Pytanie: Jak mamy zbudować pragnienie w dziesiątce, aby i nam było dobrze i sprawiało radość Stwórcy?

Odpowiedź: Przede wszystkim należy myśleć o tym, co robisz dla Stwórcy, a potem już dla siebie.

Pytanie: Cieszę się z tego, że mam Stwórcę, nauczyciela, przyjaciół, i nie chcę już więcej żadnych radości.

Odpowiedź: To jest prawidłowy stan.

Pytanie: Mówi się, że miara radości świadczy o mierze prawdy zawartej w wierze. Jeśli nie jesteśmy w radości przez długi czas, co to oznacza?

Odpowiedź: To znaczy, że nie masz wiary.

Pytanie: Czy radość jest konsekwencją, wynikającą z prawidłowego połączenia i dobrych uczynków wobec dziesiątki lub Stwórcy?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Ale radość jest zawsze konsekwencją dobrego uczynku.

Pytanie: Nie chcę się tylko radować, chcę zasłużyć na radość.

Odpowiedź: Więc zasłuż na nią tym, że będziesz wznosić Stwórcę coraz wyżej i łączyć z Nim wszystko, co się dzieje.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy można przyspieszyć wyjście z upadków dzięki przestrzeganiu przykazań w świecie materialnym oprócz studiowania i naszego zjednoczenia?

Odpowiedź: Nie wiem, co masz na myśli. W naszym świecie wypełnianie przykazań jest tym, czego uczymy się w nauce Kabały: otrzymywaniem światła Stwórcy, Jego zbliżaniem się do nas po to, aby sprawić Mu zadowolenie.

Pytanie: Kiedy Tora staje się trucizną śmierci, czy powinniśmy starać się unikać tego stanu, ponieważ nie możemy od razu zbudować właściwej intencji? A może ten stan przychodzi w wyniku bardzo dużych błędów?

Odpowiedź: Nie, te stany przychodzą w wyniku wielkiego napięcia i wielkiej modlitwy.

Pytanie: Co to znaczy działać samodzielnie w sytuacji, gdy pojawiają się wątpliwości co do podejmowania decyzji?

Odpowiedź: Musisz postępować zgodnie ze swoim stanem duchowym, a wtedy wszystko się ułoży.

Pytanie: Czego nie ma w długowieczności, co jest w wieczności?

Odpowiedź: Długowieczność jest jeszcze niedokończoną pracą, a w wieczności nie ma już tej pracy.

Pytanie: Jeśli dziesiątka już czuje, że jest w stanie prochu, od czego ma zacząć wznoszenie?

Odpowiedź: Od podniesienia siebie z prochu, czyli dodawania do swoich działań i modlitw coraz więcej pragnienia obdarzania, napełniania i tym samym podnoszenia się.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 25.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W dziesiątce budujemy siłę Stwórcy, siłę miłości. A co to znaczy „być miłosiernym” w relacjach między nami? Czym jest miłosierdzie?

Odpowiedź: Miłosierdzie polega na tym, że pragniemy widzieć naszych przyjaciół tylko w dobrym połączeniu między sobą i blisko Stwórcy.

Pytanie: Jak poczuć, że jesteśmy w intencji dla obdarzania? Jeśli człowiek jest godny takiej intencji i czuje, że pracuje dla obdarzania, czy nie wyklucza to stanu „Liszma“?

Ponieważ w intencji dla obdarzania działa bez zastanowienia, bez żadnych kalkulacji.

Odpowiedź: Jak to – „bez żadnych kalkulacji”? Człowiek musi dostrzegać swoje pragnienia, intencje, sortować i realizować je. W taki właśnie sposób dojdzie do Liszma. Każde nasze działania jest świadomą kalkulacją.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Załóżmy, że człowiek został nagrodzony uczuciem połączenia się ze Stwórcą a obdarzanie które odczuwa, uważa za podarunek od Stwórcy. Czy może prosić aby otrzymywać ze względu na bliźnich?

Odpowiedź: Jeśli zdecydowanie oddaje, i nie ma pragnienia otrzymywania dla siebie lub nie chce z nich korzystać, to może prosić o otrzymywanie ze względu na przyjaciela.

Pytanie: Jak ustalić, że to uczucie jest prawdziwe i że nie wymyśliłem go sam?

Odpowiedź: W żaden sposób nie można. Wystarczy podejmować działania. W końcu zaczniesz odczuwać, które z twoich pragnień były prawdziwe, które fałszywe i co możesz z nimi zrobić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 19.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy warto zajmować się rozpowszechnianiem dla osób starszych?

Odpowiedź: Starszy człowiek jest taką samą częścią wspólnej duszy! Co za różnica, że jest starszy?! Najważniejsze jest to, co słyszy.

Zostało mu powiedzmy pięć lat życia – to bardzo ważne lata! Będzie o tym myślał, ponieważ ma przed sobą fizyczną śmierć i być może jakiś kontakt ze stanem wiecznym.

Starsi ludzie są bardziej żyzną glebą niż młodzi. Nie zaniedbujcie ich.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czy powinniśmy z czasem tak wszystko zorganizować, aby każdy człowiek na świecie mógł znaleźć się w dziesiątce?

Odpowiedź: Jeśli otrzymamy polecenie z góry, zrobimy to. Innymi słowy, jeśli ujawni się w nas takie uczucie, jak pragnienie Stwórcy, wówczas będziemy musieli je wypełnić.

Pytanie: Jak uświęcić swoje kelim? Co to znaczy?

Odpowiedź: Aby światło dało im większe pragnienie do obdarzania.

Pytanie: Co to znaczy „nie dążyć do światła jako dobra, ale dążyć do niego jako do właściwości obdarzania”?

Odpowiedź: Otrzymywanie energii ze światła nie jest tym samym, co cieszenie się światłem.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 24.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak zrozumieć, jakiego dokładnie przezwyciężenia oczekuje od ciebie Stwórca?

Odpowiedź: Kiedy się zbliżysz, zrozumiesz.

Pytanie: Czuję, że On na mnie naciska i muszę dokonać jakiegoś przezwyciężenia, ale nie rozumiem jakiego.

Odpowiedź: Musisz prosić Stwórcę z całych sił o możliwość zjednoczenia Stwórcy i całego stworzenia poprzez ciebie: jesteś po środku, po twojej prawej stronie jest Stwórca, po twojej lewej stronie są wszystkie stworzenia i ty łączysz je razem. Próbuj.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Wzajemne włączenie i połączenie – to jedna czy różne właściwości?

Odpowiedź: To jest jedna właściwość.

Pytanie: Czy świat dojdzie do takiego uczucia, kiedy przebudzi się w nim pragnienie włączenia się w siebie nawzajem?

Odpowiedź: Oczywiście, że musi do tego dojść. Cały rozwój świata zmierza w kierunku zbliżenia nas do siebie. Wpływamy na ludzkość poprzez nasze pragnienie wzniesienia się ponad nasze właściwości, ponieważ widzimy, jak te właściwości utrudniają osiągnięcie wyższego celu.

Pytanie: Czy ludzie będą szczęśliwi, gdy poczują, że właśnie wzajemne włączenie daje im radość w życiu?

Odpowiedź: To właśnie zabezpiecza połączenie między nami, daje nam lekkość i poczucie wzniesienia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Jak w pełni docenić wszystko, co Pan nam daje? Mamy najlepsze środowisko, jakie tylko może być!

Odpowiedź: Potrzebujemy więc zjednoczenia między sobą i wzniesienia naszego połączenia tak, aby stało się globalnym połączeniem. Myślę, że jeszcze odkryjemy wspólne połączenie w jednym pragnieniu, z jednym Stwórcą dla wszystkich. Będzie to stan wyższego zjednoczenia.

Komentarz: Drogi Nauczycielu, bądź z nami zawsze!

Odpowiedź: Będę, nie martw się. Między nami jest taka więź, której nie rozerwie czas.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa

Pytanie: Jak można być skierowanym na Źródło i jednocześnie usunąć swoje ego, aby doszło do przynajmniej minimalnego kontaktu?

Odpowiedź: Poprzez to, że zwracamy się do Stwórcy i prosimy, aby dał nam siłę obdarzania, a nie siłę otrzymywania.

Pytanie: Modlitwa skierowana na zewnątrz mnie jest dla mnie zrozumiała. Mówimy: „Daj mi to, daj mi tamto”. Ale jaka powinna być modlitwa „wewnątrz mnie”? O co?

Odpowiedź: „Wewnątrz mnie” – to modlitwa egoistyczna, a „na zewnątrz mnie” altruistyczna, dla dobra innych.

Pytanie: Na tle siły, jaką otrzymałem na kongresie, nie czułem się nic nieznaczący, wręcz przeciwnie, byłem tak samo wielki, jak nasi przyjaciele. Czy dobrze jest pozostawać w takim stanie, czy lepiej się trochę umniejszyć?

Odpowiedź: Dobrze jest pozostać w takim stanie. Nie bój się być wielki. Tak jak kura przykrywa swoim ciałem jajka, aby je wysiedzieć, tak i ty możesz postępować w stosunku do innymi.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 16.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie