Pytanie: Jak zrozumieć, że we mnie obłóczyła się dusza?

Odpowiedź: Twoje obecne pragnienie zrozumienia tego, po co istniejesz, nazywa się duszą. Żyjesz po to, aby napełnić to pragnienie, zadowolić je.

Pytanie: Pojęcie „600 tysięcy dusz” to liczby, które nie odzwierciedlają liczby ludzi, ciał. Czy ten jakościowy poziom, jest związany z miejscem każdej iskierki w relacji do światów?

Odpowiedź: Nie, to nie tak. Każdy człowiek nosi w sobie cząstkę wspólnej duszy. Dlatego mówi się o tym, że wspólna dusza podzielona jest na części, z których każda jest w nas i tak je naprawiamy.

Pytanie: Jak pracować nad sobą, aby nie ulec pokusie otrzymywania dla siebie? Jak poczuć, że jest to pokusa?

Odpowiedź: Jest to długotrwały proces naprawy. Należy uczyć się i ćwiczyć, praktykować. Jest to rodzaj treningu duchowego, opisywany głównie w artykułach Rabasza.

Pytanie: Czy przeprowadzka do Izraela wpłynie na postęp duchowy?

Odpowiedź: Bez wątpienia.

Pytanie: Dlaczego duchowość nie rozdziela się i nie dzieli na części?

Odpowiedź: Ponieważ jest całością, nie ma różnych intencji i działań. Wszystko ma na celu tylko zjednoczenie: stanie się podobnym do Stwórcy. Tak jak Stwórca jest jeden, tak my w naszej duszy musimy być jedną zjednoczoną całością.

Z lekcji na temat „Jednoczymy się w jedną duszę”, 19.07.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jest powiedziane: „Jesteś godny – to eliksir życia. Nie jesteś godny – to eliksir śmierci”. Co składa się na pojęcie „ godny”: moje wysiłki, wysiłki mojej dziesiątki, to, że pozwolono nam z góry od Stwórcy osiągnąć to razem?

Odpowiedź: „Być godnym” – oznacza, że człowiek otrzymuje pozwolenie na duchowe wzniesienie się z danego stopnia do następnego, z następnego do znacznie wyższego i tak dalej. Nie ma nic innego i nie może być nic innego.

Jeśli jest odpowiednio dostrojony do zrozumienia wyższego świata, tylko to jest jego celem. Za każdym razem, gdy wznosi się o jeszcze jeden stopień, jest godny otrzymania duchowych sił, a zdobywając je, stopniowo się podnosi.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 11.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy „gromadzić się razem w duchowej przestrzeni” i jak możemy to zrobić?

Odpowiedź: Zebrać się razem w duchowej przestrzeni oznacza, zebrać swoje duchowe pragnienia, aby stworzyły nam wspólne pragnienie, nowe pod względem jakości i siły, wypełnić coś duchowego poprzez zjednoczenie wspólnego kli, w przeprowadzeniu wspólnego światła. Aby poczuć, że tego chcemy, żarliwie tego pragniemy. Wówczas nastąpi zjednoczenie między nami i Stwórcą, ziwug de-akaa (zjednoczenie uderzeniowe).

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak możemy pomóc przyjaciołom na duchowej drodze?

Odpowiedź: W zasadzie pomoc ta powinna być wzajemna, gdyż świat duchowy możemy zrozumieć tylko wtedy, gdy zjednoczymy się w jedną grupę. Kiedy pomagamy przyjaciołom, pomagamy sobie. Jeśli kilka osób, niekoniecznie dziesięć, zjednoczy się ze sobą, naprawią swój egoizm. Stwórca specjalnie stworzył egoizm, który oddala nas od siebie nawzajem, abyśmy starali się wzajemnie przyciągać i stworzyć jeden system.

Nie możemy się w pełni zjednoczyć, dlatego że każdy z nas jest indywidualnym egoistą, ale możemy wbrew naszemu egoizmowi dokonać skrócenia, nie używać egoizmu i stworzyć między sobą altruistyczne połączenia. Oznacza to, że pozostajemy egoistami w sobie, ale kształtujemy altruistyczne relacje między sobą, aż do miłości.

Jeśli wspólnie zbieramy się w takim systemie, w którym jest wielu zamkniętych w sobie egoistów, ale próbują zjednoczyć się dobrymi siłami, wtedy działa na nich otaczające światło Stwórcy i jednoczy ich w strukturę zwaną „duszą” lub „Adamem”, ponieważ staje się podobny do Stwórcy – obdarzający. To jest stan, który musimy osiągnąć.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica między upadkiem i wygnaniem, i jak ich nie mylić?

Odpowiedź: Upadek – to utrata znaczenia duchowego w moich oczach. Czuję, że w stosunku do tego co miałem, teraz upadłem i nie doceniam duchowego tak, jak wcześniej. Upadek jest konieczny, by doprowadzić mnie do następnego wzniesienia.

Wygnanie to stan, w którym nie mam żadnego powiązania z duchowością: ani z upadkami, ani ze wzlotami. Po prostu odłączam się od połączenia z duchowością, czyli nie czuję się z tym, mniej czy bardziej związany, i nie obchodzi mnie to. A jeśli mnie to niepokoi, jeśli czuję się nie tak, jak wczoraj, ale znacznie gorzej, to nie jest to jeszcze wygnanie, a upadek, którym Stwórca pobudza mnie do powrotu do Niego.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jaka jest gwarancja, że dziesiątka we wzajemnym włączeniu może wykonać pracę, której oczekuje od niej Stwórca?

Odpowiedź: Naprawiona dziesiątka to dziesiątka, która pracuje jak jeden człowiek. Każdy wypełnia w niej wszystkie swoje funkcje, jest wspierany przez innych i rozwija wszystkie maksymalne możliwości do wzajemnego włączenia. Taka dziesiątka nieustannie domaga się od Stwórcy, aby dał jej więcej światła do wzrostu. Absorbując to światło, wzrasta wraz z nim i przybliża się do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 16.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakie podarunki mogę dać Stwórcy, aby kupić Jego miłość?

Odpowiedź: Kiedy nie przyciągasz wyższego światła do siebie swoim egoizmem, a pragniesz przeprowadzić je przez siebie dla przyjaciół. Z jednej strony jesteś połączony ze Stwórcą, a z drugiej strony ze swoim przyjacielem, z jednym lub wieloma, albo ze wszystkimi i kierujesz światło od Stwórcy do nich.

Pytanie: Czy dzieje się to tylko poprzez modlitwę?

Odpowiedź: Wszelkimi sposobami naszego świata. Można to zrobić za pomocą modlitwy, pragnienia, zupełnie bez słów, poprzez działania.

Pytanie: Skąd mogę mieć pewność, że przekazałem Stwórcy prezent?

Odpowiedź: Musisz to poczuć. Poproś Stwórcę, aby dał ci możliwość poczucia, czy postępujesz właściwie.

Z lekcji według listu Rabasza, 10.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak powinienem odnosić się do pojawienia się problemów fizycznych w moim życiu?

Odpowiedź: Jeśli napotykam fizyczny problem, muszę go rozwiązać fizycznie, jednocześnie rozumiejąc, że jest mi dany przez Stwórcę, tak abym cały czas wyobrażał sobie, że „nie ma nikogo oprócz Niego” i wszystkie problemy zarówno dobre, jak i złe, pochodzą od Niego.

Naszym najważniejszym problemem jest postrzeganie świata jako obrazu przesłanego nam przez Stwórcę i utożsamianie z Nim wszystkiego, co się z nami dzieje. Nie ma żadnej innej siły na świecie, która wszystkim zarządza, a wszystko, co wydaje nam się że istnieje jakby poza Nim, Stwórca robi specjalnie, aby nas zmylić.

Dlaczego Stwórca nas myli? – Abyśmy rozwinęli w sobie głębokie poczucie Jego wyjątkowości. Wtedy zaczniemy odczuwać Jego manifestację we wszystkim, co nas otacza, do tego stopnia, że wszystko, co istnieje w nas, w sercu i w umyśle, i na zewnątrz nas, w nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej naturze – wszystko to jest stworzone, zdeterminowane i wysłane tylko przez Niego.

Dlatego w każdym momencie życia musimy być pewni że kierujemy się do Stwórcy i tego stale się trzymać od momentu przebudzenia i do chwili zaśnięcia. Jeśli postaramy się tak zrobić, to bardzo szybko poczujemy, że Stwórca nas otacza, że jesteśmy w Nim. Wówczas sami stwierdzimy, że „nie ma nikogo oprócz Niego”.

Na tym polega praktycznie cała nauka Kabały. Nie potrzebujemy niczego więcej w życiu. Gdy tylko poczujemy, że znajdujemy się wewnątrz Stwórcy, że zarządza wszystkimi i każdym z osobna, natychmiast zaczniemy wyraźnie postrzegać cały świat, całą rzeczywistość. Zrozumiemy, że sami nie istniejemy, z wyjątkiem naszego jedynego punktu postrzegania Stwórcy. A wszystko inne, cały ten świat, pozorny, i inne wyższe światy, są Jego odciskiem w nas.

A dopóki nie osiągniemy takiego stanu, że istniejemy w Stwórcy jako mały punkt, a wszystko inne jest Nim, musimy wykonywać działania w naszym świecie: pracować, utrzymywać siebie i swoją rodzinę. Oznacza to, że jednocześnie musimy istnieć w naszym świecie. Ale i to również się zmieni, gdy będziemy coraz bardziej odczuwać Stwórcę, który wypełnia cały świat.

Nauka Kabały doprowadza człowieka do stanu zdrowego, realnego zrozumienia podstaw natury. Nie wzywa ona: „Przestań pracować, porzuć swoje życie i myśl tylko o Stwórcy”. Człowiek powinien zajmować się sobą, poznaniem Stwórcy i stopniowo zobaczy, jak te dwa odczucia rzeczywistości zbliżają się.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Studia Kabały

Świadomość zła to stan, w którym nie można znieść swojej egoistycznej natury i jesteś gotowy na wszystko, aby się jej pozbyć. Ale to nie jest cały twój egoizm, a jedynie ten, który na razie odkrywa się. Jednak jego uświadomienie wywołuje dziką nienawiść do niego.

Jeśli czujecie, że tkwicie w złu, rozumiecie, jak naprawdę odnosicie się do siebie nawzajem, do świata, do ludzi, a ostatecznie do samego Stwórcy i odczuwacie pragnienie, podniesienia się nad swoimi egoistycznymi problemami – na tym właśnie polega sens uzdrowienia z egoizmu.

Pytanie: Całkowite anulowanie przed przyjaciółmi i przed Nauczycielem – czy jest to lekarstwo na zły początek?

Odpowiedź: Nie tylko. Powinniście poczuć swoją chorobę i uświadomić sobie, że chcecie się jej pozbyć. Aby to zrobić, musicie zmienić swój stosunek do przyjaciół i do Stwórcy z negatywnego na pozytywny. Wtedy wszystko się naprawi i poczujecie, jak zmienia się świat.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„I pobłogosławi cię Stwórca, Wszechmogący twój, we wszystkim, co uczynisz”. I to się nazywa „zrobimy i usłyszymy” (Rabasz. Artykuł 940. „Punkt w sercu”)

Pytanie: Jak z poziomu „zrobimy i usłyszymy” przejść do „zrobimy i zobaczmy”? Co dodać?

Odpowiedź: To zależy od ludzi. Stwórca wysyła nam to, co chce przekazać a od nas już zależy, na jakim poziomie to przyjmiemy – słuchu czy wzroku. Musimy wznieść się do poziomu wzroku, ponieważ wzrok jest taką percepcją, w której nie ma żadnych wątpliwości. Dlatego świadkami jakichkolwiek zdarzeń są zawsze ludzie, którzy coś widzieli i mogą o tym opowiedzieć.

Słyszenie to również wysoki poziom, ale niewystarczający. Dlatego, aby nawiązać kontakt ze Stwórcą, musimy wznieść się na poziom widzenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie