Pytanie: W jaki sposób wyłoniła się materia i z czego? Skoro teoria Darwina jest nieprawdziwa, to w jaki sposób wyjaśni pan powstanie różnych gatunków, a w szczególności człowieka?

Odpowiedź: Materia wyłoniła się dzięki wybuchowemu przeniknięciu iskry Wyższego Światła do poziomu naszego świata. W Fizyce to zjawisko nazywa się Big Bang. Miało ono miejsce około 15 miliardów lat temu. Iskra ta obejmowała sobą całą materię i energię świata. Talmud Dziesięciu Sfirot, Księga Zohar i Drzewo Życia, napisane setki lat temu, wyjaśniają, jak wszystkie niższe poziomy powstały w ten sposób z wyższego stopnia.

Iskra Wyższego Światła zawiera w sobie całą informację na temat swojego zejścia z góry na dół, a po wielkim wybuchu, nadal rozwijała się i realizowała zawartą w sobie informację. Iskra ta buduje wszechświat i człowieka, którego celem jest osiągnięcie stanu, z którego ta iskra powstała. Człowiek musi osiągnąć to, rozwijając się i „wznosząc” wzdłuż 125 duchowych stopni – z egoizmu, aż do właściwości obdarowywania i miłości do bliźniego.

Kategorie: Duchowość, Egoizm, Ewolucja, KABAŁA, Nauka, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Rzeczywistość, ZOHAR

Pytanie: Na autostradzie w Santiago bezpański pies rzucił się pod koła samochodów, aby uratować innego psa, który został potrącony przez inny samochód.

Jakie prawo natury może występować u zwierząt jako instynkt ciała, które w podanym przypadku  zadziałało na psa i doprowadziło do jawnej alogiczności w jego zachowaniu?

Odpowiedź: Zarówno u zwierząt, jak i u ludzi obserwujemy „nielogiczne” zachowanie w formie poświęcenia siebie, a nawet ofiarowania swego życia na korzyść społeczeństwa. Takie zachowanie można zaobserwować w naszym organizmie, w którym komórki giną i zostają zastąpione przez inne komórki, jak również w koloniach mrówek, pszczół, itd. Natura łączy w sobie takie zachowanie.

Naturalne zwierzęce zachowanie nie nazywa się egoizmem. Za egoizm uważa się pragnienie nacieszyć się upokorzeniem, poniżeniem innego. Kiedy jest mi dobrze przez to, że inni mają gorzej niż ja. Gdy oceniam siebie względem innych i robię wszystko, by być „wyżej”.

Jeśli to pragnienie nie jest względem innych, to jest to po prostu pragnienie rozkoszowania, napełniania się, które  nie uważa się za egoizm i nie potrzebuje naprawy.

Ale nie jest to jeszcze prawdziwym egoizmem, za który uważa się pragnienie wykorzystania Stwórcy dla własnej przyjemności, tak jak w przypadku staruchy z bajki A. Puszkina „O rybaku i złotej rybce”.

Dopiero po przekroczeniu machsom zaczynamy odczuwać to pragnienie względem Stwórcy. Na ogół nazywa się ono „faraon” i składa się z 613 pragnień. Właśnie to pragnienie rozbiło się wskutek upadku Adama. Z bezinteresownej miłości do Stwórcy pojawiła się bezzasadna nienawiść do Niego. Właśnie ten egoizm wymaga naprawy!  A nasze egoistyczne pragnienie w stosunku do innych jest tylko konsekwencją tamtego prawdziwego egoizmu.

Tak więc kolejność jest następująca: na początku uświadamiamy sobie egoizm naszego świata, naprawiamy go za pomocą O”M (Or Makif), następnie przechodzimy przez machsom, stopniowo odkrywamy prawdziwy egoizm w jego 613 pragnieniach, naprawiamy go i w naprawionych właściwościach ujawniamy Stwórcę.

Kategorie: Egoizm, Ewolucja, Natura, Ogólne, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Jeśli my wszyscy byliśmy w przeszłości małpami, to kto stworzył małpy? Nie jestem pewien, czy mam wierzyć w ewolucję, czy w religię.

Odpowiedź: Kabała mówi, że cały rozwój w naszym świecie nie odbywa się poprzez dobór naturalny sił i właściwości „kto kogo”, lecz według kolejności przejawiania się w nas reszimot – informacji o zejściu dusz z góry na dół, ze świata nieskończoności w nasz świat.

Te informacyjne dane utworzyły się w nas w wyniku zejścia całego stworzenia ze świata nieskończoności w nasz świat i znajdują się w nas w formie spirali danych o każdym stopniu zejścia. Odczuwamy dzisiaj manifestację w nas tych danych (reszimot) o stopniach w odwrotnej kolejności, od dołu do góry, i powinniśmy realizować je albo za pomocą światła (poprzez studiowanie Kabały, naszych następnych stopni, ściągamy na siebie światło naprawy O’M), albo za pomocą cierpień (nie studiując budowy wyższego systemu i nie ściągając na siebie światła z następnego stopnia, odczuwamy tylko presję reszimo, żądającego swojej realizacji).

Dlatego nie ma ewolucji, a jest tylko stopniowy przejaw już istniejących danych. Wszystko jest z góry wiadome, oprócz sposobu wzniesienia się po stopniach – albo świadomie (szybko i wygodnie), albo przymusowo (powoli i boleśnie). Podobne to jest do filmu, w którym już istnieją wszystkie następne kadry, ale przejawiają się przed widzem stopniowo. Zatem ani Darwin, ani religie nie mają racji.

Pytanie: Czy zaprzecza Pan możliwość powtórzenia historii?

Odpowiedź: Nie ma powtórzenia historii. Istnieją reszimot – informacyjne dane i ich kolejny przejaw. To jest właśnie przepływająca  przed nami historia.

(Reszimot to l.mn. od reszimo)

Kategorie: Ewolucja, Historia, KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: W wielu rozmowach Raw Laitman przypomina, że wiek świata szacuje się na kilka milionów lat i że żydowska rachuba czasu określa wiek świata od czasu przebudzenia punktu w sercu u jednego z ludzi, Adama, kiedy on zdecydował upodobnić się do Wyższego. Proszę wskazać źródła napisane przez kabalistów, w których jest o tym mowa.

Odpowiedź: Baal ha-Sulam w swoim artykule „Ostatnie pokolenie” mówi, że okresy stygnięcia ziemi trwały po 30 mln lat. To o tym, że Ziemia istnieje miliony lat.

W swoich listach on pisze, że Adam był pierwszym człowiekiem z istniejących na ziemi ludzi, który odkrył zamysł Stwórcy. Oczywiście miał rodziców, krewnych itp. Mówi się o pierwszym człowieku, który osiągnął i poznał Stwórcę.

Co dotyczy całej natury, to ona rozwijała się w miarę występowania reszimot, ich realizacji, począwszy od nieożywionej natury, dalej roślinnej, zwierzęcej, a potem ludzkiej – kolejno. Zewnętrznie wygląda to jak według Darwina, jednak przyczyną rozwoju nie jest dobór  naturalny, lecz kolejny przejaw reszimot, według schematu HaVaYaH.

Pytanie: Szanowny Rawie, według tego, co Pan mówi na lekcjach, Baal ha-Sulam osiągnął bardzo dużą wiedzę. Pewnego razu opowiedział Pan o tym, że Baal ha-Sulam pisał o kształtowaniu Ziemi, o wielokrotnej zmianie płynnej i twardej faz z okresami 30 milionów lat. Czy kabaliści mówili cokolwiek o poprzednich cywilizacjach?

Odpowiedź: Nie. Ponieważ ich to zupełnie nie interesuje. Cała uwaga kabalistów jest skierowana do góry, wyżej tego świata, do celu stworzenia, a nie wstecz, w głębię wieków.

Nie ma bardziej inteligentnej cywilizacji, oprócz naszej. Jest to zupełnie oczywiste ze studiów zejścia światła i kli ze świata nieskończoności w nasz świat. Przecież teraz też znajdujemy się w świecie nieskończoności, tylko że w swoich zniekształconych odczuciach wyobrażamy go jako nasz świat.

Ujawnienie całego prawdziwego świata u ARI zaczęło się z chwili, kiedy istniało tylko światło, a potem pojawił się zarodek przyszłego tworu. Z tego punktu w świetle pojawiliśmy się tylko my.

Kategorie: Ewolucja, Naprawa, Natura, Nauka, Ogólne, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Dzisiaj rano na lekcji Pan mówił o reszimot. Chciałem zapytać, jaki jest związek między reszimot i rozwojem historii ludzkości? Powiedział Pan, że pierwszym reszimo, które rozwinęło się w tym świecie, był punkt w sercu. W takim razie co to jest historia ludzkości, jeśli nie kolejne przejawy reszimot? Czy jest to gałąź od reszimo, czy też nasze zniekształcone postrzeganie zejścia z góry na dół?

Odpowiedź: Cała materia zeszła z góry na dół – ze świata nieskończoności do naszego świata. Z każdego stopnia zejścia pozostały reszimot. Z tej spirali reszimot wszystko w naszym świecie zaczęło rozwijać się w odwrotnej kolejności od dołu do góry. Początkowo realizowały się reszimot (informacyjne dane) nieożywionej, następnie roślinnej, potem zwierzęcej i w końcu ludzkiej natury.

Rozwój człowiek na przestrzeni historii również przebiega stopniowo, według łańcucha reszimot. Ale pierwsze duchowe reszimo podczas naszego powrotu od dołu do góry przejawiło się tylko 5768 lat temu w człowieku imieniem Adam, a następnie – w coraz większej liczbie ludzi. Właśnie od Adama przyjęte jest u kabalistów prowadzenie chronologii kalendarzowej.

Ponieważ naród Izraela pochodzi od grupy kabalistów, to on wywodzi swoją historię od Adama –  pierwszego człowieka, który osiągnął poziom Stwórcy. Opowiedział on nam o Nim w księdze „Tajny anioł” („Raziel ha-Malach”).

Dzisiaj reszimot występują i rozwijają się w swojej  ostatniej formie. One wymagają duchowej realizacji przez wszystkich – wzniesienia do świata nieskończoności.

Kategorie: Egoizm, Ewolucja, Natura, Nauka, Ogólne, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Pan powiedział, że 200 000 lat temu pojawił się człowiek prymitywny i że on nie rozwinął się od małpy. Ponownie wracam do pytania: jak zostaliśmy stworzeni?

Odpowiedź: Fizycznie rozwinęliśmy się od małpy, zwierzęcia. Ale jako „człowiek” – następny poziom natury – jesteśmy wynikiem rozwoju w nas zupełnie nowego reszimo (informacyjnego genu)  dotyczącego poziomu „człowieka”. Następnie wewnątrz tego reszimo pojawił się punkt – zarodek duchowego poziomu, który powoduje powstanie w człowieku dążenia do Stwórcy.

Pytanie o stworzeniu Adama: Pan mówi, że człowiek rozwinął się jako zwierzę z małpy i że „wszystko powstało z ziemi” – z nieożywionego poziomu pragnienia otrzymywania światła.

Nie za bardzo rozumiem tego, zwłaszcza o człowieku… Czy kabała zgadza się z teorią Darwina?

Odpowiedź: Tylko w tym, że organizmy rozwijają się stopniowo.

Jednak rozwój przebiega pod wpływem rozwoju reszymo, a nie przez nierozumną, ślepą przyrodę. Reszimot schodzą z góry na dół po stopniach schodów według schematu czterech stopni prostego światła HaVaYaH. W ten sam sposób budują się światy i stopnie z parcuf i sfira – wszystko według jednego wzoru HaVaYaH. Podobnie jak w 4 etapach prostego światła budują się wszystkie stopnie po kolei, jeden po drugim, i nazywają się one jako nieożywiony, roślinny, zwierzęcy i ludzki poziom, tak i we wszystkich światach łącznie z naszym odbywa się to według jednego prawa – jak powiedziano: „Ja HaVaYaH nie zmieniam”. Dlatego wszystko zmienia się jakby kolejno, jeden z drugiego, zgodnie z rozwojem przyczynowo-skutkowym. Jednak przyczyną tych zmian jest fakt, że w materiale-pragnieniu przejawiają się coraz to nowe, mocniejsze egoistyczne reszymot (informacyjne dane).

Pytanie: Jak od małpy powstał człowiek?

Odpowiedź: Nigdy od małpy nie powstanie człowiek. Po prostu po tym, jak zakończył się proces rozwoju małpy, wystąpiły nowe reszimot i wtedy rozwinął się człowiek. Gdzie znajdują się te reszimot? – W świecie nieskończoności.

Baal ha-Sulam objaśnia, że na granicy między nieożywionym a roślinnym poziomem istnieje pośredni gatunek – korale. Z poziomu roślinnego rozwinęło się pół zwierzę, pół roślina zwane „avnei asade”, co jest opisane w Talmudzie. Po tym rozwija się natura zwierzęca. Rozwój poziomu zwierzęcego dobiega końca do powstania małpy, która jest pośrednim ogniwem prowadzącym do następnego poziomu – ludzkiego.

Jednak to nie oznacza, że ze zwierzęcia rozwinął się człowiek. Pośredni gatunek przedstawiał sobą odrębną formę ze swoimi ścisłymi parametrami i właściwościami istnienia. On nigdy nie był jakimś zwierzęciem niższym od małpy, które w przyszłości przerosłoby ją i rozwinęłoby się w człowieka. Nie, on po prostu zajmuje ściśle pośrednią pozycję pomiędzy nimi.

Kategorie: Ewolucja, Natura, Nauka, Pytania&Odpowiedzi