Pytanie: Czy człowiek upojony „winem Tory”, może utracić pragnienie oczyszczenia się?

Odpowiedź: Nie, to wyjątkowe upojenie. Podnosi go na wyższe stopnie.

Pytanie: W artykule „Przychodzącemu oczyścić się” Baal HaSulam wspomina o dwóch właściwościach: właściwości tego, który przychodzi i właściwości tego, który przyszedł i odszedł. Jaka jest różnica?

Odpowiedź: Różnica polega na tym, że człowiek przychodzi z problemem, a wychodzi z podarunkiem.

Pytanie: Jakie jest właściwe połączenie nieprzerwanej modlitwy i radości?

Odpowiedź: Radość w modlitwie, modlitwa w radości. Nie ma między tym żadnej sprzeczności.

Pytanie: Jak osiągnąć właściwość „przychodzącemu oczyścić się” i przedstawić się Stwórcy?

Odpowiedź: Najważniejsze jest czytanie pierwotnych źródeł, próbowanie wczucia się w każdy artykuł, a wtedy będziesz mógł przedstawić się Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli w dziesiątce nie można rozmawiać o swoich wrażeniach i odczuciach, o czym w takim razie rozmawiać?

Odpowiedź: Nie jest przyjęte by w dziesiątce mówić o bardzo osobistych wewnętrznych odczuciach, ponieważ możemy tym zaszkodzić sobie i przyjaciołom.

O czym zazwyczaj rozmawiamy? O wielkości grupy, o wielkości Stwórcy, o tym, jacy powinniśmy być. Ale nie ja sam, ale wszyscy razem. Nie należy mówić o tym, czego doświadczam, jak osobiście czuję się, o swoich odczuciach i osobistych dążeniach.

Zasadniczo omawiamy to, co jest napisane w artykułach.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Ciało człowieka jest integralnym systemem stworzonym przez naturę, w którym każda komórka pracuje dla obdarzania i troszczy się o cały organizm jako całości. Jaki jest związek między ciałem człowieka a jego duszą, wyrażony jako integralny system natury?

Odpowiedź: Nie ma żadnego związku i nie należy wymyślać takiego związku. Związek po prostu nie istnieje! Nie chcę cię zmylić, ale ciało też nie istnieje. Nie ma potrzeby się w to zagłębiać.

Jest nam dana możliwość odczuwania jakby odbicia naszej duszy, abyśmy mogli choć trochę rozumieć, z czym mamy do czynienia. Ale ogólnie nie zajmujemy się ciałem! Jeśli mamy problem z ciałem, idziemy do lekarza. A dusza istnieje niezależnie.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji

Pytanie: Co oznacza duchowy ekran? Czym jest to ustawienie wewnątrz mnie, które pozwala mi dokonać właściwego wyboru?

Odpowiedź: Ekran oznacza, że kieruję się nie własnym zdaniem, lecz tym, co jest ponad nim. Tylko zgodnie z tą zasadą oceniam, mierzę, rozważam możliwość otrzymywania i obdarzania. Nazywa się to pracą z ekranem.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że ekran jest tym, czego uczymy się w Kabale, kiedy budujemy parcuf?

Odpowiedź: Kiedy stawiamy ekran naprzeciw światła, jest znacznie większy, niż sobie wyobrażamy. A pragnienie, które odkrywa się w nas pod ekranem, też jest ogromne.

Odpychamy od siebie wyższe światło, nie chcemy go przyjąć. Dopiero po tym, jak odgradzamy się od światła za pomocą ekranu, możemy decydować, w jaki sposób przyjąć światło, ile, po co, w jakim celu.

Pytanie: Czyli okazuje się, że w każdym przypadku powinniśmy wybierać pracę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Oczywiście, na wszystkich duchowych stopniach jesteśmy zobowiązani do pracy wiarą ponad wiedzę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 23.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy dusze, które dzisiaj tutaj przebywają, to te same dusze z przeszłych pokoleń czyli jakby nowe przebudzenia?

Odpowiedź: Dusza jest pragnieniem skierowanym na poznanie właściwości obdarzania, połączenia z innymi. Za każdym razem jest nowa, ponieważ przechodzi wszelkiego rodzaju zmiany. Dlatego nie można powiedzieć, że jest to ta sama dusza, która była wcześniej. Nie ma takiego pojęcia.

Możesz wznieść się na ten sam poziom, na którym był Abraham, a wtedy poczujesz dosłownie wszystko, co on czuł. To tak, jakbyś zamieszkał w nim. Jednak to nie jest ta sama dusza, a tak zwany „ibur neszamot” – zamieszkiwanie dusz.

Pytanie: Kiedy ludzie budzą się do duchowości, czy koniecznie muszą mieć reszimo z poprzedniego stanu, czy jest to wciąż nowe przebudzenie?

Odpowiedź: Nie ma nic nowego. Stwórca stworzył jedną jedyną duszę, zwaną „Adam” od słowa „dome” („podobny”), czyli podobna do Stwórcy. Potem rozbiła się na wiele części, z których każda jest indywidualną duszą, obecną w każdym z nas i ogólnie we wszystkich ludziach, we wszystkich pokoleniach.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: W jaki sposób poznanie w rozumie, gdy poznajemy jakąś prawdę przekazaną nam przez mędrców, wpływa na nasze serce? I odwrotnie, jak serce, odkrywa, co jest słodkie a co gorzkie, jak wpływa na rozum?

Odpowiedź: Tak się wszystko dzieje, ponieważ człowiek odczuwa gorzkie i słodkie, równocześnie z prawdą i kłamstwem.

Pytanie: Jak Stwórca może nienawidzić, skoro jest to dobro i miłość? Skąd bierze się nienawiść?

Odpowiedź: W ludzkim języku mówimy, że Stwórca nienawidzi lub kocha, ponieważ w taki sposób możemy lepiej się zrozumieć.

Pytanie: Światło przyszło i odeszło, pozostała pamięć. Czy analizując kategorie „prawda-kłamstwo” lub „słodkie-gorzkie”, pracujemy z tą pamięcią?

Odpowiedź: Tak. Pamięć ta nazywa się reszimo (informacyjny zapis duchowy).

Pytanie: Czy istnieje różnica pomiędzy „sprawić przyjemność Stwórcy” a „troszczyć się o Stwórcę”? Jak określić prawdziwą troskę o Stwórcę, a nie o siebie?

Odpowiedź: Prawdziwa praca dla Stwórcy może być tylko po naprawieniu naszego wspólnego kli. Dlatego dobrze, że teraz o tym myślisz, martwisz się i troszczysz o to.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W 40 liście Rabasz napisał, że gdy jednym kamieniem pocierać o drugi, rozpali się ogień. Co mamy na myśli, gdy pocieramy się sercami?

Odpowiedź: Kiedy dotykamy się sercami, pojawiają się wszystkie sprzeczności między nami, niespójności. Jeśli pomimo nich nadal chcemy się zjednoczyć i pocieramy swoimi kamiennymi sercami, wtedy zaczynamy czuć między sobą ciepło. Stąd wynika również fizyczne prawo naszego świata.

Pytanie: Czy Stwórca wprowadza to ciepło, czy jest to nasza praca?

Odpowiedź: To jest praca Stwórcy. Wnosi to ciepło do naszych serc, gdy chcemy zatrzeć sprzeczności, które powstają między nami.

Z lekcji według listu Rabasza, 22.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Mamy różnego rodzaju aspiracje: zjednoczenie, połączenie ze Stwórcą, obdarzanie, miłość. Jakie powinno być jedyne pragnienie, w którym się jednoczymy?Dlaczego nie uderzamy w jeden punkt?

Odpowiedź: Wszystko, co wymieniłeś, jest jednym punktem – punktem naszego połączenia wzajemnego ze sobą i ze Stwórcą.

Pytanie: Jeśli przyjaciel tymczasowo wychodzi z dziesiątki z powodu nieporozumień, aby nie przeszkadzać innym, jak rozszyfrować działania Stwórcy w tym, co się dzieje?

Odpowiedź: Nie ma czegoś takiego, aby ktoś wychodził z dziesiątki, by nie przeszkadzać przyjaciołom. To znaczy, że wspólnie nie zadbaliście wystarczająco o jakość połączenia.

Pytanie: Co to znaczy być jak Stwórca?

Odpowiedź: Być jak Stwórca oznacza być połączonym ze sobą i ze Stwórcą jednym węzłem.

Pytanie: Można powiedzieć, że wyznacznikami ustalenia indywidualnego zarządzania są moje silne uczucia z przeszłości, na przykład zazdrość, której doświadczałam. Czy można użyć chisaronu przejawionego w przeszłości, czy tylko wtedy gdy odkrywa się w teraźniejszości?

Odpowiedź: Tylko w teraźniejszości.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 06.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Są różne dusze, czyli takie, które zostały obudzone przez Stwórcę i muszą obudzić innych, a są takie, które muszą obudzić się dzięki nam. Wydaje mi się, że ta grupa pokrywa się z tymi, którzy w starożytnym Babilonie przyszli do Abrahama, a następnie stali się narodem Izraela.

Odpowiedź: Nie powinieneś się w to zagłębiać, i tak niczego nie zrozumiesz, ponieważ nie pojmujesz tych dusz na tym poziomie, na którym się znalazły. Nie ma sensu zakładać czegokolwiek, będziesz się tylko mylić z całkowicie błędnymi wnioskami.

To nie ma nic wspólnego z tymi duszami. Wykonały swoją pracę i kontynuują naprawę na innych poziomach. Przecież dusze znajdują się na wszystkich poziomach świata duchowego, a w naszym świecie przebywają tylko te, które nigdy jeszcze nie podlegały naprawie.

Kiedyś wszyscy byliśmy we wspólnej duszy Adama, potem upadliśmy do poziomu naszego świata a dzisiaj zaczynamy swoje wzniesienie. Nie należy nas mylić z duszami z czasów Abrahama ani z żadnymi innymi. Kiedyś zostanie to wam odkryte w praktyce, a nie na podstawie waszych wymysłów.

Kiedy otrzymujecie pobudzenie z góry, musicie wiedzieć, co z nim zrobić: zjednoczyć się wzajemnie, przyciągnąć do siebie wyższe światło itd. Im bliżej siebie będziecie, tym aktywniej przejawicie nowe właściwości. To właśnie w tych właściwościach zaczniecie pojmować nowe stany aż do tych wyższych, w których były lub są teraz dusze, na przykład Abrahama, Teracha i inne. To są wysokie poziomy.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Starożytny Babilon, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Opowiadał Pan, że w 1995 roku rozpoczął pracę z małą grupą uczniów, która mieściła się w jednym małym pokoju. Potem przenieśliście się do większego pomieszczenia a następnie kupiliście obecny budynek. Od tego czasu minęło wiele lat. Więc teraz budynek powinien być jeszcze większy?

Odpowiedź: Nawet o tym nie myślałem.

Ucz się dalej Kabały, a zobaczysz, że nie będzie żadnych pytań na ten temat, ponieważ jesteś we władzy Stwórcy – wyższej siły. To, co ci daje, przyjmij i w tych ramach to naprawiaj. Nic więcej.

Jeśli zostanę, powiedzmy z 50 osobami zamiast tysięcy ludzi, nie sądzę, że będę się tym martwił, ponieważ jest to dane z góry. To nie jest moja decyzja, nie moja wola. Są ludzie, którzy przychodzą i odchodzą. Nigdy nie robię niczego, żeby ich zatrzymać. Odchodzą? Życzę powodzenia! I to wszystko. Dlaczego martwisz się o to? Zatroszcz się o cały świat – kiegdy go naprawimy.

Nie szukaj żadnych wad. Wręcz przeciwnie, szukaj sposobu jak prawidłowo połączyć się z przyjaciółmi, jak ich obdarzać, otrzymywać od nich, być razem z nimi. Pracuj tylko nad zjednoczeniem. Poza zjednoczeniem nie powinieneś się niczym martwić.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody