Pytanie: Powiedział Pan, że możemy być jakby rurą, kanałem przez który właściwość obdarzania przechodzi na całą ludzkość. Czy jesteśmy na to gotowi?

Odpowiedź: Zapytajcie samych siebie. Ustalcie, czego wam potrzeba, aby stać się taką “rurą” – drogą, przez którą z góry od Stwórcy spłynie światło, rozprzestrzeniające się na wszystkie kelim, docierając aż do naszego świata i napełniając nas.

Pytanie: Dlaczego nie mamy sił, by przez nas światło wpływało na całą ludzkość?

Odpowiedź: Jeszcze nie posiadamy prawdziwych, właściwych intencji. Dopiero uczymy się, jak zacząć prawidłowo myśleć, z kim być połączonym, w jaki sposób zjednoczyć się ze sobą. Wkrótce będzie to widoczne, stanie się wyraźniejsze.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 26.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co zrobić, żeby pracować właśnie dla Tory liszma?

Odpowiedź: Uczestniczyć we wszystkich zajęciach i starać się wypełniać wszystkie warunki, których się uczymy. Kontynuować każdego dnia, codziennie być razem z nami na lekcjach, a wtedy odniesiecie sukces.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że Tora liszma ostatecznie określa nasze miejsce w stworzeniu?

Odpowiedź: Oczywiście. To jest najważniejsze. Kiedy jesteśmy skierowani na Torę „liszma“, zbliżamy się tym samym do Stwórcy. Bo Stwórca jest celem, siłą, podtrzymującą wszystko.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 26.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Podążać wiarą ponad wiedzę – oznacza wzniesienie się ponad własną wyobraźnię, ponad swoje uczucia.

Widzę swoich przyjaciół w ich zwykłej formie. Mam o nich pewne wyobrażenie. Ale dlatego żeby podciągnąć się bliżej do Stwórcy, powinienem wyobrazić ich sobie – nie Stwórcę i nie siebie, ale ich – o poziom wyżej i spróbować połączyć się z nimi na tym poziomie, na którym ich sobie wyobrażam. To nazywa się podążać wiarą ponad wiedzę.

I tak za każdym razem: wyżej, i jeszcze wyżej, i jeszcze. Nie ma dla mnie znaczenia, co widzę – o tym jest powiedziane: „Mają oczy, ale nie widzą, mają uszy, ale nie słyszą“. Ja tak ich sobie wyobrażam: wyżej, jeszcze wyżej, i jeszcze wyżej!

Chcę być razem z nimi, w scaleniu z nimi i w taki sposób doprowadzam siebie do stanu, w którym przez nich zaczynam widzieć Stwórcę! To jest wszystko. Wiedza – jest tym, co widzę i słyszę, a wyżej tego oznacza, że wyobrażam sobie przyjaciół o stopień wyżej, lepiej, czyściej.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób wznosimy się do góry?

Odpowiedź: Jeśli w małym stanie (katnut) mały przyczepia się i mocno trzyma wyższego, który zniżył się do niego, aby mu pomóc i jest obok, to gdy zaczyna się wznosić, wyższy wznosi go razem ze sobą. A mały musi tylko coraz mocniej trzymać się go.

Ponieważ wzniesienie wyższego na swoje miejsce oznacza, że cały czas dodaje obdarzanie, powracając do swojego stanu. Natomiast niższy musi cały czas dodawać od siebie wysiłek. Nie może dodać obdarzania, bo nie ma takich właściwości – wszystko, co może zrobić, to coraz mocniej trzymać się wyższego.

To tak, jakby człowiek uchwycił się końca liny, a ona nagle zaczynała się wznosić, odrywa się od ziemi i wznosi go coraz wyżej. Im bardziej oddala się od ziemi, tym jest straszniej, i coraz mocniej trzyma się liny. To właśnie oznacza coraz mocniejsze trzymanie się wyższego – taka jest praca niższego. Wyższy dokonuje swoich działań obdarzania, a niższy nie może obdarzać – tylko anuluje siebie.

Ponieważ różnica między stopniami, jeśli byłem na jednym i wzniosłem się na drugi, tkwi w głębi pragnienia, naprawionego przez ekran (na przykład miałem awijut alef, i wzniosłem się i otrzymałem awijut bet), dlatego muszę jeszcze bardziej anulować siebie.

Wyższy dodaje sobie głębię pragnienia i wznosi się. Wzniesienie – nie jest ruchem w przestrzeni, lecz dodaniem głębi pragnienia i ekranu. Tak wznosi się wyższy, a niższy, zgodnie z tym, musi anulować siebie. Ale w odniesieniu do czego anuluje się?

Wyższy, dodając sobie pragnienie i ekran, osiągnął większe obdarzanie. A niższy patrzy na to obdarzanie i czuje się źle! Przecież go nie chce, i tak nie może, nie wie, co ma zrobić. Dlatego musi jeszcze mocniej uchwycić się wyższego, aby wyższy pomógł mu anulować swój egoizm, swoje egoistyczne pragnienie – w odniesieniu do obdarzania, które teraz widzi przed sobą, aby ono go nie straszyło.

Z lekcji według „Wprowadzenia do nauki Kabały” (Pticha)

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa

Pytanie: Jak rozpoznać, kiedy jest czas na ukrywanie tajemnic Tory, a kiedy czas, aby odkryć smaki Tory?

Odpowiedź: Otrzymujemy to jednocześnie z odkryciem zadania, które stoi przed nami. Myślę, że musimy po prostu kontynuować studiowanie artykułów, rozważać wszystkie niuanse każdego zdania i w taki sposób przedzierać się do duchowego zrozumienia.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 23.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: Co to znaczy, że nauka Kabały jest obleczona w imiona Stwórcy?

Odpowiedź: Oznacza to, że wszystko, co studiujesz w Kabale, jest tylko czymś zewnętrznym, podczas gdy poznanie to znacznie głębsza warstwa. Przecież wszystko, co napisali kabaliści, pochodzi z ich zrozumienia, z tego, co odkrywają w odbitym świetle.

Pytanie: Skoro cała mądrość Tory odkrywa się w odbitym świetle, to czy można powiedzieć, że odbite światło – to lewa linia?

Odpowiedź: Nie, niekoniecznie.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 21.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Wiara ponad wiedzę jest indywidualnym kli (naczyniem) każdego człowieka, który tę wiarę buduje. Dlatego nie można jej przekazać innym. Można ich tylko nauczyć tego, że ciągle o tym rozmawiamy, prawidłowo nastrajamy się na to.

Ale wtedy każdy, w miarę swoich wysiłków, będzie mógł stworzyć w sobie takie warunki, że wyższe światło zacznie na niego wpływać i tworzyć w nim wiarę ponad wiedzę. W człowieku będzie coraz bardziej przejawiała się właściwość Biny, aż do czasu, gdy odkryje się w nim Stwórca.

W Kabale jest rozdział, który nazywa się „Wiara ponad wiedzą”. Radzę go przepracować wszystkim, we wszystkich językach, abyście to przestudiowali i byli gotowi do stworzenia warunku, niezbędnego do odkrycia Stwórcy.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Jaka jest różnica między wyobrażaniem siebie wewnątrz wiedzy (w wiedzy) a byciem w wierze ponad wiedzą w działaniu? I jak jedno prowadzi do drugiego?

Odpowiedź: Możemy sobie wyobrazić te stany w dowolny sposób, ale musimy jednak zrozumieć, że wszystko zależy od tego, jak działamy, reagujemy, w jaki sposób budujemy nasze relacje. Musimy stworzyć takie relacje, jakby Stwórca już był odkryty między nami i ciągle odkrywał się coraz bardziej.

W takim przypadku rzeczywiście przygotujemy się na to, że osiągniemy stan, w którym On zacznie nam się odkrywać. Potem będziemy musieli stworzyć ochronę przed tym, żeby nie odkrywać Go jawnie. Nazywa się to skróceniem, stworzeniem ekranu i odbitego światła.

Do tego stopnia będziemy w stanie Go poznać, dlatego że uformujemy w sobie obdarzające kli/naczynie, właściwość obdarzania, i staniemy się podobni do właściwości Stwórcy. Wszystko, co musimy zrobić, to pracować ponad egoizmem na właściwości obdarzania.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznieś się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Co to jest „dobry znak”, który należy osiągnąć w nauce i jak go sprawdzić?

Odpowiedź: „Dobrym znakiem” w nauce jest osiągnięcie obdarzania, „liszma”. Oczywiście musimy o to zadbać, aby nie tracić czasu na próżno. Nikt nie ma z góry zagwarantowanego sukcesu. Chociaż, oczywiście, każda praca jest brana pod uwagę i ostatecznie przynosi rezultaty.

Ale najważniejsze jest – rozpowszechnianie. Ponieważ praca w rozpowszechnianiu niewątpliwie przyniesie pozytywne wyniki. Co by się nie działo, to już jest zapisane na twoim koncie, już to zrobiłeś!

Nie jesteśmy nawet w stanie ocenić, co w rzeczywistości oznacza rozpowszechnianie. Przecież to stuprocentowe obdarzanie! To, że jeszcze nie znajdujesz się w duchowym poznaniu, może być dla ciebie korzystne? To czyni cię „wiernym niewolnikiem” Stwórcy, który nie otrzymuje żadnej nagrody od swojego pana, a tylko spełnia Jego pragnienie.

A ty mówisz: „Nie, ja chcę nagrody, dajcie mi to zobaczyć i poczuć!”. Ale może to zniweczy wszystkie twoje wysiłki w rozpowszechnianiu? Teraz odkrywasz światu imię Stwórcy i pragniesz, aby wszyscy osiągnęli całkowite wyzwolenie, koniec naprawy, zgodnie z zamierzeniem. A dla siebie nie otrzymujesz żadnej korzyści, to wspaniale!

Może warto zgodzić się na to całym sercem i duszą i niczego więcej nie pragnąć?! Właśnie wtedy zaczniesz otrzymywać…

Z lekcji według „Przedmowy do Nauki Dziesięciu Sefirot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czym jest trwoga przed Stwórcą?

Odpowiedź: Trwoga jest lękiem że nie wypełnię tego, co powinienem wypełnić wobec Stwórcy.

Pytanie: Co to znaczy przywyknąć do światła?

Odpowiedź: Przywyknąć do światła oznacza przyzwyczaić się do tego, że mamy otwarte, bezpośrednie połączenie między nami i ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 21.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa