Trzeba wierzyć ponad wiedzę i wyobrażać sobie, jakby człowiek stał się już godny wiary w Stwórcę, odczuwa Go w swoich organach, widzi i czuje, że Stwórca rządzi całym światem jak Dobry i Czyniący dobro. [Rabasz, artykuł 28, „Co to znaczy „nie dodawajcie ani nie odejmujcie” w pracy duchowej“]

Trzeba wierzyć ponad wiedzę, tzn. wbrew swojemu zrozumieniu, opiniom, przekonaniom i wyobrażać sobie, jakbyś już stał się godny wiary w Stwórcę, tak jakbyś już Go czuł wszystkimi swoimi organami, widział i czuł, że Stwórca rządzi całym światem jak Dobry i Czyniący dobro. Musimy to sobie jasno wyobrazić.

I choć w obecnej chwili nie czuję Stwórcy jako Dobrego, wypełniającego cały świat swoim dobrym traktowaniem, to staram się jak tylko mogę, wyobrazić sobie, co to jest za świat, w którym przejawia się takie zjawisko, kiedy wszystko wokół jest wypełnione objawieniem dobrej siły. Gdziekolwiek bym się zwrócił, cokolwiek bym pomyślał, cokolwiek bym zrobił, z czym bym się zetknął, wszędzie widzę przejaw dobroci Stwórcy. Jego obecność wypełnia cały świat.

Wyobraź sobie, że Stwórca (dobra, pozytywna siła) wypełnia cały świat, a z przyjaciółmi łączycie się w taki sposób, że chcecie odczuć tę siłę w swojej intencji ku dobroci. Chcecie zrobić z siebie detektor, który odkrywa tę siłę w takim stopniu, w jakim pragniecie stworzyć ją miedzy sobą w grupie.

Do tego musi być kilka osób, które oddają, pozytywnie wpływają na siebie nawzajem w taki sposób, aby w połączeniu między sobą odkryć właściwość, która objawiłaby im Stwórcę, który wszystko wypełnia. W taki sposób tworzymy kli (naczynie) dla odkrycia Stwórcy.

Mamy do tego wszystko. Nie ma znaczenia, że ​​jeszcze nic nie widzimy i nie czujemy. Najważniejsze, że jesteśmy razem. Będziemy dążyć do tego, jak tylko możemy. I zgodnie z tym stopniowo zmusimy Stwórcę, aby odkrył się w połączeniu, które sztucznie, jakby po omacku tworzymy między sobą.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Pytanie: W jakiej sytuacji możemy prosić o siłę wiary?

Odpowiedź: Możemy prosić o siłę wiary w każdej sytuacji i generować ją między nami w każdej chwili.

Aby to zrobić, musimy sobie wyobrazić, że Stwórca jakby wypełnia cały wszechświat i działa w taki sam sposób między nami w grupie – ale tylko w grupie, inaczej ciebie nie zrozumieją. Jeśli będziemy tak pracować w relacjach między nami, to możemy zacząć odczuwać, jak Stwórca naprawdę wypełnia całą przestrzeń, cały świat.

Wtedy będziemy już musieli pracować w wierze ponad wiedzą, to jest wykonywać skrócenie na nasz egoizm i zwracać się do Stwórcy tylko we właściwości obdarzania. To jedyne, co musimy zrobić – zmienić siebie lub nasz stosunek do Stwórcy w wiarę ponad wiedzę. I zaczniemy czuć, co oznaczają te słowa. Brzmią one jak mantra: „Wiara ponad wiedzę”. Co to jest? Teraz tego nie rozumiemy. Ale stopniowo zaczniemy odczuwać wewnętrzne znaczenie tych słów.

Pytanie: Jak możemy przyjąć wiarę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Wyobraź sobie, że chcesz żyć w tej bajce. Że w rzeczywistości nie ma wiary ponad wiedzę, ale chcesz to sobie wyobrazić. Spróbuj. Podejmij wysiłek, jakbyś czuł, że Stwórca wypełnia cały świat i zarządza nim jak Dobry i Czyniący dobro. I w taki sposób działaj w grupie. Grupa jest tą platformą, na której możesz to wszystko wypracować i realizować.

Pytanie: Każdy przyjaciel powinien to sobie przedstawić, czy też musimy się tym ze sobą dzielić?

Odpowiedź: Możecie rozmawiać między sobą na ten temat. Ale najważniejsze jest to, że każdy powinien zadbać o to, aby taki stosunek do innych przyjaciół zaczął się w nim kształtować. Jak Stwórca, Dobry, Czyniący dobro, tak każdy z przyjaciół powinien odnosić się do innych jak dobry, czyniący dobro.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Skąd wiemy, że otrzymaliśmy prezent, aby myśleć w wierze ponad wiedzę, czy też jest to aktywowane poprzez naszą pracę z dołu do góry?

Odpowiedź: Nadchodzi czas, kiedy słyszymy to, że musimy działać w wierze ponad wiedzę.

I choć nie jest to ogólnie praktykowane w naszym świecie, to musimy tak działać, dlatego że jest to jedyna metoda, za pomocą której możemy rozwinąć w sobie właściwość obdarzania, w której zaczniemy odczuwać Wyższy Świat, Stwórcę i siebie, swoją duszę na zupełnie innym poziomie.

Odkryć Stwórcę między nami oznacza, odnosić się do siebie nawzajem jak Dobry, Czyniący dobro. I wtedy w podobieństwie właściwości, ujawnimy Stwórcę, który wypełnia wszystko.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Jaki jest związek między obdarzaniem i wiarą ponad wiedzę, i co jest tutaj najważniejsze?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzę – to kli/naczynie, które tworzymy, a obdarzanie – to siła, praca kli, skierowana na siebie nawzajem i na Stwórcę. Wszystko to stopniowo zaczniemy odczuwać.

Pytanie: Jeśli widzę wszystkich przyjaciół w dziesiątce jak Stwórcę, czy to oznacza, że ​​buduję kli wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Tak. Pytanie tylko, czy tak jest naprawdę, czy też siebie oszukujesz. Ale jeszcze nauczymy się sprawdzać siebie, mierzyć, stawiać wiarę ponad wiedzą. I tak pójdziemy dalej. Na każdym stopniu wiara będzie inna zarówno pod względem treści, jak i mocy.

Pytanie: Czy nazywa się to wiarą ponad wiedzę, gdy czuję już miłość w stosunku do dziesiątki, i to nie jest gra?

Odpowiedź: W takim przypadku uważa się, że musisz wznieść się na następny stopień. W stosunku do następnego stopnia znajdujesz się jednak w egoistycznym stanie. Będziesz musiał ponownie zastosować te same metody, tak jak inni, to znaczy wznieść się przez wiarę ponad wiedzę, ponieważ każdy, kto jest wyżej, jego egoizm jest większy. Nie możemy nigdzie uciec od tej pracy, ona jest jedna dla wszystkich.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano w TES: „I niech odda cały swój czas nauce Kabały – wiernemu środkowi do osiągnięcia sukcesu”. O jakim sukcesie jest mowa?

Odpowiedź: Sukcesem w Kabale nazywa się odkrycie Stwórcy.

Pytanie: Jaki dobry znak ma na myśli Baal HaSulam, który powinien otrzymać człowiek na duchowej drodze?

Odpowiedź: Dobry znak jest wtedy, kiedy człowiek zamiast swoich wysiłków otrzymuje od Stwórcy klucz do tego, czego oczekuje.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 21.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co oznacza nieustanna wiara?

Odpowiedź: Wiara – to siła, którą otrzymuję od Stwórcy, która mi świeci, utrzymując mnie ponad moimi pragnieniami, ponad moją naturą, tak jak magnes utrzymuje kawałek żelaza w powietrzu, przeciwdziałając sile przyciągania. Istnieją dwie siły: siła przyciągania (pragnienie przyjemności) i siła obdarzania (siła wiary, magnes), która ciągnie kawałek żelaza w górę. Te dwie siły są przeciwstawne.

Jeśli siła wiary, którą Stwórca emanuje na mnie, utrzymuje mnie na górze, nad moim pragnieniem przyjemności, jestem – sprawiedliwy. Jeśli Stwórca mnie opuszcza, natychmiast upadam w egoizm, jestem – grzesznikiem.

Co oznacza nieustanna wiara? Osiągnąłem stan, w którym moja więź z grupą zapewnia mi stałe dążenie do obdarzania. Jakby zawieram sojusz z grupą o naszym wzajemnym wsparciu, a Stwórca staje się świadkiem, obiecuje zawsze świecić nam, utrzymując w obdarzaniu ponad otrzymywaniem (wierze ponad wiedzą).

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy wierzy Pan w możliwość zjednoczenia się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Jeśli moi Nauczyciele o tym napisali, to ja w to wierzę.

Pytanie: Czy istnieje przykład, że ktoś osiągnął ten stan?

Odpowiedź: A co ci to da? Przecież nie zobaczysz tego.

Pytanie: Chciałbym po prostu zrozumieć…

Odpowiedź: Nam nie jest dane zrozumienie, można tylko poczuć.

Komentarz: Chciałbym poczuć, do czego dążyć.

Odpowiedź: Dlatego trzeba pracować.

Pytanie: Ale czy naprawdę poczujemy to, gdy zjednoczymy się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Oczywiście.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 19.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Do ostatecznej naprawy człowiek nie powinien wierzyć sobie, ani na sobie polegać. Powinien stale znajdować się pod wpływem znacznie wyższych naczyń-pragnień i tylko badać je stopień po stopniu, przylgnąć do nich, nie licząc na własne „umiejętności”.

Posuwamy się tylko z „wiarą powyżej rozumu“, tzn. pragnieniem połączenia z wyższym stopniem. Jedynie stamtąd można czerpać i przyciągać poprawne odpowiedzi i prawidłowe znaki dotyczące obecnego stanu. Zasada „kierować się tylko tym, co widzisz” odnosi się do rozbitych pragnień, a żeby trzymać właściwy kurs, powinienem wiarą powyżej rozumu „przylgnąć” do wyższego stopnia.

Każdy może znaleźć sobie „znaki” potwierdzające jego słuszność. Ale to jest zabronione. Rozum tutaj nie zadziała i nie angażuję go w to. Nawet wyjaśnienia kabalistów są napisane tylko po to, aby przybliżyć nas do duchowych pojęć i uzupełnić naszą wiedzę; jednak prawdziwe oparcie, rzeczywiste potwierdzenie tego można znaleźć tylko w wyższym, kiedy anuluję swoje własne zrozumienie i uzbrajam się w jego rozum.

Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Należy wiedzieć, że w przypadku, gdy człowiek nie może powiedzieć, że Stwórca zsyła dobro swoim stworzeniom, nazywany jest grzesznikiem, ponieważ uczucie cierpienia zmusza go do osądzania Stwórcy. (Baal HaSulam, „Szamati”, „Przewaga Ziemi – we wszystkim”)

Stwórca nigdy nie zsyła nam cierpienia. To my postrzegamy tak te odczucia, tylko dlatego, że nie jesteśmy odpowiednio przygotowani na nie.W zasadzie, jak powiedziano, człowiek powinien błogosławić Stwórcę zarówno za dobro, jak i za zło, ponieważ całe zło, które odczuwamy, jest potrzebne tylko po to, aby rozwinąć w nas odczucia do nadchodzącego dobrego napełnienia.

Nie ma żadnych grzechów i żadnego cierpienia. Wszystkie są potem napełnione przyjemnością. Dlatego musimy z wyprzedzeniem, właściwie przygotować się zarówno na cierpienie, jak i na przyjemność. Wtedy będziemy mieć jedno pełne odkrycie Stwórcy w przyjemności i zadowoleniu.

I tylko w przypadku, jeśli Stwórca zsyła człowiekowi przyjemności, usprawiedliwia wtedy Stwórcę, jak powiedziano: „Sprawiedliwym nazywa się ten, kto usprawiedliwia działania Stwórcy”, czyli ten, który twierdzi, że Stwórca zarządza światem sprawiedliwie.

Sprawiedliwy – to człowiek, który w każdym stanie może usprawiedliwiać działania Stwórcy. I na tyle naprawił swoje pragnienia, że nie może w nich czuć niczego złego, chociaż Stwórca, jakby posyła mu negatywne odczucia.

Ale jest tak związany ze Stwórcą, że wszystkie uczucia, przychodzące tylko z tego Źródła, postrzega jako pozytywne. Pokrywa swoje odczucia zrozumieniem, od Kogo je otrzymuje, i dlatego wszystko jest dla niego radością. Może otrzymywać przyjemność z każdego sygnału, pochodzącego od Stwórcy.

Pytanie: Czy człowiek odczuwa cierpienia?

Odpowiedź: Nie, nie odczuwa, ponieważ cierpienie jest w nim zastąpione, odczuciem Stwórcy, jako dającego.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Wiarę ponad wiedzą można zdobyć tylko pod warunkiem, że jesteśmy ze sobą połączeni, a między nami przepływa światło, siła obdarzania, właściwość Biny, która jest powyżej osobistych uczuć i rozumu każdego z nas, i nazywa się „wiedzą”. Wiara jest już wspólną siłą i dlatego jest odczuwana i ceniona bardziej od osobistego stanu.

Stwórca celowo i sztucznie organizuje nam wszelkiego rodzaju przeszkody. Nam wydaje się, że to prawdziwe życie, ale to nie jest życie, a gra Stwórcy. To Stwórca układa dla nas te puzzle życia i wywołuje nasze odczucia, abyśmy za każdym razem budowali połączenie między nami powyżej życiowej codzienności.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie