Pytanie: Czym jest modlitwa za przyjaciela?

Odpowiedź: Tym, co czujesz w swoim sercu: jak bardzo potrzebujesz, aby przyjaciele byli razem z tobą w tej samej myśli, w tym samym pragnieniu, w tym samym dążeniu do Stwórcy. To jest twoja modlitwa.

Cały czas tak myśleć: od pragnienia do intencji zwróconej do Stwórcy. Wszystko powinno wam się udać. W zasadzie każdy z was zna teorię, powinniście tylko spróbować zastosować ją w praktyce. W rzeczywistości przeszliście już wiele, rozmawialiście, uczyliście się. Czas to wreszcie zrealizować.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: We wszystkich okolicznościach człowiekowi odkrywane jest, że potrzebuje wiary. Czy można o tym mówić i jakoś to przekazać?

Odpowiedź: Nie, nie można przekazać właściwości wiary od jednego człowieka dla drugiego.

Pytanie: Jak właściwie pracować z goryczą egoizmu w dziesiątce i dosłownie ją przeżuwać? Jakie doznania powinniśmy otrzymać, by poprosić Stwórcę o wyjście z egoizmu?

Odpowiedź: Pokazać przyjaciołom, jak bardzo Stwórca odkrywa się w nas, jako gorzka część naszej pracy. W taki sposób wznosimy się do Niego.

Pytanie: Powiedział Pan, że nie warto tkwić w wysokim stanie cierpienia miłości. Gdzie jest to właściwe miejsce, w którym należy być?

Odpowiedź: Jeśli kochasz, to nie możesz dyktować, że chcesz tak, albo inaczej. Uczucie cierpienia miłości samo w sobie określa twój stan. Zbliżymy się do niego, poczujmy i wtedy zobaczmy, co mamy robić.

Pytanie: Jak sprawdzić, że wejście do wyższego świata nie jest zastąpieniem jednej iluzji na drugą?

Odpowiedź: Kiedy wejdziesz do wyższego świata, zobaczysz, że jest odczuwalny z większą wyrazistością w porównaniu z naszym światem.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak mogę działać, przyjmując wszystko od przyjaciół w dziesiątce a jednocześnie oddawać im wszystko?

Odpowiedź: O tym napisał Rabasz w artykułach o grupie. Na przykład, jeśli jestem ze swoim przyjacielem w relacjach „Ja – jemu, a on – mnie”, w taki sposób przekazujemy sobie nawzajem swoje odczucia. Czy obdarzanie go przeszkadza mi otrzymywać od niego? Okazuje się, że zarówno obdarzanie go, jak i otrzymywanie od niego jest równoznaczne z obdarzaniem.

Tak samo jest z przyjacielem. Czy otrzymuje ode mnie, czy mi oddaje, wszystko to dzieje się tylko dla obdarzania mnie. Dlatego w działaniu nie ma problemów, ponieważ intencja jest jednakowa – „ze względu na obdarzanie”.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co jest paliwem pozwalającym nam wznieść się ponad rozum?

Odpowiedź: To, że zaczynamy odczuwać stan ponad wiedzą, czyli altruistyczny stan, bez żadnego związku z egoizmem, jako najważniejszy i w taki sposób wznosimy się.

Pytanie: Z reguły przed świętem Pesach pali się zakwas. Co oznacza zakwas w duchowości?

Odpowiedź: Zakwas jest złym początkiem, naszym nienaprawionym egoizmem, którego nie możemy właściwie wykorzystać.

Pytanie: Dlaczego egoistyczne pytanie, zadawane przez grzesznika, zabija go samego? W jaki sposób na to miejsce pojawia się wiara?

Odpowiedź: Jeśli człowiek pragnie porażki swojego egoizmu, zaczyna odczuwać w jego miejsce siłę wiary, która się w nim rozwija.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy wzajemne poręczenie (arwut) możemy osiągnąć przed poczęciem duchowym (ibur), czy po nim?

Odpowiedź: Arwut jest stanem niezbędnym dla poczęcia zarodka, ale właśnie w tych warunkach, w jakich obecnie jesteśmy. W każdym momencie czasu znajdujemy się w różnych warunkach i musimy pracować nad tym, aby anulować się przed przyjaciółmi i połączyć się z innymi we wzajemnej pomocy.

Stan ten nazywany jest wzajemnym poręczeniem („arwut”), czyli wzajemną gwarancją i wzajemnym wsparciem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Faraon może ubierać się w piękne szaty, a nam się wydaje, że to Stwórca, ale ostatecznie cała praca była dla faraona. Jak sprawdzać swoją intencję obdarzania i jak ją rozwijać?

Odpowiedź: Poprzez przyjaciół. Wtedy nie pomylisz się.

Pytanie: Co to jest korzeń powrotu z miłości?

Odpowiedź: Oznacza to, że zwracamy się do Stwórcy nie z powodu tego, czego nam brakuje, ale dlatego, że chcemy okazać miłość do Niego.

Pytanie: Co to znaczy „trzymać węża za ogon”?

Odpowiedź: Trzymać węża za głowę lub za ogon oznacza prawidłowe lub nieprawidłowe nastawienie do tego, co robi z nami Stwórca.

Pytanie: Czym jest krew Pesach i krew obrzezania i jaka jest między nimi różnica?

Odpowiedź: Krew Pesach i krew obrzezania są ostatecznymi przejawami egoizmu. Jeśli człowiek je przezwycięży, pomogą mu całkowicie wydostać się spod władzy egoizmu.

Z lekcji według listu Baal HaSulam, 23.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pragniemy osiągnąć prawdziwe poważne zjednoczenie. Dlatego pracujemy nad wszystkimi warunkami, aby wspólnym wysiłkiem, skokiem, wewnętrzną presją odczuć potrzebę całkowitej jedności, w której Stwórca zostałby odkryty.

Stwórca jest absolutną siłą, doskonałością. Ale kiedy ta doskonałość zstępuje do nas poprzez cały system światów, to słabnie. Przechodząc przez 125 stopni staje się bardzo delikatna, ale nawet do niej jeszcze nie sięgamy od dołu w górę.

Musimy stworzyć kontakt z tym kruchym, najmniejszym warunkiem doskonałości, który jest ponad nami, połączyć się, upodobnić się do niego. Oznacza to, że połączenie między nami powinno być podobne do tej najmniejszej właściwości Stwórcy – jednej stu dwudziestej piątej Jego stanu. To musimy osiągnąć.

Mam nadzieję, że podejmiemy wszelkie starania, aby zgromadzić się „jak jeden człowiek w jedno serce” jednym zrywem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to jest poręczenie (arwut)?

Odpowiedź: Poręczenie (arwut) jest wtedy, gdy jestem odpowiedzialny za cały świat przed Stwórcą.

Pytanie: Czy możemy, jako Bnei Baruch, w naszym stanie być przykładem dla ludzkości i wyjaśniać swoim przykładem, w jaki sposób się jednoczymy?

Odpowiedź: Nie, nie możemy jeszcze tego zrobić, ponieważ nie jesteśmy na razie jeszcze grupą, która może powiedzieć ludzkości: „Powinniście być tacy, jak nasza grupa”. Chociaż nie jesteśmy od tego zbyt daleko, jednak wciąż nie jesteśmy w takim stanie.

Arwut to stan, w którym wszyscy są połączeni wspólną siłą w jeden organizm, kiedy Stwórca zstępuje do nas zgodnie z naszymi pragnieniami. Przenika w nas, zarządza nami, napełnia nas swoją właściwością obdarzania. I w tej właściwości obdarzania jesteśmy połączeni ze sobą. To jest poręczenie. Idealny stan ludzkości.

Ale na razie nie stanowimy takiej grupy. Chcemy zbliżyć się do tego stanu, aby dać przykład ludzkości. Jak tylko osiągniemy taki stan, ludzkość zacznie się zastanawiać: „Co to jest? Dlaczego tak się dzieje? Jak im się to udało?” Nagle poczują jakby węchem, że to jest wybawienie od wszystkich problemów. Ale w tym celu musimy najpierw osiągnąć między nami właściwość „arwut”.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Egipcjanie to pragnienia i myśli, które odciągają mnie od pracy duchowej. Co to znaczy zabić Egipcjanina?

Odpowiedź: Zabić w sobie złą intencję.

Pytanie: Jak złagodzić naszą drogę, która jest dość skomplikowana?

Odpowiedź: Miłością do przyjaciół. Zwiększając wzajemną miłość w grupie, możecie zrobić wszystko, co chcecie ze swoją drogą i rozwojem duchowym.

Pytanie: Każdego dnia mam pretensje do Stwórcy. Nie mogę zrozumieć, dlaczego ludzie walczą, dlaczego zdarzają się trzęsienia ziemi i powodzie. Jak pomóc planecie Ziemia, aby nie było tych cierpień?

Odpowiedź: Zmienić siebie tak, aby okazać się dobrą istotą w stosunku do wszystkich Ziemian i wyjaśnić każdemu, że miłość jest najwyższą właściwością, jaką możemy otrzymać od Stwórcy i to wszystko naprawi.

Pytanie: Czuję się obojętny na to, co dzieje się na świecie. Czy powinienem emocjonalnie włączać się w to, co się dzieje? Jaka jest właściwa postawa?

Odpowiedź: Obojętność przejawia się wtedy, gdy odcinasz się od grupy, od społeczeństwa, a zainteresowanie do połączenia wynika z tego, że przybliżasz się do przyjaciół i chcecie razem stworzyć jakieś wspólne pragnienie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy przychodzimy do grupy, aby doświadczyć w niej ogólnej beznadziejności, bezsilności?

Odpowiedź: Nie. Przychodzimy do grupy po to, aby odkryć w niej Stwórcę. Ale kiedy zaczynamy pracować, to odkrywamy niezdolność zjednoczenia się o własnych siłach.

W taki sam sposób ludzkość musi przekonać się na swoim znacznie niższym poziomie, że nie jest w stanie osiągnąć normalnego, ziemskiego ludzkiego życia, że nie odniesie sukcesu w rodzinie, w wychowaniu dzieci, w technologii, w pracy, w kulturze, w nauce, ani w czymkolwiek. Cokolwiek ludzie robią, robią to na własną szkodę. Stopniowo ludzkość naprawdę się o tym przekonuje.

Jest wówczas zapraszana do naprawienia tego przez wyższe światło – pozytywną energię, która w nas działa. Kabała wyjaśnia, że ta energia może być czerpana tylko ze wspólnej pracy nad sobą, aby osiągnąć jakiś wspólny mianownik.

Powiedzmy, że teoretycznie jesteśmy gotowi. Część ludzkości, podobnie jak Bnei Baruch pragnie tego. Ale kiedy zaczynamy pracować nad zjednoczeniem, również i my, jak i cała ludzkość, czujemy że jest to niemożliwe. Nawet jeśli chcemy ustępować sobie nawzajem, troszczyć się o siebie, martwić się i cierpieć, to nie działa!

Stwórca specjalnie robi tak, że nie potrafimy się właściwie dostosować i stać się panami świata (nie możemy być panami świata, ponieważ jesteśmy stworzeniami), ale jesteśmy rozczarowani własnymi siłami i oddajemy się Jemu. Wówczas wołamy do Niego, a On buduje między nami system prawidłowego, integralnego połączenia, który nazywa się „arwut” (poręczenie).

Tylko wtedy możemy stale pracować z tym systemem połączenia. Jego odkrycie między nami nazywane jest „wejściem do wyższego świata”, ponieważ dopiero wtedy zaczynamy widzieć cały wszechświat w połączeniu między nami poprzez narząd percepcji, który nazywa się „grupa”, „dziesięć Sefirot”. I możemy już spokojnie zmierzać naprzód, nie popełniając błędów i wiedząc, co musimy zrobić.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody