Pytanie: Na czym polega szczęście kabalisty?

Odpowiedź: Szczęście kabalisty polega na tym, że wie, jakie jego działania mogą być pożądane w oczach Stwórcy, i może je wykonać.

Pytanie: Gdzie i jak człowiek znajduje chisaron do ciągłego połączenia ze Stwórcą, które czyni go szczęśliwym?

Odpowiedź: Nie sądzę, że człowiek może być w stanie ciągłego chisaronu. Jest to bardzo wysoki stan. Ale jeśli tego pragnie i stale dąży do celu, jakim jest możliwość ciągłego obdarzania Stwórcy, wówczas Stwórca wychodzi mu naprzeciw i człowiek otrzymuje takie warunki, że może stale zadawalać Stwórcę.

Pytanie: Czy powinien się bać utraty tego połączenia?

Odpowiedź: Tak, strach musi być, i to wielki strach.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 29.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Szczęście

Pytanie: W jaki sposób człowiek może odnaleźć swoją osobistą, wewnętrzną potrzebę w Stwórcy?

Odpowiedź: Powoli pytaj Stwórcę o wszystko, a Stwórca pozwoli ci się do tego zbliżyć.

Pytanie: Czego potrzebujemy, jako Bnei Baruch, abyśmy wszyscy razem wołali do Stwórcy i prosili o miłosierdzie dla całej ludzkości?

Odpowiedź: Musicie coraz bardziej jednoczyć się ze sobą w dziesiątce i wznosić wspólną modlitwę do Stwórcy. A wtedy odniesiecie sukces.

Pytanie: Co w naszych wzajemnych relacjach można nazwać „katnut” (mały stan)?

Odpowiedź: Katnut jest szczególną miarą napełnienia malchut, która przyjmuje to napełnienie i uważa, że na razie jej to wystarczy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak podnieść w dziesiątce chisaron do Stwórcy poprzez przyjaciół? Jaka jest praktyczna technika tego działania?

Odpowiedź: Chodzi o to, że nie mogę być połączony ze Stwórcą osobiście. Muszę osiągnąć połączenia z Nim poprzez grupę, poprzez przyjaciół. Tylko poprzez połączenie z nimi ostatecznie dochodzimy do stanu, w którym zwracamy się do Stwórcy, a On jest w stanie poprzez te same stany odpowiedzieć nam.

Pytanie: W naszym świecie postawienie diagnozy jest wynikiem kontaktu z lekarzem. Czy odkrycie złego początku świadczy o kontakcie ze Stwórcą?

Odpowiedź: Tak, odkrycie złego początku jest dowodem kontaktu ze Stwórcą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kiedy Stwórca daje człowiekowi cierpienia z powodu braku duchowości, cierpienia te zmuszają człowieka do podjęcia wielkich wysiłków, dopóki koniecznie nie zrozumie duchowości, której jak czuje, brakuje mu. (RABASZ. Artykuł 337. „Szczęśliwy człowiek”)

Pytanie: Nie możemy na razie wyobrazić sobie, czym jest duchowość. Jak można cierpieć z powodu czegoś, czego się jeszcze tak naprawdę nie odczuwa?

Odpowiedź: Chodzi o tych ludzi, którzy już czują, że brakuje im duchowości i żałują tego. Dlatego takie uczucie jest podstawą ich duchowego postępu. Człowiek studiujący Kabałę stopniowo dostrzega, że światło Stwórcy działa na niego i popycha go do prawdziwych doznań.

Pytanie: Okazuje się, że nie każdy w tej materialnej inkarnacji osiąga duchowe zrozumienie?

Odpowiedź: Nie. Kto przychodzi, ten osiąga.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 29.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy dobrze rozumiem, że człowiek musi przyjąć ukrycie jako równoznaczne z odkryciem, i można tego dokonać tylko będąc w intencji dla Stwórcy?

Odpowiedź: Niezupełnie tak. Istnieje jednak różnica między ukryciem i odkryciem. Musimy dążyć do odkrycia, ale jednocześnie zadbać o to, aby ukrycie nie odpychało nas.

Pytanie: Czy można uważać nasze choroby i wszystkie problemy materialne za komponenty procesu oczyszczania z egoistycznej miłości?

Odpowiedź: Nie, choroby i wszystko inne oczywiście w jakiś sposób pomagają, ale nie w dosłownym sensie.

Pytanie: Na czym polega największa szkoda, jaką mogę wyrządzić dziesiątce?

Odpowiedź: Największą szkodą, jaką możesz wyrządzić dziesiątce, jest próba oderwania swoich przyjaciół od zjednoczenia i ruchu w kierunku celu stworzenia.

Pytanie: Jeśli moje pragnienia wydają mi się nierealne, ale są skierowane na dobro i miłość, czy powinienem zostawić je w spokoju, czy nadal ich pragnąć?

Odpowiedź: Nie przestawaj pragnąć, a zobaczysz, że niektóre z nich zamienią się w realne działania.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.07.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W Nowym Roku człowiek zaczyna swoją pracę od nowa. Oprócz tego, co zostało powiedziane, dziesięć dni skruchy nazywają się dniami przebaczenia i odpuszczenia grzechów. A wszystko po to, aby człowiek miał możliwość ponownego wejścia w pracę Stwórcy, pomimo że był daleko od niej. (RABASZ. List 34)

Pytanie: Za co mam żałować po Rosz ha-Szana, jeśli muszę wymazać przeszłość?

Odpowiedź: Na podstawie tego, jak odkrywa się obecna chwila, musisz wyciągnąć wniosek, w jakim stanie jesteś w odniesieniu do Stwórcy i przypisać wszystkie swoje działania do tego stanu. Dlatego nie pozostaje ci nic innego, jak związać się ze przyjaciółmi i ciągnąć ich ze sobą do celu stworzenia. W taki sposób usprawiedliwiasz działania Stwórcy.

Pytanie: Czy te stany, które były przed Rosz ha-Szana, również muszę przepracować?

Odpowiedź: Nie, ale są one podstawą tego, co teraz czujesz.

Z lekcji według listu Rabasza, 05.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Co powinienem zrobić, aby obdarzać zarówno przyjaciół, jak i Stwórcę?

Odpowiedź: Powinieneś odnosić się do przyjaciół w taki sam sposób, jak odnosisz się do Stwórcy. Dzięki temu sprawisz Mu przyjemność. Poproś Stwórcę, abyś miał możliwość obdarzania Go w taki sam sposób, w jaki chcesz obdarzać przyjaciół, i odwrotnie, obdarzać przyjaciół tak, jak chcesz obdarzać Stwórcę.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 02.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Moja żona nie zajmuje się Kabałą. Ale może byłoby lepiej, gdybyśmy studiowali ją razem?

Odpowiedź: I tak i nie. Zależy, jak potraficie razem współistnieć. Prawdopodobnie czujesz się spokojniej, gdy ona nie studiuje Kabały, ale cię wspiera. 🙂

Dlaczego? Ponieważ mężczyzna i kobieta czasem wchodzą w bardzo silny rezonans. Stwórca daje każdemu stany odpowiednie dla jego duszy i należy je przyjąć jako najlepsze, najbardziej optymalne dla duchowego postępu w kierunku całkowitej naprawy.

Dlatego nie należy narzekać na nic, oprócz swojego niedostatecznego udziału w grupie. Tylko w tym może być twój postęp.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa

Pytanie: Do Kabały przychodzą ludzie z punktem w sercu, ale niewielu go realizuje. Od czego to zależy?

Odpowiedź: Kiedy człowiek przychodzi do Kabały, znajduje się w stanie zagubienia. Z jednej strony mówi się, że całe światło jest w Torze, a z drugiej strony, on odnosi wrażenie, że nie ma w niej dla niego żadnego światła.

Dlatego, studiując ją, powinien znajdować się „na rękach” przyjaciół, którzy będą go ożywiać, podnosić, ciągnąć go do przodu, i w ten sposób będzie mógł stopniowo osiągnąć duchowe światło.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 26.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały

Odejście z tego świata wielkiego mędrca, nauczyciela, duchowego mentora to szczególny dzień. Dlatego że nauczyciel wznosi się jeszcze na wyższy stopień, pokazując nam, że powinniśmy podążać za nim. Widzimy, że każdy z wielkich kabalistów zrobił krok do przodu, w swojej szczególnej formie przybliżając ludziom naukę Kabały, odkrycie Stwórcy, metodę, zrozumienie, odczucie, zespolenie się ze Stwórcą, zjednoczenie.

Myślę, że RABASZ zrobił ostatni krok po wszystkich. Stoi jakby na ramionach innych kabalistów, którzy żyli przed nim, począwszy od rabina Akiwy i dalej, do Ari, Ramchala, Baal Szem Towa. Rabasz podsumował wynik wszystkiego, co odkryli dla ludzkości i przekazał nam tę metodę w gotowej, uporządkowanej formie, którą możemy wykorzystać i realizować.

Musimy trzymać się wskazówek, które zostawił do pracy duchowej, zawartych w jego artykułach. Rabasz nie chciał w swoich wyjaśnieniach wykraczać poza ramy wewnętrznej pracy człowieka. Nie wdawał się w filozoficzne czy historyczne wyjaśnienia, nie omawiał ogólnego rozwoju ludzkości.

Był bardzo ostrożny, aby nie przedstawiać siebie jako wielkiego kabalisty, jak Baal HaSulam, Ari, Ramchal i starał się żyć skromnie w ich cieniu. Tak trwało to na przestrzeni całego jego życia. Musimy jeszcze odkryć istotę jego wkładu, jego prawdziwą wysokość i zobaczyć, kim naprawdę był nasz Nauczyciel.

Z lekcji w dzień pamięci Rabasza, 30.09.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Rabasz, Rozpowszechnianie metody