Pytanie: Do czego lepiej dążyć z punktu egoistycznego strachu: do prawdziwej trwogi czy do stanu zaufania do Stwórcy?

Odpowiedź: Potrzebne jest jedno i drugie. Powinieneś odkrywać wszystkie kelim, które są w tobie, sprawdzać, co się w nich odczuwa i z tym powracać do Stwórcy.

Pytanie: Stwórca nie ma pragnienia otrzymywania, dlatego nie ma strachu. Czy możemy osiągnąć ten sam stan, aby upodobnić się do Niego?

Odpowiedź: Chcesz być podobny do Stwórcy, dlatego pracujesz, nad tym. W rezultacie wszystkie twoje egoistyczne lęki znikają, ponieważ zostają zastąpione połączeniem ze Stwórcą, zjednoczeniem z Nim. Właśnie tak powinniśmy odczuwać nasz postęp.

Pytanie: W dziesiątce, próbujemy odczuwać stan trwogi. W jaki sposób możemy potem wspólnie przekazać to Stwórcy?

Odpowiedź: Musicie przedyskutować między sobą i wypracować określony rezultat – czego dokładnie żądacie od Stwórcy. A następnie zjednoczyć się ze sobą i wyrazić Stwórcy swoje życzenia. To jest możliwe.

Pytanie: Boję się swoich pragnień, których nawet nie znam, a tym bardziej nie kontroluję. Czy powinniśmy się tego bać?

Odpowiedź: Bój się o to, co jest teraz w twoim sercu, o twoje obecne właściwości.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jakub – to najważniejsza duchowa właściwość i dlatego nazywa się praojcem. Abraham symbolizuje obdarzanie od Stwórcy, Izaak to odkrycie otrzymywania pragnienia przyjemności w stworzeniu. Jakub – to połączenie dwóch właściwości: obdarzania i otrzymywania, prawej linii i lewej linii dzięki wewnętrznej pracy człowieka. Człowiek łączy te dwie linie przychodzące z góry, aby upodobnić się do Stwórcy.

Człowiek, Adam, oznacza „podobny” (dome) do Stwórcy. Dlatego Jakub jest najważniejszy w tej trójce, ponieważ są to właściwości, które odkrywają się już w człowieku w miarę jego podobieństwa do Stwórcy. Dlatego właściwość Jakuba nazywa się Tiferet – wspaniałość, piękno, zaszczyt, czyli właściwości Stwórcy, odkrywające się w stworzeniu.

Właśnie dzięki tej pracy człowiek staje się duchowy. Te dwie właściwości otrzymujemy z góry: dobry początek i zły początek. Dobry początek pochodzi od Stwórcy przez Abrahama. Zły początek, który odkrywa się w stworzeniu, również pochodzi od Stwórcy, który ją stworzył. Ale właściwe połączenie tych dwóch sił realizuje się dzięki pracy człowieka i jesteśmy zobowiązani ją wypełnić.

* * *

Lewa i prawa linia nie anulują się nawzajem, a wręcz przeciwnie, podkreślają. Jeśli jest prawa linia – obdarzanie, to wolno przebudzić lewą linię – otrzymywanie. A właśnie dzięki temu, że lewa linia jest przeciwstawna prawej, zwiększa ją, uwydatnia. Dlatego Jakub łączy w sobie obie linie i zwiększa je. Cud prawidłowej pracy duchowej polega na tym, że przeciwstawne właściwości są jeszcze bardziej uwydatniane i wzmacniane i każda z nich podkreśla drugą.

Właśnie dzięki temu, że przeciwko sile obdarzania jest siła otrzymywania, a przeciwko sile otrzymywania – obdarzanie, każda z nich staje się bardziej wyrazista i ważniejsza. Dlatego właściwość Jakuba nazywa się Tiferet (wspaniałość), ponieważ łączy ze sobą dwa przeciwieństwa. Gdy łączą się one we właściwej formie i zwiększają wzajemnie w środkowej linii, to staje się w człowieku nie jako zwykła suma prawej i lewej linii, ale demonstracją każdej z nich jako swojego przeciwieństwa i jego wywyższenie.

W naszym świecie jest tylko ciemność i tylko światło. Ale jeśli zmieszamy ciemność ze światłem, to otrzymujemy wiele różnych form, których nie można zobaczyć ani przy jasnym świetle, ani w ciemności. Całe nasze życie opiera się właśnie na zmieszaniu lewej linii i prawej. Jeśli chcemy odkryć Stwórcę, to potrzebujemy dwóch sił: obdarzania i otrzymywania. Tworząc wszystkie możliwe kombinacje jednego z drugim we wszystkich formach, ujawnimy właściwość Stwórcy w stosunku do właściwości stworzenia.

* * *

Abraham – to pragnienie obdarzania, Izaak – pragnienie otrzymywania, a Jakub to połączenie jednego z drugim, otrzymującego i obdarzającego pragnienia razem. W wyniku połączenia te dwie właściwości zaczynają wzajemnie wzrastać. W wyniku tego, prawa i lewa linia odkrywają się w Jakubie 620 razy bardziej niż istniały przed ich połączeniem w nim.

Okazuje się, że prawidłowa kombinacja siły otrzymywania i siły obdarzania pozwala nam wyobrazić sobie siłę obdarzania 620 razy większą na tle otrzymywania. To właśnie dzięki środkowej linii zwiększamy stworzone przez Stwórcę stworzenie z maleńkiego kli, jednego czarnego punktu w nieskończonym białym świetle do skali całego światła Nieskończoności.

Jak jest powiedziane – „Ciemność będzie świecić jak światło”. Wówczas ujawnimy Stwórcę w swoim kli i odkryjemy w nim całe światło Nieskończoności. A cały początek rozwoju kli zaczyna się od czarnego punktu, z niewielkiej zmiany w świetle.

Z lekcji na święta Sukkot

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: W ostatnim czasie mam takie odczucie, że nie ma nic ważniejszego niż osiągnięcie połączenia ze Stwórcą, a nie mamy na to zbyt wiele czasu. Ale jednocześnie odczuwamy pewien spokój, że to zrobimy, musimy tylko podążać we właściwym kierunku. Jak zachować tę zgodność, spokój i jednocześnie dążyć do Stwórcy?

Odpowiedź: Musicie być bardziej połączeni ze sobą, w grupach, i zwracać uwagę na to, gdzie skierowane jest wasze pragnienie. Pragnienie musi być skierowane bezpośrednio do Stwórcy, który może odkryć się jedynie w prawidłowym połączeniu między wami. Ponieważ tylko Stwórca może pomóc wam odczuć Go i zjednoczenie z Nim. Wtedy wszystko będzie dobrze.

Z lekcji w Dzień pamięci Baala HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W pierwszy dzień święta Sukkot otrzymujemy nowy dodatek do naszych kelim – obłóczenie w nas Sefirot Chesed, które nazywa się „Uszpizin Abraham”. Stopniowo ożywiamy ciało wspólnej duszy Adama Riszon, która była rozbita. W pierwszej kolejności zbieramy taki duchowy parcuf, który jest gotowy na przyjęcie światła Chesed.

Chesed – to najwyższa właściwość, którą otrzymujemy od głowy duchowego parcufa (Sefirot Keter, Chochma, Bina), dlatego przyobleka się w nas jako pierwsza. Czujemy, że nadszedł nowy stan i przyniósł nowego ducha, nowe zrozumienie. Jest dana jako prezent, musimy tylko czekać, pragnąć, prosić. Jeśli chcę obdarzać przyjaciela, to staję się godny otrzymania daru.

Powiedziano, że każdy, kto zechce przybliżyć się do Stwórcy, zobowiązany jest najpierw przyjąć właściwość prawej linii, czyli właściwość wiary. Grupa, która dąży do zjednoczenia, w pierwszej kolejności musi osiągnąć właściwość Abrahama – właściwość wiary. Gdy we wszystkich pragnieniach króluje właściwość miłosierdzia, oznacza to, że Abraham przyoblekł się w nie.

W Księdze Zohar jest powiedziane: „Nie ma na świecie nikogo, kto mógłby zrównać się z wielkością Abrahama, który okazał miłosierdzie wszystkim stworzeniom”. Obdarzanie, dokonane przez Abrahama było tak ogromne, że dlatego nazywa się go ojcem narodu – pierwszym z praojców.

Z lekcji na temat „Uszpizin Abraham – Sefirot Chesed”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

A teraz człowiek może przyciągnąć [radość] z czasu pracy, który już przeszedł – ponieważ wtedy nieustannie dziękował i wychwalał Stwórcę za to, że Stwórca za każdym razem przybliżał go, i odczuwał radość. Radość, którą miał wtedy, może przyciągnąć teraz, w Sukkot. (Baal HaSulam. Szamati. 96. Co oznacza w pracy duchowej „odpady gumna i winnicy”)

Pytanie: Jaka jest różnica między radością w zwykłym domu a radością w tymczasowym szałasie?

Odpowiedź: To duża różnica, ponieważ w stałym mieszkaniu działa jedna siła, a w tymczasowym, powiedzmy, w szałasie, ta siła jest znacznie mniejsza. Dlatego człowiek powinien włożyć więcej wysiłku, aby w szałasie świeciło to, co świeci w jego stałym mieszkaniu.

Pytanie: Czy dążenie powrotu do radości, która była w stałym domu, nie jest zadowoleniem siebie? Jeśli tak, to jak się temu sprzeciwić?

Odpowiedź: Może się to zdarzyć. Jak temu przeciwdziałać? – Nie poddawać się wszelkiego rodzaju słabościom.

Z lekcji według listu Rabasza, 18.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Kiedy pracujemy w dziesiątce, wkładamy wiele wysiłków dla zjednoczenia, ale kiedy spotykamy się z innymi dziesiątkami, zjednoczenie odczuwane jest znacznie mocniej: nie ma podziałów, jest tylko siła, moc, jedność myśli i dusz.

Jak utrzymywać taki prezent w grupie? Czy to oznacza, że jesteśmy gotowi do zjednoczenia ze światowym kli?

Odpowiedź: Być może jesteście już gotowi, ale mimo wszystko trzeba to jeszcze wzmacniać i rozwijać.

Pytanie: W jaki sposób nasze wysiłki i nasza miłość do Stwórcy, powinny być połączone? Gdyż czasami wydaje się, że jedno anuluje drugie.

Odpowiedź: Spróbujcie połączyć wszystko razem i na tej podstawie, proście Stwórcę aby was przybliżył.

Pytanie: Jeśli człowiek zainteresowany jest Kabałą, słucha naszych materiałów, ale nie ma pragnienia, by samemu podjąć wysiłki do studiowania, czy warto go do tego namawiać? Czy czekać, kiedy odkryją się jego reszimot?

Odpowiedź: Zawsze warto naciskać. Nawet dla samego siebie.

Pytanie: Jeśli w sercu odkrywa się nie tylko miłość do Stwórcy, ale na przykład pytania do Niego, jak można to szybko naprawić?

Odpowiedź: Próbować zadawać pytania i jednocześnie wyrażać miłość.

Pytanie: Czy pragnienie otrzymywania dla obdarzania – jest rzeczywiście miłością?

Odpowiedź: Ogólnie to symbolizuje dobre nastawienie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy trwoga jest miłością?

Odpowiedź: Trwoga jest uświadomieniem sobie wysokości tego, co badasz. Jeśli teraz czujesz miłość a razem z nią trwogę, oznacza to że jest to dobre uczucie.

Pytanie: Jak być bezpośrednio ze Stwórcą i być w trwodze, jakby już się odkrył?

Odpowiedź: Możesz być absolutnie bezpośredni wobec Stwórcy, ponieważ i tak jesteś przed Nim nagi. Ale nadal domagaj się takiego połączenia, aby poczuć, co naprawdę Stwórca chciał powiedzieć i jak powinieneś na to odpowiedzieć. Wtedy zobaczysz, że Jego pytanie i twoja odpowiedź będą całkowicie zgodne.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 10.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Dni święta Sukkot symbolizują etapy zbudowania duchowego naczynia (kli), czyli duszy, która włącza w siebie siedem Sefirot. Trzy z dziesięciu wyższych Sefirot: Keter, Chochma, Bina przychodzą do nas z góry, dlatego że są to właściwości Stwórcy, które On chce nam pokazać. A z tych właściwości budujemy w sobie szczególną właściwość w oparciu o połączenie między nami. Pomimo tego, że ta właściwość znajduje się wewnątrz stworzenia, jest absolutnie podobna do Stwórcy – to czyste obdarzanie.

Siedem dni Sukkot – to siedem etapów zbudowania pełnego kli naszej duszy, kiedy wewnątrz materiału stworzenia buduje się coś podobnego do Stwórcy. Taki jest wewnętrzny sens święta Sukkot i ogólnie całego naszego życia i istnienia. Dlatego należy studiować, jak z różnych, przeciwstawnych sił zbudować nasze zjednoczenie, jedność.

Pierwszy dzień Sukkot związany jest z pierwszą, przychodzącą do nas od Stwórcy właściwością, która nazywa się Abraham. Jest to kategoria prawej linii, naprawienie do właściwości miłosierdzia, czyli dążenie do prostego, bezgranicznego obdarzania.

A drugi dzień, druga właściwość – to Izaak, który idzie w lewej linii, w przezwyciężaniu, pracując z pragnieniem otrzymywania ze względu na obdarzanie. Jest to już inna, przeciwstawna Abrahamowi właściwość. Człowiek przezwycięża swój egoizm i chce upodobnić swoje pragnienie otrzymywania przyjemności do właściwości Abrahama, który jest cały ze względu na obdarzanie, i wtedy otrzymuje życie z prawej linii, siłę miłosierdzia.

Jak zbudować te stopnie Abraham, Izaak itd.? Staramy się postępować w naszym połączeniu, aby nasze połączenie umacniało się z dnia na dzień. Wówczas każdy poczuje, jaki dodatek otrzymał od silniejszej jedności. W takiej formie stopniowo odkryjemy, czym są duchowe Sefirot i ich wzajemne włączanie się, czym jest duchowy parcuf, który powstał w wyniku prawidłowego połączenia tych sił, zwanych „Sefirot”.

W istocie duchowy parcuf jest punktem przecięcia właściwości Stwórcy i właściwości stworzenia, pragnienia otrzymywania i pragnienia obdarzania. Z dwóch sił, Keter i Malchut, rodzą się wszelkiego rodzaju właściwości między Keter i Malchut, wszystkie siły i ich połączenia pomiędzy nimi, z których powstają wszystkie właściwości istniejące w naturze.

Ludzie dążą do poznania i zrozumienia natury, do poczucia, czym jest, ale na razie nie są w stanie tego zrobić. Cała natura składa się z sił otrzymywania, sił obdarzania i ich kombinacji między sobą.

Z lekcji na temat „Uszpizin Izaak – Sefirot Gwura”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: W jaki sposób dziesiątka idzie do przodu? Jakiej siły powinna lepiej użyć: przyciągającej czy odpychającej? Przecież zdarza się, że w codziennych rutynowych czynnościach dziesiątka porusza się ze zwykłą prędkością, a nie z przyspieszeniem.

Odpowiedź: Powinieneś bardziej szukać siły przyciągania, wtedy łatwiej będzie ci wyjść ze stanu upadku, obojętności. Będziesz starał się przynależeć do siły przyciągania i iść naprzód.

Gdzie szukać tej siły? W Stwórcy. Tylko w Stwórcy!

Kiedy rozmawiacie ze sobą o Stwórcy, powinniście czuć, że w dziesiątce jest siła, która ciągnie was do przodu. W końcu ona rzeczywiście się w was objawi.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że siłę przyciągania inicjujemy za pomocą modlitwy, a siłę odpychania inicjuje Stwórca, kiedy nie zwracamy się do Niego?

Odpowiedź: I w jednym, i w drugim przypadku musimy szukać Stwórcy, i orientować się na Niego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy to, do czego dążymy, wymaga zaufania wewnątrz dziesiątki? Co jest podstawą takiego zaufania? Jak powinno się ono rodzić w obrębie dziesiątki?

Odpowiedź: Rodzi się to stopniowo z tego, że modlicie się razem i zwracacie się do Stwórcy, dlatego tworzycie tak zjednoczoną grupę. I ta grupa jest już odczuwalna przez Stwórcę. W rezultacie otrzymacie od Niego odpowiedź.

Pytanie: Wykonujemy pracę w dziesiątce, zbliżamy się sercami. Jak możemy zrozumieć, że Stwórca ocenia naszą pracę? Na czym się skupić?

Odpowiedź: Na tym, że On nieustannie wam pomaga.

Pytanie: Czy w dziesiątce można wyjaśnić otrzymane stany/pragnienia, które pojawiają się w myślach?

Odpowiedź: Oczywiście, że można. Spróbuj, a dowiesz się, gdzie jest ta granica, której nie powinieneś przekraczać w komunikacji ze swoimi przyjaciółmi.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie