Pytanie: Które nasze działania w dziesiątce, postrzegamy jako nagrodę i karę?
Odpowiedź: Jeśli będziemy bliscy sobie nawzajem, wbrew wzajemnemu oddzieleniu, to stanie się dla nas nagrodą. I odwrotnie: jeśli nie będziemy bliscy sobie, to będzie karą. Nagrodą nazywa się zbliżanie się do Stwórcy, zrozumienie Stwórcy, odczucie, że jest między nami.
Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 07.12.2025
Pytanie: Co to znaczy, że odkrywamy Stwórcę w przyjacielu?
Odpowiedź: Oznacza to, że poprzez moją postawę wobec przyjaciela odkrywam stopień mojego pragnienia poznania Stwórcy.
Pytanie: Kim jest ten przyjaciel, którego nieustannie szukam?
Odpowiedź: To właśnie jest Stwórca.
Powinniście dążyć do poznania Stwórcy jako swojego wielkiego przyjaciela, przed którym możecie całkowicie się odkryć, co nazywa się, „twarzą w twarz”. Niczego przed Nim nie ukrywajcie, a jedynie pragnijcie, aby wszystkie ukrycia mogły się odkryć.
Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 07.12.2025
Pytanie: Jak kształtuje się dusza dziecka?
Odpowiedź: Kto to może wiedzieć?!
Zarówno pod wpływem ojca, jak i pod wpływem matki, także środowiska, i wszystkich pokoleń, przez które przeszły. To wszystko jest bardzo skomplikowane. Wszystko jest tam, wewnątrz matki – kształtuje się i jest przekazywane przyszłemu człowiekowi.
Pytanie: Czyli, podczas 9 miesięcy noszenia ciąży, tam przechodzą życia, stany?
Odpowiedź: Tak. W zasadzie odczuwamy to na sobie w trakcie naszego życia – co jest w nas i ile jest w nas po naszych przodkach.
Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”
Nie jestem za tym, żeby cierpieć. Jest bardzo wiele podobnych przykładów, kiedy ludzie wybierają cierpienie i uważają, że przez to się wznoszą. To jest błędne.
Pytanie: W takim razie naturalne jest pytanie: jak to – nie cierpieć?
Odpowiedź: Jeśli dokładnie rozumiesz i masz takie warunki, kiedy twoje cierpienia ułatwiają komuś naprawę, jego ruch naprzód, to wtedy tak. Ale jeśli to tylko twoje fantazje…
Komentarz: Pan teraz podniósł wyżej poprzeczkę. Powiedział Pan: „Jeśli moje cierpienia ułatwiają komuś życie, los i duszę”. Nie powiedział Pan „mi”, a „komuś”.
Odpowiedź: Oczywiście komuś.
Pytanie: Więc jeśli stają się przykładem dla kogoś, i robię to po to, by pokazać przykład, że można, spróbuj?
Odpowiedź: Tak.
Komentarz: To wysoka poprzeczka!
Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”
Pytanie: Czym jest miłość? Jest to siła, pole, energia?
Odpowiedź: Jest to siła skierowana od człowieka na zewnątrz. Właściwość obdarzania, siła obdarzania, jest właśnie siłą miłości. Kiedy cenię coś, co znajduje się poza mną, powyżej mnie, nazywa się to miłością do tego stanu, do tego pragnienia lub do człowieka – nie ma znaczenia, jak to nazwiemy.
Pytanie: W Kabale miłość to jednoczesne odczuwanie miłości i nienawiści, a nie jak w naszym świecie, gdzie jest albo miłość, albo nienawiść?
Odpowiedź: Kiedy stany „miłości” i „nienawiści” istnieją osobno, są nierealne, wymyślone przez nas. Są nam dane tylko po to, aby je przejść i osiągnąć prawdziwy stan. A to jest podobne prawom fizyki: nie ma minusa bez plusa i plusa bez minusa. Dlatego nie ma miłości bez nienawiści i nienawiści bez miłości. Jedno buduje się na drugim, i my wykorzystujemy je jako stany, dane nam przez Stwórcę.
To bardzo realne właściwości, które powinniśmy wchłonąć w siebie i żyć razem z nimi. Rozumiem wszystkie minusy i plusy we mnie i w drugim człowieku. Rozumiem, że zostały nam dane przez Stwórcę. Stawiamy Stwórcę między sobą i tylko wtedy osiągamy wzajemną równowagę w tym systemie: „Ja, drugi człowiek i Stwórca między nami”.
Wtedy teraźniejszość, przeszłość i przyszłość wzajemnie się uzupełniają, jak jeden spójny, integralny system. Stan, w którym odkrywam pełną równowagę wszystkich przeciwstawnych właściwości, nazywa się „miłością”. To bardzo szczególny stan idealnej równowagi systemu.
Z lekcji w języku rosyjskim
Pytanie: Jak poczuć, że obecnie działa na nas wiara ponad wiedzą i wyciąga nas z niskich stanów?
Odpowiedź: Chodzi o to, że masz wiedzę, ale idziesz przeciwko niej, siłą wiary, wbrew swojej wiedzy. I tak posuwasz się naprzód. Jeśli próbujecie zjednoczyć serca, to znaczy, że w nich jest wiara. Za każdym razem, gdy tylko pojawia się możliwość, trzeba na nowo wybrać w sobie punkt wiary ponad wiedzą i iść dalej.
Pytanie: Jak właściwie działać ponad wiedzą w odniesieniu do świata materialnego i czy w ogóle szukać równowagi?
Odpowiedź: Nie należy szukać. Po prostu odcinaj się od świata materialnego, kiedy możesz. Zajmuj się duchowością, a jeśli jest potrzeba, wracaj do materialnego.
Z lekcji według notatek Rabasza
Pytanie: Na czym polega pewność kabalisty? W jaki sposób przejawia się ona na zewnętrzny świat?
Odpowiedź: Pewność kabalisty wynika wyłącznie z jego połączenia ze Stwórcą. W takiej mierze, w jakiej znajduje się w jedności ze Stwórcą, ma pewność, że nie zbłądzi, że przekaże, rozpowszechni ludziom dokładnie to, czego potrzebują – i w ten sposób im pomoże.
Z lekcji według notatek Rabasza
Pytanie: Powiedział Pan kiedyś, że istnieje wiele dusz, które rozwijają się bez oblekania w ciała tego świata. Ciało jest pomocą w interakcji między duszami. Są jednak takie formy dusz, które nie są w stanie zrozumieć, gdzie się znajdują. Czyli, że są dusze, które postrzegają ten świat, a nie odczuwają tej rzeczywistości?
Odpowiedź: Początkowo zostało stworzone pragnienie, zobowiązane osiągnąć samo dno, całkowite odłączenie od światła. Dopiero z tego najniższego stanu, stojąc na nim nogami, zaczyna prawidłowo poznawać siebie – ale nie tam, gdzie jesteśmy w ciałach, ponieważ za najniższy stan uważa się ten, w którym zaczynamy odczuwać Stwórcę.
Nasz obecny stan jest ogólnie odłączony od prawdziwej rzeczywistości. Przebywamy jakby w stanie nieświadomości. Kierują, obracają nami, a sami w zasadzie nic nie robimy. Nad nami odbywają się wszelkiego rodzaju działania, które musimy przejść, aby wykształcić w sobie początkowe odczucie światła, czyli właściwość przeciwną do naszej.
Gdy tylko będziemy w stanie choć trochę to poczuć, uświadomić sobie, zrozumieć, to od razu znajdziemy się na realnie istniejącym minimalnym duchowym poziomie. A nasz wstępny stan, jak zarodek w łonie matki, o którym nie można mówić jako o istniejącym, bo wszystko za niego robi matka, jest jedynie przygotowawczym procesem do narodzin organizmu.
Chociaż mówimy o nim jako o czymś istniejącym, którego nie można zniszczyć, ale w każdym razie to nic nie znaczy i jest nikim. Obecnie znajdujemy się właśnie w takim stanie. Ale gdy tylko wzniesiemy się do pierwszego duchowego stanu, to nastąpi jego wzrost. To znaczy, będziemy cały czas wzrastać głową w górę, w górę, w górę, aż do Świata Nieskończoności, przechodząc przez 125 stopni, tak jak, przykładowo, człowiek rośnie od zera do 125 centymetrów.
Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Dusza bez ciała”.
Pytanie: W jaki sposób stajemy się godni podążać wiarą ponad wiedzą?
Odpowiedź: Przede wszystkim poprzez zwrócenie się do Stwórcy, poprzez modlitwę.
Pytanie: Czy możemy pomóc przyjaciołom w dziesiątce podążać wiarą ponad wiedzą?
Odpowiedź: Oczywiście, jeśli się jednoczycie, to pomagacie sobie nawzajem.
Z lekcji według notatek Rabasza
Pytanie: Powiedziane jest: „Człowiek powinien wierzyć wiarą ponad wiedzę, że Stwórca chciał dać dobro swoim stworzeniom”. Czym różni się to od powszechnego zrozumienia, że „wszystko jest robione dla dobra”, „nadzieja na lepsze”, „wszystko będzie dobrze”?
Odpowiedź: Możliwe, że jest to bardzo podobne. Ale chodzi o to, że wiara ponad wiedzę zobowiązuje nas do traktowania wszystkiego, co dzieje się na świecie, jak do działania Stwórcy i zawsze pozytywnego.
Pytanie: Czy można powiedzieć, że część ludzkości mimo wszystko żyje zgodnie z tą zasadą?
Odpowiedź: Tak, ale przyjmują ją w wiedzy, a nie w wierze ponad wiedzą. Różnica polega na tym, że jeśli podążasz wiarą ponad wiedzę, jesteś połączony ze Stwórcą. A jeśli w wiedzy, to do niczego cię to nie zobowiązuje.
Pytanie: Co to znaczy być połączonym ze Stwórcą w wierze ponad wiedzą?
Odpowiedź: Oznacza to podłączenie się do Niego i doświadczanie Go we wszystkich swoich pragnieniach i myślach.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza