Pytanie: Na czym polega różnica między tym, że każdy powinien naprawić swoje kelim, a wspólnym odkryciem Stwórcy?

Odpowiedź: Istnieje indywidualne i wspólne odkrycie. Odkrycie indywidualne oznacza, że w ciągu 6000 lat, każdy osiąga określony stopień, zgodnie z własną pracą i dochodzi do swojej indywidualnej Końcowej Naprawy (Gmar Tikun). Istnieje jednak również stopień nazywany wspólną Końcową Naprawą.

Indywidualna Końcowa Naprawa następuje wtedy, gdy osiągam scalenie ze wszystkimi duszami. W takim stopniu, w jakim włączam się w nie, podnoszę również je do stanu Końcowej Naprawy. Ale na razie jest to jedynie rezultat naprawy tych części innych dusz, które włączyły się we mnie, a nie tych moich części, które są włączone w nie, tak aby one również ze swojej strony aktywnie wykonały tę pracę w działaniu.

Czyli dzięki własnym siłom doprowadzam do Ostatecznej Naprawy swoją część oraz wszystkie pozostałe dusze w takim stopniu, w jakim są one we mnie zawarte. Natomiast same te dusze mogą znajdować się na różnych stopniach duchowych, w tym na poziomie zerowym, a nawet poniżej machsomu. Taka naprawa nazywana jest „indywidualnym Gmar Tikun”. Właśnie do tego dochodzą kabaliści, i do tego dążą.

Natomiast wspólna Końcowa Naprawa nastąpi wtedy, kiedy każda dusza żyjąca na tym świecie osiągnie ten stan świadomie, poprzez własne działanie. Dokona się to w duszach obleczonych w ciała naszego świata, w stanie, gdy duchowy poziom świata Acilut zstąpi do naszego świata.

Nazywa się to: „I ziemia napełni się wielkością Stwórcy”. Oznacza to, że zostaną napełnione wszystkie pragnienia, w tym pragnienia na poziomie nieożywionym (domem), roślinnym (comeach) i zwierzęcym (chai), które znajdują się poza człowiekiem. Oczywiście, nastąpi to w nich w sposób nieświadomy, dzięki temu, że są włączone w człowieka, ponieważ same nie mają ekranów ani kelim dla tych rodzajów pragnień.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.10.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa