Pytanie z Facebooka: Nie jest konieczne, aby promować Kabałę, to nie lekarstwo. Ten, kto szuka sam znajdzie, inaczej będzie tak samo jak z Madonną – roztrąbiła po całym świecie, że zajmuje się Kabałą a w rzeczywistości, co pozostało … – nie będę pisał, co.

Odpowiedź: Po pierwsze, ona nie zajmowała się Kabałą. Wziąć jakąś książkę, poczytać ją, czy trochę się pouczyć u kogoś – to nie znaczy studiować Kabałę.

Teraz przechodzimy okres, kiedy słowo „Kabała” jest coraz bardziej popularne. Na ile popularne – niewiadomo, ale przynajmniej będzie słyszalne. Ludzie będą szukać i próbować wyjaśnić wśród ogromnych stosów brudu, co to takiego jest autentyczna Kabała.

A prawdziwa Kabała postępuje z człowiekiem bardzo prosto – podnosi go nad jego egoistyczną naturę. W tym jest cała Tora: „kochaj bliźniego swego, jak siebie samego.” Jest to pierwotne prawo.

Chcesz być w stanie wzajemnego poręczenia, jak „jeden człowiek z jednym sercem”? Znaczy się, powinieneś pracować nad sobą, aby prawidłowo realizować Torę, która mówi tylko o jednym: miłości do bliźniego – o najważniejszym prawie Tory.

Mam nadzieję, że zbliżający się rok choć trochę oświeci ludzi.

Z webinaru „Wyniki roku” 26.12.2016

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody

Kabała jest nauką teoretyczną i praktyczną.

Kiedy człowiek zaczyna studiować Kabałę, na początku uczy się teorii: ilości światów, parcufim, sefirot; jak są podzielone ze sobą, jak powstały i rozprzestrzeniły się, z góry do dołu, według hierarchii od światła do materii naszego świata, i jak z materii naszego świata wznoszą się z powrotem do światła. W zasadzie to jest nauka Kabały.

Jest przedstawiona w krótkiej formie w artykule Baal HaSulama „Wstęp do nauki Kabały”, równolegle, do której istnieje podobny artykuł Ramchala „138 bram mądrości” oraz szereg prac innych autorów, wyjaśniających Kabałę w skompresowanej postaci. A w bardziej ogólnej postaci, odkryta jest w księdze Ari „Drzewo życia” i w sześciotomie Baal HaSulama „Nauka Dziesięciu Sefirot”.

Ponadto wielu innych kabalistów poświęciło Kabale wielkie, poważne dzieła, prezentując ją z naukowego punktu widzenia, jako system zarządzania naszym światem, w którym się znajduje. Ale wszystkie te prace są przeznaczone wyłącznie po to, żeby wyobrazić sobie duchowy świat, pomimo tego, iż rozumem i wizualnie nie można go sobie w żaden sposób wyobrazić.

Jak powiedziano w punkcie 154 „Wstępu do Nauki Dziesięciu Sefirot”, kabaliści zawsze pisali i piszą tylko dla tych, którzy już znajdują się w wyższym poznaniu, w odczuciu i w postrzeganiu wyższego świata. Gdy taki człowiek czyta to, co napisali inni kabaliści, absolutnie wyraźnie, jasno, jawnie wyobraża sobie, co chciał przekazać autor.

W taki sposób kabaliści dzielą się swoją wiedzą, ale jest ona zrozumiała tylko dla nich, ponieważ są w odczuciu tego samego wyższego świata, systemu, zarządzającego naszym światem. A ci, którzy nie mają takiego odczucia, nie mogą sobie go wyobrazić. Czysto mechanicznie żonglują różnymi pojęciami i definicjami, ale to nic nie daje. Terminy pozostają dla nich niezrozumiałe.

Dlatego trudno powiedzieć, jaki jest sens ich uczyć. Ale, jak napisał Baal HaSulam w 154-m punkcie „Wstępu do Nauki Dziesięciu Sefirot,” istnieje wielki sens, aby odnosić się w szczególny sposób do prac kabalistów. Ponieważ ludzie, którzy pisali te teksty, mieli zrozumienie wyższej energii, wyższego światła. Z reguły księgi kabalistyczne są napisane w języku hebrajskim lub aramejskim. Aramit – spokrewniony język z hebrajskim, który był używany jeszcze trzy i pół tysiąca lat temu, równolegle z hebrajskim w Starożytnym Babilonie.

Jeśli człowiek w naszym świecie zupełnie nie rozumie i nie wie, o co chodzi, i nawet nie zna języka, w którym napisana jest księga, to nie ma znaczenia. Na przykład, zna tylko język chiński, ale jeśli będzie siedział razem z kabalistami i słuchał tego, co mówią i czego się uczą, to swoim ogromnym pragnieniem wiedzy będzie ściągał na siebie wpływ wyższego światła.

Na niego będzie schodzić szczególne świecenie i pod jego wpływem człowiek stopniowo zacznie odczuwać w sobie to, o czym mówią kabaliści, nawet nie rozumiejąc ich języka, a z czasem zacznie rozumieć również język.

Już opowiadałem wam, że kiedy uczyłem się u Rabasza, otrzymałem list od człowieka z Rosji, z odległego obozu syberyjskiego. Pisał, że nagle odkryła się mu znajomość języka hebrajskiego i bardzo chce przyjechać do Izraela. Do listu były dołączone jego wiersze, napisane w języku hebrajskim. Kiedy pokazałem je specjalistom, byli zaskoczeni, bo był to bardzo wysoki poziom hebrajskiego.

Skąd mógł go znać? Przecież wcześniej go nie znał. Tylko wielkie pragnienie wywołało w nim manifestację tego języka. Rabasz wtedy powiedział, że przez takie wielkie pragnienie człowiek może osiągnąć całą wiedzę Kabały. Ponieważ właśnie do pragnienia, a nie do wiedzy i zrozumienia, przychodzi wyższe światło, które zaczyna pracować w człowieku.

Dlatego ci, którzy nie znają języka, powinni zatroszczyć się tylko o jedno, o niewielkie pragnienie do zrozumienia świata Stwórcy. Jeśli będzie się stale rozwijać, to osiągną wszystko. Nawiasem mówiąc, ten człowiek z Syberii potem przyjechał do Izraela, opublikował swoje wiersze i zniknął. To pokazuje, że dopóki cierpiał w obozach, miał pragnienie, a gdy przyjechał do Izraela i wszystko się przed nim odkryło, pragnienie zniknęło.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.05.2016

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały, Studia Kabały

 Pytanie: Kabała zawsze była nauką, ezoteryczną doktryną. Na swoich lekcjach ciągle mówi Pan, że nadszedł czas, aby nieść Kabałę w masy. Dlaczego właśnie teraz?

Odpowiedź: W przeciągu półtora tysięcy lat Kabała była udziałem, bogactwem całego narodu Izraela, począwszy od tego czasu, jak Abraham zaczął rozpowszechniać i popularyzować ją w Babilonie.

Jak pisze Rambam, Abraham zorganizował tam dużą grupę składającą się z dziesiątek tysięcy ludzi, a następnie wprowadził ich w Ziemię Izraela. Przez 1500 lat naród Izraela żył według kabalistycznych praw i zasad, a następnie upadł z tego poziomu, ponieważ Kabała nakłada na człowieka zbyt trudne wymagania.

My staramy się wspiąć do góry po duchowej drabinie, ale wznosimy się i upadamy, wznosimy się i upadamy. Upadek z tego poziomu nazywa się „wyjście na wygnanie” ze stanu osiągnięcia świata duchowego.

Kabała – nie jest religią, a systemem wiedzy o wewnętrznej strukturze świata, który zarządza naszym światem.

W przeciągu dwóch tysięcy lat, po upadku, naród Izraela był całkowicie odłączony od duchowego. Fizyczne wygnanie – to konsekwencja jego wewnętrznego, duchowego wygnania.

W XV wieku naszej ery pojawił się wielki kabalista Ari, powszechnie uznany przez wszystkich jako szczególna siła, zesłana na nasz poziom.

Jego uczeń Chaim Vital pisał, że od tego czasu i dalej Kabałę nie tylko można, ale też muszą studiować wszyscy, dlatego że właśnie dzięki niej ludzkość, począwszy od średniowiecza zacznie podnosić się i będzie prawidłowo rozwijać się.

To starał się robić Baal Szem Tow, zaczynając zajmować się popularyzacją Kabały wśród szerokich mas. Miał on wielu przeciwników, co doprowadziło do podziału religijnych Żydów na chasydów, którzy poszli jego drogą, i na tych, którzy sprzeciwiali się temu. Taki podział jest odczuwalny po dziś dzień.

Na początku XX wieku pojawił się wielki kabalista Rabbi Jehuda Aszlag – Baal HaSulam. On napisał komentarz do Księgi Zohar, napisał bardzo poważną pracę składającą się z sześciu tomów „Nauka Dziesięciu Sfirot”, dając tym nowy bodziec do rozpowszechniania Kabały. Wszyscy zwolennicy Ari, a było ich tysiące, pisali, że nadszedł czas, kiedy jest to niezbędne, aby rozpowszechniać Kabałę i oswajać ją w masach.

Z webinaru „Wyniki roku”, 26.12.2016

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody

 Nauka Kabały mówi tylko o odkryciu wyższego systemu ukrytego w naszej naturze. Za tą naturą, którą postrzegamy, czujemy i odkrywamy w naszych pięciu organach zmysłów, istnieje system, zarządzający nami, całym naszym życiem i całym naszym rozwojem.

Odkryciem tego systemu zajmuje się nauka Kabały. Wyjaśnia ona, jak ten system, wyższa siła stworzyła nas, jak rozwijaliśmy się i jak istniejemy, w jakim kierunku poruszamy się i jaki stan w końcu musimy osiągnąć.

Cały ten system nazywa się Stwórca. Stwórca (Elokim) lub Natura – jest to jedno i to samo. Nawet gematria (wartości liczbowe) tych słów są równe. Mówi to o tym, że mają jedną i tę samą istotę. Tylko pod Naturą rozumie się nie otaczającą nas ziemską naturę, a ogromny system, którego niewielka część jest nam ujawniona, a 99,9% z niego – ukryta.

Naukowcy również to potwierdzają, że odkrywają tylko niewielką część tego, co dzieje się w rzeczywistości. Lecz mają nadzieję, że wraz z dalszym rozwojem nauki odkryją ukryte.

Jednakże istnieją takie warstwy w systemie Natury, które nigdy nie będziemy w stanie odkryć w naszych ziemskich organach zmysłów, ponieważ są one ograniczone – jest to tylko pięć organów zmysłów i narządy, które tworzymy w celu rozszerzenia ich zakresu.

I tu jest nam potrzebna nowa, dodatkowa metoda – jak odkryć ten ukryty system, w którym ukrywa się wyższe zarządzanie rozwijające nas. W oparciu o ten system możemy sami zobaczyć, poczuć i odkryć, co jest naszym przeznaczeniem, co nas napędza, czy mamy wolną wolę we wszystkim, co robimy, czy nam się tylko wydaje, ale w rzeczywistości nie jesteśmy wolni i tylko wykonujemy wolę pewnej siły, jakiegoś pragnienia, specjalnego programu.

Pytanie: Czy ten system zarządza moim życiem i życiem każdego z nas? Teraz i przez wszystkie czasy?

Odpowiedź: Oczywiście! Jest to uniwersalny, doskonały system, w którym wszyscy istniejemy jakby wewnątrz gigantycznego komputera, który określa dla nas wszystko, zmienia nas i prowadzi przez różne stany od początku stworzenia i do jego końca.

Pytanie: Nauka Kabały bada ten gigantyczny komputer?

Odpowiedź: To prawda. Ona odkrywa nam całą rzeczywistość, w tym ten świat i wyższy świat. Wyjaśnia, w jaki sposób poruszamy się pomiędzy pięcioma światami i jak osiągamy końcowy stan. Człowiek, który zaczyna poznawać ten system, nazywa się kabalistą.

Pytanie: W jaki sposób ta wiedza wpływa na życie człowieka, co mu daje?

Odpowiedź: Poznając wyższy system, człowiek odkrywa wszystkie siły, które wprowadzają go w ruch i kierują jego zachowaniem, a także rezultaty wszystkich swoich działań. Odkrywa, czy jego działania określone są z góry, czy też on może dodać do nich swój własny, wolny składnik.

Czy to życie jest „z góry przegraną grą”, jakby znajduję się w jakiejś maszynie – i nic nie mogę zrobić? Może ktoś mnie obserwuje z zewnątrz, przeprowadza ze mną różne ćwiczenia, a ja nie wiem o tym i tylko wykonuję na tym świecie pragnienie wyższego?

A może jestem w stanie z naszego świata osiągnąć stan, w którym będę mógł dodawać coś od siebie, co więcej, będę mógł ujawnić pragnienie wyższego i zobowiązać go do zajmowania się mną tak, jak sam wybiorę? Wszystko to człowiek odkrywa.

Pytanie: Chce Pan powiedzieć, że istnieje pewien system, który zarządza mną? Teraz, w tej chwili?

Odpowiedź: Nie tylko teraz, ale zawsze! On jest powyżej czasu, ruchu i przestrzeni.

Pytanie: Ale ja go nie czuję. Nie czuję, że ktoś zarządza mną. Ja sam zarządzam sobą!

Odpowiedź: Czyżbyś czuł, jak zachowuje się twoje ciało, jak jest kierowane? Nie. W nim istnieją  wewnętrzne programy i ono działa jak jakiś mechanizm. Ty nie czujesz tego, ale istnieje w nim nieskończona liczba stanów i przeróżnych procesów.

Pytanie: Myślę, że mózg steruje moim ciałem. Czy nie?

Odpowiedź: To tylko ci się wydaje. Ciałem zarządza znacznie bardziej złożony program.

Pytanie: Wychodzi na to, że jestem teraz kierowany? Ale kto, przez kogo?

Odpowiedź: Przez ten sam gigantyczny komputer – wyższą siłę, zarządzającą nie tylko tobą, a wszystkimi razem, całą rzeczywistością.

Pytanie: Ale czego ona chce od mojego życia?

Odpowiedź: Wyższa siła chce, abyś odkrył ją i stał się jej pełnym partnerem. Oznacza to, że wtedy odkryjesz, jaki jest jej cel, jak bardzo ta siła jest ogromna, doskonała, wieczna i dobra.

Pytanie: Jak możemy przeniknąć w ten gigantyczny komputer?

Odpowiedź: Do tego musisz się stać dobrym „hakerem”. 🙂

Pytanie: Jacy „hakerzy” są w stanie „włamać się” do tego komputera?

Odpowiedź: Ci, którzy studiują naukę Kabały i wykonują pewne reguły, aby przeniknąć w ten komputer, w wyższy system.

Z programu radiowego 103FM, 12.04.2015

Kategorie: KABAŁA, Stwórca

 Pytanie z Facebooka: Dlaczego Kabała dzisiaj stała się bardzo popularna?

Odpowiedź: Nauka Kabały – to wiedza, która powinna była odkryć się w naszych czasach wszystkim ludziom na Ziemi. Ja zajmuję się nią ponad czterdzieści lat. Na przestrzeni tego czasu ona naprawdę stała się popularna i potrzebna w naszym świecie nie dlatego, że robimy dla niej reklamę a dlatego, że świat jej potrzebuje.

Kabała opowiada człowiekowi, dlaczego on istnieje i w jaki sposób może wznieść się powyżej naszego świata do stanu wieczności, doskonałości.

Dzisiaj w ludziach pojawia się zapotrzebowanie na to, dlatego że przy całej swojej szerokiej perspektywie w naszym świecie, rozglądając się wokół i widząc wszystko z góry na dół i na horyzoncie i za horyzontem, oni nie widzą sensu istnienia na tej małej planecie na skraju galaktyki. Dlaczego istniejemy?

Mówią, że gdy patrzysz na Ziemię z kosmosu, zaczynasz rozumieć trochę więcej. Wznieśmy się troszeczkę i spójrzmy na tę kulę – czym się zajmujemy na niej, gdzie biegniemy, co robimy. Zatrzymajcie się i spójrzcie. Przecież nieustanny ruch nas okrada.

W naszym świecie nie zajmujemy się najważniejszym, co musimy zrobić – wyjść poza jego granice. Istnieje następny świat i dziś jest on odkryty dla wszystkich. Znajdujemy się w naszym świecie, jakby wewnątrz małego pokoju i jak dzieci biegamy, gramy, skaczemy w nim z kąta w kąt. Jednak jak tylko otworzymy drzwi i wyjdziemy, wtedy zobaczymy przed sobą ogromny świat.

Nauka Kabały pozwala nam to zrobić. Ludzie czują, że nadszedł czas, pojawiają się w nich takie pragnienia. Dlatego też dziś jest bardzo potrzebna nauka, która mówi o realizacji tych pragnień, i ja wam ją oferuję.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 09.11.2016

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody, Sens życia

 Pytanie: Moja mała córeczka nie chce nawet spróbować czegoś do jedzenia, mówiąc, że nie jest smaczne, chociaż nigdy jeszcze tego nie próbowała. Czy mógłby Pan wyjaśnić naturę tego zjawiska.

Wydaje mi się, że u wielu ludzi Kabała wywołuje podobną reakcję odrzucenia, chociaż oni nawet nie rozumieją jej istoty. Zrozumienie tego zjawiska może znacząco pomóc w tym, żeby obwieścić Kabałę światu.

Odpowiedź: Jeśli coś nas nie pociąga, nie chcemy tego. Ale po spróbowaniu, zaczynamy szukać, zgodnie z pozostałym w nas „reszimo” – wrażeniu tego, co pozostawiło w nas smak.

Odrzucenie od Kabały – jest także ze względu na brak „reszimo”, ale przede wszystkim dlatego, że Kabała jest wbrew naszej naturze i mówi o naprawie egoizmu, który jest całą naszą istotą. I dlatego, tylko u tego, u kogo przejawia się reszimo – wrażenie z przeszłego duchowego stanu – ten człowiek przychodzi uczyć się i realizować Kabałę.

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody

 13 rzeczy, których nie wiedzieliście o Kabale

Kabała pozwala nam poznawać prawa natury, które nami zarządzają i wykorzystywać je dla własnych korzyści. Dlatego jest ona niezbędna wszystkim razem i każdemu z osobna. I nadszedł czas, aby zrzucić z niej zasłony i rozwiać mity.

Moje turne z wykładami po Izraelu, razem z cotygodniowym felietonem na portalu Ynet wywołały falę interesujących pytań o tym, co kryje się za „tajną nauką”. Ludziom nie wystarcza już opinia innych ludzi i chcą się dokopać do prawdy.

Cóż, proponuję wam „Przewodnik do nauki Kabały”, opierający się w całości na pierwotnych źródłach. Te krótkie odpowiedzi zapoznają was z bazowymi faktami i pomogą odrzucić wymysły nagromadzone w ciągu tysiącleci.

Czym jest nauka Kabały?

Jeśli skoncentrować wszystkie książki do jednej zwięzłej frazy, to Kabała – jest to metoda odkrycia Wyższej siły, która zarządza naszym życiem.

„Cała nauka Kabały przeznaczona jest do poznania zarządzania wyższej woli: w jaki sposób stworzyła wszystkie stworzenia, czego od nich chce i jaki będzie koniec wszystkich cykli rozwoju świata”. Ramchal, „138 bram mądrości“

W swoich badaniach kabaliści odkryli, że rzeczywistość, w której żyjemy jest zarządzana przez system o nazwie „Natura” (הטבע) lub „Elokim” (אלֺהים). Wartość liczbowa (gematria) obu tych pojęć – to 86. Innymi słowy nie ma żadnej różnicy między terminami „Wyższa siła”, „Natura” i „Elokim”, „Stwórca”. Mowa tu o uniwersalnej sile, włączającej w siebie wszystkie inne siły natury, które już odkryliśmy lub odkryjemy w przyszłości.

Z tą siłą i systemem jej zarządzania rzeczywistością, pozwala zapoznać się Kabała. Po przestudiowaniu tego systemu, nauczymy się, jak zmienić swoje życie na lepsze. Dlatego Kabała zapewnia nam pełny zestaw narzędzi, pozwalających skutecznie rozwiązać bieżące problemy we wszystkich sferach, w tym gospodarki, zdrowia, edukacji, rodzinnych relacji, bezpieczeństwa, ekologii i innych.

Co jest zadaniem Kabały?

Zadaniem Kabały – jest sformować w narodzie Izraela i w całej ludzkości poprawny system pozytywnych wzajemnych relacji między ludźmi, pozwalający podnieść się do poziomu relacji opartych na „miłości do bliźniego, jak siebie samego”. Dzięki czemu podłączymy się do zarządzającego nami systemu i wywołamy jego odpowiednio pozytywny wpływ. Na tym polega nasza zdolność do zmiany życia na lepsze.

Jak powstała Kabała?

Kabała po raz pierwszy odkryła się w Starożytnym Babilonie około 3800 lat temu na tle społecznego kryzysu, który doprowadził społeczeństwo do bezprecedensowej, w tym czasie wzajemnej nienawiści między ludźmi. Babiloński kapłan Abraham zebrał z całego kraju podobnie myślących ludzi i nauczał ich zjednoczenia według zasady miłości do bliźniego. „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego – to znaczy wszystko, czego życzyłbyś sobie od innych, czyń sam braciom swoim. To jest prawo ustanowione przez Abrahama i droga miłosierdzia, którą on szedł“. Rambam „Miszne Tora”

W taki sposób Kabała jest mądrością, która zjednoczyła idących za Abrahamem w jedną całość, podobnie do jedynej, jednolitej Natury. Od tego czasu miłość do bliźniego stała się wyższą wartością, ponieważ tylko z jej pomocą można zrównoważyć oddzielającą nas (od siebie) siłę – ludzki egoizm.

Z biegiem czasu grupa Abrahama stała się narodem Izraela. Słowo Izrael (ישר–אל – „bezpośrednio do Najwyższego”) oznacza dążenie do wyższej siły jedności, założonej w Naturze.

Dla kogo przeznaczona jest Kabała?

Dla każdego, kogo niepokoi pytanie o sensie życia. Nadaje się dla każdego, kto czuje potrzebę duchowego rozwoju, niezależnie od wieku, płci, religii i narodowości.

Czy istnieją jakieś wstępne warunki do studiowania Kabały?

Nie. Uczyć się może każdy, kto tego zechce.

„Tora została dana, aby uczyć się i nauczać, aby każdy poznał ją, od małych do dużych. W wielu książkach kabaliści także napominają w związku ze studiowaniem tej nauki, że każdy człowiek jest zobowiązany do jej studiowania.” Rabin Icchak Ben-Cwi Aszkenazi „Czystość świętości”

Czego dokładnie nie ma w Kabale

W autentycznej Kabale nie ma mistycyzmu, numerologii, amuletów. Nie ma magii i czarów, czerwonych nitek, święconej wody, kart tarota, astrologii itd.

„Kabała używa tylko tych nazw i terminów, które są realne i odzwierciedlają rzeczywistość. Takie jest niezmienne prawo wszystkich kabalistów: temu, co nie zostało osiągnięte, nie można dawać nazw i definicji.” Jehuda Aszlag (Baal HaSulam) „Istota nauki Kabały”

Kabała przedstawia sobą empiryczne badania naukowe, za pomocą których człowiek studiuje swoją egoistyczną naturę. Stosując tę naukę, on stopniowo nabywa właściwość obdarzania, czym

jakościowo zmienia siebie i swoje postrzeganie świata.

Czym Kabała różni się od innych nauk?

„Gdzie kończy się nauka tradycyjnych naukowców, tam zaczyna się nauka Kabały”. Rabin Nachman z Bracławia, „Rozmowy rabina Nachmana”

Kabała – nauka o odkryciu Wyższej siły, pokazująca, jak wykorzystać ją dla swojego dobra. W przeciwieństwie do innych nauk, które badają poszczególne siły, działające w świecie, Kabała bada ogólną, uniwersalną siłę całego wszechświata, która stworzyła i napędza go, w tym także część ukrytą przed nami.

Kabała w istocie jest metodą, wyjaśniającą, w jaki sposób możemy się zmienić, aby upodobnić się do Wyższej siły – źródła dobra i obfitości. Tak stopniowo, w miarę wewnętrznych zmian, zbliżamy się do doskonałego i wiecznego stanu.

Kim jest kabalista?

Kabalista – to człowiek, który poprzez studiowanie Kabały osiągnął miłość do bliźniego i nabył właściwości Wyższej siły. Tym samym zjednoczył się z nią, odkrywając fundamentalne prawa natury. Teraz może pomóc innym na tej drodze.

„Kabała zawarta jest we wszystkich naukach i wszystkie nauki są zawarte w niej, i dlatego każdy prawdziwy kabalista posiada obszerną wiedzę we wszystkich naukach świata.” Jehuda Aszlag (Baal HaSulam), „Nauka Kabały i jej istota”

Czy Kabała związana jest z religią?

Od czasów Abrahama do zniszczenia Świątyni, naród Izraela przestrzegał ogólne przykazanie miłości do bliźniego, obejmujące 613 poszczególnych przykazań, które przedstawiają sobą naprawy popsutych relacji między ludźmi. Jednocześnie w pełnej zgodności z tymi naprawami, naród wykonywał również fizyczne działania, naturalnie wynikające z nich.

W wyniku upadku Świątyni naród Izraela „upadł” ze stopnia braterskiej miłości w bezprzyczynową nienawiść zaniedbując naprawę serca i skoncentrował się jedynie na materialnych działaniach – na 613 obyczajch.

„Wszystkie przykazania, zapisane w Torze lub przyjęte w celu naprawy przez praojców – chociaż większa część z nich wykonuje się działaniem lub słowami – są przeznaczone do naprawy serca.” Rabin Abraham ibn Ezra „Podstawa trwogi”

Żydowscy mędrcy powiedzieli: „Tora i przykazania dane są tylko po to, aby ocalić (zjednoczyć) nimi Izrael”.

A Baal HaSulam w artykule „Darowanie Tory” wyjaśnia: „… dopóki nie nabędzie drugiej natury, zdefiniowanej jako miłość do bliźniego – innymi słowy jednego przykazania „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”, które jest ostatecznym celem Tory”.

Od czasu Ari (16 wiek) kabaliści ogłosili, że każdy człowiek może studiować Kabałę, poprawiając tym samym relacje między ludźmi. To jest naprawiać „zły początek” – 613 „popsutych”, egoistycznych pragnień, za pomocą „Tory” – specjalnej metody, która pozwala na budowanie społecznych zwiazków w oparciu o obdarzanie i wzajemną pomoc. Innymi słowy, pozwala doprowadzić się do podobieństwa do Natury i jej praw.

Dzisiaj Kabała jest dostępna dla każdego człowieka, świeckiego i religijnego, Żyda i nie-Żyda.

„Rozporządzenie z góry o zakazie otwartej nauki studiowania Kabały było rzeczywiście tylko przez określony czas. – do końca 1490 roku. Od tego czasu i dalej rozpoczęła się epoka ostatniego pokolenia, anulując to rozporządzenie, i dając zezwolenie na studiowanie Księgi Zohar. A od 1540 roku zajęcia tą nauką są uznawane za wyższe przeznaczenie dla wszystkich, dorosłych i dzieci”. Rabin Abraham Azulaj, „Przedmowa do książki „Słoneczne światło“

Co jest przyczyną sprzeciwienia się Kabale?

Ari, Baal Szem Tow i wszyscy wielcy kabaliści ostatnich 500 lat uważają, że świat zostanie skorygowany poprzez naukę Kabały i jej rozpowszechnianie w narodzie Izraela, poprzez który ona odkryje się na całym świecie. Przeciwnicy Kabały odwrotnie, twierdzą, że nie wolno jej studiować, dopóki nie przyjdzie Mesjasz.

Przez wiele lat trwa spór w tej sprawie między chasydami i „mitnagdim” (oponentami). Rozpoczęło się to w 18 wieku za czasów Baal Szem Towa. Jednak, mimo tej rozpalającej się od czas do czasu walki, mamy nadzieję, że kręgi, sprzeciwiające się studiowaniu Kabały, ujrzą swój gorzki błąd i zrozumieją przyczynę podziału narodu Izraela, która jest ukryta w samej jego osnowie.

Ponieważ „wszyscy wiemy, jak ważny jest powierzony człowiekowi obowiązek uczenia się prawdziwej nauki, to jest nauki Kabały i tajemnic Tory, jak wyjaśniono w pierwotnych źródłach. Dziwię się naszym współczesnym, wśród których przeciętni unikają studiowania prawdziwej nauki!” Rabin Baruch Ben-Abraham z Kosowa,“Osnowa pracy”

Kabała, zasada „miłości do bliźniego swego jak siebie samego” leży w podstawie narodu Izraela. Powstał on i wciąż żyje dzięki tej nauce. I cała jego istota, całe przeznaczenie jest w tym, żeby przekazać światu założoną w Kabale siłę jedności. Jak powiedział rav Abraham Izaak Kook:

„W narodzie Izraela panuje tajemnica jedności świata“. (Światła świętości)

„Przeznaczeniem narodu Izraela jest zjednoczyć cały świat w jedną rodzinę“. (Szepcz mi tajemnicę Stwórcy)

Dlaczego jest to teraz aktualne?

Egoistyczna natura pobudziła ludzkość do stworzenia takich systemów podtrzymywania życia i interakcji społecznej, które opierają się na wzajemnej eksploatacji i popierają wzajemny wyzysk.

Jeśli do tej pory ten system można było nazwać progresywnym, to w naszych czasach przekształca się on w ciężar i przeszkodę na drodze. Pomimo kolosalnego technicznego postępu, praktycznie wszystkie sfery naszego życia zostały poddane kryzysowi, który nie chce się zakończyć. Gospodarka nieustannie gorączkuje, czasami katastroficznie. Kultura w jej tradycyjnym pojęciu, na oczach przechodzi agonię. Edukacja wyjaławia się i zamiast kompleksowego obrazu świata pokazuje jego nędzną interpretację. Instytucja rodziny rozpada się, sytuacja ekologiczna na planecie jest całkowicie niezrównoważona i wisi nad nami jak miecz Damoklesa.

Doszliśmy do punktu, w którym tradycyjne podejście po prostu nie działa – ono grozi nam zniszczeniem. Natura popycha ludzkość do zmian, do nowego spojrzenia na to, co się dzieje. Nie możemy pozwolić sobie na to, aby w dalszym ciągu używać egoizmu, jako stymulatora rozwoju. Aby uniknąć wstrząsów, musimy uczyć się praw Natury i nauczyć się żyć z nią w harmonii – „jak jeden człowiek z jednym sercem”. To właśnie będzie gwarancją pomyślności.

„Wielkie nieszczęścia występujące między ludźmi, wynikają z niewiedzy. Jeśli człowiek posiadałby wiedzę na prawdziwie ludzkim poziomie, to to zatrzymałoby wszelkie szkody, wyrządzane sobie i innym. Bo dzięki znajomości prawdy znika wrogość i nienawiść i ludzie przestają się krzywdzić wzajemnie. ” Rambam „Przewodnik błądzących”

Na czym polega szczególna rola narodu Żydowskiego?

Na podstawie zasady wzajemnego obdarzania, Abraham zebrał grupę kabalistów, która wieki później stała się narodem Izraela. Na przestrzeni całej historii miłość do bliźniego, była kluczem do jego sukcesu. Dopóki podtrzymywaliśmy jedność między nami, naród był duchowo silny i mocno stał na nogach. A kiedy straciliśmy swoją osnowę, rozdzielenie pozbawiło nas miejsca na mapie ludzkości.

„We wszystkich swoich pismach, kabaliści wskazują na bezpośredni związek między realizacją naszej duchowej roli i losem narodu, a także ludzkości, jako całości. Pozytywne i negatywne zjawiska, na które ona napotyka, zależą od nas. Nieszczęścia przychodzą na świat tylko z powodu narodu Izraela”. Talmud

Cała ludzkość zjednoczona jest w jednej sieci. A narodowi Izraela przypisana jest rola być „światłem dla narodów” – dać przykład dobrego połączenia, umiejętności przezwyciężania niezgody i sprzeczności. Jedność między nami zrównoważy egoistyczne siły dośrodkowe i uzdrowi ogólnoludzki system, jako całość. Dobry przykład przyciągnie innych na tą samą drogę i uczyni nas źródłem powszechnego zjednoczenia, opartego już nie na korzyści, jak wcześniej.

Kabała twierdzi: naród Izraela jest winny przed światem, jest odpowiedzialny za niego. Musimy stosować zasadę „Miłości do bliźniego” jako środek wzniesienia nad problemami spowodowanymi przez ludzką naturę. I to jest jedyna rzecz, za pomocą której jesteśmy w stanie doprowadzić nasze relacje do równowagi i wznieść całą ludzkość na szczyt doskonałości i szczęścia.

„Kiedy ludzkość osiągnie swój cel poprzez miłość do bliźniego, wszyscy ludzie na świecie połączą się w jedną całość, w jedno serce. I dopiero wtedy w całej swej wysokości odkryje się szczęście, oczekujące ludzkość.” Baal HaSulam „Wolna wola”

Gdzie jest wolna wola?

Kabaliści stale ujawniali możliwości człowieka do niezależnego działania, według własnego wolnego wyboru. Rav Jehuda Aszlag (Baal HaSulam) poświęcił temu obszerny artykuł, który jest nazywany „Wolna wola”. Jego podstawowa myśl jest następująca: jedyny prawdziwy wybór człowieka – to wybór otoczenia.

„Człowiek jest wolny pod względem wyboru dobrego środowiska – takiego jak książki i nauczyciele, którzy ukształtują w nim dobre intencje. A jeśli tego nie zrobi, to będzie gotów wejść w dowolne przypadkowe środowisko i z pewnością popadnie w złe otoczenie”.

Co w takim razie przedstawia sobą „dobre środowisko”? Ono jest jak matka, troszcząca się o dzieci i pokazująca im przykłady bezinteresownej miłości. Dobre środowisko otacza człowieka miłością i pokazuje, w jaki sposób powinien działać, aby być integralną częścią ogólnej harmonii. Ale nie dziecinne, żeby nie wpaść w idealizm i iluzje, a dojrzałe i świadome. Wtedy człowiek z lekkością odkłada na bok swój małostkowy egoizm, zamieniając go na obdarzanie i miłość.

Jak znaleźć takie środowisko? Czy w ogóle ono istnieje, czy może musimy je stworzyć? Baal HaSulam pisze:

„Stwórca kładzie rękę człowieka na dobry los, dając mu przyjemność i rozkosz w życiu pełnym cierpienia i męki, oraz pozbawionym wszelkiego rodzaju treści. A wybór człowieka jest taki, aby wzmacniać się w środowisku.”

W ten sposób swobodny wybór – nie jest to jedno krótkie szarpnięcie, nie jedyna decyzja, a obowiązek, który należy stale realizować.

Kto przykłada w swoim życiu wysiłki, za każdym razem wybierając lepsze środowisko, ten jest godny pochwały i nagrody. Nie za dobre uczynki i myśli, nieuniknione i nie spowodowane przez wybór z jego strony, a za to, że starał się znaleźć dobre środowisko, prowadzące go do podobnych myśli i czynów.

Nauka Kabały jest głównym osiągnięciem narodu żydowskiego, które on niósł przez tysiąclecia. Ona nie jest tylko po porostu naszą szansą, ona – to naturalny rezultat przebytej drogi i gwarancja naszej dobrej przyszłości. Naród Izraela jest zdolny na więcej i zasługuje na coś lepszego. Raczej zasłuży, jeśli zadba o dobre środowisko dla siebie i innych.

Źródło: Ynet dniu 12.09.16 http://www.ynet.co.il/articles/0,7340,L-4853577,00.html

Kategorie: Izrael i narody świata, KABAŁA, Nowe publikacje, Rozpowszechnianie metody, Tłumaczenie artykułów z Ynet

 Pytanie: Dla kogo konkretnie przeznaczone jest Pana rozpowszechnianie Kabały?

Odpowiedź: Kabała odpowiada na pytanie o sensie życia. W przeciągu tysiąca lat człowiek rozwijał się, ale nie zadawał sobie pytania o sens życia, żył jak zwierzę. Ale na miarę wzrostu egoizmu zaczął zastanawiać się nad pytaniem: „Jaki jest sens życia, sens cierpienia, ze względu na co, lub kogo?”

W naszym pokoleniu te pytania są zadawane przez wielu, o czym świadczą statystyki – większa część ludzkości znajduje się w depresji. My wyjaśniamy, jaka jest przyczyna i sens, cel życia – nie wymyślony przez człowieka, a stworzony przez naturę.

Sens życia jest taki, żeby odkryć kolejny stopień swojego istnienia, wznieść się na niego podczas tego życia, przejść granicę życie-śmierć, oderwać się od zwierzęcego ciała. Jest wielu ludzi, którzy tego pragną. A są tacy, którzy przychodzą, słuchają i odchodzą – oni nie są tym jeszcze zainteresowani. A są tacy, którzy po wysłuchaniu kierują się ku religii.

My nie zmuszamy nikogo, by pozostawał tutaj. Ponieważ Kabała jest tylko dla tych, którzy mają już w pełni rozwinięty egoizm, i dlatego oni zastanawiają się nad pytaniem o sens życia i potrzebują dowiedzieć się o jego przeznaczeniu.

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody, Sens życia

 Pytanie: Czy nie uważa Pan, że Kabała ujawniła się zbyt wcześnie? Ona jest bardzo oderwana od współczesnego świata. Przecież istnieją bardziej praktyczne metody osiągnięcia, niechby tymczasowej, ale harmonii ze światem.

Odpowiedź: Będziecie zaskoczeni, ale w rzeczywistości zakaz ujawniania Kabały wygasł już w XVI wieku. Kabała była ukryta od początku I wieku naszej ery do połowy XVI wieku, kiedy to w ręce wielkiego uczonego-kabalisty Ari trafiła Księga Zohar. Od tej pory Kabała stopniowo stała się dostępna dla wszystkich.

Ale rzecz w tym, że ona odkrywała się bardzo powoli, według potrzeb. Ludzie unikali, bali się jej, ponieważ kabaliści na przestrzeni wieków ukrycia, sami stworzyli mit o zakazie zajmowania się Kabałą, trzymania się od niej z dala i tak dalej.

Naśladowcą Ari był wielki Baal Szem Tow, żyjący na terytorium Wschodniej Europy. Większość kabalistów ostatnich stuleci, począwszy od Ari, wywodziło się z tych obszarów. Dlatego w tych miejscach pozostał duch ich wielkiej siły.

A więc Kabała była odkryta już dawno. Ale właśnie teraz należy ją bardzo szeroko rozpowszechniać, dlatego że świat już pilnie potrzebuje tej metody. Może nie jest jeszcze tego świadom, ale i nie potrzeba, aby uświadomił sobie jej potrzebę poprzez naturalną drogę, ponieważ jest to droga wojen i strasznych problemów.

Lepiej, jeśli będziemy rozpowszechniać kabalistyczną metodę, reklamować ją, mówić o niej coraz więcej i częściej i w ten sposób przygotujemy ludzkość do jej praktycznego zastosowania, kiedy sytuacja na świecie stanie się absolutnie nie do zniesienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.04.2016

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody

 Pytanie: O czym mówi Kabała?

Odpowiedź: O tym, w jaki sposób wszyscy powinniśmy się podnieść nad swoim egoizmem, z pomocą dobrej siły natury, światła, stać się dobrym i połączyć się ze wszystkimi w jedno zintegrowane pragnienie.

Ta dobra właściwość darowania i miłości, odkrywająca się między nami, nazywa się „wyższa siła”, ponieważ znajduje się powyżej naszego egoizmu. I ona nazywa się „Stwórca”, ponieważ stworzyła nas w przeciwnej do siebie właściwości, jak jest powiedziane: „Stworzyłem zły początek”.

Pytanie: Dla kogo jest przeznaczona Kabała?

Odpowiedź: Dla każdego, kto odczuwa w sobie dążenie, do odkrycia tajemnicy swoich narodzin, swojego przeznaczenia, sensu życia. Nie istnieją żadne ograniczenia dotyczące studiów Kabały. Tak jest napisane we wszystkich źródłach.

Pytanie: Dlaczego religijni są przeciwko Kabale?

Odpowiedź: Przeciwni są tylko ci wśród religijnych, którzy nie rozumieją celu Kabały, wśród świeckich są również tacy. Ale Kabała nie ma nic wspólnego z religią, dlatego że religia nie ma na celu zmiany właściwości człowieka z egoistycznych na altruistyczne, a tylko stawia go w ramy wypełniania ziemskich zaleceń. To szczegółowo opisuje Baal HaSulam w artykule „Istota religii i jej cel”.

Kategorie: KABAŁA, Kabała i religia, Pytania&Odpowiedzi