W naszym dążeniu wzniesienia się ponad swój egoizm, żeby upodobnić się do natury, do jej właściwości obdarzania i miłości, musimy wystrzegać się przekładania jego naprawy „na później”. Do tego popycha nas nasz egoizm, przeciwstawianiem się swojemu zmniejszeniu. A odkładający swoją naprawę z „dziś” na „jutro”, odkryje tylko po wielu latach swój błąd w braku postępu.

Powodem tego zaniechania jest zlekceważenie czynienia wysiłków w miłości do przyjaciół – co jest niezbędnym i wystarczającym środkiem do naprawy całego naszego egoizmu.

Musimy uświadomić sobie, jaka wielka siła ukrywa się w jedności grupy i w każdym z przyjaciół. Ponieważ nie mamy do czynienia z przyjaciółmi i z grupą a z wielką siłą przyrody, z którą każdy z nas znajduje się sam na sam. I tylko iluzja otaczającego nas świata, i jego części dezorientuje nas i ukrywa przed nami wielkie siły, i właściwości natury, jej system zarządzania nami w osiągnięciu przez każdego z nas właściwości obdarzania i miłości.

I jeśli złączymy w wizji, w każdym przedstawicielu przyrody nasze siły, to w spotkaniu braci, w miłości i przyjaźni odkryjemy siły, zmieniające nas na podobieństwo wyższej siły przyrody.

(Z listu Baal HaSulama z książki „Owoce Mądrości. Listy”, s. 55, list 13, 1925 r., urywek)

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie

Jeśli przyzwyczaimy się do kłamstw i oszustwa, to będziemy zawsze okłamywać, zarówno innych, jak również siebie samych i nie będziemy już w stanie określić co jest prawdą, a co kłamstwem.

I chociaż wydaje się nam, że oszukujemy przyjaciela, w rzeczywistości oszukujemy naturę, dlatego że zawsze znajdujemy się w niej, w jej sferze i jedynie z jej siłami mamy do czynienia. Tylko zapominamy i nie uświadomimy sobie tego. Ale system sił natury reaguje na nasze kłamstwo i dlatego otrzymujemy zwrotne negatywne reakcje.

Natura specjalnie stworzyła w nas iluzję nieobecności pełnego zarządzania nami, abyśmy odczuwali siebie istniejącymi odrębnie od niej – przecież inaczej byśmy w pełni jej podlegali i nie mogli stać się samodzielnymi. Ale w rzeczywistości ona zawsze i we wszystkim nami kieruje.

I dlatego, oszukując przyjaciela, niejako oszukujemy system zarządzania Natury, a martwiąc przyjaciela, martwimy ją.

I przeciwnie, jeśli człowiek przyzwyczaja się do mówienia prawdy, to przynosi mu to pożytek w stosunku do systemu, który nim kieruje, i stopniowo zacznie go odczuwać, wejdzie z nim w dwustronne wysiłki i działania, aż do pełnego, świadomego połączenia.

(Z artykułu Baal HaSulama, księga „Szamati”, artykuł 67, fragment)

Kategorie: Edukacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie

 Pytanie: Kanclerz Niemiec Angela Merkel jest zaskoczona nagłym, bardzo wielkim przejawem antysemityzmu. „Antysemityzm – jest to zjawisko, które jest znacznie bardziej powszechne, niż myśleliśmy – powiedziała – właśnie dlatego powinniśmy aktywnie mu się sprzeciwiać”.

Merkel uważa, że ​​antysemityzm został przywieziony do Niemiec przez imigrantów, którzy nie lubią Izraela i Żydów. Czy problem jest w tym?

Odpowiedź: Uważam, że problem nie leży w tym. Po prostu niezadowolona ze swojego życia populacja planety wywiera presję na Żydów, którzy stanowią 0,1% całej ludzkości, ale są we wszystkim wini. Tak jest powiedziane w naszej Torze, nawet w jej tajnej części – w kabale. Jest to prawo natury. I wtedy Merkel, nawet jeśli jest Angelą (aniołem). To jest – powyżej aniołów.

Aniołowie – są to siły natury i jedna z nich nazywa się antysemityzm. Przy czym jest to bardzo duża, masowa, zła, bezpośrednia siła, znajdująca się pod pełną kontrolą Stwórcy.

Tak jak wszystkie siły natury, działa w ścisłej zgodzie z programem stworzenia – doprowadzenia ludzkości do jej właściwej formy, ale poprzez wychowanie od złego do dobrego, żeby ​​wiedziała, co to takiego złe i co to takiego dobre. I wtedy będzie odkrywać głębię wszechświata.

Dlatego ludzkość musi przejść przez wszystkie etapy rozwoju a prowadzić ją po tych etapach zobowiązany jest nieliczny naród Żydowski – grupa ludzi, którzy wyszli z Babilonu, połączyli się między sobą, aby isć naprzód.

Jeżeli będą oni wypełniać swoją misję, wtedy ta antysemicka siła, w miejsce tego, żeby popychać ich od tyłu, kłuć, bić, palić, będzie ciągnąć ich delikatnie naprzód.

Dosłownie rozkładać przed nimi czerwony dywan, żeby szli naprzód i pokazywali całej ludzkości dobry przykład – jak zjednoczyć się i doprowadzić siebie do prawidłowej integracji między sobą z całą ludzkością, wszystkimi razem i z otaczającą naturą.

Dlatego jak zwykle, winni są Żydzi, ale nie za to, że „w kranie nie ma wody”, a za to, że całej ludzkości jest źle, zawsze i we wszystkim.

Pytanie: Czy Pani Merkel ma racje, że „aniołowie-emigranci” pomagają w tym, aby przyśpieszyć ten proces?

Odpowiedź: Oczywiście, imigranci – to przyspieszacze ruchu do przodu ludzkości. Oni wypełniają swoje przeznaczenie.

Pytanie: To znaczy, że oni wskazują, że konieczne jest, aby naciskać na Żydów?

Odpowiedź: Niewątpliwie! Oburzona ludzkość wskaże swoim palcem Żydom na ich miejsce w świecie.

Żydzi powinni stać się przykładem, jak należy organizować całą ludzkość, aby być między
sobą w prawidłowych wzajemnych relacjach i w podobieństwie z naturą. W ten sposób odkryje się wszystkim głębia natury, wyższa zarządzająca siła. Ludzkość będzie rozumieć dlaczego ona istnieje i zacznie odnajdywać swoją prawdziwą formę – wyższą, wieczną i doskonałą.

Pytanie: Czy to nie brzmi arogancko wobec innych narodów, że one powinny „sprzątać Żydom dywan”, pomagać im …?

Odpowiedź: Oni będą pomagać z przyjemnością! Tak jak teraz oni nienawidzą i gotowi są bić Żydów, to wtedy będą ich kochać i pomagać im. Jest to prawo natury! Nic tu nie można zrobić. I my także uczestniczymy w tym prawie natury.

Inne narody same mówią o tym, że jesteśmy szczególnym narodem. I jak jeszcze siedem miliardów ludzi może odnosić się do jakiś tam dziesięciu milionów? Oczywiście że oni uważają nas za  szczególnych. Jednak nie zazdroszczą nam.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem“, 24.01.2016

Kategorie: Aktualności, Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata

Jeśli, nie patrząc na nic, odrzucimy wszystkie wymyślone zajęcia i będziemy myśleć tylko o tym, jak połączyć serca (pragnienia) w jedno serce (pragnienie) miłości, tak aby ona pokryła wszystkie na pozór wydające się nam wady, na warunkach „Pokochaj bliźniego swego jak siebie samego” , to odkryjemy jeden system natury i jej siły i miłość, która wypełni nasze wspólne pragnienie (serce).

(Zgodnie z pismem Baal HaSulama z książki „Owoce Mądrości. Listy”, list 47, 1927 r., str. 142)

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie

 Pytanie: Wielu mówi, że człowiek chory na jakąś nieuleczalną chorobę i wiedzący, że w ciągu kilku miesięcy umrze, zaczyna myśleć o sensie życia. Czy można powiedzieć, że śmierć popycha człowieka do wyjaśnienia sensu życia?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego śmierć jest tak niewytłumaczalna i paradoksalnie odczuwana przez nas na długo przed jej pojawieniem się, czego nie ma u zwierząt. U zwierząt, przeczucie śmierci jest bardziej wyraźne niż u człowieka, ale bliżej samej śmierci.

Gdyby nie było śmierci, ludzie zachowywaliby się zupełnie inaczej. W materialnym świecie wszystkie spekulacje dokonuje się tylko przez śmierć. I to jest niedobrze, dlatego że człowiek przywiązany jest do swojego zwierzęcego ciała.

A kabała pozwala nam wznieść się ponad ciało i robić już inne obliczenia niezależne od niego. Jak tylko wychodzimy z niego i dostajemy się do wiecznego, doskonałego przepływu energii, informacji, światła, natychmiast przestajemy zwracać uwagę na ciało.

Innymi słowy, dopóki żyjemy, musimy troszczyć się o ciało, ponieważ przeprowadzamy przez nie pewne naprawy w tym życiu, ale troska o nie, praktycznie powinna dotyczyć tylko tego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Dążący do harmonii z Naturą powinni starać się wszystkimi siłami umocnić miłość między przyjaciółmi, wymyślić różne sposoby powiększenia miłości między członkami grupy, usunąć egoistyczne dążenia, dlatego że one doprowadzają do nienawiści a między pracującymi nad zjednoczeniem się nie może być żadnej nienawiści, a przeciwnie – miłosierdzie i duża miłość.

Wszystko złe, co zachodzi między członkami grupy, dzieje się z powodu niedostatecznego wysiłku w miłości do przyjaciół, przecież tylko to jest niezbędny i wystarczający środek naprawy wszystkich osobistych i ogólnych niedostatków. Tylko na miarę wysiłków w pracy nad zjednoczeniem, człowiek może zrozumieć zamiar Natury – doprowadzić wszystkich do harmonii w jedynym systemie powiązań między sobą silnymi więzami miłości.

Grupa zobowiązana jest wciąż kontrolować i oceniać swoje postępy w dążeniu do jedności, sprawdzać czy jest jednolita i czy wzrasta jej zjednoczenie. Przecież właśnie ten wskaźnik wyznacza jej drogę od zwycięstwa do zwycięstwa, ponieważ to jest fundament całej naszej przyszłości.

Pomimo że całe zjednoczenie, o jakim mówimy, które powinna osiągnąć cała ludzkość, odczuwa się między przyjaciółmi w ciele, w teraźniejszości i przyszłości, to jednak realizuje się je w naszym wirtualnym (duchowym) wspólnym pragnieniu (duszy). Właśnie nasze wysiłki serca rodzą między nami wspólne dążenie do zjednoczenia. Przy czym w tych wspólnych staraniach fizyczne oddalanie między nami nie ma żadnego znaczenia. Jednak dopóki przyjaciele nie wejdą w jawne odczucie ogólnego pragnienia jednoczenia się i miłości, potrzebują fizycznego kontaktu. Ale jest to tylko przejściowe w pracy nad zjednoczeniem.

Jak mogła absolutna Natura stworzyć taki niedoskonały, zły świat i owoc swojego rozwoju – człowieka, który cierpi w ciągu całego swojego życia.

Przyczyną i celem wszystkich cierpień na świecie jest uświadomienie sobie ludzkości, że źródłem wszystkich jej cierpień jest egoizm, a rezygnując z niego, odzyskuje się doskonałość. Czyli właśnie plan doprowadzenia człowieka w jego rozwoju do uświadomienia sobie doskonałości, zmusza Naturę do przeprowadzenia go przez odczucie egoizmu jako zła, jako przyczynę wszystkich cierpień.

Ponieważ egoizm jest przeciwny Naturze, dlatego my, oderwawszy się od niego, odrywamy się od wszystkich nieprzyjemnych odczuć. Wszystkie odczuwane przez nas cierpienia są związane tylko z egoizmem naszego ciała. Egoistyczne pragnienia stworzone są tylko do ich wykorzenienia, a cierpienia towarzyszące tym pragnieniom służą ujawnieniu marności i szkodliwości egoizmu.

A kiedy cały świat zgodzi się oswobodzić od egoizmu, wyeliminuje tym wszystkie obawy i wszystko co szkodliwe, a wtedy każdy z pewnością będzie żył pełnym i zdrowym życiem, dlatego że cały ogromny świat będzie się troszczył o niego.

A póki co egoistyczne pragnienia rodzą niepokoje, cierpienia, zabójstwa i wojny. Tylko egoizm jest przyczyną wszystkich bólów, chorób ciała i duszy. Wszystkie cierpienia w naszym świecie istnieją tylko po to, ażeby otworzyć nasze oczy, pchnąć nas do uwolnienia się od złego egoizmu ciała.

Właśnie następstwo odczuwania cierpień doprowadza nas do powzięcia decyzji, aby uwolnić się od egoizmu. A rozwój darowania i miłości do przyjaciół doprowadza do pojawienia się w człowieku ogólnej właściwości oddawania i miłości do całej ludzkości i natury. I w tym jest niezbędność integralnej edukacji i wychowania w grupie.

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie

Opinia: Świat okazał się nieprzygotowany na kryzys ekonomiczny, w wyniku którego wielu ludzi straciło pracę. W tych okolicznościach wybuchł kryzys uchodźców.

Obecny kryzys nie jest konfrontacją pomiędzy państwami.

Obecny kryzys – jest brakiem możliwości międzynarodowego społeczeństwa do wspólnego przeciwstawienia się terroryzmowi i zmianom klimatycznym.

W rezultacie globalnego kapitalizmu człowiek już nie zarządza pieniędzmi. Rośnie przepaść pomiędzy bogatymi i biednymi. Politycy powinni zająć się nie zapewnieniem wzrostu, a ponownym podziałem bogactw.

Komentarz: Tylko, że ponowny podział bogactw nie rozwiąże kryzysu, bo ludzie tylko dobrami się nie napełnią, chociaż to jest najważniejsze na piramidzie „żywność – seks – rodzina“.

Terror –  jest ideologiczny i dlatego pieniędzmi go nie zniszczysz.

Przymusowy, ponowny podział bogactwa – to rewolucje i wojny domowe. Na razie politycy są zajęci ponownym podziałem bogactw, ale w drugą stronę. Jak się okazało, 1% ludności posiada praktycznie całe światowe bogactwo.

Dlatego nie zostaje żadne inne rozwiązanie, jak wychowanie na nowo samego człowieka, aby zrobić go, jakby to nie brzmiało paradoksalnie, innym. Innej drogi nie ma. Tylko w takim przypadku możliwe jest rozwiązanie wszystkich światowych problemów.

Kategorie: Aktualności, Ekonomia i pieniądze, Kryzys, globalizacja

Kategorie: Klipy, filmy

Pytanie: Czy doświadczony kabalista może ujawnić swoją świadomość innym ludziom, żeby oni dążyli ku temu, by wszyscy pokochali bliźnich?

Odpowiedź: A jak wy im to ujawnicie? W żaden sposób! Jak możesz odkryć dziecku wyższą matematykę albo fizykę? Do tego on musi dorosnąć.

Dlatego organizujemy wykłady, zajęcia, objaśniamy porządek wyższego świata, ale wszystko czysto teoretycznie: na schematach, na wszelkiego rodzaju przykładach.

Pokazać wam wyższy świat, żeby niebo nagle się otworzyło i żebyście zobaczyli następny poziom istnienia materii?

A czym zobaczycie, jakimi właściwościami?

W tym celu należy zostawić swoje egoistyczne właściwości trochę w dole i otworzyć się. Zasada „kochaj bliźniego swego jak siebie samego“ istnieje po to, aby otworzyć się i zobaczyć następny poziom świata.

Dlaczego Stwórca stworzył wszystko w takiej strasznej formie? – Żebyśmy właśnie w związku między sobą stworzyli nowe konkretne organy odczuwania wyższego świata i weszli w niego, a nie dlatego, żeby naprawić nasze ziemskie schronisko wspólne istnienie.

Ale jak to zrobić, jeśli nie zbudowaliście systemu postrzegania na współrzędnych wyższego świata? Jak mogę go wam przekazać? W żaden sposób.

Przede wszystkim powinniście zbudować w sobie organy odczuć następnego poziomu i wtedy zaczniecie go odczuwać.

 Z wykładu w Moskwie 24.11.2015

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

„Jak dobrze i przyjemnie siedzieć razem z braćmi“ – są to przyjaciele, którzy siedzą razem, nie rozstając się ze sobą. Na początku wydają się być ludźmi, walczącymi między sobą i chcącymi pozabijać się nawzajem. Ale potem wracają do braterskiej miłości. I wtedy wołają: „Jak dobrze i przyjemnie siedzieć razem z braćmi“. I tym osiągają podobieństwo do systemu integralnej natury i harmonizują z nią. A w swojej wspólnej miłości odkrywają istotę natury, jej doskonałość i wieczność.

(Z Księgi Zohar, rozdział „Acharei mot“, p.64-65)

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie, ZOHAR