Artykuły z kategorii

Co zobowiązuje nas do zwracania się do Stwórcy?

каббалист Михаэль ЛайтманW jakim przypadku człowiek zwraca się do Stwórcy? Tylko wtedy, gdy odczuwa taką potrzebę. Mówi się, że Stwórca znajduje się wszędzie, napełnia mnie i otacza, że cały jestem w Nim zanurzony, że jest wokół mnie i we mnie. Ale dla mnie Go nie ma, nie czuję Go. To On zsyła mi to ukrycie. W jakim stanie powinienem się znaleźć, aby stał się mi niezbędny?

Chodzi o to, że Stwórca ukrywa się, stawiając przede mną cały ten świat, cały ten obraz, który wprowadza mnie w zamęt, ukazując mi samego siebie od wewnątrz. I wszystko to pojawia się zamiast Niego. A ja powinienem wykonać odwrotną pracę. Pomimo wszystkich zjawisk zachodzących w moim ciele i wokół mnie, które odczuwam, zamiast odczuwać Jego, powinienem uświadomić sobie, że to On, i nie ma nikogo ani niczego innego, ani we mnie, ani wokół mnie.

Co więc może mnie do tego zobowiązać? Jak dojść do tego, by stało się to dla mnie ważne? Problem polega na tym, że On jedynie pobudza nas do tego, za pomocą różnych drobnych uderzeń, ukłuć. Nie stoi nad nami z biczem, bo w przeciwnym razie bieglibyśmy ku Jego objawieniu z poczuciem, że jeśli za chwilę Go nie odkryjemy, zginiemy.

Poprzez swoje uderzenia jedynie nas pobudza, daje nam wolny wybór i swobodę działania w dążeniu do Jego odkrycia. I to jest jedyne działanie, jedyny obszar w którym jesteśmy wolni. Daje nam tylko wskazówki, popychając nas naprzód, ale nie wprost.

Jak na podstawie Jego wskazówek, pracować tak, aby stało się to dla mnie bardziej niezbędne, niż wszystko, co odczuwam w sobie i wokół siebie? A inaczej będę nieustannie znajdować dla siebie coś ważniejszego. Tak właśnie się dzieje i to nazywamy „życiem”: za każdym razem zwracamy się ku rzeczom, które wydają nam się ważniejsze.

Jak więc zwrócić się do Niego jako do czegoś najważniejszego ze wszystkiego, co istnieje? Jak odkryć, że Jego objawienie jest ważniejsze niż wszystko inne? To cud: znajdujemy się w Nim, On nas napełnia, poza Nim nic nie istnieje, jesteśmy wewnątrz Niego. A jednak nie chcemy tego poczuć ani odkryć, niczego nie chcemy.

Sami musimy osiągnąć uświadomienie sobie tej potrzeby i to jest jedyne zadanie, które zostało nam powierzone. Jeśli jednak nie ma grupy, sami nie jesteśmy w stanie tego osiągnąć. Nie będziemy mogli posunąć się nawet o milimetr – grupa jest niezbędna.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 16.11.2026


Wewnętrzny wąż – wróg czy przyjaciel?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Wąż to nasz egoizm. Czy jest coś w nim dobrego? Przecież w naszym świecie jad węża wykorzystuje się do leczenia.

Odpowiedź: W wężu jest wiele dobrego i w zasadzie nie ma w nim nic złego. Nic! Dopiero w takim stopniu, w jakim człowiek nie potrafi walczyć ze swoim wężem, odkrywa, że wąż jest złem. Odkrywa to jednak tylko po to, by właściwie z nim pracować.

Pytanie: Czyli wtedy, gdy nie potrafi z nim walczyć, gdy nie ma na to siły?

Odpowiedź: Tak. Wąż jest przecież tworem Stwórcy. Został stworzony po to, aby naprawić człowieka i doprowadzić go do absolutnego dobra.

Pytanie: Zatem, jeśli człowiek ma siłę, by z nim walczyć, dochodzi do wniosku, że wąż prowadzi go ku dobru?

Odpowiedź: Tak. Człowiek sam nie jest w stanie, by walczyć z wężem, to zrozumiałe. Ale może o to prosić Stwórcę.

Pytanie: Jak to się stało, że ludzkość doszła do tego, że można wykorzystać jad węża jako lekarstwo? To przecież jakaś sprzeczność. Z jednej strony jad, a z drugiej lekarstwo.

Odpowiedź: Każda trucizna jest lekarstwem. W świecie nie ma niczego złego ani szkodliwego. Niczego! Tym bardziej jad węża, który na pierwszy rzut oka wydaje się być przeznaczony do tego, by wszystko zabijać. W rzeczywistości jest on właśnie wspaniałym lekarstwem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Jak odnieść pragnienie otrzymywania do Stwórcy?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jeśli człowiek odczuwa swoje ogromne pragnienie otrzymywania, to jak może odnieść je do Stwórcy i połączyć się z Nim? Czy to w ogóle możliwe?

Odpowiedź: Z góry nie odkrywa się człowiekowi więcej, niż jest w stanie przepracować. Każdy z nas należy do określonej duszy, do wielkiej części Malchut świata Nieskończoności, ale za każdym razem odsłania się przed nim tylko jej niewielka cząstka, z którą może sobie poradzić i odnieść ją do Stwórcy, przyłączyć do Niego.

Czym jest rozbicie kelim? Jest to rozbicie ekranu, zniszczenie jedności i więzi tego kli ze Stwórcą. Dlatego odkrywa się przed tobą tylko ta część rozbitego kli, którą jesteś w stanie przyłączyć do Stwórcy. I wtedy do wnętrza tego kli, do pragnienia otrzymywania wchodzi światło.

Załóżmy, masz światło proste i światło odbite, które przekształcają się w światło wewnętrzne, i w tej części, którą ono napełnia od „pe” duchowego parcufa i do „tabura” – następuje zjednoczenie. Tam Stwórca i stworzenie znajdują się w jedności ze sobą, czyli światło wewnętrzne NaRaNCHaJ znajduje się we wszystkich pięciu częściach twojego duchowego kli.

A ta część, której nie jesteś w stanie odnieść do Stwórcy i przyłączyć do Niego – to „sof” parcufa, którą na razie blokujesz. Oprócz tego masz jeszcze mnóstwo pragnień, których w ogóle jeszcze nie odczuwasz. Jednak „sof” parcufa – to kelim (naczynia), na które jesteś w stanie dokonać ograniczenia.

Gdyby całe kli zostało ci odsłonięte, nie byłbyś w stanie dokonać na nim cimcum. Tymczasem odsłania się przed tobą, powiedzmy, dziesięć kilogramów pragnienia i na te dziesięć kilogramów dokonujesz ograniczenia, a na dwa kilogramy z tych dziesięciu, możesz, załóżmy, osiągnąć zjednoczenie ze Stwórcą.

Metoda polega na tym, aby maksymalnie wykorzystać pragnienie otrzymywania i połączyć je z Jedynym Stwórcą. Na tym właśnie polega Kabała.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.11.2026


Poznać imiona Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co oznacza „poznać imiona Stwórcy”?

Odpowiedź: Poznać imiona Stwórcy oznacza osiągnąć wszystkie stopnie, od najniższego, znajdującego się w ukryciu, aż do najwyższego – w odkryciu. Człowiek nie może osiągnąć najwyższego stopnia, nie przechodząc przez wszystkie stopnie od dołu do góry.

Oznacza to, że powinien odkryć wszystkie imiona Stwórcy, aż dotrze do wszechobejmującego imienia „Dobry i Czyniący Dobro”. To ogólne imię zawiera w sobie wszystkie najgorsze i najlepsze imiona, które człowiek przypisuje Stwórcy na drodze wznoszenia się ku Niemu.

To ostateczne imię obejmuje w sobie wszystkie imiona, czyli wszystkie kelim we wszystkich ich stanach, dobrych i złych, wraz z całym napełnieniem, które się w nich objawia. Właśnie to oznacza – poznać imiona Stwórcy.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 16.11.2026


Zjednoczenie – jest działaniem duchowym

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czym jest zjednoczenie dziesiątki? Czy jest to jakiś proces, czy też osiągalny rezultat?

Odpowiedź: Zjednoczenie jest jedynym działaniem duchowym. Jednoczyć można się w dziesiątki, setki, tysiące, w zależności od tego, jaka skala nas satysfakcjonuje. Jest to proces wznoszenia się po stopniach duchowej drabiny, kiedy odczuwamy ciągłe wzniesienie i odkrycie na każdym stopniu naszego połączenia ze Stwórcą.

Pytanie: Czyli, naszym zadaniem przed kongresem jest osiągnięcie jakiegoś minimalnego stopnia zjednoczenia?

Odpowiedź: Jak się to zrealizuje, zależy od was.

Pytanie: Kiedy to nastąpi? Co musimy przejść, poczuć i ile otworzyć serc, aby osiągnąć jakiś minimalny rezultat?

Odpowiedź: Już dzisiaj możecie otworzyć wasze wspólne serce, nie ma żadnych ograniczeń. Ile zechcecie, tyle wzniesiecie się we właściwości obdarzania, miłości, połączenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza


Im silniejsze zjednoczenie, tym silniejszy egoizm

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy dobrze rozumiem, że im silniej się jednoczymy, tym wyraźniej odczuwamy egoizm? A może przy prawdziwym połączeniu egoizm jest anulowany?

Odpowiedź: Egoizm zostaje anulowany dopiero na końcu drogi, a teraz jest nam potrzebny po to, abyśmy mogli się wznosić. Nad czym będziemy wznosić się, jeśli nie będzie egoizmu?

Cały czas stopniowo wznosimy się ponad nim: coraz wyżej i wyżej. A on stopniowo rośnie. Wychodzi na to, że im bardziej rozwinięty jest człowiek, tym większy ma egoizm. Inaczej nie moglibyśmy duchowo wzrastać.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”