Pytanie: Nasza dziesiątka była w bardzo silnym upadku, a teraz podniosła się. Postanowiliśmy spotkać się fizycznie. Jakiej rady by nam Pan udzielił?

Odpowiedź: Oczywiście, dobrze robicie. Działania fizyczne coś dają, ale w zasadzie niczego nie symbolizują. Po prostu wybierzcie kilka dobrych artykułów, które mówią o jedności między wami, omówcie je podczas spotkania, poczujecie, jak bardzo w rzeczywistości jesteście już wewnętrznie połączeni ze sobą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 29.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Pragniemy wysokiego poziomu rozwoju i myślimy nie tylko o naszej grupie, ale o całym światowym kli i o całym świecie. Jak przekazać to wszystko światu?

Odpowiedź: Przekazuj na ile możesz. Zwracaj się do Stwórcy i wysławiaj Jego działania, to co osiągnąłeś i to co jest jeszcze przed Tobą.

Pytanie: Jest powiedziane: „I zasmucił się Stwórca w sercu swoim”. Co to znaczy?

Odpowiedź: Oznacza to, że człowiek cały czas odczuwa cierpienia, czując cierpienia Szchiny (Boskości).

Pytanie: Jaki brak w pracy dziesiątki najbardziej zasmuca Stwórcę?

Odpowiedź: Kiedy człowiek zapomina o Stwórcy i zaczyna być dumny ze swoich możliwości, sił i tak dalej.

Pytanie: Kiedy Stwórca zrzuca ze stopnia, człowiek traci kli. Czy można to nazwać duchową śmiercią?

Odpowiedź: Nie, to jest upadek duchowy, ale nie śmierć.

Pytanie: Jak maksymalnie, dotkliwie poczuć swój prawdziwy stan?

Odpowiedź: Odkryć swoje serce.

Pytanie: Jaka jest różnica między szczerym przyznaniem się przed sobą do swojego grzechu, w swoich prawdziwych intencjach, i wyznaniem tego na głos, na przykład, osobom o podobnych poglądach?

Odpowiedź: Jest duża różnica. To zależy od głębi świadomości.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Jak wyjaśnić stan, kiedy nie ma żadnych pytań? Jestem jakby w harmonii z samym sobą, i nie mam żadnych pragnień, ani pytań.

Odpowiedź: Ludzie mają tendencję do zadawania pytań od małych do wielkich. Mówimy o tych ludziach, którzy mają głębokie pytania o sens wszechświata, sens cierpienia, sens życia, w szczególności o to, co się ze mną stało, dzieje obecnie i stanie, jak mogę zmienić swój los i tak dalej. Wiele pytań.

Ale czasami pytania zanikają, i człowiek staje się jak roślina, nawet jeszcze mniejszy. Jego pytania rzeczywiście znikają, a bez nich, bez dążenia by dowiedzieć się, poznać, uchwycić, zyskać, istniejemy na poziomie nieożywionym. Przecież cały nasz rozwój zbudowany jest na tym, że odczuwamy pytania, rozwiązujemy je, przybliżamy się do ich rozwiązania i w taki sposób rozwijamy się.

Dlatego im więcej pytań ma człowiek, tym większy jest potencjał jego rozwoju. Wynika to z jego pragnień. Może nie być jeszcze rozwinięty, może jeszcze nie odpowiedział na swoje pytania, ale jest całkiem możliwe, że na nie odpowie.

Zniknięcie pytań następuje z dwóch powodów. Po pierwsze: Stwórca/Światło oddaliło się od ciebie, nie ma w tobie żadnego odczucia Stwórcy, nawet nie dążysz do poznania tego świata, do niczego. Nie potrzebujesz niczego: wszystko jest spokojne, dobre. Jest to ukrycie Stwórcy, dlatego że Jego przybliżenie wywołuje u ludzi naszego świata wszelkiego rodzaju życiowe pytania.

Drugi powód: obok ciebie są ludzie lub po prostu właśnie taki człowiek, który może odpowiedzieć ci na wszystkie pytania, i nagle czujesz się spokojny, ponieważ jakby podłączasz się do niego, jeszcze nie uświadamiasz sobie odpowiedzi, ale rozumiesz, że tam są. Obecność takiego człowieka obok ciebie neutralizuje, uspokaja, znikają zarówno pytania, jak i pragnienia. Ale to mija, egoizm bierze swoje, wymaga dalszego rozwoju i ty podążasz naprzód.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak w ciągu dnia utrzymać linię, że chcę kochać przyjaciół i obdarzać ich, nie czekając, aż przyjaciele pokochają mnie?

Ponieważ napotykam jakąś przeszkodę – i to wszystko, jestem już w otrzymywaniu i wygląda tak jakbym nie chciał nawet przezwyciężyć tej przeszkody. To znaczy, spada znaczenie, zmienia się cel. Jak dokładnie utrzymać tę myśl w dziesiątce?

Odpowiedź: Musisz trzymać się tej myśli, połączenia między wami, jak liny, która nie pozwala ci utonąć. A jeśli ją puścisz, to zapomnisz o swoim życiu i jego celu. Tak należy postępować.

Pytanie: A jeśli czuję, że nie mogę pokonać przeszkody, mogę powiedzieć przyjaciołom: „Pomóżcie”.

Odpowiedź: Oczywiście, że możesz. Możesz upaść i krzyczeć. Oby tylko ten upadek był prawdziwy.

Z lekcji według artykułu „Artykuł na zakończenie Księgi Zohar”, 27.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Skąd brać miłość do Stwórcy?

Odpowiedź: Jest między przyjaciółmi. Jeśli chcesz być razem z nimi, wspierać ich, to między nimi znajdziesz swoją miłość do Stwórcy. Inaczej jej nie znajdziesz.

Pytanie: Czym jest miłość do Stwórcy?

Odpowiedź: Musisz odszukać ją sam. Miłość do Stwórcy odkrywa się w miłości do przyjaciół.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 26.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Żyjemy w okresie przejściowym, od śpiącego stanu ludzkości do aspiracji ku Stwórcy, czyli do odkrycia sensu życia. Odkrycie sensu życia jest także procesem przejściowym, w którym musimy wznieść się do następnego, nowego stanu. Przejście zaczyna się od pojawienia pytania o sens życia: „Po co nam to wszystko?” Do czego?“.

Natura naszego życia, niezależnie od tego, jak bardzo się staramy, a staramy się bardzo, pokazuje nam, że wszystko jest bezużyteczne i pozbawione sensu. W rezultacie pojawia się rozczarowanie, człowiek zastępuje swoje przyjemności narkotykami, jako najbardziej uniwersalnym środkiem, na uspokojenie się i przekształcenie w roślinę. W końcu to jest lepsze, niż cierpienie – wyłączenie się i tyle.

Ale ponieważ plan natury zawiera nas w sobie, ze wszystkich stron, otacza nas i jesteśmy wewnątrz tego systemu, więc ucieczka od niego nawet w taki sposób jak narkotyki nie pomoże nam. Dlatego ludzkość próbuje wielu różnych sposobów, aby jakoś się uspokoić. Spójrzcie, co dzieje się na świecie, jakie przemiany zachodzą – całe narody przenoszą się z jednego miejsca na drugie, Europa zapełnia się uchodźcami.

I to nie jest migracja, która miała miejsce tysiąc lat temu, kiedy narody Azji zaczęły przenosić się do Europy. Teraz jest to bardzo poważny proces – proces przemieszania, kiedy ludzie muszą jednak odpowiedzieć na pytanie, że na naszym poziomie nie ma sensu istnieć.

Co robić? Niezbędne jest odkrywanie Kabały i wyjaśnianie ludziom, że istnieje jednak sens życia i polega na przejściu człowieka na następny poziom nazywany „Człowiek” – „Adam” od słowa „dome”, co oznacza „podobny do Stwórcy”.

Ludzie muszą wiedzieć, że istnieje metoda, która specjalnie jest stworzona dla nas, i nasz rozwój musi być dokładnie taki, abyśmy poczuli potrzebę wzniesienia się na następny stopień. Ta metoda jest zobowiązana przejawić się w nas – nie tylko w tym życiu, ale i w następnym. Te reinkarnacje mimo wszystko zmuszą nas, aby wyjść na poziom podobieństwa do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Sens życia

Pytanie: Jaka jest pełna miara pracy w przezwyciężaniu, aby powrót do Stwórcy był z miłości?

Odpowiedź: Aby to osiągnąć, usprawiedliwiam wszystko, co robi mi Stwórca we wszystkich stanach. Za każdym razem coraz bardziej zgadzam się z Jego działaniami i dodaję to do ogólnego rachunku.

Pytanie: Okazuje się, że powrót do naprawionego stanu powinien być tylko z miłości a więc znaczy to, natychmiastowy. Jak nauczyć się błyskawicznie naprawiać pragnienie na obdarzanie?

Odpowiedź: Stwórca to robi. Człowiek może tylko za tym podążać.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 26.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy stoję przed Stwórcą w trwodze, jak na egzaminie i zdałem ten egzamin, pojawia się we mnie stan bezsilności, ponieważ zrobiłem wszystko, co mogłem. Czym jest ten stan?

Odpowiedź: To jest rzeczywiście stan bezsilności, ponieważ teraz w pełni zaangażowałeś wszystkie swoje uczucia.

Pytanie: Stwórca wie, co jest w sercu każdego człowieka. Dlaczego musimy koniecznie dawać odpowiedź Stwórcy? Czy jest to jakby odwrotna łączność ze Stwórcą?

Odpowiedź: Oczywiście. Musisz nawiązywać połączenie ze Stwórcą.

Pytanie: Jeśli człowiek odczuwa tęsknotę za Stwórcą, co ma zrobić z tą tęsknotą?

Odpowiedź: Modlić się. Powierzyć ją Stwórcy.

Pytanie: Jak mamy rozwinąć między sobą bardziej serdeczną bliskość?

Odpowiedź: Więcej o tym myśleć.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 10.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jest powiedziane, że od Stwórcy człowiek może otrzymać pałac, pełen wszelkiego dobra, w ciągu jednego dnia. Czy zatem musimy „umierać” każdego wieczoru i rano „rodzić się na nowo”?

Odpowiedź: Nie, niekoniecznie.

Zwykle mówimy, że każdy dzień zaczynamy od czystej kartki, i wszystkie zasługi pozostają w przeżytym przez nas dniu. To prawda, ale nie trzeba w tym celu umierać. Sens tej frazy jest taki, że zakończenie dnia jest podobne do końca życia człowieka.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 25.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Im więcej płaczę, tym lepiej rozumiem, że są to łzy za siebie, a ja chcę płakać dla Stwórcy. Jak to zrobić?

Odpowiedź: Aby to zrobić, musisz zmienić swoje serce, swoje pragnienie. Wtedy możesz płakać za kogoś innego. A tak wszystkie twoje łzy będą tylko dla ciebie.

Pytanie: Jak mogę zmienić swoje serce?

Odpowiedź: Musimy prosić o to Stwórcę. Ale tutaj masz przewagę, ponieważ tych, którzy chcą zmienić swoje serce, Stwórca szczególnie słyszy. O to właśnie trzeba prosić! Tylko o to!

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 26.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa