Rozpoczęły się trzy tygodnie poprzedzające 9 Awa, zwane „dniami ucisku”. Wszystko, co dzieje się w tym świecie, jest konsekwencją wyższego systemu. Działania i stany w wyższym świecie rozprzestrzeniają się od wyższego korzenia do materialnej gałęzi i wcielają się w tym świecie w gałęzie: w materii nieożywionej, roślinach, zwierzętach, ludziach, w czasie i w okresach. Należy studiować korzenie, analizując ich gałęzie.
Do dnia dzisiejszego w naszym świecie zamanifestowały się już wszystkie wyższe gałęzie, z wyjatkiem końcowego etapu naprawy (Gmar Tikun). Wszystko, co miało się odkryć, już się odkryło, pozostała jedynie ostateczna naprawa. Dlatego Baal HaSulam napisał, że jesteśmy ostatnim pokoleniem, które będzie musiało naprawić rozbicie, które już w pełni się ujawniło. Teraz pozostało tylko dołożyć wysiłków, by się wznosić.
Jednak wzniesienie nie jest możliwe bez zrozumienia zepsucia istniejącego w systemie oraz bez właściwego podejścia do tego stanu jako do koniecznego etapu. W istocie nie jest to wada – stworzenie złego początku było konieczne. Zarówno „niebo”, jak i „ziemia” są konieczne, ponieważ „Stwórca stworzył jedno przeciw drugiemu”, ustanawiając pozornie złą siłę naprzeciw dobrej.
W rzeczywistości ta zła siła tylko podkreśla dobro. Ponieważ jak się odkryje w przyszłości, zło nie istnieje, istnieje tylko brak dobra. A dobro odkryje się w wielokrotnie większym stopniu, dlatego, że przeciw niemu działało zło i spełniło swoją rolę. Nie ma zła, jest tylko odkrycie dobra w odwrotnej formie.
Trzeba pamiętać, że istnieje związek między korzeniem a gałęzią. Oznacza to, że także w naszych czasach, podobnie jak w całej historii, korzeń przejawia się w gałęzi w określonych datach, powtarzając się zawsze w tym samym czasie, jak na przykład 17 Tammuz, 9 Awa. Daty te zawsze przynosiły cierpienia i nieszczęścia dla narodu Izraela. Podczas gdy czas wokół Purim był zwykle radosny i dobry.
Dlatego w dniach ucisku należy zachować szczególną ostrożność, nawet w sprawach materialnych, i unikać podejmowania ryzykownych działań do końca dnia 9 Awa. Potem zaczynamy już czuć, że wychodzimy z okresu żałoby i możemy radować się i dążyć do ostatecznej naprawy.
17 Tamuz – to początek „dni ucisku”, związanych z tragicznymi wydarzeniami: zburzeniem Jerozolimy, zniszczeniem murów Świątyni oraz upadkiem samej Świątyni, symbolizującej jedność narodu Izraela po wejściu do ziemi Obiecanej. Stało się to możliwe dzięki otrzymaniu Tory, przygotowanej podczas czterdziestoletniej wędrówki po pustyni i przez naprawę Malchut kosztem Biny. Bina to litera „mem”, wartość „czterdzieści”.
Jednak zaraz po zbudowaniu Pierwszej Świątyni rozpoczął się duchowy upadek. Zbudowali Drugą Świątynię, niższą od pierwszej, ale i ona została zniszczona. To już było ostateczne zniszczenie. Wszystkie te zniszczenia nastąpiły właśnie 9 dnia Awa. Obecnie naszym zadaniem jest przywrócić całą duchową świętość. To znaczy, naprawa musi dokonać się, dokładnie w tym samym czasie: tam, gdzie ujawniła się nienawiść, rozbicie, tam musi również odkryć się zjednoczenie i miłość.
Z lekcji na temat „Dni ucisku“.
Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Święta i specjalne daty
Pytanie: Jak mamy porządkować nasze pragnienia i intencje, aby we wszystkich stanach które pochodzą od Stwórcy podążać w kierunku Malchut świata Acilut? Jak dokonać wyboru i jaki on powinien być?
Pytanie: 
Pytanie: 
Pytanie:
Pytanie: 
Pytanie:
Pytanie: 
Pytanie: 
Jak człowiek osiąga „bramę łez”? Czuję, że Stwórca jest przede mną ukryty, nie jest obecny w moim życiu, nie zbliża się, nie odkrywa się. Myślałem, że istnieją sposoby pozwalające na zbliżenie się do Stwórcy i wejście w duchowy świat, a teraz widzę, że nic się nie odkrywa, wszystko jest zamknięte.