Pytanie: Co oznacza stwierdzenie: „Stwórca kocha tego, który rozbija swoje serce” aby dotrzeć do „domu” Stwórcy? Kto i kiedy rozbija moje serce? I co czyni tu sam człowiek?

Odpowiedź: Oczywiście, że nie chodzi tu o „twój mały silnik”, który pracuje jak pompa. Sercem, nazywamy tu nasze egoistyczne pragnienia. Wszystkie nasze egoistyczne pragnienia są określane jako „serce”.

Rozbić serce oznacza osiągnąć punkt, w którym kiedyś przedstawialiśmy sobą jeden obraz (Malchut de Olam Ein Sof ), który następnie został rozbity na mnóstwo części. Rozbite serce jest to uczucie własnego odłączenia od wszystkich innych.

Stan ten powinniśmy osiągnąć. Wtedy człowiek zaczyna pracować nad swoją naprawą. W jaki sposób? Stwórca nazywany jest uzdrowicielem rozbitych serc. On jest światłem, właściwością obdarzania, emanacją, On łączy nasze serca, które wówczas odżywają. Stwórca ożywia je i tworzą one razem jednolite kli, naczynie, wspólne pragnienie.

Z wirtualnej lekcji, 29.01.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Wiadomość: 25 procent dzieci na świecie jest niedożywionych. Co godzinę umiera z głodu około 300 dzieci. Głównym tego powodem jest światowy kryzys żywnościowy.

170 milionów dzieci w wieku do 5 lat (Pakistan, Bangladesz, Indie, Peru, Nigeria) cierpi z przyczyny opóźnienia w rozwoju z powodu braku odżywiania, i sytuacja będzie pogarszać się dalej.

Każdy szósty rodzic na świecie nie jest w stanie kupić mięsa, mleka i warzyw, aby wyżywić swoją  rodzinę. W ciągu najbliższych 15 lat pół miliarda dzieci nie będzie mogła z powodu niedożywienia rozwijać się prawidłowo.

Mój komentarz: Jeśli tylko kraje rozwinięte nie będą wpędzać kontynent afrykański w głód, gdybyśmy tylko przestali wyrzucać nadmiar żywności, wtedy moglibyśmy wyżywić cały świat. Oznacza to, że nasz problem nie jest spowodowany kryzysem żywnościowym! To jest kryzys ludzkiej natury i relacji międzyludzkich!

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Przed kongresem na pustyni Arava grupa powinna wyobrazić sobie kontury pragnienia, uczucia braku, które znajdują sie bliżej wyższego stopnia …

Odpowiedź: Nie potrzebujemy odczuwać żadnego braku. To nie jest konieczne. Musimy dążyć do doskonałości i z tego miejsca będziemy mogli dojść do prawidłowego pragnienia. Jedziemy tam z piosenką i radością, tęsknimy za jednością i wzajemnym poręczeniem, za wszystkim, co jest zawarte w tym wysokim poziomie.

Nikt nie będzie siedział i płakał, i posypywał sobie głowę popiołem.

Z lekcji „Wstęp do nauki dziesięciu Sfirot” 13.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy musimy czuć odpowiedzialność za świat? Jakie pragnienie możemy dzisiaj otrzymać od niego, aby dążyć do właściwości obdarzania między nami?

Odpowiedź: Świat potrzebuje naprawy, a my musimy zatroszczyć się o niego. I do tego musimy naprawić siebie samych – abyśmy byli gotowi przekazać mu dalej metodę naprawy. To jest najważniejszym powodem naszej podróży na pustynie.

Ponieważ Stwórca życzy sobie naprawy najbardziej oddalonych od Niego naczyń-pragnień, aż wszystkie zjednoczą się w jedną całość. Musimy zrozumieć, że jesteśmy posłańcami, wykonawcami Jego woli, pracownikami, nauczycielami, wychowawcami. Innymi słowy, pracujemy w świecie, który przeznaczony jest do naprawy, a wszystko zależy od nas.

Podczas gdy przygotowujemy się do kongresów, musimy podkreślać tą odpowiedzialność w stosunku do wszystkich. Żeńska część naszej światowej grupy również bardzo przeżywa tą  pracę i uczestniczy w niej i jest gotowa pomóc gdzie tylko można. Kobiety przygotowują się do naszego wyjazdu, są z nami całym sercem i duszą.

Nie powinniśmy o tym zapominać. Ponieważ cała nasza naprawa jest tylko po to, aby przekazać ją dalej światu.

Z lekcji „Wprowadzenie do nauki dziesięciu Sfirot”, 09.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie Kabały

Pytanie: Jak mogę sprawdzić, czy moja prośba o naprawę jest prawidłowa?

Odpowiedź: Prośba jest zawsze prawidłowa, jeśli człowiek chce być połączony z przyjaciółmi i łączy z tym pragnienie osiągnięcia Stwórcy. Wszystko powinno znajdować się na jednej linii, na jednej osi: ja, spójna grupa przyjaciół i Stwórca. W takim przypadku, wszystkie pragnienia są zbudowane prawidłowo.

Zastanów się, czy jesteś w stanie jednoznacznie nakreślić ten obraz w głowie, czy możesz na jednej osi umieścić wszystkie te niezbędne czynniki?

Wtedy będziesz mógł przejść do innej formy, mianowicie do kręgów: zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego kręgu. Zewnętrznym kręgiem jesteś ty sam, w tobie jest zawarty drugi krąg – grupa, który obejmuje również trzeci krąg, Stwórcę. I w końcu wszystkie te kręgi połączą się w jedna całość, tak że nie będzie różnicy między tobą, grupą i Stwórcą. Wszystko będzie jednością.

W ten sposób każdy człowiek, każda dusza dojdzie do pełnego zrozumienia.

Z lekcji „Wstęp do nauki dziesięciu Sfirot” 12.02.2012

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Cały czas mówi pan o rodzinie, ale w obecnych czasach pojecie „rodziny” zmienia się i stopniowo traci swój pierwotny sens, pierwotne znaczenie instytucji rodziny całkowicie zanika. Co utwierdza pana w przekonaniu, że ​​powrócimy znowu do starego modelu rodziny?

Odpowiedź: Jestem absolutnie przekonany o tym, że po ogromnym kryzysie, nieuchronnie powrócimy do starego modelu rodziny. Nowoczesna egoistyczna rodzina nie będzie już dalej istnieć.

Powstanie nowego modelu rodziny uwarunkowane jest naszym ruchem w kierunku celu, do „korzenia”. Zrozumiemy wówczas, że możemy osiągnąć ten cel tylko wtedy, gdy na wszystkich poziomach naszego życia będziemy istnieć w absolutnej spójności, w połączeniu z innymi: z partnerem życiowym, dziećmi, a poprzez swoją rodzinę – z innymi rodzinami, ze społeczeństwem i ze światem. Oznacza to, że powrócimy do modelu zwykłej rodziny, która umożliwi ludziom ponad naszą materialną egzystencją objawić Stwórcę.

Nie będziemy się wstydzić w rodzinie tego, że jesteśmy maleńkimi zwierzątkami, ponieważ oprócz fizycznego przyciągania pomiędzy mężem i żoną, powstanie szczególna więź, jaką jest „prawdziwa miłość”, związek, w którym ujawnią miedzy sobą Stwórcę i osiągną najwyższy cel, cel stworzenia.

Dla tego właśnie celu ludzie będą zakładać rodziny, wchodzić w fizyczny i duchowy kontakt ze swoimi partnerami. W taki sposób rodzina ponownie odżyje zarówno na duchowym, jak również fizycznym poziomie.

Z wirtualnej lekcji, 12.02.2012

Kategorie: Integralne wychowanie, Jedność, Kryzys, globalizacja, Mężczyzna i kobieta, Miłość, Natura, Połączenie, Rodzina, Rozwój, Rzeczywistość, Społeczeństwo, Stwórca

Nie ma znaczenia, do jakiego stopnia człowiek rozumie, gdzie i w jakim stanie się obecnie znajduje. Poza tym jego stany zmieniają się ciągle odpowiednio do jego poziomu. Im wyżej się wznosimy, tym częściej zmieniają się nasze stany. Przy czym, w każdym z tych stanów również mamy wzloty i upadki, a także różne wibracje w odniesieniu do poziomu, na którym się aktualnie znajdujemy.

Dlatego też nie ma znaczenia, w jakim stanie, na jakim stopniu i w jakiej sytuacji teraz się znajdujemy, lecz ważne jest, aby prosić o pomoc. Ponieważ wszystkie zmiany są realizowane tylko przez światło, które prowadzi z powrotem do źródła. Mogę zachowywać się jak małe nieświadome dziecko, które nie rozumie, co się z nim robi: jest ono nakarmione, pielęgnowane, przewinięte … z reguły są to nieprzyjemne, dezorientujące stany, w których jest więcej pytań niż odpowiedzi. Ale światło, które prowadzi z powrotem do źródła, jest zobowiązane do udzielenia nam odpowiedzi na każde pytanie. Nie mogę zwracać się do nikogo oprócz Niego.

To światło, które prowadzi z powrotem do źródła, ukrywa się w połączeniu między nami, dokładnie w centrum jedności – grupie ludzi, którzy dążą do wyższego światła, do połączenia. Znajduje się ono dokładnie między nimi. W tej mierze, w jakiej pragną być zawarci w świetle, objawia się im ono.

Właśnie po to wybieramy się na pustynię, dystansujemy się od całej reszty świata i pragniemy osiągnąć silną wewnętrzną koncentrację.

Z lekcji do Księgi Zohar, 07.02.2012

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Jeśli jestem obojętny w stosunku do przyjaciół i nic mi nie przeszkadza, to jest to znak, że jeszcze nie zacząłem ujawniać nienawiści, nie mówiąc już o miłości. Jeśli jednak czuję już odpychanie w stosunku do nich, to jest to wpływ wyższego światła, które zaczyna świecić  na mnie i pokazywać mi moją złą skłonność, mój egoizm.

Nie każdy jest gotowy do takiej pracy: może być tak, że człowiek łączy się z innymi i czuje się przy tym dobrze i przyjemnie, uważa to za interesujące, aby iść razem ze wszystkimi na pustynie, obejmować przyjaciół i nie odczuwa nienawiści. Nienawiść może zostać odkryta tylko przez światło, które prowadzi z powrotem do źródła.

Dziwisz się, że może istnieć taki kierunek do źródła?! Tak, to jest droga do źródła.

Najważniejszą rzeczą jest, aby nie wpadać w rezygnacje, rozpacz, że ujawniasz taką nienawiść, która odpycha cię, i nie krzyczeć: „I gdzie jest mój postęp? Co to jest za nagroda za wszystkie moje wysiłki?” Jeśli mimo wszystko będziesz podążał dalej i chciał połączyć się z przyjaciółmi, ponieważ nie ma innego wyjścia i dlatego że kabaliści tak doradzają, jeśli się skłonisz, to zrozumiesz, że obdarzanie, odkrycie Stwórcy może zostać osiągnięte tylko przez połączenie. Ale rozpoznasz, że ty sam nie jesteś w stanie przyłączyć się z innymi, i wtedy zrozumiesz, że połączenie jest możliwe tylko przez wpływ otaczającego światła.

Nienawiść do przyjaciół również pochodzi od światła – ale bez naszej poprzedzającej prośby. To jest objawienie zła. I do jego naprawy musimy zwrócić się  już ukierunkowanie do wyższej siły i prosić ją aby ukazała się, aby dała nam możliwość połączenia się z innymi.

Na tej drodze istnieje wiele wzniesień, upadków, rozczarowań, długi okres bezradności, w którym nie będziesz w stanie skłonić się ani w jedną, ani w drugą stronę. Jesteśmy nękani celowo, aż wreszcie wyższe światło pomoże nam i zaczniemy doceniać przyjaciół. I tutaj musi jeszcze zostać wyjaśnione, czy doceniasz przyjaciół po prostu tak, czy dlatego że doceniasz  Stwórcę.

Izrael, Tora i Stwórca zawsze musza łączyć się w jedną całość – wtedy będziesz mógł zmierzać w prawidłowym kierunku. Izrael (ty sam) jest pełen nienawiści, Tora jest wyższym światłem, które prowadzi cię z powrotem do źródła i pomaga zbudować ponad nienawiścią miłość. I wtedy w środkowej linii, jeżeli połączysz w prawidłowy sposób prawą i lewą linię, ujawnisz Stwórcę i wszystko połączy się w jedną całość.

To jest kierunek naszej pracy.

Z lekcji do artykułu  Rabasza, 31.01.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

 W wiadomościach (z Vesti.ru): „Począwszy od 1 kwietnia 2010 roku, szkoły w dziewiętnastu rosyjskich okręgach szkolnych zaczną naukę nowego przedmiotu: Podstawy Kultur Religijnych i Etyki Świeckiej.

Program zawiera cztery główne ruchy religijne, religie świata i etykę świecką. … Program nauczania zawiera tematy takie jak miłość, przyjaźń, wina i wybaczenie. Każdy z tematów rozłożony jest na sześć bloków: kultura ortodoksyjna, kultura islamska, podstawy buddyzmu i judaizmu, nauka o religiach świata i etyka świecka. …. Rodzice wybiorą, w których zajęciach chcą, żeby ich dzieci wzięły udział i uczniowie zostaną odpowiednio rozlokowani.”

Mój komentarz: Religia zawsze prowadziła do nienawiści i wojen, terroru i podzielenia. Stwórca dał tylko jeden dekret: przykazanie by „kochać bliźniego swego jak siebie samego”. Wszystkie inne prawa są tylko realizacją tego jednego, ogólnego prawa natury.

Wszystkie religie i wierzenia są wynalazkiem ludzkiego ego. Dlatego powodują sprzeciw, podsycają nienawiść i do rozumianego nadmiaru, wykupienia się od piekła i akceptowania gotówki za wejście do raju. Nie wolno nam ubierać wilka w skórę owcy. Religia jest największą manifestacją ludzkiego ego; Powoduje tylko podział pomiędzy uczniami. Przeczytaj artykuł Baal HaSulama: „Esencja Religii i jej cel”. „Nasza religia” nie oznacza judaizm: to jest religia miłości i obdarzania dla wszystkich.

Kategorie: Egoizm, Integralne wychowanie, Jedność, Miłość, Natura, Nauka, Połączenie, Religia, Rodzina, Społeczeństwo, Stwórca, Świat

Znajdujemy się w takim stanie, z którego może nas uratować tylko „modlitwa ubogiego”. Oznacza to, że człowiek nie posiada nic i nie dąży do niczego poza przebudzeniem swojej duszy. Nie prosi o nic innego.

Idziemy na pustynię, która odzwierciedla nasz wewnętrzny stan, ponieważ pustynia symbolizuje nędzę. I nie pragniemy znaleźć niczego innego, poza punktem kontaktu ze Stwórcą, aby ożywiać naszą duszę.

Moglibyśmy oddać całe bogactwo naszego obecnego poziomu – w zamian za kroplę  połączenia z wyższym stopniem, która dla niższego poziomu (dla stworzenia) zawsze nazwana jest „Stwórcą”.

Brakuje nam pragnienia wyższego poziomu, aby połączyć się z wyższym, aby poczuć, że znajdujemy się w Nim, jak kropla nasienia, która zaczyna się rozwijać.

Taka powinna być nasza intencja podczas czytania Księgi Zohar.

Z  lekcji do Księgi Zohar, 06.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR