Pytanie: Słowo „świat” („olam”) pochodzi od słowa „alama” („ukrycie”). Co jest przed nami ukryte w światach duchowych?

Odpowiedź: Każdy kolejny świat po świecie Nieskończoności – Acilut, Brija, Jecira i Asija – jest bardziej ukryty, mniej odsłania istotę Boskości, która znajduje się w świecie Nieskończoności.

Ukrycie było konieczne po to, aby stopniowo stworzyć wokół nas taki system, dzięki opanowaniu którego moglibyśmy wznieść się z naszego najniższego świata, w którym zupełnie nie odczuwamy wyższej natury, coraz wyżej, aż do poznania Stwórcy.

Istota ukrycia polega na tym, abyśmy sami swoją wolną wolą odkryli istotę Boskości i sukcesywnie wznosili się z naszego świata do świata Asija, następnie Jecira, Brija, Acilut i na koniec, do świata Nieskończoności (Ejn Sof).

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Komentarz: W artykule Rabasza „Czym jest pokój w pracy duchowej” jest napisane, że punktem naszego sojuszu, do którego wszyscy dążymy, jest osiągnięcie pokoju ze Stwórcą, zawarcie z Nim sojuszu, aby pomógł nam anulować naszą naturę otrzymywania ze względu na siebie.

Odpowiedź: Tak, to jest właśnie punkt naszej jedności.

Aby zbudować taki krąg w dziesiątce i z jego centrum zwrócić się do Stwórcy, musimy cały czas starać się być razem, zjednoczyć się w jedną całość, jak jest powiedziane, w jednego człowieka z jednym pragnieniem do jednego celu.

I tak stopniowo pojawi się nam wspólne pragnienie do tego. To oznacza, że będziemy żądać od Stwórcy, aby pomógł nam zjednoczyć się, stać się jedną całością i w takiej formie dotrzeć do celu.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy człowiek opuszcza się na dno swojego egoizmu, odkrywa, że jest nikim, ponieważ nie może niczego naprawić i nie może nikogo za to winić. Pojawia się taka dziura, pustka. Jak można uwierzyć w to, że to się może zmienić?

Odpowiedź: Należy zapełnić tę pustkę właściwością obdarzania, zbliżenia, miłości.

Pytanie: Nienawidzimy zła w sobie, czyli pragnienia otrzymywania. Ale nie możemy nienawidzić siebie nawzajem, ponieważ odkrywamy zło w sobie. Jak to możliwe, że dwoje ludzi nienawidzi się nawzajem? To jest pytanie.

Odpowiedź: To nie jest pytanie, to jest rzeczywistość. Jeśli dwie osoby nienawidzą się nawzajem, to nienawidzą tej samej właściwości, tylko w różnych ludziach – każdy w drugim.

Pytanie: Czy zły początek powinien wiedzieć, że go nienawidzimy?

Odpowiedź: Oczywiście. Nie ma potrzeby tego ukrywać.

Pytanie: Co powinniśmy zrobić, jeśli w dziesiątce nie czujemy ani przedniej, ani odwrotnej strony Stwórcy?

Odpowiedź: Kochajcie się wzajemnie, a znajdziecie między sobą Stwórcę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 09.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie