Pytanie: Gdy na przykład człowiek studiuje jakąś dziedzinę wiedzy, to na początku poznaje ogólny obraz, następnie przeprowadza analizę różnych szczegółów, a potem już łączy tę wiedzę w ogólną całość. Czy tak jest w Kabale? Czy może nie ma znaczenia co się studiuje i jak to przebiega?

Odpowiedź: Kabałę studiuje się zgodnie z systemem który zostawili nam nasi nauczyciele kabaliści, napisali i zostawili dla nas podstawowe źródła. Ludzie którzy przychodzą uczyć się Kabały, powinni przyswoić sobie wiedzę z zakresu np. księgi „Wprowadzenie do nauki Kabały“ to znaczy strukturę systemu wszechświata i jedocześnie studiować sposób jego poznania. To w jaki sposób wszechświat funkcjonuje.

Z kolei ta część studiów składa się również z dwóch części. Pierwsza część dotyczy artykułów o człowieku, wolnej woli, o społeczeństwie ludzkim oraz rozwoju ludzkości. Druga część dotyczy odczuć oraz osobistego poznania człowieka.

Ale dwa główne nurty to fizyka i odczucia, które to z kolei składają się z podczęści.

Studiowanie Kabały według wskazówek samych kabalistów, polega nie tyle na gromadzeniu wiedzy, co na wręcz przeciwnym postępowaniu. Przez wiele pokoleń prawdziwi kabaliści nie tylko nie próbowali czegoś zapamiętać, ale starali się to zapomnieć. Tak aby każdego dnia w nowy sposób przyswajać sobie wiedzę, postrzegać ją na nowo, poczuć ją w nowych uczuciach i myślach.

Dlatego nikt nie powinien dążyć do tego, aby ta wiedza i uczucia pozostawały w nim. Bo będą tylko blokowały i ograniczały człowieka. Prawdziwi kabaliści próbowali zapomnieć wszystko i nawet modlili się o to.

Komentarz: Ale z drugiej strony Kabała ma też podejście naukowe. Baal HaSulam nauczał, że konieczne jest też wyuczenie się na pamięć wszystkich definicji kabalistycznych.

Odpowiedź: Każdego dnia od nowa uczyć się, potem ponownie rozumieć na różne sposoby. Wszystko to tylko po to, by nie gromadzić w sobie informacji, a poznawać je. Musimy przygotować się do postrzegania w naszych odczuciach „wyższej wiedzy‘‘.

Pytanie: Czy to oznacza że uczeń postrzega siebie jak laboratorium, jako obiekt badań?

Odpowiedź: Tak. Dokładnie tak jak sensor, który powinien poczuć duchową przestrzeń i Stwórcę. Człowiek bada jak bardzo się do tego zbliża, jak zmienia się, czy się do tego nadaje by odkryć to poznanie.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: W procesie studiowania Kabały konieczne są trzy czynniki: nauczyciel, książki kabalistyczne i kolektyw ludzi podobnie myślących. Oznacza to, że musi istnieć grupa. Wychodzi, że niemożliwe jest studiowanie Kabały samemu?

Odpowiedź: To jest bardzo trudne. Co więcej, nie jest to wystarczające do osiągnięcia celu, dlatego że musisz rozwinąć w sobie właściwość, która wychodzi poza ramy twojego egoizmu. A można to zrobić tylko ćwicząc w grupie.

W procesie ćwiczenia na waszych wzajemnych odczuciach, na odkryciu sił, związków, relacji, rozwijasz w sobie właściwość obdarzania, aż do właściwości miłości do innych. Tak stopniowo przybliżasz się do Stwórcy, zaczynasz odczuwać Go na miarę podobieństwa twoich właściwości do Jego właściwości. A Jego właściwość – to obdarzanie i napełnienie.

Pytanie: Oznacza to, że jeśli nie ma interakcji z innymi ludźmi, niemożliwe jest ujawnienie egoizmu w sobie? Ale każdy człowiek znajduje się przecież w kręgu swojej rodziny, w pracy …

Odpowiedź: To nie wystarczy. Tutaj muszą być ludzie, którzy razem z tobą  idą do tego samego celu, abyście pomagali sobie nawzajem.

Grupa uczniów – to ludzie, którzy rozumieją, dlaczego są razem i wypracowują między sobą specjalny system wzajemnego oddziaływania, który ostatecznie przejawia się w nich jak Stwórca.

A potem będziemy zabowiązani przenieść to na całą ludzkość.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Nauka Kabały stopniowo odkrywa się ludzkości. Pierwszym kabalistą który ją odkrył był Adam – kabalista żyjący 5779 lat temu. Ale w bardziej wyraźnej formie odkryła się Abrahamowi około 3600 lat temu.

Dzisiaj przechodzi bardzo interesujący etap zaznajomienia z nią ludzkości, kiedy od odosobnionych kabalistów-samotników zaczyna rozprzestrzeniać się po całym świecie.

Dlatego jesteśmy zarówno uczestnikami jak i świadkami wyjątkowego fenomenu, kiedy ludzkości stopniowo odkrywa się istota świata, w którym żyjemy, przyczyny i konsekwencje istnienia, program rozwoju ludzkości.

Pod względem swojego poziomu rozwoju i stopnia uczestnictwa w życiu, ludzie tak samo jak wspólne pragnienie, dzielą się na pięć stopni.

Są ludzie których nie obchodzi nic prócz nich samych. Są tacy którzy zainteresowani są rodziną i społeczeństwem w którym żyją itp. Następną kategorię ludzi interesuje ziemia, planety, kosmos, ale mimo wszystko nie odczuwają pragnienia przedarcia się za ramy tego świata.

Są też tacy którzy chcą wiedzieć, co wydarzyło się w czasach starożytnych, co będzie w przyszłości.

I są ludzie których interesuje ogólny systemem stworzenia. W jakim stopniu sami w nim uczestniczą. W jakim stopniu stworzenie istnieje samodzielnie: skąd pochodzi, jak funkcjonuje i jeszcze inne jak…? Starają się zrozumieć ogólny obraz współdziałania wszystkich części.

To właśnie ta globalna, integralna zasada komunikacji całej natury przyciąga ich najbardziej: w jaki sposób i dlaczego wszystko jest ze sobą powiązane, jak jedno reaguje i zarządza drugim, jak wpływa na wszystkich. Mają tak wielkie pragnienie poznania ogólnego systemu, ogólnego schematu, ogólnej struktury wszystkiego, co nie tylko istnieje w naszym świecie, ale także poza jego granicami, że nie znajdują dla siebie spokoju w zwykłym życiu.

Starając upodobnić się do innych, próbują radzić sobie z różnego rodzaju ziemskimi problemami. Ale nie na długo. Przy najmniejszej okazji, jaką los im daje, natychmiast gdzieś „odlatują“, tzn. nie mogą zajmować się codziennymi sprawami.

Interesują ich bardziej kwestie, nawet nie w skali kosmicznej, a więcej to znaczy wszystko, co tylko może zawierać w sobie słowo „wszystko”. To nie jest kosmos, nie nasz świat, to coś „ogólne”. Do Kabały przychodzą tacy ludzie, którym nie daje to spokoju, gryzie, zżera ich wewnątrz.

Niekoniecznie w każdym z nich to pytanie osiąga tak maksymalny poziom, ale mimo wszystko chociaż w małym stopniu jest powyżej naszego świata. Są pytania niższego rzędu, kiedy ludzie są zainteresowani tym od czego zależy ich zdrowie oraz ich los. Pasjonują się mistycyzmem lub zaczynają zajmować się medycyną ludową. I tak dalej.

W ten sposób zaczynamy interesować się Kabałą z dołu, najbardziej minimalnego zwierzecego poziomu i do najbardziej maksymalnego, na którym człowiek odczuwa potrzebę zrozumienia, poznania całej rzeczywistości, całego systemu, jego zarządzania.

Istnieją różnego rodzaju gradacje pragnień. Dlatego wielu ludzi przychodzi, ale słysząc że mówimy o najwyższych poziomach, uważają że to nie jest dla nich. Ich interesuje bardziej przyziemne zastosowanie zarówno człowieka jak i Kabały. Zdobywają trochę wiedzy i odchodzą na swój poziom.

W rzeczywistości tak powinno być. Dlatego nikogo nie zatrzymujemy. Kto przychodzi lub odchodzi – jest to sprawą indywidualną każdego człowieka. Każdy powinien znależć równowagę w tym systemie, na wszystkich poziomach poznania wszechświata zgodnie z zapotrzebowaniami swojej duszy tj. swojego wewnętrznego, pierwotnego, indywidualnego pragnienia.

W ten sposób istniejemy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.02.2019

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Rozpowszechnianie metody, Rozwój egoizmu

Pytanie: W jakim celu Baal HaSulam napisał swoją najważniejszą pracę, „Naukę dziesięciu Sfirot“. Istnieją przcież już książki Ari. Napisana jest też Księga Zohar?

Odpowiedź: „Nauka dziesięciu Sfirot“ jest podstawową książką do studiowania duchowej przestrzeni.

Chodzi o to że Kabała składa się z dwóch części: z opisu systemu wszechświata i metody jego odkrycia, poznania.

Opis systemu wszechświata przedstawia sobą podstawę takich książek jak „Drzewo Życia“, „Nauka dziesięciu Sfirot“ i „Wprowadzenie do nauki Kabała“. Informacja jak poznać wszechświat przekazana jest w różnego rodzaju zapisach, listach, artykułach takich jak na przykład „Usłyszałem (Szamati) ” itd. Są to zupełnie różne napływy informacji: duchowy i naukowy oraz fizyczny.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Jak dowiedzieć się czego dokładnie pragnie moja dusza?

Odpowiedź: Człowiek to czuje kiedy zaczyna siebie słyszeć. Studiujac Kabałę zaczyna czuć że mówi się tam o nim. I zaczyna wewnątrz niego coś się dziać. Ale nic więcej ponad to. Rozumem w Kabale zupełnie nie można nic zdziałać.

Komentarz: To znaczy że logika w żaden sposób nie pomoże zrozumieć?

Odpowiedź: Logika jest bardzo prosta: spotkałem się z taka metodą która odzywa się gdzieś wewnątrz mnie i podpowiada że to prawda. Ale żadnych egoistycznych, zmysłowych czy rozumnych dowodów w stosunku do tego nie mam. Ponieważ mówi się o duszy jako o jakiejś wyższej sile która mnie koryguje. Nawet odkrywa we mnie nowe możliwości odczuwania oraz istnienia. To wszystko wydaje się takie fantastyczne.

Dlatego w Kabale pozostają tylko ci ludzie którzy naprawdę chcą odkryć dla siebie prawdziwy, wieczny, doskonały stan.

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.08.2016

Kategorie: Dusza i ciało, Nauka Kabały, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: W procesie studiowania nauki Kabały bardzo ważna jest rola nauczyciela.

Kim jest nauczyciel Kabały?

Odpowiedź: Po pierwsze to człowiek który otrzymał wiedzę od uznanego kabalisty. Po drugie przekazuje tę wiedzę według oryginalnych źródeł. Po trzecie nie przyciąga uwagi swoją osobowością. I po czwarte kieruje ludzi tak aby odkryli Stwórcę.

Pytanie: Jakie jest wzajemne oddziaływanie ucznia z nauczycielem?

Odpowiedź: Interakcja zależy od ucznia a nie od nauczyciela. Nauczyciel może pomóc uczniowi we wszystkim dla jego korzyści. Jednak całkowicie odcina się od ingerowania w wewnętrzny świat ucznia, jednocześnie tym samym naucza go aby samodzielnie postrzegał rzeczywistość.

Z jednej strony istnieje tutaj ciągła troska o rozwój ucznia i opieka nad nim. Ale z drugiej strony nauczyciel zawsze zachowuje pewnien dystans do ucznia aby dać mu poczucie wolnej woli, swobodę działania, wolność decyzji itd., ponieważ nikt nie może zastąpić uczniowi jego samodzielnego rozwoju.

Pytanie: Jaka jest różnica między nauczycielem Kabały a nauczycielem innej dziedziny życia?

Odpowiedź: Nauczyciel Kabały nie tyle naucza co daje uczniowi rady, instrukcje a także to w jaki sposób uczeń zmieniając siebie może odkryć co powinien osiagnąć duchowego. A to co uda mu się odkryć osiąga właśnie sam, a nie jego nauczyciel.

Kroczy po określonej ścieżce stale rozwijając swoje wewnętrzne właściwości, swoją duszę. Poznaje w niej coraz większe objawienie Stwórcy. I to poznanie jest czysto osobiste. Dlatego nauczyciel jest tutaj tylko zewnętrznym, pomagającym źródłem.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Ważnym czynnikiem w procesie nauczania są książki kabalistyczne. Wielki kabalista Baal HaSulam pozostawił po sobie wielką spuściznę, są to: artykuły dla szerokiej publiczności, listy do swoich uczniów, dzieła takie jak „Nauka dziesięciu Sfirot” oraz wszelkiego rodzaju Przedmowy itd. Jaka jest istota tych artykułów, listów?

Odpowiedź: Kabalista pisze na różnych poziomach w zależności od takiego celu, który widzi przed sobą.

W naszych czasach stało się bardzo aktualne odkrycie Kabały dla mas. W zasadzie potrzeba taka pojawiła się jeszcze na początku XX wieku. Widzimy jak Baal HaSulam spopularyzował Kabałę, jak wyjaśniał ją szerokim masom.

Pytanie: Czy przed nim pisał ktoś takie artykuły?

Odpowiedź: Nie. Przed nim pisano tylko bardzo poważne książki i tylko dla pewnego kręgu czytelników. A on pisał dosłownie dla wszystkich.

Pytanie: Dla kogo przeznaczone były jego listy?

Odpowiedź: Listy dla swoich uczniów pisali zawsze wszyscy kabaliści. Przeznaczone były dla bardzo ograniczonej liczby osób, właśnie dla tych którzy byli przywiązani do swojego nauczyciela.

Będąc w fizycznym oddaleniu od swoich uczniów Baal HaSulam zmuszony był pisać do nich listy. Wyrażał w nich swoje myśli, dawał specjalne rekomendacje, formy, metody zbliżenia między uczniami ale też pomiędzy uczniami i Stwórcą.

Ponadto kabaliści zawsze pisali bardzo dużo dla siebie. W naszych czasach – pisze się znacznie mniej. W dzisiejszych czasach istnieje możliwiwość przechowywania zapisów w różnych formach, w różnych stylach wszystko i dla wszystkich.

Dlatego obecnie kabalista nie ma powodu aby pisać specjalnych listów lub apeli. Jego notatki są rozmieszczane w wirtualnej przestrzeni w formie książek, lekcji a nawet filmów. W obecnych czasach zapis informacji jest tak bogaty a jednocześnie prosty i dostępny dla każdego kabalisty, że nie ma już potrzeby wszystkiego zapisywać i archiwizować.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Nie rozumiemy aktu stworzenia: jak z pragnienia Stwórcy – obdarzać – rodzi się pragnienie stworzenia – otrzymywać, czarny punkt z niczego. Następnie akt przejawia się przejściem z nieożywionej materii do roślinnej, z roślinnej do zwierzęcej, przez pojawienie się jakościowo nowego stanu „z niczego”.

Działanie w rozumie – to Wiedza. Tak zawsze postępujemy.

Działanie ponad rozumem – to Wiara. W naszym świecie jej nie ma. Jest to obdarzanie ponad rozumem! Na przykład kochać innych bardziej niż siebie, wbrew egoizmowi. Można ją uzyskać od światła naprawy OM – Or makif. W tej mierze będę podobny do Stwórcy.

Studiując Kabałę nie należy dążyć do tego, by być mądrzejszym, zdobywać nową wiedzę, a najważniejsze jest, by zmieniać swoje uczucia, rozszerzyć serce. Serce uczy się odczuwać zjawiska poza sobą, teraz dla nas niedostępne: działania obdarzania, połączenia, które są wyższe niż nasze uczucia i umysł.

Nie ujawnia nam się Źródło Światła, ale czujemy w świetle Jego pragnienie, aby sprawić nam przyjemność, i decydujemy jak odpowiedzieć Mu tym samym. Stworzenie tworzy odwrotne światło. Ono nazywa się odwrotne, dlatego że wraca nas na poziom Stworzyciela, czyniąc nas podobnymi do Niego.

„Nauka dziesięciu Sfirot”, TES opisuje duchowe działania w „mechanicznych” wyrażeniach. Ale one muszą przekształcić się w nas w uczucia i zrozumienie stanów. Tekst mówi o pracy światła nad pragnieniem, ale ono powinno wywoływać w nas doznania tych działań.

Ważne, aby dążenie do duchowości było jakościowe. Ono powstaje tylko z dążenia do zjednoczenia w grupie. Nawet niewielkie, ono wywołuje swoją jakością światło naprawy OM. Podczas, gdy nawet przez całe życie wysiłki jednej osoby nie przyniosą rezultatów.

Studiować Kabałę zobowiązany jest każdy, inaczej ponownie przyjdzie na ten świat. Przecież nie opanowawszy Kabały, nie osiągnie celu życia, Stwórcy. Kabała uczy nas przyjmować wyższe światło, manifestację Stwórcy, studiować wszystkie drogi wpływu Stwórcy na nas. Istotą Kabały jest suma tej wiedzy.

Pesach. Jestem gotów zobaczyć prawdę: pokazują mi, że jestem egoistą, daleki od Stwórcy, od liszma.

Chce zejść z długiej drogi – nie jestem gotowy w Pesach-1 wyjść z niewolnictwa.

Pesach to lewa linia, tajemnice Tory, obdarzanie.

W Pesach-2 – skrucha, oczyszczam się w hesed, jestem gotowy na lewą linię hochma.

@Michael_Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Nauka Kabały, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czy to możliwe, że szybciej czytam książki kabalisty niż udaje mi się zmienić duchowo?

Odpowiedź: Wówczas, po prostu nie możesz głębiej odkryć tej książki. Dlatego Kabała nazywa się „tajną nauką”. Jest zrozumiała w takim zakresie, w jakim człowiek jest godny ją odkryć.

Pytanie: Czy przemieszczanie się powinno następować ślad w ślad za kabalistom?

Odpowiedź: Z jednej strony jest to prawda, ponieważ przemieszczanie podyktowane jest duchowymi stopniami, które dla wszystkich są jednakowe.

Z drugiej strony każdy ma swoje określone warunki. Przechodząc przez te duchowe stopnie, które pochodzą z wewnętrznej, indywidualnej struktury duszy, każdy doświadcza ich w różny sposób i dlatego przejaw ich będzie różny.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Stwórca:  „Oddałem Torę i siebie z nią.” To znaczy, że jeśli bierzesz Torę, to bierzesz również Stwórcę, tak jak nie można korzystać z Tory bez Stwórcy. Można korzystać z Tory, tylko jako środka (tawlin) do naprawy egoizmu i nagrody w połączeniu się właściwościami ze Stwórcą.

Tora naucza:

– uczy, aby wypełniać przykazania,

– naucza, ponieważ jest to konieczne do uczenia się.

Kabała naucza:

– otrzymywania światła Tory, naprawiającego egoizm, dającego wiarę, siłę obdarzania, i upodobnienie się do Stwórcy (światło hasadim),

– zrozumieć mocą wiary, w świetle hasadim, Stwórcę, światło hochma, cel stworzenia.

Człowiek przed nauką powinien zorientować się, dlaczego idzie studiować Torę:

– aby wiedzieć, co jest napisane w książkach,

– czy, aby otrzymać światło Tory, które anuluje jego egoizm, myśli o sobie i powraca do Źródła, a nie żadnej wiedzy, napełniania głowy, tego nie chce – chce tylko zmiany siebie!

@Michael_Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Nauka Kabały, Praca duchowa, Różne