Słuchaj Sary

Pytanie: Mówi się, że tylko Żydzi mogą studiować kabałę, czy to prawda?

Odpowiedź: Mam odwrotne pytanie: a kim jest „Żyd”? Żydami od samego początku byli nazywani ci, którzy studiowali naukę kabały.

Ludzie zbierający się wokół praojca Abrahama, nazwali siebie Żydami. On przeprowadził ich ze Starożytnego Babilonu do ziemi Kanaan i z tej grupy powstał naród Izraela, Żydzi (jehudim) – od słowa „jedność” (jehud), połączenie. To jest pierwotne znaczenie pojęcia „Żyd” – jest to właśnie ten, kto zajmuje się kabałą.

Pytanie: A jeśli Turek-muzułmanin studiuje kabałę?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia – kto. W Starożytnym Babilonie żyło mnóstwo różnych grup etnicznych i wiele wspólnot. Ci, którzy przyłączali się do Abrahama, stali się „Żydami”.

W rzeczywistości Żyd – to nie jest narodowość, tak jak we wszystkich innych narodach. Można być Francuzem i stać się Żydem. Żyd – to nie jest identyfikacja z ojcem i matką, a z ideą, dążeniem do odnalezienia sensu życia, celu rozwoju.

Żyd – jest to duchowe pojęcie, dlatego każdy człowiek może być Żydem. Francuz czy Niemiec, wierny temu przekonaniu, jednej wyższej sile – dobrej i tworzącej dobro, poza którą nic nie ma, prawu miłości bliźniego jak siebie samego, przekształca się w Żyda. Tym określana jest jego „żydowskość” (jehudijut).

Pytanie: A czy kobieta może studiować kabałę? Czy istniały w przeszłości kobiety kabalistki?

Odpowiedź: Oczywiście! Wszystkie żydowskie pramatki i prorokinie były kabalistkami. Aż do zniszczenia Świątyni i mężczyźni, i kobiety narodu Izraela posiadali duchowe zrozumienie i żyli w jednoczesnym odczuciu dwóch światów, jako integralnej całości.

Pytanie: Wychodzi na to, że nie ma różnicy między mężczyznami i kobietami w kabale?

Odpowiedź: Jest różnica – tak jak i w naszym świecie, kobieta różni się od mężczyzny: swoim postrzeganiem rzeczywistości, zachowaniem. Ale w odniesieniu do wyższej siły, celu stworzenia i jedni i drudzy są ukierunkowani na ten sam cel. Dlatego każdy człowiek może studiować kabałę niezależnie od narodowości i płci.

W minionych wiekach istniały takie prorokinie: Hulda, Dwora, Miriam, pramatki żydowskiego narodu, które posiadały duchowe poziomy nie mniejsze a nawet wyższe niż mężczyźni. Nie bez powodu Stwórca powiedział do Abrahama: „Słuchaj tego, co powie tobie Sara”.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016

Kategorie: Duchowość kobiety, KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Starożytny Babilon

Pytanie: Czy może Pan na osobistym przykładzie powiedzieć o jakichś praktycznych rezultatach studiowania kabały?

Odpowiedź: Powiem tylko jedno: człowiek zajmujący się kabałą żyje! Dla niego każdy dzień jest nowy! On cały czas pojmuje i daje światu z siebie coś nowego.

Przecież ta nauka ujawnia nam wszelkie tzw. tajemnice, źródła, prawa, wzajemne relacje na świecie. Ponadto jesteśmy stworzeni w ten sposób, że tylko ta wiedza może nas tylko napełnić.

Więcej nic nas nigdy do końca nie zadowoli, nie uspokoi, nie zrównoważy, nie uczyni szczęśliwymi! Możemy się ogłuszać narkotykami, pracą, rodziną itp., ale w taki sposób nie dojdziemy do stanu, żeby faktycznie napełnić naszą duszę, czyli pragnienie, które mówi o wiecznym istnieniu. Można to zrobić tylko wtedy, jeżeli zajmujesz się kabałą, wtedy pojmujesz świat.

Przekonajcie się o tym sami. Przynajmniej warto poświęcić trochę czasu na to i wtedy zobaczysz, że wszystko nagle wyda się być małe i nieistotne.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Nadal nie rozumiem, dlaczego Kabała jest dla Pana tak ważna?

Odpowiedź: Jeśli żyjemy w całkowicie zamkniętym systemie natury, to przecież nasze pragnienia i myśli również zawarte są w tym systemie i wpływają na niego. Przy czym, być może o wiele bardziej istotnie, niż nasze fizyczne działania.

Po prostu nasze fizyczne działania są widoczne dla wszystkich i dlatego przywiązujemy do nich wagę, ponieważ widzimy ich konsekwencje i możemy je kontrolować. A mentalne i emocjonalne oddziaływania na razie nie jesteśmy w stanie kontrolować. Choć w wielu laboratoriach i służbach wywiadowczych świata, badany jest i stosowany nasz „wewnętrzny” wpływ na środowisko.

Jeśli wszystkie nasze myśli i pragnienia pochodzące z „mózgu” i „serca” są bezpośrednio włączone do ogólnego systemu natury to:

– to, co pojawia się w nas w naturalny sposób, bezpośrednio, poza naszą kontrolą może być pominięte w naszych badaniach, dlatego że jest to swobodnie przepływająca przez nas informacja myśli i odczuć

– nieuświadamiana przez nas informacja jest to nic innego, jak sygnały zarządzania, które jesteśmy zobowiązani zrozumieć i którymi musimy nauczyć się właściwie zarządzać. W ten sposób wnosimy swoje naprawy w naturę, w innym przypadku, nieświadomie, swoimi nienaprawionymi myślami i uczuciami, szkodzimy całemu systemowi i sobie.

Dlatego nie ma bardziej ważnej rzeczy dla całej ludzkości, jak opanować tę wiedzę i nauczać jej każde dziecko i dorosłego.

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego wszyscy kabaliści, aż do naszych czasów zabraniali nauki Kabały?

Odpowiedź: Ogólne nauczanie Kabały zabronione było z kilku powodów:

1. Dusze Izraela, które osiągnęły duchowość, a następnie spadły do poziomu naszego świata, zrównały się z pozostałymi duszami, które nie zmieniały się od czasów Babilonu, kiedy to rozdzieliły się, żeby zmieszać się ze sobą – to przyczyna upadku dusz Izraela, dlatego że dzięki zmieszaniu otwiera się możliwość naprawy wszystkich dusz.

2. Ludzkość powinna była przejść przez wszystkie te etapy, aż osiągnie pełne rozczarowanie swym egoistycznym rozwojem, widząc się pustymi, ograniczonymi i o krok od zniszczenia wszystkich swoich systemów, dzięki którym była nadzieja na osiągnięcie szczęścia.

3. Człowiek w tym czasie rozwinął się wewnętrznie, intelektualnie w swoim egoizmie i to dało mu możliwość wniknięcia w abstrakcyjne formy, znajdujące się powyżej czasu, ruchu i przestrzeni.

Dopiero w XX wieku zaczęto mówić o takich rzeczach. Przecież księga Zohar pisała już prawie 2000 lat temu o tym, iż ziemia jest okrągłą kulą (Zohar, Waikira, 142), ale jeszcze pięćset lat temu za takie słowa ludzie płonęli na stosie.

Zajęło to trochę czasu, aż ludzkość rozwinęła się umysłowo i uczuciowo, aby chociaż zbliżyć się do zrozumienia tego, o czym mówi nauka Kabały – o wyższym wymiarze. To i teraz jest trudne do zaakceptowania, ale następna generacja wejdzie w nową wizję świata, jeśli przygotowana będzie do tego podstawa.

Ale przyszłe pokolenie – to my sami, w swoim nowym wcieleniu, w nas już pojawia się zdolność takiego postrzegania. Dzisiejszy rozwój przeniósł wszystkich na jeden poziom i można ujawnić naukę Kabały wszystkim jednocześnie, ludzie ze wszystkich krajów przychodzą się jej uczyć.

Jednak, żeby naprawdę ją zrozumieć trzeba koniecznie się połączyć. Na początku, swoim egoistycznym rozumem i zmysłami, możemy zrozumieć i odczuć, o czym mówi Kabała. Jednak później – zaczyna się zrozumienie, które odbiera się tylko w połączeniu dusz. Połączenie rodzi nowy organ nowego odczucia – duszę.

Jeśli się połączymy, to wzajemna integracja da każdemu jego własną duszę do odczucia wyższego świata. Gdyby Baal HaSulam nie otrzymał wskazówek z góry, nie odkryłby mądrości Kabały. Kabalista znajduje się w kontakcie ze Stwórcą i wykonuje Jego polecenia, służąc jako ogniwo łączące Stwórcę z ludzkością.

Dlatego decyzja kabalistów – ukryć lub ujawnić mądrość Kabały – wynika z konieczności, z widocznego dla nich związku między wyższym światem a gotowością pragnień ludzi do naprawy i postrzegania. Również dzisiaj istnieją ograniczenia. Z góry istnieją możliwości ujawnić szerszy strumień mądrości Kabały.

Ale ludzie nie są jeszcze na to gotowi. Czuję, że jest jeszcze jakiś opór wobec nowych informacji – bo są przeciwne do egoizmu, nie chcemy ich. Dlatego w Kabale istnieje prawo: „Pragnienie musi poprzedzać napełnienie“. Przede wszystkim trzeba stworzyć duchowe naczynie – a wyższe światło jest już gotowe w nim się odkryć.

Z lekcji do artykułu „Wprowadzenie do TES“, 0 7.06.2010

Kategorie: Baal HaSulam, KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Kiedy zaczynamy pojmować wszechświat z pomocą nauki kabały, nie wychodzimy z siebie na zewnątrz i nie unosimy się w pustce, a badamy wszystko w wewnątrz siebie, w relacjach między nami.

Jeśli w fizycznym świecie musimy pokonywać odległości, tracić czas, radząc sobie z problemami poza sobą, w tym wypadku wręcz przeciwnie, wchodzimy wewnątrz siebie, w stan między nami.

Dlatego Kabała nazywa się wewnętrzną nauką, podczas gdy nauki w naszym świecie są zewnętrzne. Z ich pomocą badamy obiekty wokół, na zewnątrz nas. A tutaj badamy psychologię naszych wzajemnych relacji. To jest właśnie nauka Kabały.

Za pomocą tego narzędzia można dowiedzieć się absolutnie wszystkiego! Wtedy fizyka, chemia i inne nauki naszego świata ukazują się nam w najbardziej naturalnej, podstawowej postaci. Przy czym odkrywają się, jako jedna ogólna nauka o całym wszechświecie, o ogólnej naturze, bez podziału na fizykę, chemię, biologię, zoologię itd.

Z naszymi obecnymi organami zmysłu nie jesteśmy w stanie tego opanować. A kiedy poznanie osiąga się w swoim wnętrzu i ja badam nieożywioną, roślinną i zwierzęcą naturę, z mojego punktu widzenia, to poznanie staje się rozległe, dlatego że zależy ode mnie, od tego, jak postrzegam naturę, jak widzę świat. W rzeczywistości, ten świat nie istnieje, on cały znajduje się we mnie i zależy od tego, jak sobie go wyobrażam.

W taki sposób poznaję prawdziwą naukę, która początkowo nastraja mnie na absolutnie obiektywne badanie świata, pokazując, jak bardzo jestem subiektywny. Dlatego muszę najpierw doprowadzić siebie do poziomu zerowego. Brak zależności od swoich właściwości nazywa sie „wiara powyżej wiedzy“. I wtedy z tego stanu mogę naprawdę badać wszystko, co znajduje się na zewnątrz mnie.

A do tej pory, dopóki znajduje się w swoim egoizmie i całkowicie zależę od swoich właściwości,  wszystko co odkrywam i co mi się ukazuje, jest to tylko wąski, maleńki światek, całkowicie zniekształcony przez mój egoizm. Dlatego nauki naszego świata są bardzo ograniczone, wąskie, niewiele działają w swojej dziedzinie, a w innych sferach wcale nie.

W taki sposób, nieustannie napotykamy na maleńką matrycę, w ramach której istniejemy i nie możemy wyjść poza jej granice. Ponieważ, aby to zrobić i poczuć gdzie się naprawdę znajdujemy, musimy stać się niezależni, obiektywni. A tego na razie nie możemy osiągnąć, dlatego, iż najpierw niezbędne są nam kabalistyczne praktyki.

Z programu TV, „Tajemnice wiecznej Księgi”, 21.01.2015

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały

Kabała nie jest religią. Kabała nie jest mistyką. Kabała nie jest jakąś metodą uzdrawiania. Kabała nie ma żadnych zdolności magicznych dokonywania cudów. Kabała nie jest magią. Kabała nie posiada żadnych czarnych mocy.

Kabałą nie może władać osoba, która nie jest kabalistą. Kabała nie daje człowiekowi żadnej przewagi nad innymi, wręcz przeciwnie, robi człowieka kochającym i troszczącym się o innych.

Kabała nastraja człowieka na postrzeganie wyższego świata. On zaczyna postrzegać nasz świat względem wyższego świata. Kabała zmienia w człowieku wszystkie jego początkowe parametry, wszystkie jego właściwości, stosunek do świata, do wszystkiego.

Przemienia człowieka w zupełnie inną istotę, to znaczy jego głowa, umysł i jego serce, pragnienia stają się całkowicie inne. On zaczyna myśleć i czuć zupełnie inaczej niż zwykły człowiek. Jest mu nieco trudno żyć w tym świecie, jak na przykład trudno dorosłemu człowiekowi żyć w przedszkolu. On może oczywiście, ale tak dużo wysiłków musi ciągle dokładać, aby zrównoważyć siebie z maluchami.

Tak samo kabalista. Z jednej strony jest obdarzony szerokim postrzeganiem całego świata, a z drugiej – musi istnieć również w naszym świecie, a przy tym nie pokazywać siebie jawnie jako ktoś szczególny. I musi ciągle iść na kompromis.

Kabalista nie jest wrogiem dla nikogo. On w rzeczywistości jest najlepszym przyjacielem dla całej ludzkości. Ponieważ całe jego dążenie (megama) jest skierowane na doprowadzenie ludzkości do doskonałej i szczęśliwej egzystencji. To właśnie oznacza kabalista.

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały

Pytanie: Dlaczego jest tak trudno zrozumieć Kabałę?

Odpowiedź: Jeśli próbujesz zrozumieć umysłem – jest to trudne i w ogóle niemożliwe ponieważ, aby zrozumieć Kabałę, życie i sens, należy zmienić mózg i organy zmysłów, a to robi światło w rezultacie praktycznych wysiłków w kręgu, w ziemskim podobieństwie wyższej właściwości obdarzania.
Kabała – jest to praktyczna metoda, ponieważ tylko w zmienionych pragnieniach i rozumie można zrozumieć, o czym ona mówi.

Wniosek: Człowiek musi pochylić się i uczestniczyć w grupie.

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy mógłby Pan podać najprostsze wyjaśnienie, co to jest Kabała?

Odpowiedź: Nauka Kabały jest nauką o wszystkim. Odpowiada na wszystkie pytania w życiu:

– Kim jest człowiek?

– Jak powstał?

– Jak postrzega rzeczywistość, w której istnieje?

– Jakie jest jego przeznaczenie?

– Jak przechodzi przez życie, przechodząc ze stanu do stanu?

– W jaki sposób może osiągnąć doskonałość?

– Jak może rozszerzyć granice postrzeganej rzeczywistości i zobaczyć to, co istnieje poza nią?

– Co się z nim stanie po śmierci ciała?

– Jak zarządzać losem w tym życiu i także po nim?

Nauka ta obejmuje w sobie wszystkie stworzenia, Stwórcę czyli wyższą siłę, która je stworzyła, metodykę zarządzania nimi. Nie pozostawia poza swoimi granicami niczego co istnieje!

Kabała jest odkryciem Stwórcy człowiekowi. Zawiera w sobie wszystko: czas, przestrzeń, działania i zarządzającą tym siłę. Ponieważ wszystko zostało stworzone przez Stwórcę, a Kabała odkrywa to!

Okazuje się, że odkryć Stwórcę lub odkryć wszystko istniejące, lub odkryć dla siebie naukę Kabały to jedno i to samo. Dlatego też jeśli poznamy naukę Kabały, osiągniemy pojmowanie całego wszechświata. Oczywiście, zrozumiemy cały nasz świat ze wszystkimi jego naukami, prawami i otrzymamy kontrolę nad wszystkim, co się tutaj w nim dzieje.

Z programu „Kabała dla początkujących”, 26.07.2010

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi