Pytanie: Co to znaczy, że siła wiary ponad wiedzą anuluje wszystkie siły, istniejące na świecie?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzę to szczególna siła, która wznosi człowieka ponad jego wiedzę. Można ją zwiększyć tylko z pomocą działań ponad wiedzę. Jeśli człowiek znajduje się w takiej wierze, to rzeczywiście anuluje wszystkie siły istniejące na świecie, które mogłyby wpływać na niego i zupełnie zmienić go. Wznosząc się za pomocą tej siły, osiągamy poziom Biny.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Osiągnąć sens życia, odkryć i odczuwać go można tylko wtedy, gdy człowiek rozumie, że nie ma innej drogi. To znaczy, że musi to być ponad życiem i śmiercią.

Pytanie: Czy człowiek sam doprowadza się do takiego skrajnego stanu, czy jest zmuszony?

Odpowiedź: Nie, to czyni dusza. To dusza, która dąży do tego by się wydostać, uwolnić z więzów tego życia.

Pytanie: Czy to są zatem szczególne dusze i nie wiemy, kiedy to się wydarzy w nas?

Odpowiedź: Tak, ale stopniowo coraz większa liczba dusz zbliża się do tego stanu.

Pytanie: I to właśnie nazywa się krzykiem, modlitwą?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czy ten podarunek przychodzi z góry?

Odpowiedź: Wszystko jest podarunkiem. Absolutnie wszystko jest darem od Stwórcy.

Pytanie: Czy moje wysiłki, aby to osiągnąć, też są darem?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czyli normalnie to nie przyjdzie nam do głowy?

Odpowiedź: Nikomu i nigdy, w żaden sposób. To pochodzi tylko od Stwórcy i przychodzi tylko do tego, kogo On wybrał.

Pytanie: Proszę, powiedzieć, czy odkrycie prawdy jest końcem, czy początkiem pracy?

Odpowiedź: Odkrycie prawdy jest początkiem.

Pytanie: A potem znowu pojawia się podejście do stanu, w którym nie da się oddychać, i znów się odkrywa?

Odpowiedź: Ale już w inny sposób.

Pytanie: Gdzie więc jest prawda?

Odpowiedź: W poznaniu Stwórcy. W postrzeganiu przez Stwórcę całego wszechświata. Jest to poznanie doskonałości działań Stwórcy.

Pytanie: Czy to jest właśnie to, co musimy poznać?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: I każdy człowiek powinien to osiągnąć w taki czy inny sposób, prędzej czy później?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czy każdy przejdzie przez stan – „ nie mogę oddychać, dopóki…”?

Odpowiedź: Nie każdy w takim stopniu. Są szczególne dusze, które muszą to przejść w dużym zakresie samodzielnie. A są takie, które przechodzą to po nich, ich śladami, jako część ogólnej masy.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Sens życia, Wiadomości

Pytanie: Czy w istocie, wszystko, co robimy w okresie przygotowania, jest skierowane na to, żeby rozczarować się własnymi siłami?

Odpowiedź: Oczywiście! Pierwszy etap jest konieczny po to, by przekonać się, że cały jestem jednym wielkim egoizmem we wszystkich swoich myślach, działaniach, pragnieniach.

Ten egoizm odłącza mnie od Stwórcy – to najważniejsze. Nie chodzi o to że jestem po prostu egoistą – nie. Egoizm oddziela mnie od Stwórcy tak bardzo, że zaczynam się złościć na siebie, na innych, na Niego, na to, dlaczego tak się dzieje. Zmagam się w walce między Nim a mną, nie wiem, czy usprawiedliwiać Go czy nie za to, co się ze mną dzieje.

A dzieją się ze mną bardzo nieprzyjemne, straszne rzeczy: takie wewnętrzne wyjaśnienia, analizy, których nie ma zwykły człowiek. Dlatego, żeby pokazać mi nicość egoizmu, dostaję stany, w których czuję straszny wstyd wobec otoczenia i bardzo boję się „zdemaskowania” swoich nieładnych myśli, pragnień, tego że inni mogą mnie osądzać, i lekceważyć.

Takie doznania specjalnie są wysyłane z góry w celu, by wstrząsnąć człowiekiem tak, żeby podniósł się ponad swoje stany, nie odnosił się do nich z ignorancją i zobaczył, że wszystkie są wytworem jego egoizmu. To znaczy, że aby być we właściwości obdarzania, należy nie myśleć o sobie, lecz być ponad sobą, nie po to, by uciec przed wstydem, lecz naprawdę odkryć, że właściwość obdarzania jest warta tego, by zapłacić za nią wszystkim co możliwe i co jest konieczne.

W ten sposób zachodzą tu takie wewnętrzne wyjaśnienia, których nie da się opisać. Chociaż myślę, że w przyszłości pojawią się dzieła literackie, które przedstawią to, o czym kabaliści mówią w swoich artykułach, ale w bardziej artystycznej, psychologicznie rozwiniętej formie.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Za machsomem”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Co oznacza wyrażenie „obraz Stwórcy”?

Odpowiedź: Gdy mówimy o czyimś stosunku do kogoś lub do czegoś, to taki stosunek jednego do drugiego może doprowadzić do jakiegoś obrazu, zachowania itd.

Obraz Stwórcy staramy się przedstawić w Jego relacji do stworzeń. Oczywiście można to zrobić także w odniesieniu do nieożywionej, roślinnej i zwierzęcej natury, ale głównie – do człowieka.

Stwórca – to ogólna siła natury, absolutnie niezmaterializowana, nieożywiona, znajdująca się ponad wszystkim, co możemy sobie wyobrazić. A w jaki sposób ta właściwość wciąż objawia się człowiekowi i czego od nas pragnie, studiuje nauka Kabały.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca

Realizacja warunku „wiary ponad wiedzę” musi rozwijać się w każdym z nas za pomocą działania które nazywa się „wzajemne poręczenie”. Nie możemy sami siebie podnieść i naprawić, ale jeśli znajdujemy się w grupie, to każdy może poręczyć za drugiego.

Poręczamy za to, że będziemy inspirować przyjaciół, dawać im przykład, wspierać się nawzajem, żeby każdy zrozumiał, jak bardzo jest odpowiedzialny za innych, a między innymi tym także pomaga sobie.

Nasza praca, chociaż polega na naprawieniu samych siebie, to w rzeczywistości prowadzi do naprawy całego świata i nie ma różnicy między mną a światem, ja powinienem zatroszczyć się o wszystkich. Dlatego wzajemne poręczenie – to prawo połączenia między wszystkimi indywidualnymi duszami w jedną duszę „Adam”.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Rabasz napisał, że człowiek musi wierzyć. W jakim znaczeniu używa słowa „wiara”?

Odpowiedź: Słowa, które czytamy w tekstach kabalistycznych, automatycznie odbieramy w ogólnie przyjętym, znanym nam znaczeniu. Z jednej strony bardzo nas to dezorientuje. A z drugiej strony musimy zrozumieć, że to wszystko nie jest przypadkowe, teraz musimy wyjaśnić duchowe znaczenie tych słów.

A cała sprzeczność i zamieszanie między, powiedzmy, ziemskim rozumieniem słowa „wiara”, przyjętym w tym świecie, i jego duchowym znaczeniem wynika z tego, że wciąż jeszcze brakuje nam wewnętrznego odczucia. Ponieważ w tej samej chwili, gdy pojawia się we mnie duchowe odczucie, słowo to przestaje mnie mylić.

Na przykład, mogę słyszeć tysiąc razy słowo „słony”, ale dopóki sam nie spróbuję, nie będę wiedział, co naprawdę oznacza. Moja wiedza pochodzi z odczucia. Pragnienie otrzymywania przyjemności musi poczuć smak napełnienia, a dopóki tego w nim nie ma, zawsze będzie pojawiać się zamieszanie.

Pytanie: Dlaczego są ludzie, którzy potrafią od razu uwierzyć w to, co im mówią?

Odpowiedź: Taki jest poziom rozwoju człowieka na nieożywionym, roślinnym lub zwierzęcym poziomie. Kiedy jednak człowiek osiąga ludzki poziom, wtedy musi już rozwijać się samodzielnieCały jego wcześniejszy stan zostaje anulowany. Jeśli wcześniej wierzył różnym opowieściom, wierzeniom, religiom, to teraz jest dosłownie jakby pusty. Kiedy znajduje sobie nauczyciela, nawet i jemu nie wierzy. Grupie, księgom też nie wierzy. Mówią mu, że zostały napisane przez mędrców – i co z tego?

Człowiek przestaje wierzyć ślepo, jak robił to dawniej. I co ma z tym zrobić? Powinien postępować wiarą w mędrców – ponad wiedzą. Oznacza to, że człowiek nie przyjmuje niczego na wiarę automatycznie, lecz jest zobowiązany sprawdzać to, co napisali kabaliści.

Aby to zrobić, musi spełnić pewne warunki: otworzyć księgi, włączyć się w grupę, sprawdzić jej zasady, ustalić na ile są realne, czy bazują na siłach, właściwościach, prawach Natury. Całą weryfikację człowiek wykonuje po to, by uzyskać drugą naturę, która na razie jest przed nim ukryta.

Pytanie: Ale w tym przypadku człowiek rozwija się poprzez wiedzę. Gdzie tu jest „ponad wiedzą”?

Odpowiedź: Zgadza się. A ponad wiedzą jest to wtedy, kiedy człowiek przyjmuje wszystkie te warunki i realizuje je na sobie. Innymi słowy, postrzega wszystkie swoje wątpliwości, niepewność, przeszkody jako środek, jako podstawę do swojego duchowego rozwoju. Cała duchowa praca człowieka odbywa się ponad wiedzą, ale za każdym razem wyjaśnia wszystkie te warunki wewnątrz wiedzy. A inaczej, co miałoby być nazywane postępem?

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to za uczucie, gdy po lekcji zaczynam tęsknić za przyjaciółmi, czuć, że są częścią mojego ciała i nie mogę bez nich żyć, to znaczy nieustannie chcę być z nimi jedną całością?

Odpowiedź: To prawdziwe uczucie. Kontynuuj naukę, wykonuj wszystkie zadania, które są dawane grupom, a zobaczysz, jak wznosisz się z tego stanu ku górze.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 02.12.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Chociaż jeszcze nie odkryłem świata duchowego, ale już cieszę się tym, że nie żyję jak zwykły mieszkaniec tego świata, lecz pracuję w kabalistycznej grupie. Stwórca przyprowadził mnie do grupy i powiedział: „Wybierz ten dobry los!”.

To znaczy przygotował dla mnie i odkrył moje miejsce w wiecznym systemie, w którym wszyscy się znajdujemy. Stałem się tego godny, że Stwórca celowo zajmuje się mną i trzyma mnie za rękę, przyprowadzając mnie do grupy każdego dnia, tak jak kiedyś mama zaprowadziła mnie do przedszkola po raz pierwszy.

Stwórca prowadzi mnie i mówi: „Oto twoja grupa, połącz się z nimi, a wewnątrz tego połączenia zaczniesz Mnie poznawać. Nie mogę zrobić dla ciebie więcej, jak tylko przyprowadzić cię do grupy. Wszystko inne musisz zrobić wewnątrz grupy: spotkamy się razem w tej grupie. Będę przejawiał się w niej w różnych formach: jako nauczyciel, jako przyjaciele, ale jeśli połączysz się z tą grupą, zaczniesz odkrywać Mnie i wzrastać duchowo”.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Stwórca daje nam podarunki przez cały czas. Stworzył zły początek, żeby ukryć Siebie, dał metodę, abyśmy poczuli, jak się do Niego zbliżyć. Teraz jest gotowy dać nam właściwość obdarzania. Jak możemy nauczyć się doceniać te podarki, rozpoznawać je, uczyć się na nich, być wdzięcznym?

Odpowiedź: Powinniśmy starać się połączyć się ze sobą w taki sposób, aby nie było między nami żadnych sprzeczności, żadnych przeszkód, które przeszkadzałyby nam w odnoszeniu się do Stwórcy jednym uczuciem, jednym sercem.

Spróbujcie dostroić się w taki sposób, aby każdy miał jedno jedyne pragnienie serca i zwracając je do Stwórcy, zaczniecie odczuwać w tym pragnieniu przejawienie się Stwórcy w was.

Pytanie: Czy to jest rzeczywiście sprawdzian że zbliżyliśmy się do Stwórcy?

Odpowiedź: To nie jest zwykły sprawdzian, ale działanie.

Z lekcji na temat „Odkryć chwałę Jego królestwa”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli fizyczne istnienie człowieka nie ma sensu, a najważniejsza jest dusza, to po co żyć

Odpowiedź: Aby rozwinąć duszę. Tylko będąc w tym świecie, możemy rozwinąć i napełnić naszą duszę, dojść do doskonałego, wiecznego stanu.

Ten świat jest bardzo ważny! Musimy tylko wiedzieć, jak go prawidłowo realizować, ponieważ tylko z tego świata i tylko w nim możemy osiągnąć najwyższy duchowy cel.

Wydawałoby się, że nasz świat jest taki nieistotny. Jesteśmy jak robaczki pełzające po małej kuli zagubionej w kosmosie. Nie, to nieprawda.

Jeśli zaczniemy łączyć się z Wyższą Siłą, odczuwać naszą więź z nią, to zaczniemy prawidłowo widzieć cały system natury i odczuwać to, że znajdujemy się w centrum wszechświata, zrozumiemy, jak mamy działać i co robić. To musimy osiągnąć.

A pustka, która się w nas tworzy, pomaga nam w tym i popycha nas do przodu.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Dusza i ciało, Sens życia