Pytanie: Jeśli zwykły człowiek, który w żaden sposób nie jest związany z Kabałą, obejrzy Pana film, co mu to da? Co powinien robić dalej?

Odpowiedź: Otworzyć książkę i zacząć czytać. Wtedy zobaczy jak bardzo się zmienia i przy tym zmienia świat. Księgi Kabały wyjaśniają wszystko!

Z jednej strony książki te mówią człowiekowi o ogólnej strukturze natury i związku jaki z nią ma, w jaki sposób wpływa na naturę, a natura na niego. Z drugiej strony, w związku człowieka z księgą kabalistyczną, istnieje cały system wyzwalania pozytywnych sił natury, które zmieniają go i otaczający świat w pozytywny sposób, w kierunku harmonii.

Te dwa działania w trakcie nauki, czyli zrozumienie człowieka, świadomość, zbliżenie się do tej nauki, dające mu pewność, siłę, precyzyjną podstawę, na której może stanąć, z jednej strony, i natychmiastowe włączenie się w normalną, skuteczną i efektywną praktyczną naprawę, z drugiej strony te dwa parametry, które on wzbudza swoją nauką, decydują o wszystkim.

Dlatego, pozostaje nam tylko dać człowiekowi możliwość prawidłowego odkrycia odpowiedniego dla niego, wygodnego materiału.

Komentarz: Wyjaśnił Pan teraz bardzo jasno, o czym mówią książki. Ale człowiek przecież może się przestraszyć. Powie: „Tam są opisy, jak wpływam na naturę”.

Odpowiedź: Więc co? Kto się dziś tego boi? Nic strasznego. Uważam, że dzisiaj nic nie jest w stanie przestraszyć człowieka, ludzie świetnie orientują się w materiale. W dzisiejszych czasach nie ma już tak ograniczonych, przesądnych i drzemiących indywiduów jak wcześniej. W ciągu ostatnich dziesięciu, piętnastu lat ludzkość podniosła się nad wszelkimi lękami, przesądami i spokojnie podchodzi do wszystkiego.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zmienić świat”

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Stwórcy nie zrozumiemy bez grupy. Z drugiej strony grupa bez Stwórcy nie jest już grupą, lecz „zgromadzeniem szyderców”. Dlatego ja, grupa i Stwórca jesteśmy jedną całością. Jest powiedziane o tym: „Izrael, Tora i Stwórca są jednym”.

Tora jest siłą, która spaja nas jako grupę, jeśli chcemy się zjednoczyć przeciwko sile odpychania. Dlatego darowanie Tory i poręczenie są ze sobą powiązane.

Przecież poręczenie samo w sobie jest niemożliwe. Nie urzeczywistniamy go, a żądamy aby zrealizowało się. To nazywa się „cudem wyjścia z Egiptu”. Tylko w nim uczestniczymy, ale same zmiany nie dokonują się dzięki naszym wysiłkom, a jedynie dzięki naszemu pragnieniu.

Nasze zadanie to pragnąć tego tak mocno, jak tylko możemy. Wówczas przychodzi odpowiedź. W międzyczasie robimy „złotego cielca”, jak podczas otrzymywania Tory – to się dzieje, ale nie zapominamy krzyczeć! Musimy się przygotować i wystosować maksymalne żądanie, do jakiego jesteśmy zdolni. Żądać– i nie myśleć o tym, co będzie dalej.

Konieczne jest wspólne, zbiorowe żądanie. Wtedy otrzymamy siłę zjednoczenia. Pozwólmy naszemu egoizmowi ponownie wzrosnąć w następnej chwili – tak zaprogramowany jest system. To nie jest nasz problem.

Naszym wspólnym problemem jest żądanie naprawy tego egoizmu, który jest nam teraz dany. Tylko jego i nic więcej. Człowiek oceniany jest według aktualnych okoliczności. Trzeba tylko dobrze naładować się świadomością konieczności i gotowością do ataku.

Z rozmowy o poręczeniu

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Dlaczego człowiek ciągle wątpi w to, co jeszcze niedawno wydawało się prawdą? Czy może nastąpić taki moment, gdy nawet najmniejsze odkrycie pozostanie niepodważalne?

Odpowiedź: Nie, w przeciwnym razie nie będziemy mieli motywacji, by poruszać się naprzód. Cała ewolucja naszej wiedzy i właściwości opiera się na prawie „negacja negacji”.

Zawsze negujemy przeszłość i budujemy na niej teraźniejszość, a na negacji teraźniejszości budujemy przyszłość. Nie próbuj zatrzymywać się i zamrażać wczorajszego lub dzisiejszego dnia, bo w taki sposób sprawiasz, że wszystko zamiera. Musimy zgodzić się z tym, że nasze życie jest nieustannym ruchem naprzód.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Sens życia

Pytanie: Czym jest „odkrycie Stwórcy stworzeniu”?

Odpowiedź: Odkrycie Stwórcy stworzeniu oznacza, że stworzenie, pragnienie otrzymywania przyjemności, otrzymuje właściwość Stwórcy zwaną „Obdarzający”. Jeżeli stworzenie osiągnie ten cel, zyska tę siłę, pragnienie, intencję, w pełni nazwane obdarzaniem, oznacza to, że odkrywa Stwórcę.

Odkrycie Stwórcy, właściwości obdarzania, następuje w samym stworzeniu i polega na tym, że stworzenie otrzymuje nowy zarządzający (uruchamiający) program.

Wcześniej jego pragnienie czerpania przyjemności było aktywowane przez przyjemności, których doświadczał w sobie samym, w teraźniejszości lub w przyszłości. A teraz jego pragnienie czerpania przyjemności jest zarządzane przez przyjemności, które odczuwa i odkrywa w innych.

To nazywa się odkryciem Stwórcy (wewnątrz) stworzenia. Dla tego odkrycia przeznaczona jest nauka Kabały – do zmiany programu w nas, który zarządza naszym pragnieniem, naszym materiałem – zmienia otrzymywanie na obdarzanie.

Odkrycie właściwości obdarzania w człowieku nazywa się odkryciem Stwórcy.

Z lekcji według artykułu „Nauka Kabały i jej istota”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Pytanie: Często słyszymy, jak przyjaciel mówi: „Nie mogę już więcej angażować się”. Jak pracować z tym „nie mogę”?

Odpowiedź: Zaoferować mu swoją pomoc. Pomagając mu, pomagasz sobie. Zatem ani przyjaciel, ani ty nie powinniście myśleć, że odbieracie sobie część pracy lub naciskać na siebie. Wszystko odbywa się w formie właściwości obdarzania.

Pytanie: W Psalmach Dawida często jest powtarzana fraza „Szukajcie Mojego oblicza”. Czy szukanie oblicza Stwórcy oznacza szukanie radości?

Odpowiedź: Szukać oblicza Stwórcy oznacza szukać Jego odkrycia. To coś więcej niż radość.

Pytanie: Kiedy jesteśmy w upadku, to najczęściej doświadczamy uczucia goryczy. Jak w takim stanie osiągnąć radość?

Odpowiedź: Myśleć o właściwym stanie: Stwórca cię podnosi, łączysz się z Nim, czujesz, jak cię obejmuje i trzyma w ramionach jak dziecko, a ty tulisz się do Niego i odczuwasz z tego radość.

Pytanie: We wszystkich źródłach napisano, że w mnogości ludu jest większa wielkość Stwórcy. W jaki sposób każda dziesiątka może włączyć do swojej modlitwy grupę światową, aby zwiększyć radość Stwórcy?

Odpowiedź: W swoich intencjach i w niczym więcej.

Pytanie: Mówimy, że trzeba doświadczyć radości, miłości do Stwórcy. Co trzeba zrobić, aby wypełnić lukę między tym co słyszymy, a tym kiedy faktycznie przejawia się to w odczuciach?

Odpowiedź: Aby to zrobić, należy automatycznie podnosić swój nastrój a poprzez siebie innym. Wypróbujcie a przekonacie się, co to daje.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób w dziesiątce ujawnia się siła sześciuset tysięcy dusz?

Odpowiedź: Siła sześciuset tysięcy dusz odkrywa się po prostu jako napełnienie. Po to, aby pojawiła się w nas, konieczna jest ogólna siła masy dusz, dosłownie jej ciężar.

Z lekcji do artykułu „Darowanie Tory”, 19.01.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Anulowanie się przed bliźnim – oznacza to spełnianie każdej prośby przyjaciela z mojego otoczenia?

Odpowiedź: Jeśli to otoczenie wyraźnie zmierza z tobą w kierunku celu, i zgadzacie się z tym, musisz całkowicie anulować się przed przyjaciółmi, tzn. być wewnętrznie razem z nimi. I nie ma znaczenia, przez jakie stany zewnętrzne przechodzicie: wzloty, upadki, kłótnie, przebywanie w różnego rodzaju sytuacjach stresowych – to wszystko jest podążaniem naprzód.

To tak, jakbyście byli na żaglówce płynącej do celu, wiatr ciągle się zmienia, a wy wspinacie się po drabinach linowych, podnosicie nowe żagle, aby tylko płynąć do przodu. Ponieważ wszystko, co w was zachodzi po tym, jak poważnie zgodziliście się zmierzać w kierunku celu – ten wiatr, nawałnica, huragan, nieważne co, Stwórca specjalnie w was wzbudza, aby mimo wszystko trzymać się razem i kierować żagle tylko w jednym kierunku.

Komentarz: Ciągle mówi Pan o wewnętrznym nastroju tego otoczenia, w którym się znajduję. Ale są też takie sytuacje, kiedy na przykład podchodzę do człowieka i mówię: „Spróbujmy zrobić jakiś projekt”. Zgadza się ze mną, nawet nie pytając, co to jest, i wychodzi z tego dobry rezultat.

Odpowiedź: Co to ma wspólnego z rozwojem duchowym? Być może ma to coś wspólnego ze wspólną pracą w rozpowszechnianiu. Czy twoim głównym zamierzeniem przede wszystkim jest zjednoczenie dusz, aby osiągnąć połączenie ze Stwórcą? A może przygotowujesz jakieś działanie dla rozpowszechniania? Czyli, że należy zrozumieć, jak działacie.

Komentarz: Ale na razie, póki co, odczuwamy właśnie fizyczną interakcję.

Odpowiedź: Oczywiście! Dlatego musimy ze sobą współpracować i zrobić wszystko, co możliwe. Ale anulowanie się przed przyjacielem polega przede wszystkim na tym, że jestem w pełni z nim zjednoczony, wiedząc, że bez niego nie osiągnę celu, a przyjaciel – beze mnie.

Pytanie: Czy w każdym przypadku możemy rozwijać się, nawet nie komunikując się z danym człowiekiem?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. W taki sposób, w zasadzie, włączamy się w siebie nawzajem w naszą wspólną światową grupę.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Połączenie wewnętrzne”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy widzi Pan wyraźnie naciskające na nas siły i odczuwa presję?

Odpowiedź: Czuję to na własnej skórze. To właśnie motywuje mnie do rozpowszechniania. Dlatego krzyczę: „Śpieszmy się rozpowszechniać!”

Czy mam z tego jakieś osobiste korzyści, poza nerwami i siłami, które muszę na to poświęcać? Czy kieruje mną jakaś obsesyjna idea? Doskonale zdaję sobie sprawę, że spalam ostatnie dni mojego życia, pracując nad tą sprawą, ale czuję, że jest to najważniejsze. Przynajmniej tak to widzę, i dlatego się tym zajmuję.

Ludzie już zaczynają zdawać sobie sprawę, że istnieje tutaj wyższy cel, który jednoznacznie zobowiązuje do zaangażowania się w rozpowszechnianie. Sytuacja jest tak straszna i globalna, że po prostu zmusza nas do tego.

Czuję to bardzo mocno. Każdy dzień jest decydujący dla następnego dnia. To, co może się wydarzyć z minuty na minutę, zależy od obecnej chwili. Dlatego jestem w takim napięciu, i to udziela się innym, chociaż im się wydaje, że gram im na nerwach. W rzeczywistości tak nie jest.

Można przeczytać, co piszą kabaliści, co pisze Baal HaSulam, jak krzyczą do nas ze swoich stronic. Człowiek, który to odczuwa, widzi cały ten przerażający obraz, jak na zdjęciu rentgenowskim, podczas gdy inni dostrzegają jedynie kości.

Pytanie: Ale czy Pana rola polega na popychaniu?

Odpowiedź: Nie tylko! Przecież nauczamy, rozwijamy metodykę, tłumaczymy, publikujemy książki i filmy we wszystkich językach, organizujemy kongresy. To nie chodzi tylko o popychanie.

Musimy organizować, tworzyć system nauczania. Nasza organizacja ma charakter edukacyjny, która powinna stać się organizacją światową. W rzeczywistości już nią jest. Trzeba tylko się powiększać, pogłębiać, rozszerzać, wznieść się ponad wszystkie inne organizacje, to znaczy ponad wszelkiego rodzaju różnice między ludźmi, narodami. Oznacza to, że powinna być czymś, co ludzkość zaakceptuje jako całość i zacznie się wokół niej jednoczyć.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zewnętrzna presja”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Baal HaSulam. Szamati 19. „Co to znaczy, że Stwórca nienawidzi ciała, w pracy”: I Stwórca mówi o tym: „Pokonali Mnie synowie moi”. To znaczy że, dałem wam pragnienie otrzymywania, a wy prosicie Mnie, abym dał wam zamiast tego pragnienie obdarzania.

Stwórca stworzył w nas ogromne pragnienie otrzymywania, w swojej mocy, ale my staramy się realizować je w odwrotnej formie: nie w formie otrzymujacego, a w formie obdarzajacego, podobnego do Stwórcy. Dlatego prosimy Stwórcę, aby pomógł nam zmienić nasz stan z otrzymywania na obdarzanie.

Pytanie: Jeśli już przyznaliśmy, że pragnienie otrzymywania – jest złe, a obdarzania dobre, to czym pokonujemy Stwórcę? Tym że zwracamy się do Niego?

Odpowiedź: Tak, generalnie rzecz biorąc, to jest nasze zwycięstwo. Jak powiedziano: „Pokonali Mnie synowie moi”.

Z lekcji na temat „Osiągnąć kontakt ze Stwórcą”, 11.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Mamy miłość do Stwórcy. Jak w rzeczywistości wcielić ją w życie? Jak szukać tego, czego brakuje każdemu z przyjaciół, aby zrozumieć, czym mogę ich napełnić?

Odpowiedź: Proś, żądaj. Stwórca ci to wyjaśni. Pokaże ci, co należy zrobić, abyś Go napełnił.

Pytanie: Co oznacza brak duchowości w dziesiątce? Jak można go poczuć?

Odpowiedź: Oznacza to, że dziesiątka nie pracuje nad tym, żeby wywyższyć w sobie wielkość duchowości.

Pytanie: Z jednej strony, chcemy samodzielnego wyboru, a z drugiej strony dochodzimy do wniosku, że „nie ma nikogo oprócz Niego”. Czy modlitwa powinna być taka sama w obydwu stanach?

Odpowiedź: Nie, modlitwa może być dowolna: dowolne słowa, dowolne uczucia. To nie ma znaczenia.

Pytanie: Kiedy możemy wywrzeć większy nacisk na Stwórcę: kiedy wznosimy się, czy kiedy odczuwamy upadek?

Odpowiedź: Kiedy odczuwamy upadek.

Pytanie: Kiedy odczuwam cierpienia narodów świata, jedyną pociechą i radością jest to, że wszystko pochodzi od Stwórcy. Ale to brzmi w jakiś sposób egoistycznie, przecież wiem, że nie ma nikogo oprócz Niego, ale narody świata tego nie wiedzą. Jak przekazać im to odczucie?

Odpowiedź: Przekazuj wszelkimi sposobami: pisz artykuły, skomponuj piosenki, śpiewaj. Rób wszystko, by im to uświadomić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 20.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie