Pytanie: Z jednej strony powinienem wyobrażać sobie, że moi przyjaciele są doskonali, że przebywa w nich Stwórca, i powinienem chłonąć wszystko, co w nich jest. A z drugiej strony, mamy się za nich modlić.  Jaką prośbę mogę za nich mieć, jeśli wyobrażam sobie, że znajdują się w stanie doskonałości, i wypełnia ich Stwórca?

Odpowiedź: Z jednej strony, powinienem wyobrażać sobie przyjaciół jako doskonałych, włączać się w nich i przebywać w nich, w ich doskonałości. Z drugiej strony, powinienem prosić i modlić się za nich. Jak można pogodzić te dwa stany?

Rzeczywiście, jednoczesne pogodzenie ich nie jest możliwe. Istnieje zarówno jeden, jak i drugi stan, muszę na przemian istnieć w obu. Podobnie na kongresie powinienem obserwować, w którym z tych stanów się znajduję. Ale w zasadzie, na kongresie jest więcej stanów wychwalania grupy, wychwalania Stwórcy, wychwalania drogi naszego zbliżenia.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie