Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jeśli każdy staje się poręczycielem za innych, czy to oznacza, że ​​osobiste potrzeby całkowicie znikają? Czy raczej pozostaje przestrzeń na indywidualne wysiłki i odpowiedzialność?

Odpowiedź: Chociaż jednoczymy się i każdy chce być poręczycielem za innych, ostatecznie okazuje się, że jest to nasze wspólne poręczenie. I tak, jednocząc się, napełniamy nasze wspólne pragnienie.

Pytanie: Jak to wspólne poręczenie wpływa na osobistą wolność i samodzielność każdego człowieka?

Odpowiedź: Nie ma żadnego wpływu. Zaczynamy myśleć, rozumować i czuć jak grupa naszych przyjaciół. Wszyscy jednoczą się w naszym sercu, i serce powiększa się. Więc postępujmy naprzód i poczujmy to.

Pytanie: Jak rozszerzyć swoje serce tak, aby pomieścić tutaj wszystkie serca światowego kli? A może wręcz przeciwnie, należy włączyć swoje serce w serca innych?

Odpowiedź: Nie, musisz poszerzyć swoje serce, pragnąc być razem z innymi w jednym wspólnym pragnieniu i intencji.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie