Komentarz: Baal HaSulam napisał, że nawet jeśli jeden człowiek nie wypełnia warunków poręczenia, to wszyscy pozostali nie będą mogli osiągnąć zasady „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”.

Odpowiedź: Nie, Baal HaSulam pisał o ideale, ponieważ jeśli mówimy o wspólnej duszy Adama Riszona, która zbudowana jest z sześciuset tysięcy dusz (nieważne, może z kilku miliardów – w każdym jest dusza), to wszystkie muszą się zjednoczyć.

Nie ma problemu, zrobić to z góry: niewielka zmiana w świetle – i cały świat zacznie szaleć, pędząc tam, gdzie świeci. Nie ma tu nic skomplikowanego. Złożoność polega na tym, jak pobudzić świat, żeby osiągnął uświadomienie sobie zła, że​​ rzeczywiście znajduje się w stanie, który wymaga zmiany.

Pytanie: W artykule Baal HaSulama powiedziano, że jeśli choć jeden człowiek nie zgadza się z warunkiem poręczenia, nikt nie będzie w stanie go wypełnić. Co zatem oznacza ten „jeden”? Tych, którzy są pogrążeni w miłości własnej?

Odpowiedź: Pytasz, czy ten „jeden” jest winny temu, że myśli w ten sposób? Czy inni mogą wpłynąć na niego by myślał inaczej? Czy może być tak, że wszyscy starają się być w poręczeniu, a ten „jeden” nie? Przecież jest jeszcze 599. 999 naprawionych części w tym jednym. Może być nienaprawiona tylko jego część?

Baal HaSulam podaje to po prostu jako przykład, jako teoretyczną sytuację: tak, wszyscy i każdy, muszą być naprawieni i zjednoczeni we wzajemnym połączeniu do ostatniego szczegółu, we wszystkich właściwościach. Jest to warunek doskonałego ogólnego kli, gdy jest wypełniony, Stwórca odkrywa się w nim, a kli staje się równe Stwórcy.

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie