Pytanie: Na początku człowiek prosi o smak Tory, aby przejść wszelkie przeszkody, Stwórca rzeczywiście to daje. Ale z biegiem czasu człowiek powinien osiągnąć prośbę, by pracować w ogóle bez smaku, aby osiągnąć czyste obdarzanie?

Odpowiedź: Praca bez smaku to bardzo wysoki stopień. Ale na razie nie jest to od nas wymagane. Wręcz przeciwnie, trzeba starać się odkryć wszystkie smaki Tory, aby jak najbardziej zbliżyć się do niej i do Stwórcy, który jest ukryty w Torze.

Pytanie: W rezultacie dowolne smaki powinny przynosić radość, nawet jeśli jest to jakiś gorzki smak?

Odpowiedź: Tak, ale gorzki smak – to już stopień. Nie jest to wymaganie wobec nas. Teraz musimy poczuć słodki smak Tory i połączenia między sobą. A następnie już podążymy dalej i niezależnie od smaków, będziemy starać się być bliżej siebie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Podczas jednoczenia się w dziesiątce, można trochę otworzyć serce przed przyjaciółmi, a co zawsze należy chronić w skromności?

Odpowiedź: W skromności należy chronić swoje osobiste odczucia.

Pytanie: Jeśli przyjaciele nie dzielą się swoimi wewnętrznymi uczuciami, ale głównie podejmują wysiłki, w jaki sposób przebiega budowanie połączenia, wspólnego kli?

Odpowiedź: Przyjaciele stopniowo zaczynają odczuwać siebie nawzajem, czyli miejsce każdego członka dziesiątki, jego duchową pracę.

Pytanie: Jeśli istnieje duża różnica pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną pracą nad miłością do przyjaciół, jak to wszystko połączyć?

Odpowiedź: Postarajcie się nie pogubić i rozwiążcie ten problem, a potem zobaczycie, jak Stwórca rozwiązuje go z góry.

Pytanie: Czasami zdarza się, że jeden przyjaciel chce zrealizować zasadę „zrób sobie Rawa” w stosunku do drugiego. Jak zacząć spełniać tę zasadę w dziesiątce?

Odpowiedź: Trzeba po prostu wywyższać przyjaciela, mówić jaki jest wielki i różni się od innych. W taki sposób uczynisz z niego Rawa.

Pytanie: Czy można prosić Stwórcę, aby przekazał przyjaciołom te uczucia, których doświadczyłem, powiedzmy, na kongresie?

Odpowiedź: Proś. Możesz o to prosić Stwórcę.

Pytanie: Jak zachować skromność w dziesiątce? O czym rozmawiać, a o czym nie warto?

Odpowiedź: O skromności możecie mówić bez żadnych ograniczeń.

Z lekcji według listu Rabasza, 15.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak rozpoznać, że grupa rozwija się?

Odpowiedź: Jeśli dziesiątka z każdym dniem coraz bardziej odkrywa cały system wszechświata, to znaczy że zmierza do przodu. Po prostu należy się uczyć, trzeba czytać i próbować poprzez każdy artykuł, który studiujemy postrzegać świat, i wtedy wszystko się ułoży.

Pytanie: Czy nasz sojusz obejmuje tych przyjaciół i przyjaciółki, którzy byli z nami, ale opuścili społeczność? Czy warto kontynuować z nimi jakąkolwiek relację?

Odpowiedź: Jeśli nie przychodzą, to nie należy. Możecie zwrócić się do nich, jeśli macie powód, ale w zasadzie nie trzeba ich ciągnąć na siłę i w żadnym wypadku nie namawiać do powrotu.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 19.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy, że Stwórca odkryje się między nami jako centrum zjednoczenia?

Odpowiedź: Przez fakt, że Stwórca nas stworzył, dał nam możliwość i rozum, abyśmy zrozumieli i poczuli, że może być między nami. Stwórca jest na to gotowy. Poczynił do tego przygotowania i dlatego możemy o tym dzisiaj rozmawiać. Nadszedł czas, kiedy w naszym zjednoczeniu możemy odkryć Stwórcę.

Pytanie: A co to znaczy, że Stwórca poczynił przygotowania?

Odpowiedź: Stworzył całą rzeczywistość, kulę ziemską, ludzi na niej i odkrył Siebie w odniesieniu do nich. A gdy już odkryje się, my ze swojej strony musimy zrobić kilka kroków naprzód w Jego kierunku.

Pytanie: Powiedział Pan, że siła odkrycia Stwórcy zależy od siły zjednoczenia między przyjaciółmi. Co określa tę siłę jedności?

Odpowiedź: Nie da się tego zmierzyć. Rozumiem, że technicznie można byłoby to zmierzyć. Ale to nie będzie teraz, tylko potem, kiedy będziemy mogli poczuć ekran i poczuć, z jaką siłą jesteśmy przyciągani do siebie nawzajem i jak trzymamy Stwórcę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 19.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kongres to wielkie zebranie. Jak poczuć, że na tym ogromnym kongresie mam swoją dziesiątkę?

Odpowiedź: Cały kongres jest jedną dziesiątką. Cała ludzkość jest parcufem Adama, jego dziesięcioma Sefirot. Nie ma więcej, niż dziesięć części. A to, że one rozbijają się jeszcze na dziesiątki-dziesiątki-dziesiątki, nie ma znaczenia.

Jest to konieczne po to, aby każda część mogła wnieść swój mały, właściwy wkład we wspólne kli. Dlatego trzeba myśleć ogólnie, ponieważ wszyscy, którzy zbierają się na kongresie, chcą być razem, jako jedna wspólna całość.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica między strachem przed Stwórcą ludzi religijnych a strachem kabalistów przed Stwórcą?

Odpowiedź: Religijni odczuwają strach, ponieważ boją się kary. A kabaliści nie mają tego strachu. Ale istnieje strach o to, że kabaliści nie wypełnią pragnienia Stwórcy. Aby przejść od jednego rodzaju strachu do drugiego, znacznie wyższego – trwogi przed Stwórcą, konieczna jest poważna modlitwa.

Pytanie: Od czasu do czasu odczuwamy trwogę przed Stwórcą. Jak stale znajdować się w tym stanie?

Odpowiedź: To zależy od twojego otoczenia, od przyjaciół. Jeśli wszyscy myślicie o tym wspólnie, to jakby utrzymujecie piłkę w powietrzu. Przecież gdy cała drużyna gra w piłkę, to jest w stanie utrzymać ją w powietrzu przez cały czas. Tak jest i w tym przypadku.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kabała i religia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Doszliśmy już do stanu, w którym wszyscy czujemy, że my, mieszkańcy Ziemi, znaleźliśmy się w ślepym zaułku. Natura specjalnie zagania nas do kąta, abyśmy mogli znaleźć z niego wyjście. Populacja Ziemi myśli o tym, jak wyjść z tego upadku, impasu, kryzysu.

Postrzegamy kryzys jako moment narodzin nowego. Tak z hebrajskiego jest tłumaczone słowo „kryzys”. Kryzys to miejsce przygotowane ze specjalnych kamieni, na których kobieta siedzi i rodzi. Rozumiecie, jakie to wszystko jest interesujące i zagmatwane.  Wyjaśnia się nam, że to jest nasz moment, to jest nasz czas. Oznacza to, że zebraliśmy się w takim czasie, kiedy powinniśmy rodzić zupełnie nowy stan ludzkości.

Dlatego musimy zorganizować taką dziesiątkę, która by to realizowała, zademonstrowała i była w stanie poprowadzić wszystkich za sobą. Gdy tylko przejawi się w nas, ziemskich ludziach choćby trochę wyższego świecenia, cała ludzkość automatycznie pójdzie za nami, jak dzieci za dorosłym. Aby to zrobić, musimy się prawidłowo zjednoczyć, aby światło zaczęło się w nas manifestować.

Takie jest znaczenie kongresów. Musimy myśleć o tym, żeby światło zamanifestowało się w nas po to, aby poprowadzić naprzód całą ludzkość, a z drugiej strony sprawić zadowolenie Stwórcy. A my jesteśmy pośrodku, wypełniając naszą rolę. Nie potrzebujemy niczego więcej. Jesteśmy jak adapter, ogniwo łączące całą ludzkość ze Stwórcą. Ludzkość tego potrzebuje.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czym jest przeszkoda duchowa?

Odpowiedź: Przeszkoda duchowa jest tym co przeszkadza duchowemu rozwojowi człowieka.

Pytanie: Jak można osiągnąć większy smak w Torze i w modlitwie, aby nie bać się przeszkód i z ich pomocą jeszcze bardziej zjednoczyć się?

Odpowiedź: To zależy od tego, jak bardzo człowiek inwestuje w swoją duchową drogę, jak bardzo prosi Stwórcę, aby oczyścił przed nim drogę, pozwolił mu postępować naprzód i aby miał fizyczną i mentalną siłę, aby przezwyciężyć wszystko, co się przed nim pojawia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli chisaron podnosi mnie do modlitwy, do połączenia ze Stwórcą, to cudowne, niech tak będzie do końca naprawy. A może jednak powinienem widzieć, jak wzrasta we mnie znaczenie, że przyjaciele zbierają się na lekcjach?

Odpowiedź: Musisz to wszystko zebrać i podnieść sam.

Pytanie: W 24 liście Rabasza jest zapisana fraza: „I niech Stwórca będzie naszym pomocnikiem i wybawi nas w materialnym i duchowym”. Rozumiem, gdy mówimy: „Wybawi nas w materialnym”. Ale co to znaczy „wybawić nas w duchowym”? Jaka jest ta nadzieja?

Odpowiedź: Aby Stwórca dał nam właściwe pragnienie.

Pytanie: Co to znaczy „chronić relację człowieka do Stwórcy i Stwórcy do człowieka”?

Odpowiedź: Aby relacje między nimi były szczere, bezpośrednie.

Pytanie: Otrzymujemy wiele ciosów i wznosimy wiele modlitw. Jak sprawić by ilość przeszła w jakość modlitwy? Mam wrażenie, że lepiej otrzymać jedno uderzenie, ale takie, które do nas dojdzie.

Odpowiedź: Jakość przyjdzie z czasem.

Z lekcji według listu Rabasza, 08.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Aby stworzyć między sobą wzajemne relacje, które nazywane są światem duchowym, potrzebujemy wsparcia. Dlatego kabaliści mówią, że nie wystarczy jeden człowiek w całej objętości wszechświata, dlatego zostało stworzonych sześćset tysięcy dusz, czyli podstawowe kli w rozbitym stanie. A potem ono dzieli się jeszcze na miliony, miliardy cząsteczek.

Ponieważ egoizm przejawia się coraz bardziej i bardziej, to i tych cząsteczek staje się coraz więcej i więcej, aby każda z nich, jako oddzielny atom, mogla się naprawić i połączyć z innymi cząsteczkami na podstawie korekty, na podstawie właściwości obdarzania.

Początkowo były one połączone ze sobą silą Stwórcy we właściwości Jego obdarzania. Następnie ta właściwość Stwórcy zniknęła, wzniosła się. Teraz musimy ponownie zacząć przyciągać wyższe światło w połączeniu między nami, aby ono z powrotem zjednoczyło nas w strukturę zwaną „Adam”.

Dlatego, jak jest powiedziane w 4 liście Baal HaSulama: niczego ci nie brakuje, pozostaje tylko wyjść na „pole, które pobłogosławił Stwórca”, zebrać wszystkie części, które odpadły od twojej duszy i połączyć je w jedno zjednoczone ciało – w jedno jedyne pragnienie. To jest to, czym powinniśmy się zajmować. Tylko na tym polega nasza praca. W niczym innym! Tylko to powinno być przed moimi oczami.

W tym świecie działam automatycznie: pracuję, dbam o swoje ciało, rodzinę i wszystko inne. Ale po co to wszystko robię, żyjąc jak we śnie? – Po to, aby połączyć się z innymi duszami i odkryć Stwórcę w stopniu naszego zjednoczenia. Stwórca przejawia się jako światło, łączące oddalone rozbite części.

A jeśli tak jest, to jest rzeczą naturalną, że kabaliści, którzy zaczęli osiągać te stany indywidualnie, natychmiast zrozumieli, że trzeba to robić razem, zebrać grupę, w której ludzie wzajemnie sobie pomagają i tworzą między sobą takie kombinacje pragnień i aspiracji, które przyczyniają się do ich zjednoczenia.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"