Pytanie: Jaka jest różnica między wyobrażaniem siebie wewnątrz wiedzy (w wiedzy) a byciem w wierze ponad wiedzą w działaniu? I jak jedno prowadzi do drugiego?

Odpowiedź: Możemy sobie wyobrazić te stany w dowolny sposób, ale musimy jednak zrozumieć, że wszystko zależy od tego, jak działamy, reagujemy, w jaki sposób budujemy nasze relacje. Musimy stworzyć takie relacje, jakby Stwórca już był odkryty między nami i ciągle odkrywał się coraz bardziej.

W takim przypadku rzeczywiście przygotujemy się na to, że osiągniemy stan, w którym On zacznie nam się odkrywać. Potem będziemy musieli stworzyć ochronę przed tym, żeby nie odkrywać Go jawnie. Nazywa się to skróceniem, stworzeniem ekranu i odbitego światła.

Do tego stopnia będziemy w stanie Go poznać, dlatego że uformujemy w sobie obdarzające kli/naczynie, właściwość obdarzania, i staniemy się podobni do właściwości Stwórcy. Wszystko, co musimy zrobić, to pracować ponad egoizmem na właściwości obdarzania.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznieś się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Trzeba wierzyć ponad wiedzę i wyobrażać sobie, jakby człowiek stał się już godny wiary w Stwórcę, odczuwa Go w swoich organach, widzi i czuje, że Stwórca rządzi całym światem jak Dobry i Czyniący dobro. [Rabasz, artykuł 28, „Co to znaczy „nie dodawajcie ani nie odejmujcie” w pracy duchowej“]

Trzeba wierzyć ponad wiedzę, tzn. wbrew swojemu zrozumieniu, opiniom, przekonaniom i wyobrażać sobie, jakbyś już stał się godny wiary w Stwórcę, tak jakbyś już Go czuł wszystkimi swoimi organami, widział i czuł, że Stwórca rządzi całym światem jak Dobry i Czyniący dobro. Musimy to sobie jasno wyobrazić.

I choć w obecnej chwili nie czuję Stwórcy jako Dobrego, wypełniającego cały świat swoim dobrym traktowaniem, to staram się jak tylko mogę, wyobrazić sobie, co to jest za świat, w którym przejawia się takie zjawisko, kiedy wszystko wokół jest wypełnione objawieniem dobrej siły. Gdziekolwiek bym się zwrócił, cokolwiek bym pomyślał, cokolwiek bym zrobił, z czym bym się zetknął, wszędzie widzę przejaw dobroci Stwórcy. Jego obecność wypełnia cały świat.

Wyobraź sobie, że Stwórca (dobra, pozytywna siła) wypełnia cały świat, a z przyjaciółmi łączycie się w taki sposób, że chcecie odczuć tę siłę w swojej intencji ku dobroci. Chcecie zrobić z siebie detektor, który odkrywa tę siłę w takim stopniu, w jakim pragniecie stworzyć ją miedzy sobą w grupie.

Do tego musi być kilka osób, które oddają, pozytywnie wpływają na siebie nawzajem w taki sposób, aby w połączeniu między sobą odkryć właściwość, która objawiłaby im Stwórcę, który wszystko wypełnia. W taki sposób tworzymy kli (naczynie) dla odkrycia Stwórcy.

Mamy do tego wszystko. Nie ma znaczenia, że ​​jeszcze nic nie widzimy i nie czujemy. Najważniejsze, że jesteśmy razem. Będziemy dążyć do tego, jak tylko możemy. I zgodnie z tym stopniowo zmusimy Stwórcę, aby odkrył się w połączeniu, które sztucznie, jakby po omacku tworzymy między sobą.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Pytanie: W jakiej sytuacji możemy prosić o siłę wiary?

Odpowiedź: Możemy prosić o siłę wiary w każdej sytuacji i generować ją między nami w każdej chwili.

Aby to zrobić, musimy sobie wyobrazić, że Stwórca jakby wypełnia cały wszechświat i działa w taki sam sposób między nami w grupie – ale tylko w grupie, inaczej ciebie nie zrozumieją. Jeśli będziemy tak pracować w relacjach między nami, to możemy zacząć odczuwać, jak Stwórca naprawdę wypełnia całą przestrzeń, cały świat.

Wtedy będziemy już musieli pracować w wierze ponad wiedzą, to jest wykonywać skrócenie na nasz egoizm i zwracać się do Stwórcy tylko we właściwości obdarzania. To jedyne, co musimy zrobić – zmienić siebie lub nasz stosunek do Stwórcy w wiarę ponad wiedzę. I zaczniemy czuć, co oznaczają te słowa. Brzmią one jak mantra: „Wiara ponad wiedzę”. Co to jest? Teraz tego nie rozumiemy. Ale stopniowo zaczniemy odczuwać wewnętrzne znaczenie tych słów.

Pytanie: Jak możemy przyjąć wiarę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Wyobraź sobie, że chcesz żyć w tej bajce. Że w rzeczywistości nie ma wiary ponad wiedzę, ale chcesz to sobie wyobrazić. Spróbuj. Podejmij wysiłek, jakbyś czuł, że Stwórca wypełnia cały świat i zarządza nim jak Dobry i Czyniący dobro. I w taki sposób działaj w grupie. Grupa jest tą platformą, na której możesz to wszystko wypracować i realizować.

Pytanie: Każdy przyjaciel powinien to sobie przedstawić, czy też musimy się tym ze sobą dzielić?

Odpowiedź: Możecie rozmawiać między sobą na ten temat. Ale najważniejsze jest to, że każdy powinien zadbać o to, aby taki stosunek do innych przyjaciół zaczął się w nim kształtować. Jak Stwórca, Dobry, Czyniący dobro, tak każdy z przyjaciół powinien odnosić się do innych jak dobry, czyniący dobro.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Skąd wiemy, że otrzymaliśmy prezent, aby myśleć w wierze ponad wiedzę, czy też jest to aktywowane poprzez naszą pracę z dołu do góry?

Odpowiedź: Nadchodzi czas, kiedy słyszymy to, że musimy działać w wierze ponad wiedzę.

I choć nie jest to ogólnie praktykowane w naszym świecie, to musimy tak działać, dlatego że jest to jedyna metoda, za pomocą której możemy rozwinąć w sobie właściwość obdarzania, w której zaczniemy odczuwać Wyższy Świat, Stwórcę i siebie, swoją duszę na zupełnie innym poziomie.

Odkryć Stwórcę między nami oznacza, odnosić się do siebie nawzajem jak Dobry, Czyniący dobro. I wtedy w podobieństwie właściwości, ujawnimy Stwórcę, który wypełnia wszystko.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Jaki jest związek między obdarzaniem i wiarą ponad wiedzę, i co jest tutaj najważniejsze?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzę – to kli/naczynie, które tworzymy, a obdarzanie – to siła, praca kli, skierowana na siebie nawzajem i na Stwórcę. Wszystko to stopniowo zaczniemy odczuwać.

Pytanie: Jeśli widzę wszystkich przyjaciół w dziesiątce jak Stwórcę, czy to oznacza, że ​​buduję kli wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Tak. Pytanie tylko, czy tak jest naprawdę, czy też siebie oszukujesz. Ale jeszcze nauczymy się sprawdzać siebie, mierzyć, stawiać wiarę ponad wiedzą. I tak pójdziemy dalej. Na każdym stopniu wiara będzie inna zarówno pod względem treści, jak i mocy.

Pytanie: Czy nazywa się to wiarą ponad wiedzę, gdy czuję już miłość w stosunku do dziesiątki, i to nie jest gra?

Odpowiedź: W takim przypadku uważa się, że musisz wznieść się na następny stopień. W stosunku do następnego stopnia znajdujesz się jednak w egoistycznym stanie. Będziesz musiał ponownie zastosować te same metody, tak jak inni, to znaczy wznieść się przez wiarę ponad wiedzę, ponieważ każdy, kto jest wyżej, jego egoizm jest większy. Nie możemy nigdzie uciec od tej pracy, ona jest jedna dla wszystkich.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„Zajaśnieją podobnie do blasku (Zoharu) firmamentu… To ci, którzy gorliwie dążą do tego blasku, zwanego Księgą Zohar”. (Księga Zohar, rozdział Beaalotcha, p. 88)

Chodzi o tych, którzy starają się wejść w Księgę Zohar. Księga ta jest jednakowa dla wszystkich pokoleń, ponieważ została napisana z poziomu ostatecznej naprawy, w odróżnieniu od wszystkich innych ksiąg kabalistycznych. Baal HaSulam również osiągnął koniec naprawy i dlatego mógł napisać pełny komentarz do Księgi Zohar.

Dlatego Księga Zohar odnosi się do wszystkich pokoleń, a ci, którzy ją studiują, przemieniają się w „człowieka światła”, to znaczy zaczynają świecić jak blask firmamentu. To oznacza, że ich właściwości zmieniają się tak, że przez nich zaczyna emitować wyższe światło.

Z 1 lekcji Kongresu Zohar

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, ZOHAR

Z 5 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”

Pytanie: Co dzieje się z sercem? Dlaczego zamyka się w modlitwie? Wczoraj prosiło, błagało Stwórcę, a dzisiaj rozum dyktuje modlitwę. Czy serce naprawdę potrzebuje bólu, uderzeń, aby przemówiło?

Odpowiedź: Gdybyście poczuli prawdziwy ból i uderzenia, odpowiedzielibyście na to właściwie. A na razie nic jeszcze nie zostało zrobione.

Pytanie: Czy to, co mówimy z rozumu, jest uważane za modlitwę?

Odpowiedź: Nie.

Pytanie: Jak więc zmusić serce, aby przemówiło?

Odpowiedź: Zmuszajcie je. Naciskajcie na serce.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 11.10.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Z 5 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”

Pytanie: Gdy tylko skończy się lekcja, wychodzę i słyszę brak wzniosłości, ograniczenie, niespójność myśli przyjaciół, i zauważam to w sobie. Modlę się, a mimo to odkrywa się we mnie jeszcze większa nienawiść. Jak pokryć to miłością?

Odpowiedź: Prosić Stwórcę. Człowiek sam nie może tego zrobić. Ale twoja prośba jest bardzo dobra. Proście Stwórcę, aby dał wam możliwość pokrycia swojego nastawienia do przyjaciół miłością.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 11.10.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Z 5 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”

Pytanie: Jeśli człowiek znajduje się w stanie, gdy nie odczuwa odpowiedzi Stwórcy, jak może zrozumieć, że jego modlitwa jest dla dobra bliźniego?

Odpowiedź: Musi prosić, aby Stwórca pomógł mu uświadomić sobie, czy jego modlitwa jest za innych, czy za siebie. Tak czy tak. Proś, a Stwórca odpowie.

Pytanie: Czyli jednak należy doczekać się odpowiedzi od Stwórcy?

Odpowiedź: Możesz się nie doczekać, ale znaleźć coś innego, ważniejszego dla siebie. Ale ogólnie, trzeba nauczyć się rozumieć odpowiedź.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 11.10.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Z 5 lekcji kongresu, „W jednej modlitwie”

Pytanie: W naszej dziesiątce wszyscy jednakowo odczuwamy, że znajdujemy się w jednej intencji, w jednej modlitwie. Pojawia się przy tym odczucie jakby innej rzeczywistości, które nabiera kształtu w taki sposób, że pozostaje tylko wdzięczność za to, co nas napełnia i podtrzymuje.

Odpowiedź: Trzymajcie się więc razem jednej myśli, jednego działania, jednego połączenia między wami! Bardzo szybko zobaczycie, do czego was to doprowadzi.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu, „W jednej modlitwie”, 11.10.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie