Pytanie: W jakim kelim kabalista odczuwa właściwą duchową radość?

Odpowiedź: W kelim obdarzania. Czuje radość z działania dla innych, dla Stwórcy.

Pytanie: Jak naprawdę cieszyć się pracą dla Stwórcy?

Odpowiedź: Pragnieniem Stwórcy jest, abyśmy byli w stałym, maksymalnym połączeniu między sobą i w oparciu o to połączenie docierali bezpośrednio do Niego. Te dwa obszary należy koniecznie przygotować w sobie i wzmocnić.

Pytanie: Jaki jest właściwy sposób anulowania, aby poczuć radość, która podoba się Stwórcy?

Odpowiedź: Aby to zrobić, trzeba przejść przez kilka stanów: najpierw całkowicie anulować siebie, następnie wyobrazić sobie siebie we właściwościach obdarzania, które włączasz w Stwórcę, i wtedy będziesz mógł poczuć ten stan i będziesz się nim radować.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Święto Sukkot poświęcone jest budowie ekranu, przykrycia sukki (schach), aby stworzyć miejsce dla duszy. Ograniczamy, naprawiamy nasze pragnienie czerpania przyjemności i budujemy nad nim ekran. Tym pokryciem, oddzielającym nas od Stwórcy, tworzymy przegrodę, która nie pozwoli nam bezpośrednio otrzymać od Niego Wyższego Światła, a tylko poprzez ekran (schach).

Dach i ściany sukki, jej wielkość – wszystko to symbolizuje szczegóły naszej duszy, zasady jej budowy.

Dach sukki ukrywa nas przed światłem słonecznym, które symbolizuje bezpośrednie światło. Przecież słońce świeci jednakowo dla wszystkich, bez żadnych barier. Sukka ma cztery kolumny, ściany, ale najważniejszy jest dach (schach), który nie przepuszcza światła słonecznego bezpośrednio na człowieka, który siedzi w środku sukki. Taki jest sens święta Sukkot – zbudowanie wspólnego kli.

Dach buduje się z „odpadów gumna i winnicy”. Można wykorzystać gałęzie ścięte z drzew w ogrodzie. Pokrywają nimi dach, aby promienie słońca nie mogły świecić bezpośrednio do wnętrza sukki. Ponieważ odmawiamy otrzymywania bezpośredniego światła dla samych siebie.

Dlatego budujemy Sukkę razem z grupą i siedzimy w niej razem, ciesząc się naszą jednością i tym, że możemy się połączyć i ukryć przed promieniami słońca, czyli bezpośrednim światłem, ponieważ zbudowaliśmy ekran.

Każdy wspiera drugiego, aby uchronić go przed otrzymaniem przyjemności, która może przyjść bezpośrednio z egoistycznego pragnienia. Dlatego chowamy się pod ekranem i jednoczymy się, aby pomóc sobie nawzajem oprzeć się wszelkim przyjemnościom i pokusom, które nas dezorientują w każdej chwili, i tak ratujemy się od egoistycznego otrzymywania.

Każdy powinien mieć miejsce pod dachem sukki, gdzie będzie mógł jeść przez siedem dni święta Sukkot. Ale najważniejsze jest zbudowanie wewnętrznej Sukki w naszych pragnieniach, to znaczy zbudować wspólne duchowe kli i znajdować się pod wspólnym ekranem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Mam takie wrażenie, że nie mamy wystarczająco dużo czasu dla pracy w dziesiątce, ponieważ jest wiele do zrobienia i nie wiadomo, czego się uchwycić. Czego przede wszystkim Stwórca pragnie najbardziej?

Odpowiedź: Stwórca pragnie w pierwszej kolejności, abyśmy poczuli się zjednoczeni w dziesiątce. Aby ta jedność dała nam platformę, na której mocno stoimy i aby nigdzie nie oddaliła się od naszych stóp. Tak byśmy wszyscy, zmieścili się na tej platformie, nawet setki ludzi, trzymając się za ręce i starając się jak najmocniej napełnić światłem Stwórcy.

Kiedy osiągniemy taki stan, doznamy szczególnego uczucia, kiedy nie będzie ważne, co stanie się dalej, najważniejsze żebyśmy trzymali się razem. To wszystko.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Dlaczego jest powiedziane, że taka dusza jak Baal HaSulama schodzi do naszego świata tylko raz na dziesięć pokoleń? Prawdą jest, że taka dusza jest zbyt wielka i wymaga ogromnych wysiłków aby ją zrozumieć.

Dlatego zstępuje do naszego świata tylko raz na kilka pokoleń, gdy jest wiele dusz, które pragną wznieść się na wyższy stopień. Dlatego mogą swoim wspólnym wysiłkiem osiągnąć takie wyżyny, o którym napisał Baal HaSulam.

Poprzez wszystkie nasze wysiłki studiowania nauki Kabały i działań zjednoczeniowych, pragniemy włączyć się w duszę Baal HaSulama i w miarę tego włączenia, choć trochę przylgnąć do jego wielkości. Wszystko zdeterminowane jest poprzez nasze pragnienie, aby wznieść się nad swoim stanem i osiągnąć większe zjednoczenie, tylko dzięki któremu możemy pojąć duchowość.

I w rezultacie pewnego osiągnięcia tego stopnia należy postarać się przywdziać szatę Baal HaSulama, która jest niezwykle wysoka, z nadzieją, że Stwórca zlituje się nad nami i pozwoli nam zrozumieć, poczuć i jakoś zobaczyć ten stan.

To nie zależy od nas, ale od pragnienia wyższego odkrycia w nas i przybliżenia, aby przez nas wpłynąć na całą ludzkość. Nie wolno nam o tym zapominać, abyśmy wszyscy razem poczuli tę ogromną odpowiedzialność i starali się przybliżyć cały świat do Stwórcy.

Nasza grupa jest rezultatem pracy wielkich kabalistów, którzy żyli przed nami, którzy dotarli do nas z końcem nici łączącej nas ze Stwórcą. Musimy uchwycić się tej nici i z jej pomocą wznieść się.

Poprzez wzajemne połączenie, zjednoczenie i bliskość między nami, będziemy w stanie poczuć bardziej wzniosłe właściwości i wysokie stany, a tym samym zobowiążemy Stwórcę do wzniesienia nas do Niego. Jest to bliskie, i miejmy nadzieję, że uda nam się to osiągnąć.

Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czym jest kli radości?

Odpowiedź: Kli radości to te pragnienia, które napełniają się dzięki temu, że łączę się z moimi uczniami, przyjaciółmi. To kli rozwija się jak każde inne pragnienie. Im więcej o nim myślisz, im więcej go używasz, tym silniej je rozwijasz.

Pytanie: Jeśli nasze kli radości jest w naszych przyjaciołach, to jak prawidłowo przyjąć kelim przyjaciela, aby napełnić go tą radością?

Odpowiedź: Jeśli chcesz radować się razem z nimi, to w naturalny sposób jednoczysz się z nimi i sprawiasz im radość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy, że przychodzę na lekcję z intencją oczyszczenia? Jak mogę sprawdzić, czy naprawę mam taką intencję?

Odpowiedź: Przeanalizuj, o czym myślałeś przed lekcją.

Pytanie: Być może człowiek wstaje codziennie na lekcje tylko dlatego, że się przyzwyczaił.

Odpowiedź: To dlatego nie osiągasz żadnych poważnych wyników w nauce. Dlatego usiądź przed lekcją i pomyśl o sobie, o swoim stanie, o tym, co się z tobą stanie. Zobaczysz stopniowo, z jakimi myślami, uczuciami, prośbami możesz zwrócić się do Stwórcy.

Pytanie: Ale jak mogę sprawdzić swoje nastawienie do prośby o oczyszczenie? Przecież może pojawić się milion różnych myśli i próśb.

Odpowiedź: Dlatego powinieneś prosić. Swoimi słowami.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Powiedziano, że człowiek musi osiągnąć wewnętrzne światło, jednak nie może niczego odkryć, zanim nie stanie się godny powrotu. Czym jest powrót?

Odpowiedź: Zjednoczeniem ze Stwórcą.

Pytanie: Co możemy wnieść z tego co osobiste, do ogółu, poza intencją, modlitwą i działaniem na rzecz zjednoczenia?

Odpowiedź: Nic więcej nie jest potrzebne.

Pytanie: W jakim stanie człowiek powinien każdorazowo osiągać uczucie uniżenia, aby mógł liczyć na pomoc z góry?

Odpowiedź: Tylko w stanie właściwej modlitwy, właściwej prośby.

Pytanie: Przez całe życie człowiek doświadcza różnych stanów – od osobistych do ogólnych. Co zabiera ze sobą na koniec swojej ziemskiej drogi: osobiste czy ogólne?

Odpowiedź: Tylko tę część, która może wznieść się do Stwórcy.

Pytanie: Co w pracy dziesiątki jest oznaką, że wzrastamy poprzez wzajemne anulowanie, w skromności i w trwodze przed Stwórcą?

Odpowiedź: Poczujesz, że macie te same myśli, intencje i że wszyscy razem rozumiecie, jak pracować i pojąć pierwotne źródła.

Pytanie: Dlaczego Stwórca od czasu do czasu wymazuje pamięć, odczucie Swojej wielkości?

Odpowiedź: Abyśmy mieli miejsce do pracy i na nowo uświadomili sobie przyczyny, dlaczego postępujemy w taki sposób w stosunku do siebie nawzajem i w stosunku do Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 06.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Sukka – to konstrukcja składająca się z czterech ścian i specjalnego pokrycia (schach). Nawet wystarczą trzy ściany, dlatego że jeśli w kli są pierwsze trzy etapy, to czwarty etap „dalet“ już buduje się wewnątrz nich. Najważniejsze, żeby były trzy ściany i pokrycie. Sukka odzwierciedla konstrukcję duchowego kli, które nazywa się „neszama“, dusza. Musimy zbudować tę duszę z naszych wspólnych pragnień w grupie i wtedy wewnątrz naszego prawidłowego połączenia odkryjemy wewnętrzne światło – Stwórcę.

Człowiek buduje Sukkę na ziemi, czyli na podstawie gotowego materiału, ponieważ ziemia jest zawsze pod nogami. Na niej buduje Sukkę: cztery ściany i pokrycie z odpadów „gumna i winnicy” – tego, co pozostało z produkcji chleba i wina, czyli z pożywienia człowieka.

Konstrukcja Sukki podobna jest do tego, jak zorganizowane są właściwości człowieka, jeśli chce związać je i skierować do Stwórcy. Wtedy widzi, jak łączą się w nim jego właściwości: Chochma, Bina, Daat, Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod po to, aby powstała konstrukcja, wewnątrz której człowiek zacznie odczuwać Stwórcę.

Nie odkrywamy wyższego światła ani samego Stwórcy, a tylko wrażenie w naszych pragnieniach z ich napełnienie. Kiedy te właściwości łączą się w różnych formach, zaczynamy odczuwać to, co znajduje się wewnątrz nich, i w taki sposób odkrywamy Stwórcę. Każda sfira zaczyna świecić.

Jeśli spróbujemy zbliżyć pragnienia między przyjaciółmi w dziesiątce, aby połączyć je ze sobą, to zaczniemy dostrzegać w ich połączeniu, że nie jest to tylko nasz egoizm, a pragnienia, zdolne do obdarzania, jedności, miłości. Może na nie wpływać wyższa siła, tworząc z nich takie formy i rodzaje związków i właściwości, które były nam wcześniej nieznane.

Widzimy, jaki jest związek pomiędzy naszym zjednoczeniem i właściwościami, które możemy odkryć między nami, żeby zgodnie z podobieństwem ich formy odczuć i poznać siłę, która jest od nas wyższa. Ściany i pokrycie sukki – to różne pragnienia, połączone między sobą na różne sposoby.

Jeśli udało nam się złożyć z naszych pragnień ściany sukki i każdy jest gotowy zrobić z siebie filar lub fundament dla wspólnej konstrukcji, czyli naszego zjednoczenia, to nad nimi już można zbudować dach. Być filarem oznacza być podporą dla tej konstrukcji, wspierać ją z całych swoich sił, aby stała i służyła wszystkim.

Razem budujemy nasz wspólny dom tak, aby ani jeden ruch nie przyniósł korzyści nikomu osobiście, a tylko nam wszystkich razem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jest powiedziane, że jeśli człowiek nie wierzy, że wewnątrz ukrycia jest obecna boskość, to ucieka z pola bitwy. Wydaje się, że to rozumiemy, ale dlaczego w praktyce jest tak trudno uwierzyć, że w ukryciu znajduje się boska obecność?

Odpowiedź: Nie sądzę, żeby to było trudne. Kto dokonuje tego ukrycia? Jest to szczególne działanie Stwórcy, a kolejnym szczególnym działaniem jest Jego odkrycie. On robi jedno i drugie.

Nie potrzebujemy niczego innego, jak tylko właściwej modlitwy, prawidłowej prośby do Stwórcy, aby usunął to ukrycie. A kiedy poczujesz, że wszystko się przed tobą odkrywa, będziesz po prostu zdumiony tym, że możesz zobaczyć, poczuć, napełnić się. Uniesie cię w górę, jakbyś był balonem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Rabasz. 507. „Czym jest radość”: Stwórca daje człowiekowi możliwość rozpoczęcia zajmowania się Torą i pracą duchową. To przynosi mu prawdziwą radość, zwaną radością z przykazania.

Jeśli chcę zbliżyć się do Stwórcy, pragnę być wyjątkowy w Jego oczach, wówczas otwierają się przede mną zupełnie nowe relacje z ludźmi, z samym sobą oraz z tym, co mnie otacza. W taki sposób mogę wybierać, czym się zajmować, aby pokazać szczególny stosunek do Stwórcy.

Wtedy otrzymuję radość z tego, że postrzegam cały świat jako pochodzący od Stwórcy i wybieram z niego tylko te działania, które przybliżą mnie do Niego.

Pytanie: I to nazywa się przykazaniem?

Odpowiedź: Oczywiście. Przykazaniem nazywa się każde moje działanie, którego pragnie Stwórca.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania