Pytanie: W Kabale istnieją pewne zasady np: „stwórz sobie Rawa” (tj. „znajdź nauczyciela”), „kup sobie przyjaciela” i „skłoń świat na szalę zasług”. Co to oznacza i jak te zasady są ze sobą powiązane?

Odpowiedź: Pojęcie „Raw”, tj. „wielki” jest identyczne z pojęciem Stwórcy.

Po tym gdy zaakceptujesz Stwórcę jako swoją przewodnią gwiazdę, do której chcesz być nieustannie skierowany, musisz wybrać sobie w podróż grupę – to nazywa się „kup sobie przyjaciela”. Przy tym, to ty musisz przyłożyć wiele wysiłków, aby przyjaciele naprawdę stali się twoimi towarzyszami na drodze.

A potem razem ze Stwórcą i przyjaciółmi zaczynasz pracować nad poznaniem systemu, skłaniając cały świat na szalę zasług, tj. usprawiedliwiać każdego człowieka.

Pytanie: Co to jest za przyjaciel który jest sprzedawany i którego można kupić?

Odpowiedź: W życiu tak to działa że wszystko jest sprzedawane i kupowane. W Kabale jest tak samo, tylko nie w taki sposób jak w naszym materialnym świecie.

Na przykład, abyś stał się moim przyjacielem muszę przykładać wysiłki, pokazując, jak bardzo jesteś dla mnie ważny; jak jestem gotów poświęcić siebie, abyś ty był razem ze mną; jak bardzo jestem gotów dowolnymi prezentami przyciągnąć ciebie do siebie. Pracujemy z egoizmem, a egoizm czegoś innego nie rozumie. Nie próbujcie robić z siebie filozofów, odłączonych od ziemskiego świata.

Dlatego że wszystko jest „kupowane lub sprzedawane” tylko kosztem naszych wysiłków. Musimy pokazywać sobie nawzajem, że jesteśmy gotowi na wszystko, aby zostać bliskimi przyjaciółmi, że wielki cel może zostać osiągnięty tylko razem, między nami. To się nazywa „kupić”.

Pytanie: A jeśli nie udaje się kupić przyjaciela?

Odpowiedź: To jest twój problem. Ale jeśli ty nie „kupisz” go, nie możesz razem z nim iść do przodu – między wami nie przejawi się konieczne połączenie.

Tylko w jedności między wami możesz odkryć Stwórcę. Stwórca nie odkrywa się w człowieku, On odkrywa się w połączeniu między ludźmi! To, co wcześniej było egoizmem, teraz staje się jak sandwicz: na dole nienawiść, na górze – miłość i w tym połączeniu odkrywa się Stwórca.

Dlatego człowiek nie powinien niczego w sobie korygować, z wyjątkiem swojego stosunku do innych.

Pytanie: To znaczy że najpierw muszę zrobić tak, aby Stwórca (właściwość obdarzania) stał się dla mnie ważniejszy od wszystkiego. Następnie muszę kupić sobie przyjaciół, to znaczy zadbać o ich duchowość i wtedy sam osiągnę duchowość. I tylko w taki sposób razem możemy usprawiedliwiać wszystko, co dzieje się na świecie?

Odpowiedź: Tak, dlatego że świat jest systemem połączenia między nami, w którym odkrywa się Stwórca.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Jeśli człowiek lepiej wyjaśnia sobie końcowy cel, czy zyskuje przez to więcej siły i poczucia potrzeby, aby zająć się poręczeniem, pracą w grupie, inwestowaniem w grupę?

To buduje się na wzajemnej podstawie. Niezależnie od tego, jak bardzo gorliwie podchodzisz do końcowego celu, nie możesz otrzymać od niego wiele, nie otrzymując od grupy uświadomienia ważności tego ostatecznego celu.

Nie masz siły, nie masz połączenia ze Stwórcą, które świeciłoby na ciebie, dając ci świadomość tego, kim i czym jest Stwórca. Tylko twoi przyjaciele mogą ci powiedzieć, jak wielki jest Stwórca. Dlatego niczego nie osiągniesz, jeśli będziesz samodzielnie starał się wyjaśniać, czym jest ostateczne połączenie. Nic ci to nie doda.

Po to, aby znaczenie Stwórcy rzeczywiście zobowiązało cię do działania – musisz zwrócić się do grupy. Grupa zwiększy świadomość znaczenia Stwórcy. W rzeczywistości jeśli człowiek ma cel, to jest zobowiązany dołączyć do grupy, aby grupa wywyższyła cel, i żeby cały czas myślał o tym celu.

Pytanie: W jaki sposób można wyjaśnić ten cel w szczegółach?

Odpowiedź: Nie możesz tego zrobić! Po co ci detale? Najważniejsze dla ciebie jest, aby mieć „paliwo”, presję, poczucie niezbędnej potrzeby.

Z lekcji według artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Bardzo ważne jest zrozumienie, że grupa to siła, która przyspiesza rozwój. Powiedziano, że Stwórca kładzie rękę człowieka na właściwy wybór i mówi: „Weź to sobie”. A człowiek musi tylko szukać siły, znaleźć je i samodzielnie podążać naprzód.  Ale kierunek zależy od korzenia duszy człowieka, od struktury jego duszy, od miejsca, jakie zajmowała w ogólnej duszy Adama Riszon. A ten kierunek jest już z góry określony.

Powinniśmy przyjść do grupy i zgodnie z tym, w jakim kierunku chcemy podążać, prosić grupę, wymagać od niej i tak ją ukształtować, aby otrzymać potrzebne siły, ponieważ sam człowiek bez grupy nie może jej znaleźć.

Grupa jest jak stacja benzynowa, która powinna dostarczyć nam paliwa, czyli siły na tej drodze, ​​którą już wybraliśmy. Wszystkie wewnętrzne wyjaśnienia są moją osobistą analizą, przyjaciele nie mogą mi w tym pomóc. Nie widzimy tego jeszcze zbyt wyraźnie, ale tak właśnie się dzieje. My tylko przyspieszamy rozwój.

Dlatego Baal HaSulam napisał, żeby za każdym razem wybierać najlepszą grupę dla duchowego postępu. To znaczy, trzeba ją badać pod kątem wrażeń, w jakim stopniu daje człowiekowi paliwa w tym kierunku, którego potrzebuje.

Co więcej, Baal HaSulam podkreśla, że ​​dobra grupa powinna dawać tylko jedno: wielkość Stwórcy, ważność celu. Co to znaczy? Niezależnie od tego, jak ważna jest grupa w moich oczach, ale ten obraz buduję sam. Grupa powinna tylko poszerzać ten obraz tak bardzo, jak to możliwe.

Jest to podobne do tego, co dzieje się w reklamie. Powiedzmy, że zawsze lubiłem pić napoje gazowane, ale ich reklama zaczyna coraz bardziej wzmacniać tę miłość. Wybrałem ten napój sam, ponieważ dzisiaj jest dla mnie znacznie smaczniejszy od pozostałych. Idę gdzieś, płacę pieniądze lub wkładam wysiłek w grupę, aby wzmocnili mi ten obraz, z minimalnego do dużego. I to wszystko.

Innymi słowy, grupa to dosłownie jak agencja reklamowa, wybieram wszystko, co jest z nią związane. Ale jak już wybrałem, muszę się jej podporządkować, ponieważ w naszej naturze jest założona wrażliwość na wpływ grupy i wypełnianie tego, co od niej otrzymujemy.

Ważne jest, aby zrozumieć, jak ten mechanizm działa: nie mamy niczego innego, co mogłoby nam pomóc w naszym rozwoju. Na ile inwestuję w grupę, chcę być pod wrażeniem tego, co sam wybrałem, zgodnie z tym otrzymuję przyjemność i postępuje naprzód.

Wszyscy jesteśmy w jednej grupie, ale jeden postępuje dwadzieścia razy szybciej niż gdyby rozwijał się sam, a inny w trzy razy szybciej niż gdyby był sam. A są też tacy, którzy w ogóle nie ulegają wrażeniu grupy i nie rozwijają się samodzielnie. Nie postępować samodzielnie, oznacza brak postępu w ogóle.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Czym jest przygotowanie do otrzymania Tory w pracy duchowej”, 13.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„Z Twoich czynów poznajemy Ciebie” – to stan, kiedy człowiek stopniowo za każdym razem, swoim wysiłkiem w upadku i wzniesieniu poznaje działania Stwórcy. Ponieważ chcę w każdym stanie być połączony ze Stwórcą.

Właśnie w złych stanach zaczynam rozumieć, jak On mną zarządza, gra ze mną, dezorientuje mnie. Na tej podstawie zaczynam odczuwać, że nie “zwodzi” mnie samego, a moje pragnienie otrzymywania, poprzez które to wszystko się dokonuje.

Wtedy odnoszę się do pragnienia otrzymywania jak do narzędzia, naczynia, kli. Jestem ja i kli. W tym momencie pojawia się „głowa” (rosz) i „ciało” (guf) parcufa.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Czym są dwa działania podczas upadku”, 10.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jest powiedziane: „Zrobimy i usłyszymy”. Czy jest to jedno działanie?

Odpowiedź: Zrobimy – to działanie, usłyszymy – to konsekwencja. Jeśli moje działanie lub prośba do Stwórcy ma na celu obdarzanie, wówczas otrzymamy tę właściwość i wypełnimy działanie dla obdarzania.

Pytanie: Jaki jest związek pomiędzy obdarzaniem ze względu na obdarzanie i odbitym światłem?

Odpowiedź: Każde obdarzanie, obdarzanie ze względu na obdarzanie lub obdarzanie dla otrzymywania, odnosi się do odbitego światła.

Pytanie: Intencja, aby osiągnąć obdarzanie Stwórcy może być nie całkowicie czysta. Jak to naprawić? W którym momencie?

Odpowiedź: Naprawia się to od razu na miejscu. Jak tylko pojawią się jakieś pragnienia, musisz je natychmiast zbadać a te pragnienia, które są ponad egoizmem, wykorzystać dla dobra Stwórcy.

Pytanie: Co to jest wyższe światło, które Stwórca daje nam dla obdarzania?

Odpowiedź: Jest to światło Stwórcy, które naprawia nasze intencje. A potem z tymi intencjami możemy działać na rzecz obdarzania Stwórcy poprzez swoich przyjaciół.

Pytanie: Jeśli jeden z przyjaciół odczuwa związek z prawdziwym obdarzaniem, to jak może dokładnie i umiejętnie przekazać swoje uczucia przyjaciołom?

Odpowiedź: Przyjaciele sami to poczują. Ponadto, może się modlić, aby Stwórca pomógł mu wytłumaczyć to przyjaciołom. Bez słów.

Pytanie: Jak zrozumieć, że sprawiam zadowolenie Stwórcy?

Odpowiedź: Powinieneś to poczuć poprzez twoje połączenie z Nim.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co mogę zrozumieć z działania Stwórcy, z przeszkody, która zostaje mi posłana?

Odpowiedź: Jeśli rozumiem stan, w którym Stwórca posyła mi pragnienie z intencją otrzymywania, to z tego Jego działania poznaję Jego miłość do mnie. Daje mi materiał, samo pragnienie, oraz możliwość upodobnienia się do Niego, bycia jak On, osiągnięcie tego samego odczucia, jakie ma On.

Wynika z tego, że taki Jego stosunek wobec mnie jest najlepszy. Nie da się stworzyć większego stanu miłości, szczerości i lepszej relacji, niż ta. Tym samym Stwórca daje mi możliwość, stać się do Niego podobnym.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Czym są dwa działania podczas upadku”, 10.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Powiedział Pan, że wyjście ze stanu upadku zależy od przygotowania. Ale dlaczego mówią, że zależy to od Stwórcy, a nie od otoczenia, grupy?

Odpowiedź: Dlaczego wszystko musi dokonywać się właśnie z pomocą Stwórcy? Ponieważ dzięki temu staję się jak On. Nie może być ani jednego prawidłowego działania z mojej strony, jeśli nie powiążę Stwórcy ze wszystkim, co się ze mną dzieje, jeśli nie jesteśmy ze sobą połączeni, jak, powiedzmy, dwie sklejone kartki w książce.

Do każdego stanu, określenia w działaniach, w myślach, w intencji, muszę odnosić się poprzez Stwórcę. W ten sposób Go poznaję. W ten sposób upodabniam się do Niego. Generalnie, cały mój wysiłek polega na tym, aby ciągle pozostawać z Nim, niezależnie od tego, co razem przechodzimy. To oznacza: „Nie ma nikogo, oprócz Niego”.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Czym są dwa działania podczas upadku”, 10.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jakimi oczami widzimy prawdziwy świat?

Odpowiedź: Postrzegamy świat, który nas otacza poprzez nasz egoizm, a chcielibyśmy widzieć go, nie zmącony naszym egoizmem, taki jaki jest w rzeczywistości. Do tego stanu dochodzimy stopniowo, krok po kroku.

W jaki sposób mogę to zrobić? Staram się to wszystko przepracować w grupie, w której znajduję się, czyli widzieć ją lepszą, powyżej siebie. Jeśli to realizuję, wtedy będę postrzegać świat głębiej, kompletnie, świat w którym Stwórca stopniowo mi się odkryje.

Pytanie: Jeśli w naprawionym stanie świat jest doskonały, to dlaczego ciągle mówimy o jego degradacji?

Odpowiedź: Mówimy zgodnie z tym, jak go postrzegamy. Ale tak zwana degradacja ma na celu popchnięcie nas do własnej naprawy, aby poprzez nas samych zobaczyć świat doskonały.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kiedy patrzymy na naszą historię, która musi wydarzyć się w każdym z nas: wejście do Egiptu i wyjście z niego, rozstąpienie się Morza Czerwonego, zbliżenie do góry Synaj, stanie u jej podnóża, nie widzimy aby człowiek w jakiś sposób działał czy wpływał na bieg wydarzeń. Tora mówi o tym jednoznacznie: tak to było.

Oznacza to, że wszystko jest z góry przesądzone i że już znajdujemy się w końcu tego rozwoju. Teraz ten rozwój, zaprogramowany potencjalnie, musi się zrealizować we wszystkich i każdym z nas bez wyjątku i bez możliwości uniknięcia tego procesu.

Widzimy, że wszystko jest powiązane przyczynowo-skutkowym związkiem: potrzeba danego stanu i jego narodzin, które z kolei rodzą potrzebę następnego stanu i jego narodzin, i tak dalej. Ale nasza rola polega na przyspieszeniu stanów, na świadomym uczestnictwie w nich, zwiększeniu wrażliwości na to, co się dzieje. Ale rozwinąć tę wrażliwość możemy tylko z pomocą grupy.

Grupa może zwiększyć moją świadomość zła i dobra w różnych stanach i tak bardzo wzmocnić moją wrażliwość na nie, że poczuję jak zachodzą we mnie w każdym ułamku sekundy, a nie raz na kilka dni, tygodni, czy miesięcy. Wszystko zależy od miary wrażliwości. Gdy ją już nabywam, zaczynam rozumieć swoje stany, zaczynam określać ich jakość, ich istotę – czym jest dobro, a czym zło.

W ten sposób stopniowo, w świetle, które na mnie oddziałuje, zaczynam łączyć dobre i złe stany z relacją do wielkości Stwórcy, aż zacznę nienawidzić mojej natury. Wtedy dochodzę do podnóża góry Synaj, nazwanej tak dlatego, że osiągam nienawiść (hebr. sina) do swojej natury, i dzięki temu staję się godny otrzymania Tory.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Czym jest przygotowanie do otrzymania Tory – 1”, 12.02.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jak praktycznie pracować z intencją, gdy otrzymuję materialną przyjemność? Nie ma znaczenia, czy otrzymuję duchową przyjemność czy materialną, zawsze powinienem dziękować za nią Stwórcy. Każdą przyjemność można obłóczyć w intencję ze względu na obdarzanie. Aby to zrobić, należy przeanalizować otrzymaną przyjemność i otoczyć ją swoją postawą wobec Stwórcy, pragnąc podziękować Mu za daną mi przyjemność.

Rozumiem, że przyjemność pochodzi od Stwórcy i chcę ją przyjąć z wdzięcznością, w odbitym świetle, czyli w mojej odpowiedzi skierowanej do Niego. Czuję, jak to przybliża mnie do Stwórcy. Stwórca jakby robi krok w moją stronę, dając mi przyjemność, a ja odpowiadam Mu swoją wdzięcznością, także robię krok w Jego stronę i stajemy się sobie bliżsi. Oznacza to, że mogę teraz otrzymać przyjemność w kelim obdarzania.

Stwórca obleka się w materialne szaty, dlatego że tylko w takich niskich odzieniach jesteśmy w stanie, na razie poczuć daną nam przyjemność. Stwórca jest obecny we wszystkim, co sprawia nam przyjemność: w kawałku chleba, w słodkim cukrze, w łyku wody, w przyjemnych zapachach i dźwiękach. Stwórca obłócza się w to wszystko i dlatego zauważamy różne zmiany.

Gdy jednoczymy się i otrzymujemy przyjemność, to możemy zadowolić tym Stwórcę. Przecież to On w każdej chwili i w każdym stanie wnosi swoje światło w każdą formę przyjemności, zjednoczenia i wzajemnego obdarzania.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa