Pytanie: Uczymy się, że Stwórca jest dobry i czyniący dobro. Widzimy jednak wiele zła na świecie: wojny, morderstwa, zbrodnie. Jak możemy postrzegać to jako przejaw dobrego Stwórcy? Czasami wydaje się to niemożliwe.

Odpowiedź: Nie możemy jeszcze tego zrozumieć. W tym celu musimy wznieść się nieco ponad nasz świat, a wtedy zobaczymy w perspektywie, przez co stworzenie ma przejść od początku do końca. Tylko w taki sposób możemy zaakceptować działania Stwórcy. W przeciwnym razie w naszych oczach i w naszych właściwościach nie ma nic straszniejszego niż Stwórca.

Wszystko, co dzieje się na świecie, pochodzi od Niego. Dlatego zło jest przejawem Jego zarządzania. Musimy postrzegać siebie jako wybranych do zmiany tego zarządzania ze złego na dobre.

Dlatego powiedziane jest: „Stworzyłem zło i dałem Torę, aby je naprawić”. Tora jest najwyższym światłem, które musimy przyciągnąć do siebie, i w takiej mierze zaczniemy doświadczać przemiany naszego świata w dobro. To wszystko spoczywa na nas. Spróbujmy tego dokonać.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Otwieranie Serc”, 30.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Powiedzmy, że Stwórca daje mi kolejne ujawnienie egoizmu, a ja proszę Stwórcę, aby go naprawił i mój stan w jakiś sposób się zmienia. Czy taka indywidualna praca duchowa wpływa na całą dziesiątkę?

Odpowiedź: Oczywiście, że wpływa, przecież jesteś częścią tej grupy. Dlatego też, kiedy prosisz i grupa prosi, wpływacie na siebie wzajemnie, Stwórca działa między wami. Najważniejsze jest, żeby nie rezygnować z wzajemnego uczestnictwa.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Otwieramy serca”, 01.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane: „Człowiek nie może uwolnić się sam z więzienia, ale tylko przyjaciel może podnieść go do stanu „ducha życia”.

W jaki sposób przyjaciel może pomóc drugiemu i co to jest za stan „ducha życia”?

Odpowiedź: Jeśli jeden człowiek napełnia drugiego nadzieją, siłą, celem, to w taki sposób wydostaje go z więzienia. W taki sposób razem wychodzą stamtąd.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Otwieramy serca”, 01.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Stwórca nie daje jałmużny, daje prezent. Jak i o co powinniśmy prosić?

Odpowiedź: Nie mogę ci doradzić, o co możesz poprosić. To musi wypływać z serca.

Ale tak między nami, nie ma nic więcej, o co można bardziej prosić Stwórcę, z wyjątkiem miłości. Stwórca daje nam wszystko, a miłość tylko na prośbę.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Otwieramy serca”, 30.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak zrozumieć, że naprawdę inwestujemy w siebie, na tyle, na ile jesteśmy w stanie? Jak możemy zwiększyć wrażliwość na drugiego człowieka, aby poczuć to, czego potrzebuje w tym właśnie momencie?

Odpowiedź: To zależy od twojego stosunku do niego. Musisz postawić się na jego miejscu, sprawić tak, żeby go poczuć. W taki sposób stopniowo osiągniesz stan, w którym będziesz czuć to samo co przyjaciel.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Otwieramy serca”, 01.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Najważniejsze jest nasze zjednoczenie. Przecież w każdym człowieku jest cząstka wspólnej duszy Adama Riszona i aby osiągnąć połączenie ze Stwórcą, musimy połączyć się ze sobą. To połączenie realizuje się w dziesiątkach, ponieważ dziesięć jest to szczególna, okrągła liczba, równoważna całej ogólnej całości. Dlatego według rad kabalistów, organizujemy się w dziesiątki.

Każdy musi zadbać o to, aby włączyć się w dziesiątkę, gdzie wszyscy będą jak jeden człowiek z jednym sercem, a to połączenie jest nieustanne i cały czas się umacnia. Moc tego zjednoczenia określa stopień, na który wznosimy się aż do całkowitej naprawy, do prawdziwego zjednoczenia w jednego człowieka z jednym sercem.

Zasada ta jest przestrzegana od tysięcy lat przez kabalistów, czyli przez ludzi, którzy pragną wznieść się duchowo i osiągnąć naprawę. Na podstawie tej kalkulacji możemy ocenić świat, naród i sprawdzać siebie, na jakim poziomie jesteśmy.

Dlatego tak ważne jest organizowanie spotkań przyjaciół, gdzie spotykamy się i staramy się zjednoczyć jak jeden: dziesięć jak jeden, dziesięć dziesiątek jak jeden itd. – coraz bardziej, aż moc naszego połączenia da nam poczucie Stwórcy. Tak postępujemy do końca naprawy, kiedy miliardy ludzi zjednoczą się w jedną dziesiątkę, w jedną wspólną strukturę, duszę Adama.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy złowić Stwórcę. Ale kiedy łowimy rybę to musimy mieć przynętę. Co będzie tą przynętą?

Odpowiedź: Złowić Stwórcę powinniście na swoje pragnienie, na swoją modlitwę, prośbę skierowaną do Niego. Dlatego zwracajcie się do Niego jak można najczęściej i jak najwięcej. Stwórca oczekuje od nas, że zechcemy aby On otworzył nam serca, zjednoczył je, a my poczujemy w jednym wspólnym, zjednoczonym sercu całą siłę i tajemnice wszechświata.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Otwieramy serca”, 01.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W ostatnim czasie mieliśmy wiele kongresów i naprawdę udanych. Ale dlaczego tak się dzieje, że po każdym kongresie dostajemy albo „koronę”, albo jakiś inny cios? Teraz mamy wojnę w Izraelu czy trzęsienie ziemi w Turcji. Co zrobiliśmy nie tak?! Co musimy zmienić w nas?

Odpowiedź: Musimy zmienić nasze serca, abyśmy naprawdę docierali się wzajemnie sercami i żeby każdy poczuł w swoim sercu, serce przyjaciela. Teraz po kongresie Stwórca chce nam dać nowe warunki. Jeśli wzniesiemy się ponad nie, to naprawdę pójdziemy do przodu. Jak? Bardzo prosto. Zbliżeniem sercami!

Pytanie: Czy słuszne jest stwierdzenie, że wojna i śmierć – to także naprawa?

Odpowiedź: Tak, ale to nie jest pożądana droga.

Z lekcji „Aktualne wydarzenia w Izraelu”, 07.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael dzisiaj, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak osiągnąć taki poziom poręczenia, aby zarówno mężczyźni, jak i kobiety poczuli siłę wzajemnego poręczenia w grupie, a samo serce pokazywało, na co jesteśmy gotowi na kolejnym kongresie?

Odpowiedź: W nauce Kabały studiujemy, że wszystko sprowadza się do dziesiątki: dziesięciu Sefirot, dziesięciu poziomów odkrycia Stwórcy. Ale ponieważ studiujemy to we wszelkiego rodzaju źródłach, nie mówimy o tym zbyt wiele. Oczywiście, jeśli człowiek nas tylko słucha, to wydaje mu się to nieprzekonujące, dla niego są to tylko słowa.

A jeśli naprawdę staramy się poczuć Sefirot, parcufim, światy, jeśli chcemy w tym uczestniczyć, wtedy konieczne jest, abyśmy byli ze sobą połączeni. Ponieważ tylko od intensywności połączenia między nami odczuwamy wyższy świat i zaczynamy odczuwać Stwórcę i nas samych w stanie wieczności, ponad naszym najniższym światem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 29.09.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Postarajmy się wspólnie na kongresie otworzyć nasze serca, jako jedno serce: mężczyźni i kobiety. Nie ma znaczenia, jakimi językami mówimy i z jakich części świata tu przybyliśmy – najważniejsze jest to, żebyśmy mieli jedno wspólne serce. A ponieważ to serce składa się z najróżniejszych części, tak różnych i obcych sobie, ale łączymy je razem, to połączenie serc odkryje nam naczynie dla odczuwania Stwórcy, który jest jeden dla wszystkich.

Trzeba otworzyć swoje serce na spotkanie uczuciu, że staram się dla wszystkich i łączę się ze wszystkimi. Zapraszam wszystkich do swojego serca i sam wchodzę do serc moich przyjaciół. Tak otwieramy nasze wspólne serce, co nazywa się „kongresem”, czyli zgromadzeniem.

Musimy poczuć, że kongres odbywa się w naszych sercach, które zlewają się w jedno serce tak bardzo, jak to tylko możliwe. Powinniśmy starać się z całych sił zbliżyć nasze serca do połączenia się w jedną całość, w której zaczniemy odczuwać zbliżenie do Stwórcy. Przecież On tam jest, w tym jednym sercu i jeśli chcemy odkryć Stwórcę, jest to droga, działanie, które musimy wykonać.

Nie ma innej drogi dla człowieka, który pragnie odkryć Stwórcę, a ostatecznie dla całej ludzkości. W przeciwnym razie będziemy musieli iść dalej drogą cierpienia i udręki, aby w końcu uświadomić sobie, że konieczne jest zburzenie przegród, które rozdzielają nasze serca i zjednoczenie tych serc w jedno serce.

Ludzkość zmierza naprzód rok po roku, dzień po dniu, przez morze problemów, aby w końcu zdać sobie sprawę, że nie ma innego wyjścia, jak tylko pracować na rzecz zjednoczenia. A to jest sprzeczne z całą egoistyczną naturą człowieka, która nieustannie stara się nas od siebie oddalić. To oddalenie organizuje sam Stwórca, abyśmy walcząc przeciw rozbiciu jedności, mogli coraz bardziej odczuwać Stwórcę.

Początkowo każdy widzi wszystko poprzez swój egoizm, pragnienie, skierowane na siebie. Dlatego nie ma innego wyjścia, jak tylko zbliżyć się i zjednoczyć wszystkich w jedno pragnienie, co nazywa się, stać się jak jeden człowiek z jednym sercem. Taki jest cel grupy kabalistycznej. Minęło prawie czterdzieści lat, od tamtej pory kiedy Rabasz napisał swoje artykuły na temat budowania grupy. A kabaliści z przeszłości wspominali o tym jeszcze tysiące lat temu. Chociaż od tego czasu ludzie bardzo się zmienili, metoda naprawy pozostała ta sama.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Otwieramy serca”, 30.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie