Pytanie: W artykule „Wszyscy stoicie dzisiaj” Rabasz napisał, że nie można zawierać sojuszu samemu, ponieważ pojedynczy ludzie są jak trzcina, a razem są silni jak snop.

Odpowiedź: Tak, jeden człowiek nie może być w połączeniu ze Stwórcą. Po prostu nie może. Wcześniej istniały szczególne dusze, ale nie nasze. Teraz człowiek musi być w grupie ludzi, którzy dążą do Stwórcy.

Pytanie: Wykonałyśmy ćwiczenie, w którym cała dziesiątka modliła się za duchowy postęp jednej przyjaciółki. Ale może jest to egoistyczna modlitwa, gdy modlimy się za jedną osobę?

Odpowiedź: Modlitwa za duchowy postęp jednej przyjaciółki – nie jest egoizmem. Jednak musicie rozwijać się wszystkie razem, a Stwórca powinien was podnosić. Dlatego najważniejsze jest to, abyście starały się zjednoczyć ze sobą tak, aby Stwórca przejawił się w waszych uczuciach.

Pytanie: Na czym polega prawo równości między nami, dzięki któremu wszelkie dobro jest na nas oblekane?

Odpowiedź: Każdy z was otrzymuje dobro Stwórcy w innej formie i w innej ilości. Nie wszyscy otrzymują jednakowo, każdy odczuwa to w swój sposób.

Pytanie: Co to znaczy, że Stwórca odkrywa się nam?

Odpowiedź: Człowiek otrzymuje poczucie bliskości ze Stwórcą.

Pytanie: Czy przed przyjęciem sojuszu powinniśmy poznać intencje każdego z przyjaciół, aby z osobistych intencji zbudować jedną wspólną intencję?

Odpowiedź: Tak, jesteśmy zobowiązani to robić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 20.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Podczas lekcji odczuwam różne stany: strach, nienawiść, radość.

Odpowiedź: Są to bardzo dobre stany. Trzeba przez nie przejść, ponieważ to Stwórca przemawia w tobie. W żadnym wypadku nie należy unikać tych odczuć, przekreślając niektóre z nich.

To właśnie w takich stanach trzeba uchwycić się Stwórcy, wyjaśnić: „Dlaczego Stwórca wywołuje we mnie te uczucia. Po co? Dlaczego?”

Ale najważniejszą rzeczą jest przyjmowanie wszystkiego jako pochodzącego od Stwórcy, bez względu na to, czy jest to dobre, czy złe, przyjemne czy nieprzyjemne.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy możemy prosić o wzniosłe rzeczy duchowe, póki sami nie jesteśmy podobni do Stwórcy?

Odpowiedź: Ważne jest to, że kiedy zajmujesz się tym, to przyciągasz do siebie wyższe światło, które cię naprawia i wznosi.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że kli obdarzania to współczucie, które może przyciągnąć światło Chasadim i czy można w kli współczucia otrzymać światło Chochma?

Odpowiedź: Nie, nie jest to możliwe. To są zupełnie różne grubości pragnień. Grubość dwa – jest to kli obdarzania. Grubość cztery – to kli otrzymywania.

Pytanie: Wieczność – jest to scalenie. W TES napisane jest, że gdyby nie było linii kaw, wówczas stworzenie byłoby połączone z nieskończonością. Dlaczego światło musi przechodzić przez kaw, sukcesywnie i stopniowo?

Odpowiedź: Jest to konieczne dla rozwoju stworzenia, aby stało się podobne do Stwórcy, aby mogło otrzymać od Niego światło, a następnie oddawać światło i być równe Stwórcy. Tak więc stopniowo zaczniemy postrzegać to wszystko poprawnie.

Pytanie: Czy jest różnica między realizacją wspólnego pragnienia w dziesiątce, w grupie albo w całym Bnei Baruch? Czy jest to jedno kli, czy różne kelim?

Odpowiedź: Są to podobne kelim, ale tutaj wszystko zależy od ilości jednostek w każdym kli – czy jest to dziesiątka, czy grupa, czy ogólne światowe kli. Różnica, oczywiście, jest.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co jest najważniejsze w studiowaniu Kabały? Jak szybciej osiągnąć nasz cel?

Odpowiedź: Tylko poprzez zjednoczenie. Chodzi o to, że początkowo jedno stworzone pragnienie rozbiło się na wiele części i musimy zebrać te wszystkie części razem. Jak tylko zaczniemy je zbierać, zaczniemy odczuwać zupełnie nowe zjawisko – wyższy świat.

Pytanie: Jak przyspieszyć to zjednoczenie?

Odpowiedź: Tylko wspólną pracą. Świat duchowy odczuwa się w dziesiątce. Dziesiątka jest szablonem, szkieletem duchowego kli. Musimy połączyć nasze pragnienia, a kiedy będą odpowiednio między sobą połączone, natychmiast w nich zamanifestuje się duchowy świat, Stwórca.

Pytanie: Czy wszyscy w dziesiątce będą mieli te same odczucia?

Odpowiedź: Nie. Każdy w zależności od korzenia swojej duszy i tego, jak bardzo jest połączony z innymi.

Pytanie: Oznacza to, że najważniejszą naszą pracą jest – wzajemne anulowanie się?

Odpowiedź: Tak, od tego wszystko się zaczyna. W Kabale nazywa się to redukcją (cimcum).

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dlaczego ci, którzy są nam najbliżsi w świecie fizycznym – mąż, żona, dzieci, rodzice – nie chcą słyszeć niczego o Kabale i zrozumieć potrzeby bliskiego człowieka w duchowym rozwoju? Jak wytłumaczyć to zjawisko z punktu widzenia korzeni duchowych?

Odpowiedź: Bardzo łatwo to wytłumaczyć – ponieważ są to najbliższe ci osoby. Jest to więc, twój osobisty egoizm, tylko jakby nie w tobie, a w nich. W takim przypadku wpływa to na ciebie jeszcze bardziej.

Dlatego należy zrozumieć, że wszyscy – małżonek, małżonka, dzieci, krewni, nawet koledzy z pracy i w ogóle cały świat, to wszystko – jesteś ty, to wszystko jest twoje: twoja dusza, twoje kli. Tylko jeszcze nie czujesz tego kli jako swojego. Ale potem poczujesz, że to wszystko – to ty i nie ma nikogo oprócz ciebie.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Istnieją takie formy naszej wspólnoty jak grupa i dziesiątki. Z czego powinna składać się grupa? Czy są jakieś szczególne elementy, które ją charakteryzują?

Odpowiedź: Przez grupę rozumie się kilka podgrup lub dziesiątek. Dziesiątka – to minimalne zjednoczenie, tak zwany „minjan”, mniejszy niż cokolwiek innego w sferze duchowej. Jest to HaWaJaH – jednostka, komórka.

Teraz naszym zadaniem jest osiągnięcie stanu, w którym zjednoczymy się w taką dziesiątkę. Wtedy będziemy jednostką istniejącą w duchowości, ale do tego momentu nie istniejemy.

Kiedy gromadzi się wiele takich jednostek, one reprezentują sobą duchowe ciało. Ale to już jest wielkie osiągnięcie. Jeśli taki stan objawi się w naszych czasach, będzie to ogromne osiągnięcie.

Całkowita naprawa ma miejsce wtedy, kiedy wszystkie dziesiątki, które powinny się zebrać z rozbitej duszy Adama, połączą się w jedno duchowe ciało zwane „Adam”. Dlatego przez grupę rozumie się co najmniej kilka dziesiątek, połączonych wspólnym dążeniem.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Co decyduje o tym, że niektórzy ludzie od najmłodszych lat cierpią na depresję i przez całe życie nie mogą znaleźć w sobie niczego, co mogłoby być powodem do radości, podczas gdy inni pozostają w radości przez całe życie, nawet nie czując, że czegoś im brakuje?

Odpowiedź: To zależy od korzenia ich duszy. Można to naprawić jedynie poprzez systematyczną pracę nad sobą.

Pytanie: Jeśli człowiek nie odczuwa już zadowolenia na tym świecie, rzeczy materialne nie sprawiają mu przyjemności, co powinien zrobić? Czy możemy jakoś się ożywić?

Odpowiedź: Musisz ze wszystkich swoich sił wzbudzać w sobie radość. Rabasz zazwyczaj zamykał drzwi do swojego pokoju i zaczynał śpiewać i tańczyć. W taki sposób jego zły nastrój zamieniał się w dobry, w dobrą passę.

Pytanie: Tańczenie i w taki sposób oczyszczanie się od negatywności, wprowadzenie do radości – czy ten stan jest również dany przez Stwórcę, czy jest to mój wybór?

Odpowiedź: To jest twój wybór. Tańcz codziennie, to jest dobre.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czego należy wymagać od dziesiątki?

Odpowiedź: Od dziesiątki można żądać tylko jednego – aby wspierała cię w zwracaniu się do niej, a poprzez nią zwracać się do Stwórcy. Stwórca odkrywa się w dziesiątce, dlatego tak, jak odnosisz się do dziesiątki, odnosisz się także do Stwórcy.

Na razie tego nie rozumiemy, jeszcze tego nie czujemy. Odnoszenie do przyjaciół i do Stwórcy nie jest jednakowe, chociaż wielokrotnie czytaliśmy o tym w artykułach Rabasza. Ale ogólnie do tego dojdziemy.

Najważniejsze jest nieustanne kierowanie się poprzez dziesiątkę do Stwórcy tak, abyśmy modlili się za dziesiątkę. Przecież to jest nasze kli, nasza dusza, w której Stwórca powinien się odkryć.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane, że „Stwórca jest dobry i czyni dobro”. A Pan mówił, że Stwórca jest zarówno dobry, jak i zły. Jak mogę sobie wyobrazić Stwórcę?

Odpowiedź: To bardzo dobre pytanie. Czy jest ktoś jeszcze oprócz Niego?

Na świecie nie ma nic poza Stwórcą – jedynym, dobrym, pozytywnym, kochającym. Skąd się bierze całe zło, nienawiść, cierpienie? Z ukrywania Stwórcy. To wszystko.

Dlatego Stwórca powiedział: „Ja stworzyłem zło”. Oznacza to: „Stworzyłem ukrycie dla siebie”. To ukrycie musimy usunąć. Można tego dokonać tylko w połączeniu między nami.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Pytanie: Jak pomóc przyjacielowi doświadczyć radości i przyjemności w pracy duchowej, jeśli nie odczuwa w niej ani smaku, ani zapachu i nie ma siły, aby usprawiedliwić Stwórcę?

Odpowiedź: W jaki sposób mu to przekażesz, jeśli on nie posiada jeszcze takich smaków?

Pytanie: Może poprzez modlitwę lub słowa, jakiś rodzaj wsparcia?

Odpowiedź: Możesz udzielić mu dowolnego wsparcia, ale co on z tego poczuje? On powinien mieć osobiste dążenie do pracy duchowej, nawet jeśli jeszcze nie czerpie z niej przyjemności.

Z lekcji na temat „Sukkot”, 22.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie