniu, i większość przyjaciół postrzega to w taki sam sposób, czy jest to konsekwencja naszego egoistycznego postrzegania, czy tak jest rzeczywiście?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Musimy tylko dalej kontynuować działanie cierpliwie, czekać, aż nasze działania wpłyną na tego przyjaciela.

Pytanie: Zawsze wydaje mi się, że mogę zrobić więcej dla grupy. Ale jak tylko to robię, zaczyna sypać mi się materialne. Jak żyć? Jak zwiększyć wysiłki w poręczeniu?

Odpowiedź: Należy starać się, żeby materialne i duchowe, nie stykały się szczególnie ze sobą nawzajem. Wtedy odniesiesz sukces.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Czy powinniśmy próbować zwiększać znaczenie środowiska i anulować siebie również przed przyjaciółmi spoza grupy? Jaka powinna być lista priorytetów w pracy z samo anulowaniem?

Odpowiedź: Nie może być żadnego samo anulowania poza grupą. Tylko przed przyjaciółmi i tylko w grupie. Tylko w imię zjednoczenia.

Pytanie: Jeśli proszę Stwórcę, żeby dał siłę przyjaciołom, aby poczuć Go w dziesiątce, poczuć Jego wielkość, czy będzie to również anulowanie przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Oczywiście. Mimo wszystko prosisz nie za siebie, a za przyjaciół.

Pytanie: Czy samo anulowanie powinno być ciągłym stanem? Czy jest to jedna chwila, a potem znika?

Odpowiedź: Powinno pojawiać się i znikać. Tak nieustannie na coraz większych i wyższych stopniach.

Pytanie: Jak można podnieść między sobą wielkość Stwórcy, jeśli Go nie czujemy, nie odczuwamy?

Odpowiedź: Przedstawiamy Go sobie. „Nie czujemy, nie odczuwamy…” Zacznij czuć i odczuwać swój stosunek do drugiego człowieka jak do Stwórcy. Wtedy Stwórca pojawi się w tobie i zaczniesz Go odczuwać.

Pytanie: Jakie konieczne właściwości powinniśmy zbudować w żeńskiej dziesiątce, aby przyjść do Stwórcy?

Odpowiedź: Bardzo prostą właściwość – obdarzanie i miłość.

Pytanie: Jak prawidłowo przejawić inicjatywę w połączeniu w grupie?

Odpowiedź: Pokaż swoim przyjaciołom, że ich kochasz, szanujesz, cały czas życzysz sobie aby mieli pomyślność, odnosili sukcesy, byli wielkimi.

Pytanie: Ważność Stwórcy i wielkość Stwórcy to sekwencyjne stany czy jedno i to samo?

Odpowiedź: Wielkość Stwórcy bardziej odnosi się do odczuć w rozumie, a ważność Stwórcy jest bardziej odczuwalna w uczuciach.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08,01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Podczas kongresu, w mojej dziesiątce było przez cały czas 10-11 osób. Co mogę zrobić, aby wesprzeć moich przyjaciół, aby na porannych lekcjach była stale taka sama liczba?

Odpowiedź: Módl się. Módlcie się za przyjaciół, aby Stwórca dał im pragnienie systematycznego uczęszczania na poranną lekcję. Oczywiście to bardzo dużo znaczy, żeby uczestniczyć w porannej lekcji. Nie wyobrażam sobie, jak człowiek może rozwijać się, bez uczestnictwa w niej.

Jest tylko jeden warunek, który zwalnia z lekcji: jeśli jest w niewoli, to znaczy musisz w tym czasie pracować lub robić coś szczególnego, czego nie może zrobić w innym czasie. Ale nie inaczej. Poranna lekcja jest bardzo ważna, zwłaszcza gdy człowiek dokłada szczególnego wysiłku, aby w niej uczestniczyć. To właśnie te wysiłki popychają go do przodu.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Dlatego, aby osiągnąć większą wielkość poręczenia, być przepojonym miłością do przyjaciół, musimy poczuć, jak bardzo jesteśmy ze sobą wzajemnie powiązani, współzależni, odpowiedzialni za siebie nawzajem, jak stajemy się coraz bliżej ze sobą nawzajem.

Jestem ja i Stwórca, a wszyscy ludzie na ziemi łączą mnie z Nim. W zasadzie to moja grupa, to dziesiątka, która jak centralna nić, łączy mnie ze Stwórcą. Wszyscy pozostali włączają się coraz bardziej. W taki sposób moje połączenie ze Stwórcą staje się szerokie, nieskończone, nieograniczone.

Stwórca dał nam tylko jeden mały punkt połączenia z grupą, tym inspiruje każdego z nas do połączenia się z Nim. Całą resztę powinniśmy zrobić sami. Na tym polega znaczenie wzajemnego poręczenia: zaczynamy czuć, że wszyscy jesteśmy związani razem jednym duchowym działaniem – zjednoczeniem między nami i od „między nami” ze Stwórcą.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Jednak miłość do bliźniego jest możliwa tylko przez samo-anulowanie. (Rabasz, Artykuł 1, „Cel grupy”)

Samowyrzeczenie – to anulowanie samego siebie w stosunku do innych. Człowiek nie znika tak po prostu, a zajmuje się tym, aby wszystko, co jest w nim – w uczuciach, myślach, czynach – robić tylko dla dobra drugiego. To nazywa się miłością. Istniejesz tylko ze względu na innego.

Dlatego, z jednej strony, każdy powinien anulować siebie, a z drugiej strony powinniśmy być dumni z tego, że Stwórca dał nam możliwość, abyśmy mogli przyłączyć się do grupy, gdzie każdy z nas ma tylko jeden cel – „żeby Szchina (przejaw Stwórcy, odkrycie Stwórcy) przebywała między nami.

To znaczy, abyśmy powrócili do pierwotnego stanu, z którego zostaliśmy stworzeni, kiedy Stwórca zaczął rozwijać w Sobie pragnienie otrzymywania, przeciwstawne Sobie, dlatego, aby stworzyć stworzenia. Stworzenia muszą być przeciwstawne do Niego.

Dlatego stopniowo w Stwórcy, w wyższym świetle, powstało pragnienie otrzymywania, które następnie rozbiło się na wiele części, pod części, pod-pod-podczęści i tak dalej wzdłuż 125 stopni zejścia z jednego zalążka pragnienia, który nazywamy Malchut świata Nieskończoności, do naszego stanu, i jeszcze niżej.

Wszystko to dzieje się na drodze rozbicia jednego pragnienia na wiele pragnień, dlatego abyśmy mogli rozpocząć powrotną drogę, naszą ewolucję, rozwój do tego, aby z przeciwieństw zacząć odkrywać Stwórcę.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Ale modlitwa powinna być doskonała. To jest z głębi serca, co oznacza, że człowiek na sto procent wie, że nie ma w świecie nikogo, kto mógłby mu pomóc, z wyjątkiem samego Stwórcy. (Baal Ha Sulam. Szamati. Artykuł 5. „Liszma – to przebudzenie z góry i dlaczego niezbędne jest przebudzenie z dołu?”)

Modlitwa uważana jest za prawdziwą, jeśli dociera do Stwórcy. Może do Niego dotrzeć tylko wtedy, gdy pochodzi z głębi ludzkiego serca, z jego najważniejszego wewnętrznego pragnienia, kiedy ma stuprocentową pewność, że może osiągnąć to, czego chce tylko wtedy, jeśli Stwórca mu pomoże, praktycznie wszystko za niego zrobi.

Ale jest tu jedno małe „ale” które jest bardzo ważne! – Stwórca odpowiada tylko na zbiorową prośbę.

Możecie krzyczeć do Niego, ile chcecie, On nie może wam odpowiedzieć. Dlatego że musicie przyjść do Niego przez wspólne kli/naczynie! Tak jak urodziliście się i upadliście z wyżyn swojego duchowego poziomu na materialny, egoistyczny odrywając się od wszystkich, tak teraz musicie anty egoistycznie wznieść się ponownie do tego samego miejsca, do Niego.

Dlatego prośba musi być jednomyślna. W żadnym wypadku nie pomoże wam siedzenie i płakanie, szlochanie, błaganie. To nic nie da! Tylko wtedy, gdy będą przynajmniej dwie osoby, które mimo swego egoizmu zjednoczą się między sobą, aby wznieść swoją prośbę do Stwórcy, w takiej formie to pomoże.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Chociaż nie czuję stanu aby szczerze prosić za przyjaciół, dlatego że myślę tylko o sobie, staram się wypełnić to, czego Pan nas uczy, w sposób mechaniczny. Czy sprawiam tym przyjemność Stwórcy?

Odpowiedź: Tak. Nie ma to znaczenia, na jakim poziomie jesteśmy. Nawet jeśli staramy się sprawić zadowolenie Stwórcy na najmniejszym poziomie, to właśnie dzięki temu, że jesteśmy mali, sprawiamy Mu przyjemność – jak niemowlę uśmiechnie się do swojej mamy, a ona jest już przepełniona tym, co od niego otrzymała.

Dlatego nasz poziom o niczym nie świadczy. Wręcz przeciwnie, jeśli jesteśmy małymi, początkującymi, to swoim małym anulowaniem siebie możemy sprawić Stwórcy wielką przyjemność. A jak już jesteśmy dużymi, to jest o wiele trudniej.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Właściwość obdarzania jest najbardziej pełnowartościową, niezależną wyższą właściwością, która może przejawiać się w naszym stanie. Dlatego, jeśli chcemy osiągnąć połączenie ze Stwórcą, musimy opanować tę właściwość – właściwość obdarzania.

Żeby nauczyć się rozumieć tę właściwość, odczuwać, stopniować ją, nadawać jej w odpowiedni sposób wszelkiego rodzaju nazwy, musimy kultywować między sobą różnego rodzaju połączenia. Dlatego, żebyśmy zrozumieli, jakie rodzaje połączeń możliwe są między nami, do rozwoju każdego i wszystkich, stworzono nas w społeczeństwie przeciwstawnym – mężczyźni i kobiety.

Musimy dojść do stanu, kiedy nad wszystkimi egoistycznymi odrzuceniami, które Stwórca specjalnie stworzył, w przeciwieństwie do właściwości obdarzania, zbliżymy się do takiego wzajemnego połączenia, które nazywało by się miłością do bliźniego. Wtedy nazywa się to miłością, kiedy zaczynasz postrzegać drugiego nie tylko jak siebie, ale powyżej siebie, gdy bliźni staje się dla ciebie ważniejszy, niż ty sam.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Duchowość kobiety, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Co zamienia nasze lekcje w część kongresu? Czym różni się to od normalnej, porannej lekcji?

Odpowiedź: Lekcje na kongresie stanowią jedną, jedyną więź, która ukierunkowana jest na określoną intencję, cel. Pod tym względem kongres – to poważny, poruszający się organizm. Wczoraj zajmowaliśmy się studiowaniem samo anulowania. Dzisiaj podobnie, ale już według zupełnie innej zasady: jak łączę się z grupą, żeby się zmienić. Oznacza to, że zaczynam odnosić się do grupy jak do narzędzia, za pomocą którego można siebie zmienić.

Można powiedzieć: „Przecież jest to egoistyczne wykorzystywanie grupy”. Oczywiście, wykorzystywanie. Ale nie nazwałbym tego egoistycznym, dlatego że z pomocą grupy chcę uwolnić się od swojego egoizmu, stłumić go. A to zupełnie inny warunek.

Nie mam innych możliwości, jeśli chcę się zmienić. Po prostu nie mogę zrobić nic innego. Co zrobić, jeśli chcę zbliżyć się do Stwórcy, stać się podobnym do Niego, odkryć Stwórcę, poczuć Go, wejść we właściwość wieczności, nieskończoności, doskonałości? Chcę to wszystko poznać, jest to wewnątrz mnie. Takie pragnienie jest dane z góry każdemu z nas.

Aby je zrealizować, muszę wykonać działanie, które jest sprzeczne z moją naturą, może to zrobić tylko grupa. Jeśli próbuję stopniowo włączyć się w nią, chociaż nie mogę i nie chcę tego, to schodzi na mnie pewne świecenie, tak mówią kabaliści. Zaczynam otrzymywać wyższe siły, które mnie zmienią. W taki sposób przybliżam się do Stwórcy.

Dlatego grupa stoi między mną i Stwórcą. Konieczna jest po to, żeby podnieść się do Niego, stać się bardziej podobnym do Niego. A jak staję się podobnym? Tym, że formuję się w grupie, anulując się przed nią. Zaczynam wtedy widzieć, że Stwórca znajduje się wewnątrz grupy. Nazywa się to „znajduję się wewnątrz narodu Mojego”. Naród – to grupa, która stara się przybliżyć do Stwórcy. W taki sposób rozwijamy się.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie