Podczas dyskusji, w grupie integralnej edukacji, ludzie doświadczają poważnych zmian. Jest widoczne jak szybki rozwój w nich następuje. Dlatego, że wszystko czego się tam uczą – to nie są tylko materiały nauczania. Poprzez wewnętrzną pracę wyzwalamy w nas ukryte siły natury.

Gdy podczas dyskusji rozmawiamy o następnym stopniu, to siły tego stopnia, tego pola, znajdują się z nami w interakcji i wywołują w nas bardzo silne reakcje i burzliwe zmiany. Ludzie przechodzą przez bardzo poważne wewnętrzne procesy.

A kiedy się rozstają, wtedy czują, jak bardzo brakuje im tego rodzaju komunikacji. Czują zatem konieczność, aby tak się zorganizować, by utrzymywać te wirtualne połączenia, których mogą razem doświadczać.

Jest to bardzo ważne, ponieważ te rozstania przypominają rozstanie się z czymś wielkim co stopniowo staje się dla nich ważniejsze niż życie.

Jeżeli członkowie grupy zaczynają żyć tym wewnętrznym życiem, wtedy podłączają się do nowego źródła, do następnego poziomu egzystencji. Wówczas oddzielenie człowieka od grupy może stać się tak dramatyczne, że powinniśmy zastanowić się nad tym, w jaki sposób można złagodzić proces oddalenia, lub znaleźć coś zastępczego – w przeciwnym razie człowiek będzie się czuł tak, jakby umierał.

Z rozmowy o integralnej edukacji, 05.03.2012

Kategorie: Integralna metoda, Integralne wychowanie, Natura, Połączenie, Praca duchowa, Praktyka połączenia, Rozwój, Środowisko

Pytanie: Czy stopień, który osiągnęliśmy na kongresie, jest kredytem, który musimy odpracować, czy wynikiem naszych wcześniejszych wysiłków?

Odpowiedź: Jedni otrzymali to jako wynagrodzenie, a drudzy jako zaliczkę. Każdy otrzymał zarówno jedno, jak i drugie w pewnej proporcji. Wiele z tego otrzymaliśmy, aby od teraz zrealizować tą zaliczkę. Dano nam dostrzec coś w jedności, w połączeniu. Celowo zostały nam zesłane różne wątpliwości i to właśnie przez nie dostrzegliśmy nowe formy połączenia między nami. Musimy zrozumieć, że jest to prawdziwym darem z góry. Teraz musimy przepracować, zrealizować ten dar w naszym wnętrzu.

Ja osobiście postrzegam to bardziej jako kredyt na przyszłość, który musimy teraz zrealizować. Nie bagatelizuję tych wszystkich starań, które wykonaliśmy, ale odpowiednio do stanu, w którym znajdowaliśmy się, nie należało się nam to. Otrzymaliśmy tę zaliczkę, ponieważ włożyliśmy wysiłki, ale nie otrzymaliśmy tego jako wynagrodzenie, ale w formie kredytu, z którym teraz musimy pracować.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 26.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Powiedziano w Biblii, że kobieta została stworzona z żebra mężczyzny. W pierwotnym hebrajskim języku słowo „żebro” oznacza żebro i cień. To znaczy, że kobieta została stworzona na obraz i podobieństwo mężczyzny i dlatego musi pomagać mu, wspierać go, aprobować i doradzać mu.

Napisane jest również: „Słuchaj kobiety.” Kobieta powinna mieć w sobie coś z matki, gospodyni domowej i trochę z władczyni. Musi czuć, że dom to jej terytorium i jej obszar zarządzania. A jej mąż troszczy się o resztę, poza domem.

Mężczyzna powinien być posłuszny kobiecie we wszystkich sprawach, które dotyczą prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, a kobieta powinna go wspierać w rozwiązywaniu innych problemów.

I tak powinni się wzajemnie uzupełniać, aby wszystko było w zgodzie z biblijną sentencją, że kobieta jest jak cień mężczyzny. Bo jeśli nie ma cienia, to znaczy, że nie ma słońca. Jest to alegoria, którą w psychologii integralnej można w ciekawy sposób rozwinąć: kiedy mężczyzna i kobieta tak żyją, to świeci na nich słońce – dzięki czemu rozwijają się duchowo.

Z rozmowy o integralnej edukacji. 05.03.2012

Kategorie: Integralna metoda, Kobieta, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Rodzina, Rozwój, Z kabalistycznych źródeł

Pytanie: Na kongresie Arava osiągnęliśmy pewną siłę. Jak możemy ją wykorzystać, aby pomóc każdemu podnieść wewnętrzną poprzeczkę? Jak możemy zachować tego ducha i postępować w taki sposób, aby każdy z nas był w stanie wykonać wewnętrzny wysiłek?

Odpowiedź: Przed nami są trzy kongresy: na Litwie, w Brazylii i w USA. Jest tu mowa o zazębiających się wydarzeniach, które będą miały miejsce w przeciągu dwóch miesięcy i będą się koncentrować na jednym temacie: naszej jedności i wynikającego z tego masowego rozpowszechniania. Innymi słowy: wewnętrznego i zewnętrznego wzajemnego poręczenia.

Od dzisiaj musimy wzmocnić połączenieze stopniem, który osiągnęliśmy na pustyni Arava i pomóc w prawidłowej organizacji tych kongresów, tak aby nie stały się one „lokalnymi wydarzeniami”.

Nie wystarczy nam tylko regionalne podejście, każdy kongres musi stać się międzynarodowym kongresem: wszyscy zasiądą przed ekranami, wszyscy będą brali w nich udział i w taki sposób będą poruszać się naprzód. Wtedy z pomocą tych kongresów wszyscy razem wzniesiemy się na nowy stopień.

Nie powinno to być zrobione na przemian, nie możemy pozwolić sobie, jak dzieci grać jedną zabawką. To nam zaszkodzi. Na kongresie Arava wszystkie grupy były połączone z nami, właśnie w taki sposób musimy kontynuować to dalej.

Program każdego kongresu dotyczy wszystkich bez wyjątku i dlatego wszystkie nasze grupy, wszyscy przyjaciele z całego świata powinni starać się ze wszystkich sił, żeby każdy kongres rozwinął maksymalną siłę.

Dotyczy to zewnętrznych form, a co najważniejsze, wewnętrznej istoty i przygotowania do działania. Człowiek musi przyjść na kongres w stu procentach gotowy, pełny po brzegi – tak że nie będzie się już mogła zmieścić w nim ani jedna kropla. Dotyczy to wszystkich studentów niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

Przed każdym kongresem wszyscy muszą otrzymać już wcześniej zawartość, program, przygotowawcze materiały. Człowiek musi dążyć do tego, nie mamy żadnych innych środków do postępu.

Program kongresu powinien zostać dobrze przemyślany, abyśmy nie słuchali tego samego na  wielu lekcjach. Musicie usłyszeć nowe rzeczy, a ja mam jeszcze coś do powiedzenia – ale w rzeczywistości wtedy będziecie w stanie usłyszeć coś nowego, jeśli będziecie na to gotowi. Tylko wtedy będę mógł otworzyć jeszcze więcej dzięki waszej spójności, waszemu nowemu pragnieniu.

Mam wielką nadzieję, że podejdziecie do tej sprawy z wielką powagą. Chodzi o wspólną pracę, odpowiedzialność nie ogranicza się tylko na organizacji lub fizycznym uczestnictwie. W Arava było razem z nami setki tysięcy ludzi – to przeogromna siła.

Tak więc, ten tydzień powtarzamy jeszcze materiały z Arava a następnie zabieramy się do bardzo szybkiego i bardzo intensywnego przygotowania do kongresu na Litwie. Ponadto musimy opracować kompleksowy program od początku Litewskiego kongresu do końca  Nowojorskiego kongresu, w tym moich spotkań z grupami w Kolumbii i Chile, jak również Brazylijskiego kongresu.

Chodzi tu o ogromną ilość godzin, jest to wspaniała okazja i możliwość, dzięki której możemy zrobić skok do przodu. Wszystko zależy od przygotowania.

Z lekcji do „Wstęp do nauki dziesięciu Sfirot”, 27.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka część populacji powinna brać udział w integralnej edukacji, aby zmienić świadomość całego społeczeństwa?

Odpowiedź: Myślę, że jeśli 20 – 30% populacji zostanie zainspirowana antykryzysową ideą – nazwałbym to nawet ideą naszego wybawienia z krytycznego stanu – wtedy automatycznie przeniesie się to na innych i oni również zainteresują się tym, i zrozumieją potrzebę studiowania integralnej metody.

Zwłaszcza gdy przedsiębiorstwa w dalszym ciągu będą przeżywać kryzys, a popyt na niektóre usługi będzie się stale zmniejszał z powodu wyczerpania materialnych zasobów ludności, wtedy ludzie zrozumieją, że naprawdę należy pomyśleć o radykalnej zmianie.

Jeżeli zostanie przeprowadzona poważna, pouczająca praca dotycząca kryzysu, jego przyczyny, przebiegu i skutków oraz możliwości jego rozwiązania na płaszczyźnie regionalnej, wojewódzkiej, państwowej a nawet na miarę światową – wówczas ludzie będą naprawdę gotowi słuchać. Dlatego, kiedy zostanie zaoferowana im metoda integralnej edukacji jako sposób wyjścia z kryzysu, będą gotowi podejść do tego poważnie.

Koniecznym jest, aby organizować ciekawe dyskusje, debaty, zapraszając różnych ludzi o przeciwnych poglądach, gdzie w procesie polemiki będzie się wspólnie próbować to wyjaśniać.

Z programu TV „Eksperymentalne miasto- rozwiązania kryzysu”, 02.03.2012

Kategorie: Edukacja, Gospodarka, Integralna metoda, Integralne wychowanie, Kryzys, globalizacja, Społeczeństwo, Świat

Pytanie: Na kongresie na pustyni Arava chcieliśmy otrzymać taki zastrzyk energii, który pozwoliłby nam na osiągnięcie połączenia. I myślę, że naprawdę nam się to udało.

Odpowiedź: Myślę, że ten kongres był przez to taki szczególny, ponieważ osiągnęliśmy pewien punkt połączenia, zlania się. I pozostał już w nas od niego „zapis” (reszimo) – w całej grupie i w każdym z nas.

To, co już jeden raz miało miejsce,wydarzyło się w duchowości, już nie znika, i ten zapis (reszimo) oznacza, że ​​ zbudowaliśmy już duchowe naczynie. Każdy postrzega to w pewnym stopniu, jeden bardziej, drugi mniej, ale to naczynie już istnieje. Ono się już narodziło! Jednakże w takiej formie, że musimy dołożyć jeszcze trochę więcej wysiłków, starań, aby stało się ono jasne, aby je ujawnić i poczuć coraz bardziej.

Musimy rozwinąć taką postawę do tego naczynia, jak do Szhiny, do miejsca objawienia Stwórcy. Czym bardziej się połączymy, tym więcej rozkoszy sprawimy Stwórcy. Dzięki naszej jedności, połączenia naszych pragnień możemy sprawić Stwórcy rozkosz i dlatego będziemy w stanie w naszym pragnieniu postrzec Światło, i przez to będziemy w stanie doświadczyć nasze duchowe wzniesienie i objawienie Stwórcy stworzeniom.

Musimy podejść tylko z większą wrażliwością, z większą uwagą i czułością do tego wspólnego uczucia, które się w nas narodziło.

Nie wolno nam się na chwilę zatrzymać. I wszystko zależy nie od liczby działań, ale od zmiany intencji – to jest od naszej postawy wobec osiągniętego połączenia.

Osiągnęliśmy jedność, stworzyliśmy naczynie, teraz jest pytanie: co zrobimy z tym dalej? To jest najważniejsze – jakościowa zmiana w charakterze naszej pracy z tą jednością. Dokładnie w tym ma miejsce ciągłe wyjaśnianie, poszukiwanie i podejmowanie decyzji.

I nad tym musisz się sam zastanowić. Bo jeżeli opowiedziałbym już teraz o tym, to okradłbym cię z twoich starań, wysiłków, to tak, jakbym podarował dziecku zestaw klocków lego, a następnie odepchnął je, aby złożyć je sam.

Z lekcji do artykułu Szamati, 02.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Stoimy w obliczu decydującego  kongresu. Każda chwila jest ważna dla przygotowania się do wspólnego ataku. Jak powinniśmy go przeprowadzić, aby osiągnąć sukces?

Odpowiedź: Myślę, że nie przygotowujemy się, ale przystąpiliśmy już do ataku, i w każdej sekundzie musimy powiększać nastrój.

Nie musimy czekać na wyjście na pustynię, aby zacząć z połączeniem. Kongres oznacza połączenie. Dlaczego nie mamy już teraz z nim wystartować? Może powinniśmy w ogóle odwołać wyjazd? Zrealizujmy to co zaplanowaliśmy tutaj – jaka to różnica?

Zastanówmy się dokładnie nad tym, czego chcemy. Potrzebujemy tylko zjednoczenia serc – tu i teraz, a nie w Arava za tydzień. Już teraz, każda chwila musi być maksymalnie wykorzystana dla spójności, zjednoczenia. Jeśli będziesz czekał cały tydzień, przeminą te dni na darmo. Każda chwila jest szczytem. Kongres już się zaczął.

Z lekcji „Wstęp do nauki dziesięciu Sfirot, 15. 02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co rozumie pan przez słowo „miłość”?

Odpowiedź: To, że każdy z nas żyje w ciągłej trosce o innych.

Podobnie jest w grupie, kiedy zaczynamy pracować według planu, zgodnie z którym, każdy z nas pragnie stworzyć dla innych najbardziej komfortowy stan. Oznacza to, że powinienem rozumieć i czuć innych ludzi. Stale należy wysyłać im odpowiednie sygnały: werbalne, fizyczne, psychiczne itd. Trzeba być z nimi we wzajemnym poręczeniu, co oznacza, że każdy z nas powinien zapewnić pozostałym takie odczucie, żeby każdy był pewien, iż działając na pozostałych, otrzyma w zamian takie same oddziaływanie od nich na siebie. I tym sposobem stale wznosimy się ponad nasz egoizm a tym samym naprawiamy nasze egoistyczne właściwości.

Taka wspólna praca jest najważniejszą pracą w grupie.

Po przyswojeniu tej metody, będziemy pomimo to jeszcze wielokrotnie upadać w egoizm, a zatem ponownie odczuwać przeszkody – aż do momentu całkowitej naprawy, dopóki nie zostanie osiągnięte ostateczne wzniesienie. A we wszystkich innych sytuacjach wewnątrz grupy, a także na zewnątrz – w domu i wobec innych ludzi – będziemy już natychmiast otwierali się na tą samą ideę, tą samą praktykę. I w rezultacie tego będziemy współdziałać we właściwy sposób z całym światem.

Z rozmowy na temat integralnej edukacji, 27.02.2012

Kategorie: Egoizm, Integralna metoda, Miłość, Naprawa, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Jak będzie wyglądać medycyna w integralnym społeczeństwie?

Odpowiedź: Po przejściu w integralność społeczeństwa, medycyna poniesie wielka porażkę. 90% leków okaże się bezużytecznych, a nawet szkodliwych. Ludzie będą zdrowi również bez nich, ponieważ będą mieć wystarczającą ilość jedzenia, i będą spożywać to, co jest niezbędne i zdrowe dla organizmu.

Oznacza to, że zostanie zminimalizowana liczba pracowników służby zdrowia. Przejdziemy do medycyny, która jest bliska naturze, przy czym przejście to nastąpi w naturalny sposób – i tylko dlatego człowiek będzie bardziej zrównoważony, zbilansowany w tym zakresie. Stwierdzimy nagle, że wiele chorób zanika, ponieważ integralność leczy. Jest to ogromna siła, która także na poziomie fizycznym doprowadzi nas do równowagi.

Z rozmowy o integralnej edukacji, 29.02.2012

Kategorie: Edukacja, Integralna metoda, Integralne wychowanie, Natura, Pytania&Odpowiedzi, Społeczeństwo, Zdrowie

Świat w sposób nieświadomy oczekuje na zmiany. Nie wie on nic o naprawie, której tak bardzo potrzebuje. Dlatego powinniśmy jak najszybciej przygotować się do roli przewodników.

Dziś stało się jasne, że rządy tracą swoją przywódczą funkcję. Rozwój świata zgodnie z materialnymi prawami jest zakończony. Te dwa światy zbliżyły się tak do siebie, że duchowa „indukcja” działa na nas z góry, chociaż nie jest to jeszcze tak całkowicie odczuwalne. Od ludzkości wymaga się dzisiaj prawdziwego przebudzenia – i to jest wasze zadanie.

Ale do tego musicie być zjednoczeni. Kiedy wołacie o pomoc, nie mogę jej wam udzielić. Jeżeli wspólnie z przyjaciółmi dążycie do połączenia, staracie się o to nieustannie, wtedy będziecie w stanie dostroić się do stanu prawdziwej prośby, prawdziwego krzyku. Najważniejszym jest, by z całą miłością być połączonym, aby wszystkie wasze pragnienia mogły przepływać jedno w drugie. Tutaj ja nie mogę nic dla was zrobić, ponieważ chodzi tu o pragnienia, które wpływają na siebie i są od siebie zależne.

 Z 6 lekcji kongresu Arava, 25.02.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozpowszechnianie metody, Świat