A teraz człowiek może przyciągnąć radość z czasu pracy, który już przeszedł – ponieważ wtedy nieustannie dziękował i wychwalał Stwórcę za to, że Stwórca za każdym razem przybliżał go, i odczuwał radość. Radość, którą miał wtedy, może przyciągnąć teraz, w Sukkot. (Baal HaSulam. Szamati. 96. Co oznacza w pracy duchowej „odpady gumna i winnicy”)

Pytanie: Jaka jest różnica między radością w zwykłym domu a radością w tymczasowym szałasie?

Odpowiedź: To duża różnica, ponieważ w stałym mieszkaniu działa jedna siła, a w tymczasowym, powiedzmy, w szałasie, ta siła jest znacznie mniejsza. Dlatego człowiek powinien włożyć więcej wysiłku, aby w szałasie świeciło to, co świeci w jego stałym mieszkaniu.

Pytanie: Czy dążenie powrotu do radości, która była w stałym domu, nie jest zadowoleniem siebie? Jeśli tak, to jak się temu sprzeciwić?

Odpowiedź: Może się to zdarzyć. Jak temu przeciwdziałać? – Nie poddawać się wszelkiego rodzaju słabościom.

Z lekcji według listu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Jakub – to najważniejsza duchowa właściwość i dlatego nazywa się praojcem. Abraham symbolizuje obdarzanie od Stwórcy, Izaak to odkrycie otrzymywania pragnienia przyjemności w stworzeniu. Jakub – to połączenie dwóch właściwości: obdarzania i otrzymywania, prawej linii i lewej linii dzięki wewnętrznej pracy człowieka. Człowiek łączy te dwie linie przychodzące z góry, aby upodobnić się do Stwórcy.

Człowiek, Adam, oznacza „podobny” (dome) do Stwórcy. Dlatego Jakub jest najważniejszy w tej trójce, ponieważ są to właściwości, które odkrywają się już w człowieku w miarę jego podobieństwa do Stwórcy. Dlatego właściwość Jakuba nazywa się Tiferet – wspaniałość, piękno, zaszczyt, czyli właściwości Stwórcy, odkrywające się w stworzeniu.

Właśnie dzięki tej pracy człowiek staje się duchowy. Te dwie właściwości otrzymujemy z góry: dobry początek i zły początek. Dobry początek pochodzi od Stwórcy przez Abrahama. Zły początek, który odkrywa się w stworzeniu, również pochodzi od Stwórcy, który ją stworzył. Ale właściwe połączenie tych dwóch sił realizuje się dzięki pracy człowieka i jesteśmy zobowiązani ją wypełnić.

* * *

Lewa i prawa linia nie anulują się nawzajem, a wręcz przeciwnie, podkreślają. Jeśli jest prawa linia – obdarzanie, to wolno przebudzić lewą linię – otrzymywanie. A właśnie dzięki temu, że lewa linia jest przeciwstawna prawej, zwiększa ją, uwydatnia. Dlatego Jakub łączy w sobie obie linie i zwiększa je. Cud prawidłowej pracy duchowej polega na tym, że przeciwstawne właściwości są jeszcze bardziej uwydatniane i wzmacniane i każda z nich podkreśla drugą.

Właśnie dzięki temu, że przeciwko sile obdarzania jest siła otrzymywania, a przeciwko sile otrzymywania – obdarzanie, każda z nich staje się bardziej wyrazista i ważniejsza. Dlatego właściwość Jakuba nazywa się Tiferet (wspaniałość), ponieważ łączy ze sobą dwa przeciwieństwa. Gdy łączą się one we właściwej formie i zwiększają wzajemnie w środkowej linii, to staje się w człowieku nie jako zwykła suma prawej i lewej linii, ale demonstracją każdej z nich jako swojego przeciwieństwa i jego wywyższenie.

W naszym świecie jest tylko ciemność i tylko światło. Ale jeśli zmieszamy ciemność ze światłem, to otrzymujemy wiele różnych form, których nie można zobaczyć ani przy jasnym świetle, ani w ciemności. Całe nasze życie opiera się właśnie na zmieszaniu lewej linii i prawej. Jeśli chcemy odkryć Stwórcę, to potrzebujemy dwóch sił: obdarzania i otrzymywania. Tworząc wszystkie możliwe kombinacje jednego z drugim we wszystkich formach, ujawnimy właściwość Stwórcy w stosunku do właściwości stworzenia.

* * *

Abraham – to pragnienie obdarzania, Izaak – pragnienie otrzymywania, a Jakub to połączenie jednego z drugim, otrzymującego i obdarzającego pragnienia razem. W wyniku połączenia te dwie właściwości zaczynają wzajemnie wzrastać. W wyniku tego, prawa i lewa linia odkrywają się w Jakubie 620 razy bardziej niż istniały przed ich połączeniem w nim.

Okazuje się, że prawidłowa kombinacja siły otrzymywania i siły obdarzania pozwala nam wyobrazić sobie siłę obdarzania 620 razy większą na tle otrzymywania. To właśnie dzięki środkowej linii zwiększamy stworzone przez Stwórcę stworzenie z maleńkiego kli, jednego czarnego punktu w nieskończonym białym świetle do skali całego światła Nieskończoności.

Jak jest powiedziane – „Ciemność będzie świecić jak światło”. Wówczas ujawnimy Stwórcę w swoim kli i odkryjemy w nim całe światło Nieskończoności. A cały początek rozwoju kli zaczyna się od czarnego punktu, z niewielkiej zmiany w świetle.

Z lekcji na święta Sukkot

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Wybór środowiska znajduje się w rękach człowieka. Może pozostawać pod wpływem grupy, starać się sam wpływać na nią, aby ten wpływ wrócił do niego wielokrotnie wzmocniony, albo po prostu wywyższać grupę.

Jeśli człowiek wybrał sobie nauczyciela, pozostaje mu jedynie wywyższać go w swoich oczach tak bardzo, jak to możliwe. Jedyna praca, jaką może wykonać w odniesieniu do nauczyciela, polega na tym aby starać się jak najwięcej pozostawać pod jego wpływem.

Im niżej stawia siebie, tym wyżej będzie postrzegał nauczyciela. Natomiast w odniesieniu do przyjaciół istnieje kilka możliwości: może starać się zmienić ich, może spróbować zmienić siebie lub swoją więź z grupą. Jednak gdy grupa została już wybrana, człowiek będzie pozostawał pod wpływem środowiska, które sam sobie wybrał. Jedyne, na co może wpływać, to jego więź z grupą.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Dlaczego wypełnianie przykazania sukki jest równoważne wszystkim pozostałym przykazaniom? Ponieważ sukka symbolizuje wiarę, a wiara jest ekranem i odbitym światłem, za pomocą których człowiek może wykonywać przykazania.

Obdarzanie Stwórcy (aszpaa) nazywa się przykazaniem (micwą), zgodność ze Stwórcą nazywa się przykazaniem, zjednoczenie (dwekut) ze Stwórcą nazywa się przykazaniem. Przykazanie to praca z pragnieniem otrzymywania dla obdarzania, możliwe do wykonania odpowiednio do wielkości ekranu i odbitego światła.

Dlatego Rabasz mówił, że wszyscy, którzy odstępują od wiary, otrzymują przekleństwo. Oznacza to, że ten, kto nie jest zdolny pracować z intencją dla obdarzania, kto nie ma ekranu i odbitego światła, nie ma wiary a wtedy zamiast błogosławieństwa otrzymuje przekleństwo.

Natomiast u tych, którzy zachowują wiarę, nie będzie żadnych przeszkód. Dlatego najważniejsze jest, aby pracować nad zachowaniem wiary i nad tym, aby wiara przeważała nad wiedzą. Tak więc zawsze należy troszczyć się o intencję sprawiania przyjemności Stwórcy, aby jedynie wielkość intencji dla obdarzania stała się wielkością kli, z którym człowiek pracuje.

Z lekcji na święto Sukkot, 26.09.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania, Święta i specjalne daty

Z artykułu Baal HaSulama „Poręczenie”: Odpowiedź jest oczywista, jeśli wspomnieć o zaproszeniu, jakie Stwórca posłał przez Mosze, narodowi Izraela przed przyjęciem Tory.

„A teraz, kto ma uszy, niech usłyszy Mój głos“ Zachowaj przymierze ze Mną zawarte, a będziecie wybrani spośród wszystkich narodów, bo cała ziemia należy do Mnie. Będziecie dla Mnie królestwem sług (Kohenów) i świętym narodem”, – z takimi słowami zwrócił się Stwórca do narodu Izraela. I gdy Mosze powrócił, przekazał starszym nakaz Stwórcy. A cały naród jak jeden zawołali: „Uczyńmy wszystko, co ustanowił nam Stwórca!”. Mosze przekazał Stwórcy to, co powiedział naród.

Czy cały naród Izraela wypełnia obietnicę daną Stwórcy? Albo przynajmniej część narodu?

Stwórca obiecuje, że gwarantuje nam szczególną więź z Nim, zwaną sojuszem, jeśli spełnimy Jego warunki. Stwórca mówi, że wybrał nasz naród spośród wszystkich narodów. Jesteśmy zobowiązani stać się nim, czy tego chcemy, czy nie, ponieważ tak zdecydował Stwórca.

99,9% z nas odrzuciło by to wybranie – kto go potrzebuje? Wystarczająco dużo wycierpieliśmy w całej naszej historii od tego. Każdy może potwierdzić, że sojusz ten nie przyniósł nam niczego dobrego – przynajmniej tak nam się na razie wydaje. Ale sojusz jest ustanowiony z góry, a my jesteśmy zobowiązani go zaakceptować – nie ma sensu się o to spierać.

Stwórca mówi: „będziecie wybrani przeze Mnie spośród wszystkich narodów” – to znaczy, że jesteśmy zobowiązani stać się przejściowym ogniwem między wyższą siłą i całą ludzkością, wprowadzając do świata wyższe zarządzanie.

„Dlatego że cała ziemia jest Moja” – całe stworzenie, całe stworzone pragnienie otrzymywania przyjemności jest we władzy wyższej siły. Ale Stwórca chce przekazać ją pod zarządzanie narodu Izraela, wybranego przez Niego dla tej misji. Stwórca nas wybrał i jesteśmy zobowiązani, aby wziąć władzę nad swoim egoistycznym pragnieniem.

„I będziecie Mi królestwem sług” – to znaczy, będziecie wypełniać to dzieło. A praca polega na przekazaniu wszystkim narodom iskier obdarzania, aby wszyscy osiągnęli i odkryli Stwórcę, „od małego do wielkiego”. Dzięki tej pracy staniemy się „świętym narodem”.

„Z takimi słowami Stwórca zwrócił się do narodu Izraela”. Oznacza to, że każdy otrzymał ten nakaz nie osobiście od Stwórcy, a poprzez punkt w sercu, który nazywa się Mosze – nie bezpośrednio w jawnej wiedzy i odczuciu, słysząc głos Stwórcy, a poprzez posłańca.

Mosze przekazuje tę instrukcję narodowi Izraela. Wszyscy wiedzą z Tory, jak trudno było Mosze wypełnić to polecenie i uzyskać zgodę narodu. Ale w końcu zgodzili się pracować razem i jak jeden mąż zawołali: „Uczyńmy wszystko, co przeznaczył nam Stwórca!” – „i Mosze przekazał Stwórcy to, co powiedział naród”.

Oznacza to, że wzajemna zgoda jest już zawarta w naszym korzeniu. Działa i pracuje, nawet jeśli tego nie czujemy. Nikt nie prosi nas teraz, by ponownie przyjąć i podpisać ten sojusz, a tylko odnowić go zgodnie z naszym obecnym poziomem rozwoju.

Chociaż zerwaliśmy ten sojusz ze swojej strony, ale to nie umniejszyło naszej więzi z wyższą siłą i ze sobą wzajemnie. Po prostu, nastąpił nasz głęboki upadek, który pozwolił ujawnić całe zło między nami, abyśmy mogli je naprawić i oświecić, czyli osiągnąć obdarzanie dla obdarzania a nawet otrzymywanie dla obdarzania. To właśnie musi zrobić naród Izraela.

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata

Dni święta Sukkot symbolizują etapy zbudowania duchowego naczynia (kli), czyli duszy, która włącza w siebie siedem sfirot. Trzy z dziesięciu wyższych sfirot: Keter, Chochma, Bina przychodzą do nas z góry, dlatego że są to właściwości Stwórcy, które On chce nam pokazać.

A z tych właściwości budujemy w sobie szczególną właściwość w oparciu o połączenie między nami. Pomimo tego, że ta właściwość znajduje się wewnątrz stworzenia, jest absolutnie podobna do Stwórcy – to czyste obdarzanie.

Siedem dni Sukkot – to siedem etapów zbudowania pełnego kli naszej duszy, kiedy wewnątrz materiału stworzenia buduje się coś podobnego do Stwórcy. Taki jest wewnętrzny sens święta Sukkot i ogólnie całego naszego życia i istnienia. Dlatego należy studiować, jak z różnych, przeciwstawnych sił zbudować nasze zjednoczenie, jedność.

Pierwszy dzień Sukkot związany jest z pierwszą, przychodzącą do nas od Stwórcy właściwością, która nazywa się Abraham. Jest to kategoria prawej linii, naprawienie do właściwości miłosierdzia, czyli dążenie do prostego, bezgranicznego obdarzania.

A drugi dzień, druga właściwość – to Izaak, który idzie w lewej linii, w przezwyciężaniu, pracując z pragnieniem otrzymywania ze względu na obdarzanie. Jest to już inna, przeciwstawna Abrahamowi właściwość. Człowiek przezwycięża swój egoizm i chce upodobnić swoje pragnienie otrzymywania przyjemności do właściwości Abrahama, który jest cały ze względu na obdarzanie, i wtedy otrzymuje życie z prawej linii, siłę miłosierdzia.

Jak zbudować te stopnie Abraham, Izaak itd.? Staramy się postępować w naszym połączeniu, aby nasze połączenie umacniało się z dnia na dzień. Wówczas każdy poczuje, jaki dodatek otrzymał od silniejszej jedności. W takiej formie stopniowo odkryjemy, czym są duchowe sfirot i ich wzajemne włączanie się, czym jest duchowy parcuf, który powstał w wyniku prawidłowego połączenia tych sił, zwanych „sfirot”.

W istocie duchowy parcuf jest punktem przecięcia właściwości Stwórcy i właściwości stworzenia, pragnienia otrzymywania i pragnienia obdarzania. Z dwóch sił, Keter i Malchut, rodzą się wszelkiego rodzaju właściwości między Keter i Malchut, wszystkie siły i ich połączenia pomiędzy nimi, z których powstają wszystkie właściwości istniejące w naturze.

Ludzie dążą do poznania i zrozumienia natury, do poczucia, czym jest, ale na razie nie są w stanie tego zrobić. Cała natura składa się z sił otrzymywania, sił obdarzania i ich kombinacji między sobą.

Z lekcji na temat „Uszpizin Izaak – Sfira Gwura”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Nie możemy jeszcze w pełni ocenić całej wielkości święta Sukkot. To bardzo wielkie i wyjątkowe święto. Bowiem w tym czasie odkrywa się więź między wszystkimi ludźmi a Stwórcą, podczas wychwalania Go. Przyjmuje On nasze błogosławieństwo, tworzy między nami prawdziwą więź i podnosi nas na stopień końca naprawy.

Dotyczy to nie tylko kabalistów, ale całego narodu Izraela i ogólnie wszystkich ludzi na świecie. Dlatego każdy człowiek ma możliwość podziękowania Stwórcy za wzniesienie, dokonane w nim w święto Sukkot. Sukkot to wewnętrzny stan człowieka, który pojawia się w nim w określonej kalendarzowej dacie, razem z innymi ludźmi znajdującymi się w tym samym stopniu poznania i odczucia.

Pokrycie sukki (szałasu) zbudowane jest z tak zwanych „resztek zboża z klepiska i winnicy”, czyli z tych miejsc, gdzie wytwarza się pożywienie dla człowieka, chleb i wino. Nawet z tych odpadów można czerpać duchowe korzyści, jeśli właściwie odniosę się do wszystkiego, co zostało mi dane na tym świecie.

Oznacza to, że usprawiedliwiam Stwórcę we wszystkim, co się dzieje, postrzegając wszystko jako przynoszące pożytek, nawet jeśli wydaje mi się nieprzyjemne. To znaczy, usprawiedliwiam działania Stwórcy w stu procentach, we wszystkim, co mi posyła z „odpadami z klepiska i winnicy”, i dziękuję za wszystko w pełnej mierze. Dla mnie Stwórca jest doskonały i natura jest doskonała.

Wszystko, co odkrywa mi się podczas mojej pracy nad zbliżeniem do Stwórcy, jest wynikiem pracy Stwórcy. Nawet tę część pracy, która wydaje mi się bezużytecznymi odpadami, powinienem wznieść i uczynić z niej pokrycie nad głową, to znaczy przekształcić ją w wiarę ponad wiedzą, w świętość.

Z jednej części potrafiłem zrobić „chleb i wino”, a z pozostałej, której nie mogłem wykorzystać jako “pokarm”, tworzę pokrycie ponad rozum. Nie wyrzucam niczego z pracy Stwórcy, lecz wykorzystuję nawet „odpady”, dlatego że Stwórca nakazał mi tak czynić.

W zwykłe dni nie mógłbym tego wykorzystać, ale Sukkot to szczególny czas, kiedy nie ma żadnych odpadów i można wykorzystać wszystko otrzymane z pola Stwórcy i wznieść ponad głowę jako dach. Jeśli robię to zgodnie z nakazem Stwórcy, staje się to świętą pracą.

Każde żydowskie święto symbolizuje i wyjaśnia pewne prawa natury, charakter pracy duchowej człowieka, drogę jego więzi z naturą. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie wszystkich warunków święta Sukkot. Im dalej będziemy postępować naprzód, tym silniej to odczujemy. Kabaliści wiedzą, jakie siły działają każdego dnia i jak można je najefektywniej wykorzystać dla naprawy świata.

Z lekcji według listu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Sukka – to konstrukcja składająca się z czterech ścian i specjalnego pokrycia (schach). Nawet wystarczą trzy ściany, dlatego że jeśli w kli są pierwsze trzy etapy, to czwarty etap „dalet“ już buduje się wewnątrz nich. Najważniejsze, żeby były trzy ściany i pokrycie.

Sukka odzwierciedla konstrukcję duchowego kli, które nazywa się „neszama“, dusza. Musimy zbudować tę duszę z naszych wspólnych pragnień w grupie i wtedy wewnątrz naszego prawidłowego połączenia odkryjemy wewnętrzne światło – Stwórcę.

Człowiek buduje Sukkę na ziemi, czyli na podstawie gotowego materiału, ponieważ ziemia jest zawsze pod nogami. Na niej buduje Sukkę: cztery ściany i pokrycie z odpadów „gumna i winnicy” – tego, co pozostało z produkcji chleba i wina, czyli z pożywienia człowieka.

Konstrukcja Sukki podobna jest do tego, jak zorganizowane są właściwości człowieka, jeśli chce związać je i skierować do Stwórcy. Wtedy widzi, jak łączą się w nim jego właściwości: Chochma, Bina, Daat, Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod po to, aby powstała konstrukcja, wewnątrz której człowiek zacznie odczuwać Stwórcę.

Nie odkrywamy wyższego światła ani samego Stwórcy, a tylko wrażenie w naszych pragnieniach z ich napełnienie. Kiedy te właściwości łączą się w różnych formach, zaczynamy odczuwać to, co znajduje się wewnątrz nich, i w taki sposób odkrywamy Stwórcę. Każda sfira zaczyna świecić.

Jeśli spróbujemy zbliżyć pragnienia między przyjaciółmi w dziesiątce, aby połączyć je ze sobą, to zaczniemy dostrzegać w ich połączeniu, że nie jest to tylko nasz egoizm, a pragnienia, zdolne do obdarzania, jedności, miłości. Może na nie wpływać wyższa siła, tworząc z nich takie formy i rodzaje związków i właściwości, które były nam wcześniej nieznane.

Widzimy, jaki jest związek pomiędzy naszym zjednoczeniem i właściwościami, które możemy odkryć między nami, żeby zgodnie z podobieństwem ich formy odczuć i poznać siłę, która jest od nas wyższa. Ściany i pokrycie sukki – to różne pragnienia, połączone między sobą na różne sposoby.

Jeśli udało nam się złożyć z naszych pragnień ściany sukki i każdy jest gotowy zrobić z siebie filar lub fundament dla wspólnej konstrukcji, czyli naszego zjednoczenia, to nad nimi już można zbudować dach. Być filarem oznacza być podporą dla tej konstrukcji, wspierać ją z całych swoich sił, aby stała i służyła wszystkim.

Razem budujemy nasz wspólny dom tak, aby ani jeden ruch nie przyniósł korzyści nikomu osobiście, a tylko nam wszystkich razem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Jeśli prawidłowo budujemy duchowe kli, Sukkę, to praca ta przynosi nam wyłącznie zadowolenie. Jeśli wspólnie pracujemy w duchowości, będziemy jedynie czerpać przyjemność, nie będzie potrzeby cierpienia. Jeśli nagle odczuwamy cierpienie, jest to znak, że nasza praca nie jest duchowa i wykonujemy ją nieprawidłowo. Podobnie jak w przypowieści o człowieku, który przez pomyłkę niesie ciężką walizkę.

Jeśli twój ciężar jest ciężki, oznacza to, że niesiesz niewłaściwą walizkę. Przecież walizka, którą powinieneś nieść, jest zupełnie lekka. Jest tak lekka, że nawet nie ty ją niesiesz, lecz to ona niesie ciebie. Jak powiedziano o Arce Przymierza, że sama niosła tych, którzy ją nieśli.

Z lekcji z okazji święta Sukkot

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Duchowy parcuf zaczyna się budować z Keter. Keter, Chochma, Bina to właściwości, które przychodzą do nas z góry. A my musimy je odtworzyć wewnątrz nas, w związku między nami, to znaczy nie wewnątrz każdego, ale w dziesiątce.

Dlatego budowa parcufa rozpoczyna się z sfirot Chesed, właściwości Abrahama. Oznacza to, że cała dziesiątka pracuje nad właściwością Abrahama po to, aby połączyć się miedzy sobą poprzez taką jakość. Ona musi panować w nas i zacząć nami zarządzać, abyśmy zrozumieli i poczuli, że siła Abrahama, Chesed (miłosierdzie), obłóczyła się w nas. Abraham, o którym opowiada Tora, jest to siła natury.

Z tego zaczyna się duchowy parcuf, czyli odczuwanie naszej duszy. Podczas tygodnia święta Sukkot postaramy się realizować w sobie właściwości wszystkich sfirot: Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod, Malchut, i wtedy one zamanifestują się w nas i zaczną żyć. Oznacza to, że poczujemy tę duchową strukturę, łączącą nas szczególną atmosferę i z niej będziemy odkrywać wszystkie nowe elementy i siły duchowego świata.

„Uszpizin” jest zaproszeniem gościa, nowej siły w grupie, gdy podejmujemy wysiłki dla zjednoczenia i chcemy, aby ta siła odkryła się między nami jako początek naszej duszy. Wiadomo, że taka siła, światło Chochma nie może świecić w nas ciągle, ale sączy się kropla po kropli, z przerwami: kap-kap, kap-kap. Kiedy otrzymujemy takie krople światła, oznacza to, że przyszło do nas powodzenie.

Aby otrzymać to światło, musimy przygotować „szerokie miejsce” między nami, czyli połączenie w świetle Chasadim, kiedy każdy będzie gotowy otworzyć się w stosunku do drugiego. Światło Chochma może świecić tylko w obłóczeniu światła Chasadim. A światło Chasadim (miłosierdzia) nazywane jest szerokim, jak mówi się: „szerokie serce” i „szeroka ręka”.

Światło Chochma jest nazwane „uszpizin”, gość, który przychodzi i obleka się w światło Chasadim. A jeśli nie ma światła Chasadim, to światło Chochma nie może przyjść i obłóczyć się w nas.

Rzecz idzie o dziesięciu przyjaciół, którzy chcą doświadczyć duchowości. Dlatego muszą zjednoczyć się ze sobą we wzajemnym obdarzaniu, aby odnosić się do siebie nawzajem „z szerokim sercem i szeroką ręką”, co nazywa się właściwością Abrahama. Jeśli organizują między sobą takie połączenie, to w nie obłóczy się siła „Abrahama” – pierwsze odczucie objawienia się wyższej siły, wyższego świata, Stwórcy.

Nie dopuszczamy żadnej krytyki wobec przyjaciół, żadnej kontroli, i w taki sposób budujemy fundament kli, zwany „Abraham”, Chesed, wewnątrz którego odczuwamy pierwsze duchowe odkrycie. Wewnątrz światła Chasadim, które stworzyliśmy, zaczyna odkrywać się światło Chochma.

Najważniejsze jest, aby nie dokonywać żadnych kalkulacji oprócz naszego dobrego zjednoczenia, starając się z całego serca odnosić się do przyjaciół jak równych sobie i myśleć tylko o tym, jak ich obdarzać. Oznacza to, że staram się organizować dla nich miejsce do odkrycia Stwórcy, aby On objawił się w każdym z nich. Będzie to oznaczać, że czynię dla nich miłosierny uczynek.

We właściwości Chesed, miłosierdzia, nie może być niczego negatywnego – jest ono ponad wszelkimi wyjaśnieniami i krytyką, jak zwykła miłość do bliźniego, tylko życzliwe nastawienie.

Musimy nieustannie podejmować wysiłki, aby zachować taką postawę, Chesed, ponieważ jest to podstawa duchowego kli, warunek przebywania w duchowej przestrzeni. Dlatego Abraham nazywany jest ojcem narodu. Ponieważ cały duchowy naród, czyli każdy, kto chce przybliżyć się do Stwórcy, ma obowiązek nabyć tę właściwość.

Z lekcji na święto Sukkot

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty