Pytanie: Co jest paliwem pozwalającym nam wznieść się ponad rozum?

Odpowiedź: To, że zaczynamy odczuwać stan ponad wiedzą, czyli altruistyczny stan, bez żadnego związku z egoizmem, jako najważniejszy i w taki sposób wznosimy się.

Pytanie: Z reguły przed świętem Pesach pali się zakwas. Co oznacza zakwas w duchowości?

Odpowiedź: Zakwas jest złym początkiem, naszym nienaprawionym egoizmem, którego nie możemy właściwie wykorzystać.

Pytanie: Dlaczego egoistyczne pytanie, zadawane przez grzesznika, zabija go samego? W jaki sposób na to miejsce pojawia się wiara?

Odpowiedź: Jeśli człowiek pragnie porażki swojego egoizmu, zaczyna odczuwać w jego miejsce siłę wiary, która się w nim rozwija.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy wzajemne poręczenie (arwut) możemy osiągnąć przed poczęciem duchowym (ibur), czy po nim?

Odpowiedź: Arwut jest stanem niezbędnym dla poczęcia zarodka, ale właśnie w tych warunkach, w jakich obecnie jesteśmy. W każdym momencie czasu znajdujemy się w różnych warunkach i musimy pracować nad tym, aby anulować się przed przyjaciółmi i połączyć się z innymi we wzajemnej pomocy.

Stan ten nazywany jest wzajemnym poręczeniem („arwut”), czyli wzajemną gwarancją i wzajemnym wsparciem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Faraon może ubierać się w piękne szaty, a nam się wydaje, że to Stwórca, ale ostatecznie cała praca była dla faraona. Jak sprawdzać swoją intencję obdarzania i jak ją rozwijać?

Odpowiedź: Poprzez przyjaciół. Wtedy nie pomylisz się.

Pytanie: Co to jest korzeń powrotu z miłości?

Odpowiedź: Oznacza to, że zwracamy się do Stwórcy nie z powodu tego, czego nam brakuje, ale dlatego, że chcemy okazać miłość do Niego.

Pytanie: Co to znaczy „trzymać węża za ogon”?

Odpowiedź: Trzymać węża za głowę lub za ogon oznacza prawidłowe lub nieprawidłowe nastawienie do tego, co robi z nami Stwórca.

Pytanie: Czym jest krew Pesach i krew obrzezania i jaka jest między nimi różnica?

Odpowiedź: Krew Pesach i krew obrzezania są ostatecznymi przejawami egoizmu. Jeśli człowiek je przezwycięży, pomogą mu całkowicie wydostać się spod władzy egoizmu.

Z lekcji według listu Baal HaSulam, 23.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pragniemy osiągnąć prawdziwe poważne zjednoczenie. Dlatego pracujemy nad wszystkimi warunkami, aby wspólnym wysiłkiem, skokiem, wewnętrzną presją odczuć potrzebę całkowitej jedności, w której Stwórca zostałby odkryty.

Stwórca jest absolutną siłą, doskonałością. Ale kiedy ta doskonałość zstępuje do nas poprzez cały system światów, to słabnie. Przechodząc przez 125 stopni staje się bardzo delikatna, ale nawet do niej jeszcze nie sięgamy od dołu w górę.

Musimy stworzyć kontakt z tym kruchym, najmniejszym warunkiem doskonałości, który jest ponad nami, połączyć się, upodobnić się do niego. Oznacza to, że połączenie między nami powinno być podobne do tej najmniejszej właściwości Stwórcy – jednej stu dwudziestej piątej Jego stanu. To musimy osiągnąć.

Mam nadzieję, że podejmiemy wszelkie starania, aby zgromadzić się „jak jeden człowiek w jedno serce” jednym zrywem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to jest poręczenie (arwut)?

Odpowiedź: Poręczenie (arwut) jest wtedy, gdy jestem odpowiedzialny za cały świat przed Stwórcą.

Pytanie: Czy możemy, jako Bnei Baruch, w naszym stanie być przykładem dla ludzkości i wyjaśniać swoim przykładem, w jaki sposób się jednoczymy?

Odpowiedź: Nie, nie możemy jeszcze tego zrobić, ponieważ nie jesteśmy na razie jeszcze grupą, która może powiedzieć ludzkości: „Powinniście być tacy, jak nasza grupa”. Chociaż nie jesteśmy od tego zbyt daleko, jednak wciąż nie jesteśmy w takim stanie.

Arwut to stan, w którym wszyscy są połączeni wspólną siłą w jeden organizm, kiedy Stwórca zstępuje do nas zgodnie z naszymi pragnieniami. Przenika w nas, zarządza nami, napełnia nas swoją właściwością obdarzania. I w tej właściwości obdarzania jesteśmy połączeni ze sobą. To jest poręczenie. Idealny stan ludzkości.

Ale na razie nie stanowimy takiej grupy. Chcemy zbliżyć się do tego stanu, aby dać przykład ludzkości. Jak tylko osiągniemy taki stan, ludzkość zacznie się zastanawiać: „Co to jest? Dlaczego tak się dzieje? Jak im się to udało?” Nagle poczują jakby węchem, że to jest wybawienie od wszystkich problemów. Ale w tym celu musimy najpierw osiągnąć między nami właściwość „arwut”.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Egipcjanie to pragnienia i myśli, które odciągają mnie od pracy duchowej. Co to znaczy zabić Egipcjanina?

Odpowiedź: Zabić w sobie złą intencję.

Pytanie: Jak złagodzić naszą drogę, która jest dość skomplikowana?

Odpowiedź: Miłością do przyjaciół. Zwiększając wzajemną miłość w grupie, możecie zrobić wszystko, co chcecie ze swoją drogą i rozwojem duchowym.

Pytanie: Każdego dnia mam pretensje do Stwórcy. Nie mogę zrozumieć, dlaczego ludzie walczą, dlaczego zdarzają się trzęsienia ziemi i powodzie. Jak pomóc planecie Ziemia, aby nie było tych cierpień?

Odpowiedź: Zmienić siebie tak, aby okazać się dobrą istotą w stosunku do wszystkich Ziemian i wyjaśnić każdemu, że miłość jest najwyższą właściwością, jaką możemy otrzymać od Stwórcy i to wszystko naprawi.

Pytanie: Czuję się obojętny na to, co dzieje się na świecie. Czy powinienem emocjonalnie włączać się w to, co się dzieje? Jaka jest właściwa postawa?

Odpowiedź: Obojętność przejawia się wtedy, gdy odcinasz się od grupy, od społeczeństwa, a zainteresowanie do połączenia wynika z tego, że przybliżasz się do przyjaciół i chcecie razem stworzyć jakieś wspólne pragnienie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy przychodzimy do grupy, aby doświadczyć w niej ogólnej beznadziejności, bezsilności?

Odpowiedź: Nie. Przychodzimy do grupy po to, aby odkryć w niej Stwórcę. Ale kiedy zaczynamy pracować, to odkrywamy niezdolność zjednoczenia się o własnych siłach.

W taki sam sposób ludzkość musi przekonać się na swoim znacznie niższym poziomie, że nie jest w stanie osiągnąć normalnego, ziemskiego ludzkiego życia, że nie odniesie sukcesu w rodzinie, w wychowaniu dzieci, w technologii, w pracy, w kulturze, w nauce, ani w czymkolwiek. Cokolwiek ludzie robią, robią to na własną szkodę. Stopniowo ludzkość naprawdę się o tym przekonuje.

Jest wówczas zapraszana do naprawienia tego przez wyższe światło – pozytywną energię, która w nas działa. Kabała wyjaśnia, że ta energia może być czerpana tylko ze wspólnej pracy nad sobą, aby osiągnąć jakiś wspólny mianownik.

Powiedzmy, że teoretycznie jesteśmy gotowi. Część ludzkości, podobnie jak Bnei Baruch pragnie tego. Ale kiedy zaczynamy pracować nad zjednoczeniem, również i my, jak i cała ludzkość, czujemy że jest to niemożliwe. Nawet jeśli chcemy ustępować sobie nawzajem, troszczyć się o siebie, martwić się i cierpieć, to nie działa!

Stwórca specjalnie robi tak, że nie potrafimy się właściwie dostosować i stać się panami świata (nie możemy być panami świata, ponieważ jesteśmy stworzeniami), ale jesteśmy rozczarowani własnymi siłami i oddajemy się Jemu. Wówczas wołamy do Niego, a On buduje między nami system prawidłowego, integralnego połączenia, który nazywa się „arwut” (poręczenie).

Tylko wtedy możemy stale pracować z tym systemem połączenia. Jego odkrycie między nami nazywane jest „wejściem do wyższego świata”, ponieważ dopiero wtedy zaczynamy widzieć cały wszechświat w połączeniu między nami poprzez narząd percepcji, który nazywa się „grupa”, „dziesięć Sefirot”. I możemy już spokojnie zmierzać naprzód, nie popełniając błędów i wiedząc, co musimy zrobić.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Jak w nauczyciela mogą włączyć się odległe grupy, jak kiedyś robili to kabaliści?

Mam takie odczucie, że można nie zdążyć na wspólną arkę, odpłynie i w następnym życiu będę musiał narodzić się na nowo w jakichś nieznanych warunkach.

Odpowiedź: Po pierwsze, to że boisz się coś przegapić, że przegrasz, spóźnisz się, jest bardzo dobre. Po drugie, musisz być absolutnie pewien, że jeśli znajdziesz się w tym miejscu i ze wszystkich sił postarasz się połączyć z przyjaciółmi, na pewno odniesiesz sukces.

Po trzecie: sukces nie polega na tym, by osiągnąć, zarobić, poczuć, uświadomić sobie i zobaczyć. Sukces polega na tym, żeby w każdej chwili starać się myśleć o tym, jak sprawić zadowolenie Stwórcy.

A wtedy będziesz mniej myśleć o sobie, o tym, jak odnieść sukces, czy zdążysz czy nie i czy narodzisz się ponownie na tym świecie. Wszystkie te czysto egoistyczne pytania nie będą cię martwić, będziesz ponad nimi w swoim dążeniu do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Z reguły zło zmusza nas do zwrócenia się w stronę dobra. Na jakim tle odkrywa się zło? Czy odczucie zła powinno być stałe, jako wskaźnik tego, że działamy?

Odpowiedź: Zło odkrywa się w nas nie dlatego, że dążymy do dobra. Kiedy przychodzimy, aby studiować Kabałę, nie interesuje nas dobro, zło i w ogóle wszystkie te kategorie. Interesuje nas zrozumienie Stwórcy, odkrycie wyższego świata, odkrycie Źródła, przyczyny wszechświata, celu wszechświata, czyli wszystkiego, co znajduje się ponad naszym życiem i zarządza nim.

Kiedy zaczynam uczyć się, mówią mi: aby odkryć system zarządzania, wyższą siłę, wyższy świat, musisz zjednoczyć się ze swoimi przyjaciółmi. Opowiadają mi o systemie „Adam“, który należy odkryć. Żeby go odkryć, muszę być w grupie. Dlatego dostaję grupę, aby połączyć się z przyjaciółmi, wzajemnie się o siebie troszczyć i tak dalej.

Jednak to wszystko jest przeciwne mojemu egoizmowi, mojemu rozumowi i duszy, ale nic nie można zrobić. Wyjaśniają mi, dlaczego jest to ważne. Stopniowo, pod wpływem wyższego światła, zaczynam odczuwać znaczenie pracy w grupie.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak odnaleźć punkt współdziałania między nami na poziomie pragnień, dążenia do Stwórcy, a nie na poziomie ciał i charakterów?

Odpowiedź: Wcale nie mówimy o zwierzęcym ciele. Nie ma to nic wspólnego z pracą duchową, ponieważ znajduje się na poziomie naszego świata. Nie mówimy o naszych charakterach, ponieważ jesteśmy zbudowani przez Stwórcę. To jest Jego „problem”. On stworzył nas z takimi charakterami i zebrał nas razem w taki sposób, abyśmy zrozumieli, że możemy się zjednoczyć tylko z Jego pomocą.

Co więcej, Stwórca gromadzi ludzi bardzo trudnych: nerwowych, złych, wybrednych, skłonnych do krytyki. Kabaliści we wszystkich czasach byli najgorszymi ludźmi, największymi egoistami. W przeciwnym razie nie żądaliby od życia poznania jego sensu, jego przyczyny, jego Źródła. To wymaga wielkiego egoistycznego pragnienia.

Są to ludzie, którzy nie potrafią myśleć o nikim innym jak tylko o sobie. Nie chodzi o to, że są nieuprzejmi, brutalni, nie. Tacy są wewnątrz siebie. Ale to oni zaczynają ujawniać, że nie mogą się zjednoczyć, choć są zobowiązani, aby to zrobić.

Okazuje się, że jest to dylemat, przed którym stoi dzisiaj ludzkość. Jeśli się nie zjednoczymy, w końcu dojdzie do zagłady. Spójrzcie, co się obecnie dzieje, jakie konflikty występują między wszystkimi, jakie kalkulacje. Koszmar! Jak wiele jest przyczyn różnego rodzaju sporów!

Stwórca specjalnie wywołuje to między nami, byśmy zrozumieli, że nie może być nic lepszego niż zjednoczenie. Ale nie możemy się połączyć. Nawet o tym nie myślimy, ponieważ rozumiemy, że jest to bezcelowe, że każde państwo i tak dba tylko o siebie.

Co więcej, wewnątrz każdego państwa istnieją dziesiątki prądów, partii, które go rozdzierają. Społeczeństwo ludzkie rozrywane jest od wewnątrz przez swój egoizm. Dlatego musimy pokazać, że istnieje siła przeciwko egoizmowi, która może nas zjednoczyć. Generalnie wszyscy zgadzają się, że odkrycie takiej siły jest dobre. Musimy tylko pokazać to na własnym przykładzie, że jest możliwe.

Wówczas będziemy mogli przekonać ludzkość, ale nie spekulacjami, nie pięknymi słowami, aby również dążyła do wzajemnego poręczenia, lecz pokażemy, jak to działa. W przeciwnym razie nikt nie potraktuje nas poważnie. To właśnie musimy zrobić.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody, Rozwój egoizmu