W końcu zebrała się garstka ludzi, aby być razem w jednym miejscu pod jednym przywództwem; bohatersko, z nadludzkim wysiłkiem stawiają opór każdemu, kto powstaje przeciwko nim; i niewątpliwie są to ludzie odważni i silni duchem, ich stanowczość jest nieugięta jak stal, nie cofną się ani o krok; i zmagają się od pierwszego stopnia, kiedy walczą ze złym początkiem do ostatniej kropli krwi, i jedynym ich celem jest wygranie wojny dla chwały Stwórcy. [Rabasz. List 8]

Pytanie: O kim napisał Rabasz w tym liście: o ludziach, którzy zebrali się po raz pierwszy razem, czy o grupie, która pracowała przez długi czas i na koniec jej członkowie stali się odważni i zdecydowani?

Odpowiedź: Rabasz napisał tylko dla swoich uczniów. Dlatego też musimy tak to postrzegać co napisał. Musimy starać się być razem, jak jeden człowiek z jednym sercem.

Dlatego każdy powinien rozejrzeć się wokół siebie, czy ktoś potrzebuje jego pomocy. To jest najważniejsza rzecz.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jutro rozpoczyna się międzynarodowy kongres kabalistyczny. Co sekundę przybywają nowi przyjaciele z całego świata, a jutro dołączą do nich przyjaciele z całego Izraela. Tylko w fizycznym centrum kongresu w Izraelu weźmie udział ponad dwa i pół tysiąca osób.

Jakich wskazówek można udzielić? Po prostu życzyć każdemu, żeby chciał poczuć innych w swoim sercu. Jest to najbardziej prawidłowa i dobra intencja.

Postarajcie się być wzajemnie jak najbliżej siebie i nie wypowiadajcie ani jednego słowa, które nie ma na celu wyjaśnienia miłości.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Na kongresie najlepiej jest spróbować anulować się i całkowicie rozpuścić w przyjaciołach. To jest pierwszy warunek, dzięki któremu pragnę włączyć się we wszystkich i zamienić się w absolutne zero w stosunku do nich.

A drugim warunkiem jest znalezienie takiej warstwy pragnienia, które można wykorzystać, aby być trochę przed wszystkimi i pociągnąć ich za sobą.

To znaczy, że muszę mieć stopień, odróżniający się jakoś od zera, za którym można pociągnąć wszystkich, i tak coraz więcej. Wzniesienie jest możliwe tylko dzięki temu, że dodajemy pragnienie. Ale jednocześnie musi być opuszczone do zera, czyli nie używane dla samego siebie.

Istnieje wrażenie, że przed nami stoi ściana, która przeszkadza nam otworzyć serce i poprosić o światło naprawy. Tę ścianę musimy zburzyć swoja wytrwałością. Zastanówmy się, jak na tym kongresie osiągnąć stan Pesach, czyli jednym skokiem przejść od pragnienia otrzymywania do pragnienia obdarzania. Będziemy nad tym pracować!

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Siłą zazdrości osiągamy liszma”, 15.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Po tym, jak każda dziesiątka osiągnie swoje centrum i chce działać z tego centrum w odniesieniu do Stwórcy, mamy takie samo dążenie połączenia całej dziesiątki z innymi dziesiątkami.

Wówczas wspólna siła, obecna w całej dziesiątce łączy się ze wspólnymi siłami pozostałych dziesiątek, i zaczyna działać ich ogólna siła. To tak, jakby dwie krople wody połączyły się w jedną krople, i prawo działające na każdą kroplę osobno, działa teraz na obydwie razem.

Na kongresie musimy jak najszybciej przejść przez wszystkie etapy prowadzące nas do wspólnego zjednoczenia. Najpierw jednoczymy się wewnątrz swojej dziesiątki, aby stać się jak jeden człowiek, a następnie z naszego wspólnego centrum szukamy centralnych punktów wszystkich pozostałych dziesiątek.

Centrum dziesiątki to stan, który chcemy osiągnąć. Kiedy już czujemy swoją dziesiątkę połączoną w jednego człowieka z jednym sercem, to chcemy połączyć się z innymi dziesiątkami.

Każde spotkanie ma cel, wspólną siłę, która pochodzi z centrum połączenia, z centrum kongresu. Musimy postarać się poczuć na kongresie, jak kierujemy tę siłę z centrum kongresu w centrum całej rzeczywistości, gdzie następuje nasze spotkanie ze Stwórcą. Zgodnie z tym, jak będziemy dążyć do tego wspólnego dla wszystkich centrum, będziemy mogli Go poczuć.

Dziesiątka czuje, że jednoczy się coraz bardziej i scala w jedną całość, a następnie z tego zjednoczenia chcemy wydobyć siłę, skierowaną bezpośrednio do Stwórcy.

Z lekcji na według artykułu Rabasza „Włączenie właściwości miłosierdzia we właściwość sądu”, 15.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Z czym przyjeżdżamy na kongres, z jakim zjednoczeniem i co powinniśmy osiągnąć jako pojedyncza grupa i jako „Bnei Baruch”?

Odpowiedź: Najważniejszym zadaniem w pracy grupy jest przygotowanie się do kongresu. Oznacza to, zobaczenie swojego kli, w którym jestem, w tej chwili, czyli w „lo liszma”, i jak te właściwości stopniowo przekształcić w „liszma”. Na tym właśnie polega nasze przygotowanie do kongresu.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Jednoczymy się w Liszma””, 06.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Zdecydowaliśmy, że na nadchodzącym kongresie pójdziemy na całość, vabank. Gdzie jest ten „bank”? A jeszcze ważniejsze, gdzie jest do niego klucz?

Odpowiedź: „Bank” znajduje się „w niebie”. Ale można go osiągnąć. To właściwość Biny, obdarzania. A kluczem do niego jest jedność między nami. W naszej jedności, odkryjemy prawdziwy skarb, nie sejf, a właściwość, za pomocą której otwierają się wszystkie skarby światów! 🙂

Odkryjemy go – pod warunkiem, że zjednoczymy się wzajemnie. W jedności między nami bank otworzy się natychmiast.

To cud, który istnieje w duchowości – światło zaczyna świecić w tym momencie, kiedy osiągniemy pierwszy stopień podobieństwa z nim.

Z lekcji według artykułu „Wygnanie i wyzwolenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy koncepcja poręczenia jest czymś, dzięki czemu możemy uzyskać opór przeciwko egoizmowi?

Odpowiedź: Oczywiście. Każdy zeruje siebie w stosunku do innych po to, aby stworzyć wspólne ogólne pragnienie. Kiedy każdy anuluje swój składnik zwierzęcy (otrzymywanie dla siebie) i chce włączyć tylko swój ludzki składnik (przekazywania innym), wówczas następuje pojawienie się jednego wspólnego pragnienia, w którym odkrywa się Stwórca.

Pytanie: Załóżmy, że zbierze się siedem-osiem tysięcy ludzi, jak to zwykle bywa na kongresach, i będziemy próbować osiągnąć stan „arwut” (poręczenie). Nie wiemy, czy to się uda, czy nie, ale bardzo tego chcemy. Czy taka liczba ludzi pomoże osiągnąć rezultat?

Odpowiedź: Oczywiście, zarówno ilość, jak i jakość. Ilość jest nie do zastąpienia, jest konieczna. Ale jeszcze ważniejsza jest jakość – napięcie więzi między nami. Egoizm każdego człowieka próbuje oddzielić go od innych. Dlatego wszystko zależy od tego, z jaką siłą połączymy się wzajemnie.

Sens pracy duchowej polega na tym, żeby w naszym wspólnym połączeniu znaleźć właściwość obdarzania i miłości, która jest ponad naszą naturą.

Z programu telewizyjnego „Siła Księgi Zohar” nr 20

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Wzajemne poręczenie

Jesteśmy na drodze do kongresu, a teraz najważniejsze jest odkrycie naszej pilnej potrzeby zanim tam dotrzemy. Aby to uczynić, musimy się silniej zjednoczyć, połączyć w naszym pragnieniu, aby zaatakować kongres z taką zajadłością, dosłownie jak stado wilków rzuca się na zdobycz i rozdziera ją na kawałki. Tak właśnie musimy przygotować się do kongresu.

Chcę włączyć się we wszystkich uczestników kongresu ze swoim pragnieniem i razem ze wszystkimi wyrwać z niego wszystko, co w nim jest. Każdy z nas zgarnie swoją część zdobyczy z kongresu i zrozumie, że właśnie po to tu przyjechał. Mężczyźni i kobiety wszyscy wezmą udział w tym działaniu.

Chcemy skupić się wokół tematu kongresu i zagłębić się, aby otrzymać od niego siłę życiową. Każdy powinien chwycić go z całych sił, bo jeśli będziemy skromni i ulegali sobie nawzajem, to nie dostanie się nikomu. Muszę sam chwycić swoją część, ale nie po to, aby pochłonąć ją samemu, lecz po to, aby przekazać ją Stwórcy.

Siłę prawdziwej wiary można otrzymać tylko ze źródła wiary – tam, gdzie wszyscy się jednoczymy, i każdy daje innym część zdobyczy, którą zdobył, i w taki sposób wszyscy przekazujemy ją wszystkim.

Z lekcji na temat „Osiągnąć kontakt ze Stwórcą”, 14.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Z jednej strony powinienem wyobrażać sobie, że moi przyjaciele są doskonali, że przebywa w nich Stwórca, i powinienem chłonąć wszystko, co w nich jest. A z drugiej strony, mamy się za nich modlić.  Jaką prośbę mogę za nich mieć, jeśli wyobrażam sobie, że znajdują się w stanie doskonałości, i wypełnia ich Stwórca?

Odpowiedź: Z jednej strony, powinienem wyobrażać sobie przyjaciół jako doskonałych, włączać się w nich i przebywać w nich, w ich doskonałości. Z drugiej strony, powinienem prosić i modlić się za nich. Jak można pogodzić te dwa stany?

Rzeczywiście, jednoczesne pogodzenie ich nie jest możliwe. Istnieje zarówno jeden, jak i drugi stan, muszę na przemian istnieć w obu. Podobnie na kongresie powinienem obserwować, w którym z tych stanów się znajduję. Ale w zasadzie, na kongresie jest więcej stanów wychwalania grupy, wychwalania Stwórcy, wychwalania drogi naszego zbliżenia.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak powinno wyglądać przygotowanie do kongresu w grupach wirtualnych?

Odpowiedź: Jeśli systematycznie uczęszczasz na nasze zajęcia i mniej więcej starasz się je realizować w swojej dziesiątce, to jesteś gotowy do kongresu.

Przecież z góry ustalamy jego plan, tematy lekcji, kolejność wypowiedzi i tak dalej. Dlatego wszystko skierowane jest do nastrojenia człowieka, znajdującego się już na kongresie, w ogromnym połączeniu z innymi podobnymi sobie, by mogli razem z wspólną siłą odkryć Stwórcę.

Kongres jest wielką, potężną siłą, która przyciąga odkrycie Stwórcy. Załóżmy, że zebrało się tam 100 dziesiątek. Więc jest to ogromna siła. Taki jest sens kongresu, taka jest istota uczestnictwa w nim: pragnę być w miejscu, polu w którym panuje takie napięcie, które wywołałoby doznanie i odkrycie Stwórcy.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie