Pytanie: Poprzez rozpowszechnianie, wyjaśniamy ludziom, że świat to integralny system, który funkcjonuje jak ludzkie ciało. Ludzie postrzegają to pozytywnie. Zgadzają się, że musimy stać się jednolitym systemem. Jaki jest nasz następny krok? Powinniśmy powiedzieć im, że należy studiować Kabałę lub coś innego?

Odpowiedź: Musimy im wyjaśnić, w jaki sposób stajemy się integralnym systemem. Ponieważ nie możemy tego zrobić sami, a tylko wtedy, gdy wpływa na nas szczególna wyższa siła, która jest w stanie nas zjednoczyć.

Jak możemy wywołać na siebie wpływ wyższej siły, która może zjednoczyć nasze egoistyczne pragnienia, abyśmy się wzajemnie uzupełniali, jak komórki w ciele? Nie możemy tego zrobić sami. Każdy z nas jest osobnym, małym, zamkniętym egoistą. Ale istnieje poza nami pozytywna siła, która może tego dokonać. A jak wywołać na siebie jej wpływ, tego uczy nas nauka Kabały.

Kabała wyjaśnia, jak zbierać się, próbować łączyć się, jakie podjąć działania, czyli zrobić wszystko, aby wyższa siła zaczęła na nas wpływać. To jest nasze zadanie. Musimy sami nauczyć się korzystać z tej możliwości i pokazywać ją innym.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Kiedyś zadał Pan pytanie, czego nam brakuje, przyjaciel w dziesiątce powiedział, że brakuje nam determinacji i zdecydowania. Pomyślałem, że naprawdę można by to dodać. Czy powinniśmy się nad tym zastanowić, kłaść na to większy nacisk?

Odpowiedź: Podałem dawno temu taki przykład. Siedzieliśmy u Rabasza w sukkie (w altanie) wszyscy byliśmy w bardzo dobrym stanie. Zapytałem wtedy Rabasza: „Co przeszkadza nam, aby teraz dokonać ataku?”

Odpowiedział tak: „Atak! Teraz musi nastąpić atak!” Ale atak nie polega na tym, że będziemy skakać, krzyczeć. To wewnętrzny atak! W nas samych i w stosunku do przyjaciół. Tego ataku nie mogliśmy zrobić w tamtym czasie. Rozmawiałem z nim później na ten temat.

Poza tym jest czas, kiedy można to zrobić, kiedy jest na to odpowiedni moment – tak zwane pobudzenie z góry. Teraz już to mamy. Mam nadzieję, że nie przegapimy tej możliwości.

Z lekcji na temat „Dziesiątka”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy Abraham i Terach są postaciami historycznymi, czy to właściwości duchowe?

Odpowiedź: Jedno i drugie. Naturalnie te postacie istniały w naszym świecie jako ludzie. Ale z punktu widzenia poziomu duchowego, Kabały, są to nasze wewnętrzne właściwości. Czyli, osiągając pewien duchowy poziom, odczujemy poprzez nasze zrozumienie i właściwości, że na nim znajduje się Abraham.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Starożytny Babilon

W rzeczywistości każdy z nas znajduje się w idealnej dziesiątce ale jego egoistyczne pragnienia nie pozwalają mu dostrzec tego, że przebywa w idealnym stanie wśród idealnych ludzi. A to, że widzi w innych negatywne cechy, jest tak, jak powiedziano: „Każdy kto zaprzecza, zaprzecza z powodu własnej wady”.

Dlatego jeśli człowiek widzi coś niedoskonałego w przyjaciołach, niech przyjrzy się temu uważnie, lecz tylko po to, by zobaczyć tę niedoskonałość w sobie i tak może siebie naprawiać. Spróbujmy podejść do tego w taki sposób.

Z lekcji na temat „Dziesiątka”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Misją Izraela jest doprowadzenie całej ludzkości, bez wyjątku, do celu stworzenia. Nie mogą być dwie opinie na temat celu stworzenia, ponieważ jest tylko jedna dla wszystkich: dla czarnych, białych i żółtych, bez różnicy ze względu na pochodzenie… (Baal HaSulam, „Wzajemne poręczenie”)

Cel jest zawsze taki sam. W rezultacie, kiedy dochodzimy do tego celu, widzimy, że między ludźmi nie ma żadnej różnicy. Absolutnie żadnej!

Nawet to, przez co przeszli w swojej historii zbiega się w jedno wspólne kli/pragnienie, w jeden wspólny system, w którym wszyscy są wzajemnie połączeni, wzajemnie się uzupełniają, wzajemnie się włączają – każdy i wszyscy razem. Dlatego w ostatecznym rozrachunku nie pozostaje żadna różnica między wszystkimi częściami stworzenia.

Pytanie:Czyli dla Stwórcy nie ma różnicy między Izraelem i powiedzmy jakimś afrykańskim plemieniem?

Odpowiedź: Tak. Nie ma żadnej różnicy. Tylko na drodze naprawy są ważniejsze i mniej ważne części. Ale ostatecznie, kiedy wszystko włącza się w siebie wzajemnie i następuje absolutne włączenie, to wszyscy stają się równi. Wszystko łączy się ze sobą razem i nie ma nic zbędnego, nic małego lub dużego, ważnego lub nieważnego.

Z programu TV „Podstawy Kabały”

Kategorie: Baal HaSulam, Izrael i narody świata

Pytanie: Baal HaSulam napisał, że tylko w miarę jedności z innymi duszami realizuje się wspólna dusza. Co to jest miara jedności?

Odpowiedź: Miara jedności określona jest tym, że pomimo dzielącego nas egoizmu, staramy się zjednoczyć, tak samo myśleć, tak samo dążyć do jednego celu. Tak samo – nie oznacza, że powinniśmy być jak żołnierze. – Nie! Musimy starać się osiągnąć wspólny cel, wspólną drogę, wspólne kroki, ale każdy zgodnie ze swoją własną naturą. Na tym właśnie polega zjednoczenie.

Z lekcji na temat „Dziesiątka”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Czym jest modlitwa za przyjaciela?

Odpowiedź: Tym, co czujesz w swoim sercu: jak bardzo potrzebujesz, aby przyjaciele byli razem z tobą w tej samej myśli, w tym samym pragnieniu, w tym samym dążeniu do Stwórcy. To jest twoja modlitwa.

Cały czas tak myśleć: od pragnienia do intencji zwróconej do Stwórcy. Wszystko powinno wam się udać. W zasadzie każdy z was zna teorię, powinniście tylko spróbować zastosować ją w praktyce. W rzeczywistości przeszliście już wiele, rozmawialiście, uczyliście się. Czas to wreszcie zrealizować.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Czy istnieje takie pojęcie, jak absolutna, bezwarunkowa miłość?

Odpowiedź: W ideale, oczywiście istnieje. Pewnego dnia koniecznie do niej dojdziemy, dlatego że jest celem naszego rozwoju. Natura nas do tego doprowadzi. A jak doprowadzi – to już zależy od nas.

Pytanie: Czyli jest to osiągalne dla człowieka?

Odpowiedź: Zdecydowanie!

Pytanie: Dla jednego czy tylko wszystkich razem?

Odpowiedź: Nie, musi być duży wspólny ruch w kierunku tego stanu.

Z programu telewizyjnego „Kabała Expres”, 05.08.2022

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Miłość, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: We wszystkich okolicznościach człowiekowi odkrywane jest, że potrzebuje wiary. Czy można o tym mówić i jakoś to przekazać?

Odpowiedź: Nie, nie można przekazać właściwości wiary od jednego człowieka dla drugiego.

Pytanie: Jak właściwie pracować z goryczą egoizmu w dziesiątce i dosłownie ją przeżuwać? Jakie doznania powinniśmy otrzymać, by poprosić Stwórcę o wyjście z egoizmu?

Odpowiedź: Pokazać przyjaciołom, jak bardzo Stwórca odkrywa się w nas, jako gorzka część naszej pracy. W taki sposób wznosimy się do Niego.

Pytanie: Powiedział Pan, że nie warto tkwić w wysokim stanie cierpienia miłości. Gdzie jest to właściwe miejsce, w którym należy być?

Odpowiedź: Jeśli kochasz, to nie możesz dyktować, że chcesz tak, albo inaczej. Uczucie cierpienia miłości samo w sobie określa twój stan. Zbliżymy się do niego, poczujmy i wtedy zobaczmy, co mamy robić.

Pytanie: Jak sprawdzić, że wejście do wyższego świata nie jest zastąpieniem jednej iluzji na drugą?

Odpowiedź: Kiedy wejdziesz do wyższego świata, zobaczysz, że jest odczuwalny z większą wyrazistością w porównaniu z naszym światem.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak mogę działać, przyjmując wszystko od przyjaciół w dziesiątce a jednocześnie oddawać im wszystko?

Odpowiedź: O tym napisał Rabasz w artykułach o grupie. Na przykład, jeśli jestem ze swoim przyjacielem w relacjach „Ja – jemu, a on – mnie”, w taki sposób przekazujemy sobie nawzajem swoje odczucia. Czy obdarzanie go przeszkadza mi otrzymywać od niego? Okazuje się, że zarówno obdarzanie go, jak i otrzymywanie od niego jest równoznaczne z obdarzaniem.

Tak samo jest z przyjacielem. Czy otrzymuje ode mnie, czy mi oddaje, wszystko to dzieje się tylko dla obdarzania mnie. Dlatego w działaniu nie ma problemów, ponieważ intencja jest jednakowa – „ze względu na obdarzanie”.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie