Pytanie: Dlaczego pragnienie obdarzania nazywa się siłą oczyszczenia?

Odpowiedź: Dlatego że oczyszcza nasze egoistyczne pragnienie i całkowicie nakierowuje je na obdarzenie.

Pytanie: Obecnie modlimy się z poziomu egoizmu. Co pomoże nam osiągnąć prawdziwą modlitwę, aby pochodziła z obdarzającej właściwości?

Odpowiedź: Stwórca stopniowo, nawet niezauważalnie dla nas, zmienia nasze pragnienia, odczucia, i w taki sposób przechodzimy z jednej części zrozumienia naszej natury do drugiej.

W dziesiątce to przejście dokonuje się dla każdego indywidualnie: dla jednego wcześniej, dla drugiego później, w zależności od jego właściwości i działań. Nie potrzebujemy jednak niczego innego, jak tylko pilnej prośby do Stwórcy, determinacji i wytrwałości.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.05.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy w modlitwie powinniśmy prosić o taki poziom wiary, obdarzania, jaki chce nam dać Stwórca?

Odpowiedź: Jest to pożądane. Nie wiemy, jakiego poziomu wymaga od nas Stwórca, ale możemy sobie go orientacyjnie wyobrazić na podstawie naszych odczuć.

Pytanie: Zatem od czego zależy ten poziom i jak go sobie zobrazować, aby obdarzyć Stwórcę tym, o co proszę?

Odpowiedź: Od poświęcenia. Jeśli naprawdę zamierzasz obdarzać Go swoimi działaniami, to możesz zacząć odczuwać, co robisz w odniesieniu do Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak są powiązane codzienne małe wyjścia z wygnania i jedno duże wyjście w duchową przestrzeń?

Odpowiedź: Po wielu małych wygnaniach, jeśli przezwyciężycie to, przychodzą duże wygnania. Trzeba również je przezwyciężyć. W rezultacie szybko dojdziecie do stanu wysokiego wzniesienia, który da wam odczucie duchowego świata.

Pytanie: Od czego zależy wrażliwość jednego człowieka do drugiego? Jak możemy pomóc sobie nawzajem obudzić tę wrażliwość?

Odpowiedź: Wrażliwość jest wyrażana tak, jak ważny jest każdy z przyjaciół dla innych. Odczucie ważności polega na przekonaniu, że bez przyjaciół nie można osiągnąć celu stworzenia. Bez względu na to, ile wysiłku włożysz, sam nie osiągniesz duchowości.

Pytanie: Już rozumiemy, że jesteśmy w niewoli w Egipcie i próbujemy się z niej wyrwać. Gdzie teraz jesteśmy?

Odpowiedź: Każdy z was musi sam odpowiedzieć sobie na to pytanie.

Pytanie: Kiedy przyjaciel odchodzi z życia dziesiątki, ale jednocześnie nie wychodzi z czatu, nie wraca, czy to oznacza, że nie prosimy za niego dobrze, czy też jest to w planach Stwórcy?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Należy kontynuować swoją pracę, jednoczyć się, prosić Stwórcę, wznosić się do Niego, aby przyjaciel poczuł swoje miejsce między wami.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 07.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Wcześniej myślałem, że wiara ponad wiedzę prowadzi do wzniesienia.

Odpowiedź: Oczywiście, że tak.

Pytanie: Jak zatem można zrozumieć słowa, że wiara ponad wiedzę możliwa jest tylko we wzniesieniu?

Odpowiedź: Kiedy starasz się wznieść, pojawia się wiara ponad wiedzę. Najpierw następuje wzniesienie, a potem wiara, a nie odwrotnie.

Pytanie: Czy wzniesienie zależy od nas, czy raczej dajemy od siebie tylko intencję, wysiłki, a następnie Stwórca nas podnosi?

Odpowiedź: Tak, tak właśnie jest.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 13.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Po uświadomieniu sobie swojej egoistycznej natury ludzie osiągają drugi etap: „nie czyń drugiemu tego, czego sam nienawidzisz”. Jest to już jakościowa zmiana człowieka, gdy rozumie, że jeśli krzywdzi innego, krzywdzi samego siebie.

Komentarz: Widzimy, że ludzie w ekstremalnych sytuacjach, takich jak wojna, mogą nawet oddać życie za innych, nie dlatego, że dzieje się im krzywda.

Odpowiedź: Tak, ale to są na razie jeszcze pierwsze etapy wychodzenia z egoizmu.

Pytanie: Czy nie wystarczy uświadomić sobie zła swojej natury? Należy jeszcze zrozumieć, że musi być jakiś znacznie wyższy cel, znacznie wyższe wartości? Jakie one mogą być? Przecież zawsze powinny być dwa punkty.

Odpowiedź: Wyższa wartość polega na absolutnym wyjściu z egoizmu, gdy wszystko, co człowiek robi, robi dla dobra innych, a nie dla siebie. To jest jeden etap. Drugim etapem jest jego pragnienie upodobnienia się do Stwórcy. Stwórca jest absolutnym anty egoistycznym systemem, do którego człowiek musi się wznieść, przyłączyć, połączyć się z nim i w taki sposób osiągnąć swój cel: zjednoczenie ze Stwórcą.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 09.05.2024

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Rozwój egoizmu

Pytanie: Jak utrzymać intencję obdarzania, gdy nie ma możliwości, by wyjaśnić, gdzie dokładnie jestem: w „dla otrzymywania” czy dla obdarzania?

Odpowiedź: Zjednocz się z przyjaciółmi i zdecydujcie, co robić, a nie popełnicie błędu. A wskaźnikiem obdarzania są wasze myśli, jak podnieść innych.

Pytanie: Aby przyciągnąć światło wiary do dziesiątki, muszę widzieć wszystkich naprawionych, oprócz siebie. Odczuwa się to jak trwogę w sercu, to jest prawidłowe?

Odpowiedź: Nie, to jest nieprawidłowe. Jest to nieobowiązkowy warunek. Po to, aby zebrać się w jedno jedyne serce, w jedno jedyne kli i przyciągnąć do siebie Wyższe Światło, które prawidłowo połączy was ze sobą, nie musicie być naprawieni, musicie tylko pragnąć tego stanu. Wszystko zależy od waszego wspólnego pragnienia, które obejmuje i ogarnia was wszystkich.

Pytanie: Einstein powiedział: aby wskoczyć na stół, trzeba skoczyć ponad stół. W kontekście wyjścia z otrzymywania „dla otrzymywania”, co oznacza „ponad” i co musimy osiągnąć?

Odpowiedź: Oddać wszystko, aby wznieść się ponad swój egoizm.

Pytanie: Co zrobić, gdy mam wyraźną świadomość, że nie mam pełnej wiary, nie mam siły, aby podjąć jakieś działanie polegające na przybliżeniu lub modlitwie?

Odpowiedź: Spróbuj zbliżyć się do przyjaciół i razem z nimi uczestniczyć w naprawie.

Z lekcji według listu Rabasza, 04.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy jest jakaś różnica w przekazywaniu Kabały ludziom w przeszłości a tymi którzy przychodzą teraz?

Odpowiedź: Oczywiście! Istnieje ogromna różnica w wyjaśnieniu, podejściu, konkretach i stylu prezentowania. Dawno temu, dwadzieścia lat temu, można było rozmawiać z człowiekiem tylko zgodnie z tym, co napisano w oryginalnych źródłach. Na przykład, Tora wspomina o wężu, wyjaśniało się, kim jest wąż i tak dalej.

Dzisiaj człowiek nie pyta o to, ponieważ rozumie, że jest to jakaś alegoria. Obecnie człowiek domaga się konkretnego wyjaśnienia, o czym mówi Kabała i co można osiągnąć za jej pomocą.

Wcześniej tak nie było. Wszystko było przedstawiane alegorycznie, opisowo. Wielki kabalista RAMHAL sześćset lat temu opisywał Kabałę w formie dialogu pomiędzy duszą i ciałem: ciało powiedziało, dusza powiedziała, ciało powiedziało, dusza powiedziała i tak cała księga zawiera dwieście stron. A kabalista RAMBAM pisał w formie wszelkiego rodzaju filozoficznych myśli i powiedzeń.

Oznacza to że każde pokolenie, nawet każde społeczeństwo narzuca własną formę narracji, przekazu.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. O starych materiałach”.

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody, Studia Kabały

Pytanie: Jaką karę można uznać za największą w duchowości?

Odpowiedź: Gdy odbierane zostaje człowiekowi pragnienie do duchowości.

Pytanie: Wszystkie kary materialne pochodzą od Stwórcy. Którą materialną karę można uznać za największą?

Odpowiedź: Tę, która przeszkadza człowiekowi zajmować się duchowym rozwojem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 13.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Gdy razem podążamy drogą, co dla nas jest mapą przewodnią, abyśmy szli nie zbaczając z niej?

Odpowiedź: Drogowskazem dla was jest coraz cieplejszy stosunek do przyjaciół i ich coraz cieplejsza postawa wobec Stwórcy. Trzeba tylko otworzyć swoje serce, rozgrzewać je od wewnątrz coraz bardziej i przyzwyczajać się do życia w taki sposób.

Pytanie: Jaka forma naszego zjednoczenia może przynieść światu korzyść?

Odpowiedź: Jednocząc się jak jeden człowiek z jednym sercem, jesteśmy całkowicie połączeni ze Stwórcą i możemy otrzymać od Niego wszystko, czego potrzebujemy.

Pytanie: Jak nie być upartym osłem na polu?

Odpowiedź: Trzymać się przyjaciół i prosić Stwórcę. Wydaje się to bardzo proste, ale jest bardzo trudne do wykonania.

Pytanie: Jeśli dziesiątka prawidłowo jednoczy się, to następny stan musi być lepszy od poprzedniego. Jak to prawidłowo ocenić?

Odpowiedź: Stan może być wyższy, ale czy jest negatywny czy pozytywny – to zależy od konkretnego człowieka, na jakim poziomie powinien się znajdować, jak powinien realizować ten stopień.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 05.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica w pracy z wiarą ponad rozum w upadkach i wzniesieniach?

Odpowiedź: W upadkach nie mam szczególnej wiary ponad wiedzę, trudno jest mi wypełniać te warunki. Dlatego taki stan nazywa się upadkiem. A we wzniesieniach jestem gotowy robić wszystko, ponieważ mam siły, inspirację i radość.

Pytanie: Jak prawidłowo zwiększyć wielkość Stwórcy i jaka realizacja przyczynia się do wzrostu wiary?

Odpowiedź: Prawidłowe jest, zwiększanie wielkości Stwórcy w każdym stanie. Zawsze powinniśmy do tego dążyć. Jeśli działacie razem z przyjaciółmi, zwiększa to i wzmacnia waszą wiarę w Stwórcę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 13.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie