W procesie rozwoju w grupie powinniśmy szanować stany człowieka, który nie ocenia czy znajduje się w stanie upadku, czy wzniesienia, na podstawie własnych odczuć, lecz ocenia te stany według tego, jakie znaczenie nadaje ważności Stwórcy, zbliżania się do Niego, znaczenia grupy i zjednoczenia z nią.

Oznacza to, że człowiek kieruje się nie odczuciami swoich zmysłów, ani tym, co odczuwa jego pragnienie, lecz prawdą i oceną duchową, a nie zwierzęcą. Właśnie to powinniśmy cenić, szanować i uznawać za ważne w grupie. W naszym otoczeniu taka postawa powinna być uważana za godną szacunku.

Oczywiście, jak w każdym stanie który nie został jeszcze naprawiony, istnieje tu to, co dobre i złe, właściwe i niewłaściwe. Właściwy stan to taki w którym człowiek wypełniając to, przebywa w radości. Oznacza to, że rzeczywiście podąża prawidłowo. A niewłaściwy stan pojawia się natomiast wtedy, kiedy klipa mówi mu: „Będziesz cierpieć, a dzięki cierpieniu osiągniesz postęp.”

Dlatego sprawdzanie polega na tym, czy człowiek ceni obdarzanie bardziej niż przyjemne odczucia i czy jednocześnie odczuwa radość. Czy naprawdę jest zadowolony, że przebywa w takim stanie? Właśnie tutaj wsparcie grupy jest po prostu niezbędne.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 14.09.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak Stwórca może pomóc mi dostrzegać, że moi przyjaciele są bardziej zjednoczeni?

Odpowiedź: To bardzo proste! Po prostu o to proś i tyle.

Ze wszystkim, co masz, zwracaj się wyłącznie do Stwórcy. Nie do mnie, nie do przyjaciół, a tylko do Niego. To jest najpewniejsze. A wtedy zobaczysz, że właśnie stamtąd przychodzą do ciebie odpowiedzi, ratunek, wszystko pochodzi właśnie od Niego.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie z Facebooka: „Słyszałem wiele rad od ludzi na temat tego, jak odnieść sukces. A jaką radę dałby mi Pan jako kabalista?”

Odpowiedź: Po pierwsze wyobraź sobie, że już odniosłeś sukces i nie musisz stawać się kimś innym. Po drugie, sukces może być albo krótkotrwały, albo doskonały i wieczny, wówczas jest to sukces wynikający z połączenia ze Stwórcą i wzniesienia się ponad nasz świat. Jeśli pragniesz osiągnąć taki sukces, masz do dyspozycji metodę kabalistyczną.

W trakcie jej realizacji zrozumiesz, że sam postęp jest już sukcesem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie z Facebooka: Jak można kochać innych, jeśli nie umiesz kochać siebie? Myślę, że musimy najpierw nauczyć się kochać siebie, a potem – bliźniego.

Odpowiedź: Do siebie masz za dużo miłości, a po to, aby zacząć czuć świat poza sobą, trzeba potrenować, aby pokochać innych.

Kochając innych, rozwijasz w sobie właściwość obdarzania, właściwość prawdziwej miłości, przechodzisz od miłości własnej do miłości do bliźniego i dzięki temu zaczynasz odczuwać to, co naprawdę znajduje się na zewnątrz ciebie. A na zewnątrz ciebie znajduje się ogromne światło, Wyższy Świat, wieczny stan. Do niego właśnie jesteś prowadzony.

Z programu TV „Odpowiedzi na pytania z Facebooka”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Na czym polega różnica między tym, że każdy powinien naprawić swoje kelim, a wspólnym odkryciem Stwórcy?

Odpowiedź: Istnieje indywidualne i wspólne odkrycie. Odkrycie indywidualne oznacza, że w ciągu 6000 lat, każdy osiąga określony stopień, zgodnie z własną pracą i dochodzi do swojej indywidualnej Końcowej Naprawy (Gmar Tikun). Istnieje jednak również stopień nazywany wspólną Końcową Naprawą.

Indywidualna Końcowa Naprawa następuje wtedy, gdy osiągam scalenie ze wszystkimi duszami. W takim stopniu, w jakim włączam się w nie, podnoszę również je do stanu Końcowej Naprawy. Ale na razie jest to jedynie rezultat naprawy tych części innych dusz, które włączyły się we mnie, a nie tych moich części, które są włączone w nie, tak aby one również ze swojej strony aktywnie wykonały tę pracę w działaniu.

Czyli dzięki własnym siłom doprowadzam do Ostatecznej Naprawy swoją część oraz wszystkie pozostałe dusze w takim stopniu, w jakim są one we mnie zawarte. Natomiast same te dusze mogą znajdować się na różnych stopniach duchowych, w tym na poziomie zerowym, a nawet poniżej machsomu. Taka naprawa nazywana jest „indywidualnym Gmar Tikun”. Właśnie do tego dochodzą kabaliści, i do tego dążą.

Natomiast wspólna Końcowa Naprawa nastąpi wtedy, kiedy każda dusza żyjąca na tym świecie osiągnie ten stan świadomie, poprzez własne działanie. Dokona się to w duszach obleczonych w ciała naszego świata, w stanie, gdy duchowy poziom świata Acilut zstąpi do naszego świata.

Nazywa się to: „I ziemia napełni się wielkością Stwórcy”. Oznacza to, że zostaną napełnione wszystkie pragnienia, w tym pragnienia na poziomie nieożywionym (domem), roślinnym (comeach) i zwierzęcym (chai), które znajdują się poza człowiekiem. Oczywiście, nastąpi to w nich w sposób nieświadomy, dzięki temu, że są włączone w człowieka, ponieważ same nie mają ekranów ani kelim dla tych rodzajów pragnień.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.10.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Nie jest tajemnicą, że 95-99% czasu spędzamy na wewnętrznym dialogu z samym sobą. Naukowcy twierdzą, że z jednej strony jest to niekorzystne, ponieważ człowiek zużywa na to ogromną ilość energii. Z drugiej strony, bez takiej refleksji nie jest możliwe przyswojenie doświadczeń, przez które człowiek zdobywa w życiu.

Jak zatrzymać wewnętrzny dialog?

Odpowiedź: Nie należy go zatrzymywać. Wręcz przeciwnie, to właśnie wewnętrzny dialog sprzyja rozwojowi człowieka jako człowieka. Jedyne, co powinniśmy zrobić, to sprawdzać, skąd czerpiemy dodatkowe zasilanie, z jakich źródeł pochodzą: na przykład z książek, telewizji i tak dalej.

Jestem za tym, aby człowiek zawsze dokładnie sprawdzał, co na niego wpływa, z jakich źródeł czerpie informacje naukowe, emocjonalne, techniczne czy innego rodzaju, ważne aby te źródła odpowiednio na niego oddziaływały i właściwie go kształtowały.

A najważniejsze jest otoczenie: przyjaciele, współpracownicy, znajomi. Trzeba dobrze się zastanowić, z kim utrzymujesz kontakty, abyś mógł rozwijać się pod wpływem odpowiedniego otoczenia, które wskazuje ci drogę do dobrych relacji z innymi. Niezależnie od wszystkiego, to właśnie otoczenie zwycięża.

Z programu TV „Kabała Express”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaka jest właściwa intencja, aby osiągnąć zjednoczenie?

Odpowiedź: Dążenie do zjednoczenia jest właśnie właściwą intencja. Oznacza to, że powinniśmy postrzegać wzajemne zjednoczenie jako niezbędny i konieczny cel.

Jeśli łączy nas wspólne dążenie do Stwórcy i dzięki temu dążeniu tworzymy kli, w którym Stwórca może się odkryć w nas, to na tym polega właśnie nasza praca.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Widzimy dzisiaj, że wszystkie lata postępu niewiele nam dały. Pozwoliły nam jedynie zwiększyć liczbę ludzi na świecie do ośmiu miliardów, podczas gdy sto lat temu było nas dwa miliardy.

Ale jaki z tego pożytek? Ilu z tych ludzi, którzy się urodzili i dorastali, jest szczęśliwych i zadowolonych? Co dobrego robią dla siebie i dla świata? Może więc zamiast rodzić kolejnych ludzi i rozwijać społeczeństwo, lepiej byłoby, gdyby istnieli w innej formie, nie przychodząc na świat.

Pytanie: Czy można istnieć, nie rodząc się?

Odpowiedź: Oczywiście. Co dobrego wynika z tego, że ludzie pojawiają się w naszym świecie? W Torze również jest napisane, że mędrcy zebrali się i rozważali, kto jest szczęśliwszy: ten, kto się urodził, czy ten, kto się nie urodził? I doszli do wniosku, że szczęśliwszy jest ten, kto się nie urodził. Jeśli jednak już się urodziłeś, powinieneś postępować właściwie.

Pytanie: Czyli mimo wszystko trzeba wybrać właściwy cel w życiu?

Odpowiedź: Tak. Ale szczęśliwszy jest ten, kto się nie urodził. A co wtedy robi?

Komentarz: No właśnie! 🙂

Odpowiedź: Ma inne życie, o którym my nic nie wiemy.

Pytanie: Ale czy on żyje?

Odpowiedź: Oczywiście, że żyje.

Pytanie: Niewidzialne życie ma?

Odpowiedź: Tak. Nie w postaci fizycznej.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Dusza i ciało, Wiadomości

Pytanie: Co to znaczy być zawsze gotowym na połączenie ze Stwórcą?

Odpowiedź: Należy to rozpatrywać w odniesieniu do Stwórcy. Dopiero wtedy, gdy pojawi się ogromna, w pełni uświadomiona potrzeba zwrócenia się do Stwórcy, w człowieku rodzi się wołanie o pomoc. Pomoc ta przychodzi za pośrednictwem nauczyciela, przyjaciół i ksiąg.

Wszystko zależy od tego, w jakim stopniu grupa pomaga każdemu z nas rozbudzić w sobie to pragnienie. Samo z siebie nie pojawi się u nikogo. Można to osiągnąć jedynie poprzez atak duchowy, który polega na wspólnym wysiłku i walce ze wszystkimi przeszkodami.

Od czego zależy siła, która dociera do człowieka? Wyłącznie od miary jego potrzeby naprawy. Innymi słowy, siła światła zależy od tego, czego człowiek naprawdę pragnie i w jakim stopniu jego prośba została w nim określona.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.10.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy zdarza się taki stan, w którym człowiek zwraca się do Stwórcy, zanim w pełni przeanalizuje swój stan?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Gdy tylko pojawia się możliwość zwrócenia się do Stwórcy, zwracaj się do Niego! Nie czekaj, aż twoje cierpienie się nasili, a wołanie do Stwórcy stanie się bardziej prawdziwe. Nie będzie bardziej prawdziwego wołania, niż to, w którym, w każdym swoim pragnieniu, i w każdym stanie jesteś połączony z Nim, ponieważ to światło budzi kli.

Natomiast sam, bez tego połączenia, będziesz jedynie zadręczać się i sam siebie wyniszczać, dosłownie „zjadać od środka”. Dlatego nie powstrzymujcie się od nieustannego poszukiwania więzi ze Stwórcą, ze światłem.

Od miary światła zależy miara kli, rozpoznanie kli, uświadomienie sobie zła, zwracanie się do Stwórcy, odczuwanie Jego wielkości. W taki sposób okazuje się, że jeśli nie będziesz zwracać się do Stwórcy, pozostaniesz zamknięty w swoim pragnieniu i odczujesz tylko to, czego ono chce, bez żadnego pożytku.

Nie doprowadzi to do żadnego działania. Działanie powinno być rezultatem wpływu światła. Dlatego nie należy powstrzymywać się od zwracania się do Stwórcy. Pod żadnym pozorem! W wielu miejscach jest napisane, że należy nieustannie się modlić.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.10.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa