Pytanie: W jaki sposób dziesiątka może zmienić moją intencję? Jakie są inne działania poza modlitwą?

Odpowiedź: Dziesiątka może pokazać ci, jakie są jej intencje, a zobaczysz, że twoje intencje nie pokrywają się z jej intencjami.

Komentarz: Ale ja widzę wszystko poprzez swój egoizm.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia, to wszystko stopniowo zanika – odpada. Należy po prostu kontynuować. Jeszcze rok, jeszcze dwa a zobaczysz, że ta „skóra” z ciebie zejdzie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Rabasz, artykuł 22 „Cała Tora jest jednym świętym imieniem”: Musimy zawsze pamiętać o celu, jakim jest zadowolenie stworzenia, i jeśli egoizm pojawia się w człowieku i zadaje mu trudne pytania Faraona, to nie należy odpychać egoizmu, a trzeba powiedzieć mu: „Teraz, ze wszystkimi twoimi pytaniami mogę zacząć pracować w imię obdarzania”.

Czyli nie mówić, że pytania egoizmu powstają po to, aby zepchnąć człowieka z jego stopnia, ale wręcz przeciwnie, pojawiają się, aby dać mu miejsce do pracy, aby dzięki temu mógł podnosić się po stopniach doskonałości.

Oznacza to, że każde przezwyciężenie w pracy – przezwyciężenie nowych egoistycznych pragnień – nazywa się postępem w pracy Stwórcy. Jak moneta do monety zbiera się w dużą sumę, tak przezwyciężenia zbierają się do określonego potrzebnego stopnia, aby stać się naczyniem odkrycia Stwórcy.

Postęp duchowy polega na tym, że zaczynamy pracować z bardzo małym egoistycznym pragnieniem na poziomie nieożywionej, roślinnej i zwierzęcej natury, bo nie ma w nas nic innego. Kiedy w ciągu wielu tysiącleci naszego zwierzęcego rozwoju osiągamy szczególny etap, to pojawia się pytanie o sens życia, o jego istotę. Tutaj zaczyna się poziom „Człowiek”. To odróżnia zwierzę w nas od człowieka w nas.

Za pomocą tego pragnienia zaczynamy szukać, dalszej egzystencji. Nie możemy już żyć na poziomie czysto zwierzęcym, choć nas pociąga, nie pozwala wznieść się do góry, jakby trzyma za nogi, żeby pozostać na egoistycznym poziomie.

Każdy człowiek, społeczeństwo i ludzkość przechodzą przez te etapy i widzimy, że nie ma innego wyjścia – wyższa siła, program zarządzania, wpędza nas w stan, w którym jesteśmy zobowiązani do rozpoczęcia duchowego rozwoju albo popędzani kijem do szczęścia, albo będziemy przyciągnięci czymś słodkim do duchowości, a nie inaczej.

Dlatego, aby nie rozwijać się poprzez cierpienia, jak postępuje cała ludzkość, nieustannie pogrążając się w nowych wojnach, nowych problemach, strasznych stanach, ale dobrą drogą, musimy wcześniej przyciągnąć wyższą siłę, która nie pociągnie nas do przodu cierpieniami, ale przyciągnie do przodu przyjemnościami.

Jeśli połączymy się między sobą, to odkryjemy Stwórcę – właściwość obdarzania, właściwość miłości, właściwość wzajemnego połączenia. Do tego dokładnie zbliża się teraz ludzkość, ponieważ coraz więcej ludzi zaczyna interesować się nauką Kabały. A Kabała jest zbudowana właśnie na rozwoju egoizmu.

Z lekcji na temat „Nie ma nikogo oprócz Niego”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozwój egoizmu

Pytanie: Grupa jest jako jądro, które podtrzymuje centrum zarówno z lewej, jak i z prawej strony?

Odpowiedź: Grupa reprezentuje duszę. Jest to dziesięć osób (minjan), które są połączone we wspólnym celu, jakim jest zrozumienie Stwórcy, i nazywa się to „duszą” (neszama).

Pracując ze sobą według metody kabalistycznej, mogą świadomie zmierzać naprzód, wybierając własne tempo na każdym kroku.

Z lekcji na temat „Nie ma nikogo oprócz Niego”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W procesie naprawy dusze wznoszą się po stopniach duchowej drabiny w wyższych światach. Chodzi o to, że pragnienie otrzymywania, w które oblekła się forma obdarzania, dzięki tej naprawie wznosi się do góry.

Wyższe światło dochodzi do tego stopnia, gdzie znajduje się pragnienie. A jeśli pragnienie jest zdolne przystosować się do tego światła, anulując się przed nim do takiego stopnia, że jednoczą się w jedną całość, wówczas światło podnosi je wraz ze sobą na znacznie wyższy stopień.

Czyli duszą, można nazwać naprawione pragnienie otrzymywania, połączone ze światłem i dążące do wzniesienia się w górę.

Z lekcji według Przedmowy do „Wprowadzenia do nauki Kabały (Pticha)”, 12.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy dziesiątka może wpłynąć na precyzję intencji przyjaciół w pracy duchowej?

Odpowiedź: Oczywiście. To zależy właśnie od dziesiątki.

Pytanie: Załóżmy, że chcę zmienić swoją intencję. Od czego zależy wynik: od siły mojego pragnienia, od siły modlitwy przyjaciół, czy od miłosierdzia Stwórcy?

Odpowiedź: To zależy od wielu aspektów.

Pytanie: W jaki sposób dziesiątka zmienia intencje przyjaciela? Tylko modlitwą czy może czymś jeszcze?

Odpowiedź: Nie, nie tylko poprzez modlitwę. Czym tylko można, wszelkimi sposobami.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to jest światło wiary?

Odpowiedź: Jest to światło, ukryte w działaniach, które człowiek wywołuje siłą wiary.

Pytanie: Jak przygotować się, aby przyjąć to, co Stwórca chce nam dać?

Odpowiedź: To zależy od tego, jak dziesiątka jest przygotowana na to.

Pytanie: Jakich pragnień używamy dla zbudowania ekranu naszego duchowego szałasu (sukki)?

Odpowiedź: Wszelkie pragnienia, którymi możemy zadowolić przyjaciół.

Pytanie: Jaka jest przyjemność z ukrycia Stwórcy?

Odpowiedź: Taka, że możemy przybliżyć się do Stwórcy właśnie ze stanu ukrycia.

Z lekcji według listu Rabasza, 16.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeden przyjaciel jest w drodze duchowej dwadzieścia lat, a ja jestem w tej drodze nieco ponad rok. Ale mówi Pan, że wszyscy razem osiągniemy „obdarzanie dla obdarzania”. Jak to zrozumieć, jeśli nie mam takiego doświadczenia, ani odczuć jak moi przyjaciele?

Odpowiedź: Musisz znaleźć się między ludźmi, którzy są zaangażowani, studiują i dążą do celu, a wtedy poczujesz nurt, który cię pochwyci i poniesie do przodu.

Pytanie: Mamy globalną grupę ideologiczną. W jaki sposób ich wsparcie pomoże nam osiągnąć poziom „obdarzanie dla obdarzania” na nadchodzącym kongresie?

Odpowiedź: Musisz się ich trzymać, a wtedy ta grupa będzie cię wspierać.

Z lekcji na temat „Obdarzać dla obdarzania”, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy człowiek próbuje dokonać obliczenia nagrody, ale rozumie, że jeszcze nie jest doświadczony, nie szczególnie umie to zrobić, czuje skrępowanie. Jak pracować w takim stanie?

Odpowiedź: To nieprawidłowe odczucie. Kiedy człowiek chce zbliżyć się do Stwórcy, może chcieć i powiedzieć wszystko, cokolwiek. I zawsze to będzie oczekiwane w oczach Stwórcy.

Pytanie: Jak osiągnąć konsekwencję w stałości, potrzebną do wewnętrznego oczyszczenia od egoizmu?

Odpowiedź: Rozwiązaniem do osiągnięcia poczucia stałości, jest tylko konsekwentna praca w grupie, inaczej nigdy nie będziesz miał kli, w które mógłbyś otrzymać światło.

Pytanie: Czego powinniśmy żałować?

Odpowiedź: Tego, że nie możemy razem zwrócić się do Stwórcy, o własnych siłach i poprosić o zjednoczenie z Nim.

Pytanie: Na czym polega czysta praca otrzymywania dla obdarzania?

Odpowiedź: Na tym, żeby otrzymywać tylko po to, aby obdarzać.

Pytanie: Jak uznać miarę obdarzania Stwórcy, aby obdarzać tak samo?

Odpowiedź: Obdarzaj tyle, ile chcesz, ale to i tak będzie mniej niż miara, którą Stwórca dla nas przygotował.

Pytanie: Jaki rodzaj żalu w stosunku do przyjaciół prowadzi do prawdziwego żalu wobec Stwórcy? Czy jest to żal, że nie czuję, jak mogę wspierać przyjaciół lub że nie postrzegam ich jako wielkich?

Odpowiedź: Każdy rodzaj jest dobry. Ponieważ żałujesz tego, że nie możesz razem z przyjaciółmi, zebrać się w jedno jedyne pragnienie i obdarzać nim Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co należy zrobić, aby człowiek otrzymał duszę?

Odpowiedź: Połączyć pragnienia ludzi, będących w dziesiątce, w jedno wielkie pragnienie obdarzania, tak aby było w jakiś sposób podobne do Stwórcy. To jest wspólna dusza dziesiątki. Ale może być tak, że ktoś już to czuje i może korzystać z niej, a inni jeszcze nie.

Pytanie: Co to znaczy czynić dobro w dziesiątce?

Odpowiedź: Pomagać ze wszystkich sił każdemu przyjacielowi w tym, czego potrzebuje, aby mógł się rozwijać.

Pytanie: Ale to za mało. Nie mamy zbyt wielu potrzeb w dziesiątce, abyśmy mogli się rozwijać.

Odpowiedź: Staraj się zrobić to, czego pragnie przyjaciel, aby twoje siły połączyły się z siłą przyjaciela, by osiągnął czego pragnie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 29.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kabała i religia to absolutnie przeciwne rzeczy. Ponieważ Kabała naucza, że trzeba zmienić siebie, a religia twierdzi, że wystarczy wykonywać zewnętrzne działania, i dzięki temu zrobisz wszystko, co trzeba w życiu: otrzymasz raj, przyszły świat, w którym czeka na ciebie dobro, i tak dalej, i tak dalej.

Według Kabały niebo i piekło to stany, które człowiek odczuwa w naszym świecie przebywając w ciele. Ale ma jednak możliwość wzniesienia się ze swojego ciała, aby mu nie rozkazywało, a wtedy poczuje, co dzieje się na zewnątrz ciała, człowiek nie musi z tego powodu umierać.

A jeśli nie osiągnął stanu ponad ciałem, wtedy jego śmierć prowadzi go tylko do najbardziej minimalnego stanu duchowego, którego nawet nie można nazwać duchowym. Jest to po prostu stan pewnego rodzaju wyrzeczenia się egoizmu, ale nie stan posiadania właściwości duchowej.

Przecież mówimy o duszy człowieka, który chce ją naprawić. W naszym świecie nie ma nic wyższego, i jeśli człowiek do tego dąży, nie można mu tego zabronić. Na tym polega problem pomiędzy kabalistami a religijnymi, którzy stawiają barierę: „Nadal wypełniaj, a nie angażuj się w rozwój duszy”.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Kabała i religia, Praca duchowa