Pytanie: Czasami przychodzi do głowy myśl, że chcemy „otrzymać” Stwórcę. Ale faktycznie jesteśmy własnością Stwórcy i może uczynić to, co jest dla nas właściwe. Wtedy okazuje się, że anuluje się miejsce wysiłku, bo jakby Stwórca wszystko robi za nas. Jak to pogodzić?

Odpowiedź: Wszystko jest o wiele prostsze. Zwracając się do Stwórcy, wiem, że tylko On może zmienić mój stan, uratować z każdego złego stanu i podnieść do dobrego.

Nie powinienem mieć wątpliwości, że Stwórca zapewni mi to wszystko. Znajduję się w takim otoczeniu, w takiej grupie, dziesiątce, która jest pewna, że Stwórca ma wszystkie możliwości, aby zmienić nasze stany z absolutnie negatywnych na pozytywne.

W zasadzie, wszystko zależy od Niego, ale ja muszę zrobić wszystko, co zależy ode mnie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy omawiamy z przyjaciółmi lekcje TES, okazuje się, że istnieją dwa podejścia.

Pierwsze podejście to takie, kiedy człowiek naprawdę stara się wgłębić w każde pojęcie i zastosować to na sobie. Drugie podejście, kiedy przyjaciele mówią, że to wszystko robią mądrzy ludzie, a moim zadaniem jest ich wspierać, moim zadaniem jest myśleć o przyjacielu, wykonywać zalecenia Rabasza, a reszta sama przyjdzie.

Co to znaczy studiować Naukę Dziesięciu Sefirot w duchu „Bnei Baruch“?

Odpowiedź: Musimy zrozumieć, że opanowanie wyższego świata z naszego świata to nie łatwe zadanie. Jednak jesteśmy w stanie to zrobić. Dlatego będziemy się uczyć. Nic nie szkodzi, że dzisiaj czegoś nie zrozumieliśmy, zrozumiemy jutro. A może w trakcie kilku kolejnych zajęć, stanie się to dla nas mniej więcej jasne i w taki sposób pójdziemy naprzód.

Znam wielu uczniów, którzy wstydzą się zadawać pytania i też nie pokazują się na kamerkach, ale to przejdzie. Po przestudiowaniu pierwszego tomu „Nauki Dziesięciu Sefirot”, zrozumiemy gdzie jesteśmy, na jakim poziomie, jak możemy choć trochę zapewnić sobie siłę wyższego światła.

Pytanie: Jaka jest właściwa intencja podczas studiowania TES?

Odpowiedź: Właściwa intencja to dążenie do tego, aby mieć kli jednego poziomu, i aby mogło ono modelować w sobie różne możliwości, o których czytamy w TES.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 25.10.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały

Pytanie: Jaka praca powinna odbywać się w dziesiątce, gdy Stwórca ją odpycha, a potem przyzywa do Siebie?

Odpowiedź: W dziesiątce musimy pracować, starając się nieustannie zbliżyć do siebie nawzajem oraz od nas do Stwórcy. Nie ma tu żadnych innych możliwości, poza stworzeniem wokół siebie wspólnego pola przymierza, z którego zwracamy się do Stwórcy, przekonujemy Go, by nam pomógł i zbliżył nas do Siebie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy jest różnica między właściwością „Akudim” a światem Akudim?

Odpowiedź: Oczywiście, jest. Świat Akudim – jest czymś istniejącym, globalnym i zamkniętym. Jednocześnie posiada szczególne właściwości, które odróżniają go od innych.

Pytanie: Dlaczego potrzebujemy właściwości „Akudim”? W czym nam to pomaga?

Odpowiedź: W niczym. Badamy po prostu, jakie są to pragnienia, stworzone przez Stwórcę, i to pomaga nam wzrastać. Musimy ustalić, z czego się zaczynają i co je definiuje. Kiedy osiągniemy poziom tych pragnień, będziemy mogli się z nimi połączyć i upodobnić się do nich.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 26.10.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Z artykułu „Wzywajcie Go, póki jest blisko” (Szamati, nr 241): Wiedzcie, że jeśli Stwórca wzywa was, to znaczy, że jest blisko. Oznacza to, że teraz jest wam dana możliwość: jeśli będziecie mieć wrażliwe serce, to poczujecie, że Stwórca jest blisko was. To przypomina człowieka, który zabłądził w głuchym lesie i stracił wszelką nadzieję na powrót do domu.

Ale w tej chwili, gdy zobaczy w oddali jakiegoś człowieka lub usłyszy ludzki głos, natychmiast budzi się w nim żarliwe pragnienie powrotu w rodzinne strony, i zaczyna krzyczeć i prosić, aby ktoś przyszedł i go uratował.

Dlatego, jeśli Stwórca chce wyprowadzić człowieka z gęstego lasu, pokazuje mu jakieś światło w oddali, i człowiek zbiera resztkę swoich sił i biegnie w kierunku, który wskazuje mu światło, aby je osiągnąć. Ale jeśli nie łączy tego światła ze Stwórcą i nie mówi, że to Stwórca go wzywa, przepada dla niego to światło, i znowu zostaje pośrodku gęstego lasu…

Wszystko zależy od przygotowania, od naszego dążenia do odkrycia właściwości obdarzania, co nazywa się odkryciem Stwórcy. W tym stopniu zaczynamy słyszeć głos Stwórcy, który nas wzywa i zaprasza do Siebie, dając nam różne znaki Swojego zbliżenia.

Ale człowiek będzie mógł je odczuć tylko pod warunkiem, że prawidłowo wyobraża sobie cel, który pragnie osiągnąć: jeśli dąży do właściwości obdarzania, która będzie wyższa niż jego egoistyczne otrzymywanie, a nie do czegoś innego. I to będzie oznaczało, że ma wiarę ponad wiedzę.

Lecz jeśli człowiek jeszcze się nie naprawił, to nie może poczuć i uwierzyć, że to Stwórca go wzywa, a myśli, że to przypadek lub że po prostu sam się przebudził. Nie rozumie, że wzywa go głos Stwórcy, przyciągając go do właściwości obdarzania.

Wszystko jest określane przez przygotowanie. Jeśli przygotowanie było prawidłowe i pełne, jeśli człowiek włożył wystarczająco dużo sił i wypełnił swoja miarę, to zaczyna czuć, jak Stwórca zaprasza go przy każdej możliwości, aby zwrócić się do człowieka.

Jeśli człowiek podejmuje wysiłki, to w końcu widzi, że Stwórca czeka na niego za każdym rogiem, i zaprasza do siebie, dając wszelkiego rodzaju znaki i wskazówki. Okazuje się że między nimi nawiązuje się relacja, i człowiek staje się partnerem Stwórcy. Na ile Stwórca ciągnie do człowieka, tak i człowiek ciągnie do Stwórcy, do wzajemnego obdarzania, aż się spotkają i wzajemnie obejmą.

Wszystko tutaj zależy od przygotowania. Na początku człowiek nawet nie czuje się zagubiony w ciemnym lesie. Szuka w niewłaściwym miejscu, i wydaje mu się, że sam przebije się swoimi silami i sam osiągnie to, czego pragnie. Albo po prostu czeka, aż ktoś przyjdzie i go uratuje (jest i taki okres na drodze).

Czas mija, aż w końcu udaje mu się nawiązać prawidłową wzajemna więź ze Stwórcą, kiedy człowiek zaczyna odczuwać pragnienie do obdarzania, zgodnie z którym, może już rozpoznać głos Stwórcy, zrozumieć, że to rzeczywiście Stwórca go wzywa. Wtedy się jednoczą, Stwórca ratuje człowieka, ponieważ człowiek rozumie już, na czym polega jego prawdziwe zbawienie.

Z przygotowania do lekcji

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: O jakich wysiłkach mowa, gdy chodzi o zbudowanie kli (naczynia duchowego)?

Odpowiedź: Musimy zbudować kli dla całej dziesiątki, aby wszyscy razem mogli się w nim pomieścić i zwrócić do Stwórcy. Można to osiągnąć jedynie poprzez zjednoczenie.

Pytanie: Powiedziano, że jeśli nie włoży się odpowiedniej miary wysiłku, kli zniknie. Co to znaczy? Przecież wiemy, że w duchowości nic nie znika.

Odpowiedź: Człowiekowi umyka zwrócenie się do Stwórcy, pragnienie zbliżenia się do Niego, dążenie do zjednoczenia się z przyjaciółmi, zebrania ich wszystkich razem. Wszystko to może zniknąć.

Pytanie: Ale w żadnym wypadku człowiek nie może tego stracić na zawsze. Stwórca i tak doprowadzi do tego, żeby człowiek zdobył to kli.

Odpowiedź: Ostatecznie tak, oczywiście. Ale nie wiadomo, jak i kiedy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest punkt, z którego pochodzi całe wyższe światło?

Odpowiedź: Czarny punkt to jedyne co zostało stworzone przez Stwórcę wewnątrz nieskończonego światła. Nazywa się to „pragnieniem”. To jeszcze nie egoizm, a jego zalążek, coś niepodobnego do światła. Od niego rozpoczął się dalszy rozwój.

Pytanie: Co oznacza pisanie liter na białym tle?

Odpowiedź: Białe tło kojarzy się ze światłem, a czarne to nasze pragnienie. Dlatego rysując pewne linie i tak dalej, wyrażamy, jak nasze pragnienia wyglądają na tle białego światła i na czym polega ich różnica względem altruistycznych właściwości Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Język Kabały

Stwórca stworzył tylko jeden stan, nazywany „Światem Nieskończoności”. A wszystkie zmiany zachodzą tylko w nas, którzy znajdują się w świecie Nieskończoności, ale odczuwamy nie nieskończoność, lecz samych siebie.

Kiedyś, w swoim postrzeganiu, byłem połączony ze wszystkimi duszami i odczuwałem Świat Nieskończoności, bezgraniczność, wieczność i doskonałość. Następnie mój stan, moje odczucie się zmieniło, zacząłem odczuwać, że znajduję się w mrocznym, zepsutym świecie, pełnym cierpienia, problemów, chaosu, presji i ograniczeń.

Robiło mi się coraz gorzej, aż osiągnąłem najniższy stan, w którym poczułem że istnieję wraz z innymi, podobnymi mi ludźmi, w naszym świecie, w otaczającej nas rzeczywistości.

Wszystko to działo się wyłącznie we mnie, w moim subiektywnym odczuwaniu rzeczywistości. Zewnętrznie nic się nie zmieniło. To tak, jakbym zdejmował okulary i nie widział nikogo wokół siebie, albo zakładał okulary i zaczynał widzieć inny świat.

W taki sposób nasze właściwości zmieniły się od poziomu Świata Nieskończoności do takiego stopnia, że zamiast niego odczuwamy nasz świat, który niczym nie przypomina mi świata Nieskończoności. Możemy jednak powrócić do tego samego stanu zwanego „światem Nieskończoności”, gdzie wszystko istnieje w wyższej harmonii, wieczności i doskonałości, gdzie króluje Światło, Dobre i Czyniące dobro.

Czego do tego potrzebujemy? Musimy osiągnąć odczucie tego stanu, wzbudzając go w sobie. Świat Nieskończoności jest ukryty, znajduje się w nas, za wieloma warstwami ukrycia. Stopniowo, przechodząc z warstwy większego ukrycia do mniejszego, odkrywam Świat Nieskończoności.

Etapy, przez które powracam do świadomości Nieskończoności, nazywane są światami – ukryciami („świat” – „olam”, od słowa „ukrycie” – „alama”). Stopniowo to ukrycie znika, i wznoszę się ponad nie. Oznacza to wznoszenie się po drabinie stopni, po stopniach światów, wznoszenie się ponad ukrycie i coraz większe odczuwanie.

Jak to robimy? Przebudzamy stan zwany „Światem Nieskończoności”. Czytamy razem Księgę Zohar, która opisuje nam połączenie w Świecie Nieskończoności, to pragnienie pobudza ten stan w nas.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, ZOHAR

Pytanie: Powiedziano, że za każdym razem gdy człowiek odczuwa oddalenie w większym stopniu, niż myślał, nie wzbudza to żadnej dyskusji. Czy powinniśmy w naszej pracy obliczać oddalenie od Stwórcy?

Odpowiedź: Nie trzeba niczego obliczać. W każdym stanie trzeba zawsze pracować aby zbliżyć się do Stwórcy. Jeśli pracujecie wszyscy razem, wspieracie się wzajemnie, to zawsze będziecie mieć prawidłowe dążenie do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Aby zasłużyć na szatę Stwórcy, trzeba poczuć się niższym od wszystkich. Czym jest ta niskość? Przecież mogę znajdować się tylko w niskich myślach, to znaczy w ogóle nie myśleć o Stwórcy.

Odpowiedź: Nie, nie chodzi o niskie myśli. Chodzi o to, jak sam siebie oceniasz w stosunku do świata, w odniesieniu do wszystkich.

Komentarz: Mogę czuć się małym w stosunku do wszystkich wielkich tego świata, do ich wartości. Ale nie o to chodzi.

Odpowiedź: I o to też. Człowiek, który chce dotrzeć do Stwórcy, musi rozpuścić się w całym świecie, czuć się niższym od wszystkich, wtedy zacznie rozumieć stan Wyższego. Jak jest powiedziane: z nizin poznaję Stwórcę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa