Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Jak dojść do tego, aby wszyscy w grupie dążyli do połączenia, jedności? Jak można wzmocnić to dążenie całej ludzkości?

Odpowiedź: Najpierw musisz zjednoczyć się przynajmniej w swojej grupie, potem w światowej grupie, a potem już w całej ludzkości. Stopniowo, krok po kroku.

Przynajmniej w grupie musicie o tym stale mówić, zrozumieć, że bez osiągnięcia zjednoczenia nie będziecie mieli narzędzia do poznania Stwórcy. Gdzie On się odkryje?

Musicie być przed Nim jak jeden człowiek z jednym sercem. I jeśli tego nie osiągniecie, to Stwórca nie odkryje się. To jest fizyczne prawo.

Stwórca stworzył jedno wspólne kli/naczynie, które następnie rozbiło się. A teraz chcecie odkryć to, co w nim było, i musicie je zebrać w minimalnej mierze.

Oznacza to, że musicie zebrać z waszej grupy jedną całość – małe naczynie, mały pucharek. I na miarę waszego połączenia odkryjecie Stwórcę. Im bardziej potem będziecie powiększać ten puchar, tym większego Stwórcę ze wszystkimi możliwymi wielkimi właściwościami będziecie mogli odkryć.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Stwórca stworzył coś nowego ze świata Nieskończoności, a teraz mówi nam: „Wy stworzyliście Mnie”? Czy nie ma tu jakieś sprzeczności?

Odpowiedź: Nie. Stwórca stworzył właśnie egoistyczne pragnienie, które następnie urosło do egoistycznego podobieństwa do Niego, kiedy z jednej strony chcemy wchłonąć w siebie absolutnie wszystko. A z drugiej strony zaczynamy się naprawiać i w tym stanie jesteśmy całkowicie podobni do Stwórcy.

To znaczy, z tego, co mogę ze sobą zrobić, jestem całkowicie podobny do Stwórcy. I przez to osiąga się absolutne połączenie, identyczność we właściwościach.

Na podstawie czarnego punktu, który oddziela mnie i Jego, i właśnie dzięki temu, ja i On nigdy nie staniemy się jedną całością, ale będziemy w całkowitej jedności we wszystkich naszych właściwościach ponad tym punktem. Poczujemy połączenie między sobą, dlatego że istnieje punkt, który nas rozdziela.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

  Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Musimy uświadomić sobie, że bez uzyskania wzajemnego poręczenia nie możemy być ze sobą związani. A połączenie między nami jest konieczne, aby stworzyć duchowe kli, w którym poczulibyśmy światło, Stwórcę.

Dlatego nastrajając siebie tak, jakbyśmy żyli w wierze ponad wiedzę, musimy zastanowić się, jak możemy działać, aby naprawdę być w obdarzaniu ponad otrzymywaniem, dosłownie tak jakbyśmy byli już w świecie duchowym, w duchowych relacjach, we właściwościach obdarzania, we wsparciu.

Nie jest to możliwe bez osiągnięcia wzajemnego wsparcia między nami. To jest właśnie „arwut” – właściwość wzajemnego poręczenia.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Jaki temat może od razu zainteresować uczestników pierwszych zajęć integralnej edukacji?

Odpowiedź: Jeśli ludzie chcą omówić coś zgodnie z integralnością natury, to najpierw muszą poznać warunki warsztatu, przestrzeganie zasad zachowania w kręgu. Ponieważ stają się podobni do tej natury, tylko zyskują na prawidłowej interakcji między sobą.

Na pierwszym warsztacie zwykle zadaje się pytania do dyskusji, które ujawniają ludzką naturę człowieka: „Jaka jest podstawowa istota człowieka?” „Dlaczego kocham tego, a nie innego?” „Czy to wynika z moich wewnętrznych cech, czy dlatego, że jestem taki zły, a on jest taki dobry?” I takie podobne pytania.

Dyskutując, ludzie sami dochodzą do wniosku, że każdy z nas jest egoistą. Jest to stwierdzenie faktu naszej natury. Chociaż według fizjologii wszyscy jesteśmy zwierzętami, ale w nas jest dodatkowy składnik – nasz egoizm, który we wszystkim jest zły. To oznacza że jest już diagnoza. Ale czy jest na to lekarstwo? Co otrzymamy, jeśli wyleczymy się?

Może to dzięki egoizmowi pędzę do przodu, podnoszę się, wstaję, badam, płoną mi oczy, chcę właśnie to danie, tylko tego partnera, takie wakacje itd. A co jeśli tego nie będzie, jaki jest wtedy smak życia? Oznacza to, że ego ma pozytywne i negatywne strony, które muszą być w jakiś sposób zrównoważone.

Nie niszczymy w żadnym wypadku egoizmu, a jedynie używamy go poprawnie, aby nie przegrać. Tam, gdzie egoizm mi szkodzi, odwrócę jego zastosowanie i podniosę się, znajdę lepsze wyjście. A tam, gdzie on mi pomaga – dlaczego by nie? Jeśli patrzę na ciebie, zazdroszczę ci, że jesteś taki wysportowany, też zaczynam biegać rano. Albo patrząc na kogoś mądrego, zaczynam się uczyć. W takich przypadkach nasz egoizm jest pomocnikiem.

Nasza postawa nie jest logiczna i żadna inna, gdzie wszystko jest nastawione na stłumienie ego. Nie tłumimy ego, ani nie anulujemy, a tylko używamy go poprawnie. I wtedy okazuje się, że w egoizmie znajduje się lekarstwo, jak u węża: zarówno jest lekarstwo, ale jest też i jad.

Z programu telewizyjnego „Wskroś czasu”

Kategorie: Integralne wychowanie, Rozpowszechnianie metody, Warsztaty, Wychowanie, dzieci

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Kilka dni temu na lekcji rozmawialiśmy o dumie. Powiedział Pan: „Jestem także dumnym człowiekiem”. Teraz mówimy o wielkości przyjaciół. Jeśli należy wywyższać przyjaciół w grupie, to o jakiej dumie w grupie jest mowa?

Odpowiedź: Duma – to jest to, co nie pozwala mi widzieć siebie niżej od przyjaciół.

Pytanie: Jak pracować z tą właściwością w grupie, jeśli człowiek jest w drodze od wielu lat i nie może przezwyciężyć dumy? Przecież ona zupełnie nie odnosi się do duchowości, jest dana z natury.

Odpowiedź: Wszystkie właściwości są duchowe, tylko w plusie lub w minusie. Nie ma nic oprócz duchowości. Dowolne właściwości, jakie możemy sobie tylko wyobrazić, są duchowe. Nawet jeśli nazywamy coś anty-duchowym, chociaż jest „anty”, ale tylko w stosunku do duchowości.

Oprócz właściwości obdarzania Stwórcy, nie ma w ogóle nic. Wszystko, co się przejawia, nawet przeciwko Niemu, jednak mierzone jest według jednego wzorca – Stwórcy.

My musimy zrobić tak, żeby precyzyjnie rozgraniczyć w sobie właściwości „za” i „przeciw”. I wszystko będzie dobrze.

 Przestudiuj dogłębnie lekcje, które teraz przechodzimy. One wyraźnie otworzą przed tobą drzwi do wyższego świata. Zobaczysz, jak to wszystko się opłaca. W naszym świecie i tak nie ma nic wartościowego. A świat duchowy nadejdzie i wypełni wszystko.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Zazdrość do przyjaciół – to prawidłowy wskaźnik samo-anulowania?

Odpowiedź: Zazdrość do przyjaciół nie jest wskaźnikiem anulowania, ale jest dobrym początkiem: „Zazdroszczę im”. Oznacza to, że już widzę w nich coś, czego nie ma we mnie, dlatego zazdroszczę. Oznacza to, że stawiam ich wyżej ponad siebie.

A potem może podejmę decyzję, żeby przybliżyć się do nich. Jeśli są mądrzejsi, duchowo wyżej ode mnie, to dlaczego nie miałbym być blisko nich, razem z nimi. To dobre uczucie.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Wiara ponad wiedzę i miłość do bliźniego – czy to jest jedno i to samo, czy jest różnica

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzę – to kli/naczynie, które musimy stworzyć, a w nim już odkrywamy właściwość obdarzania, miłości, połączenia między nami i Stwórcą.

Pytanie: Czy powinniśmy sobie wyobrażać, że między nami w dziesiątce jest tylko miłość?

Odpowiedź: Tak, właśnie to powinieneś wyobrażać sobie. Nie ma znaczenia, co czujesz. To nic nie znaczy! Tylko w taki sposób a nie inny. Zobaczysz wtedy, że to egoizm cały czas kręci i kłamie.

Pytanie: Zdarza się że podczas warsztatu czujemy, że jesteśmy w wielkiej miłości. Czy to możliwe, że na początku wiara ponad rozum pojawia się momentami?

Odpowiedź: To całkiem możliwe, że tak się z tobą dzieje. To też jest prawdą.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Jeśli działamy poprzez grupę, czy możemy dojść do punktu, w którym nie czuję przyciągania do pragnienia otrzymywania, a jedynie przyciąganie w kierunku obdarzania?

Odpowiedź: Oczywiście! Tak jak teraz odczuwasz naturalne egoistyczne pobudki, pragnienie otrzymywania, do wywyższenia się ponad resztę, tak też pod wpływem wyższego światła będziesz czuł przeciwstawne temu właściwości: pragnienie anulowania się przed resztą, bycia połączonym z innymi, a poprzez nich ze Stwórcą.

Stopniowo w tobie zaczną przejawiać się wszystkie altruistyczne właściwości. Dlatego będziesz musiał postępować zgodnie z nimi.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Dlaczego właściwość obdarzania dominuje wewnątrz przyjaciół, a nie gdzie indziej? Przecież studiowaliśmy, że Stwórca jest wszędzie, i On jest tylko obdarzaniem.

Odpowiedź: Ale my tego nie widzimy. Kiedy poprzez przyjaciół rozwiniemy w sobie właściwość obdarzania, wtedy zobaczymy, że cały świat znajduje się w tej właściwości.

A teraz znajduję się w stanie, w którym czuję, że cały świat jest egoistyczny. Dlatego jest powiedziane: „Każdy negujący zaprzecza w stopniu, w jakim jest nienaprawiony”.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Człowiek nie może w naturalny sposób dążyć do właściwości obdarzania, dlatego że jest to sprzeczne z naszą naturą. Ale jeśli będąc w grupie, próbuję siebie zmienić, to zacznę otrzymywać pomoc zarówno od grupy, jak i od Stwórcy. I wtedy mogę odnieść sukces.

Jedyne, czego się ode mnie wymaga, to prośba, modlitwa. To jest najważniejsze. Musimy do niej dojść. I cały czas starać się tak ją rozwijać, żeby była jak najbardziej wspólna, mocna, jedyna, która działa.

Tak jest powiedziane przez Baal HaSulama i innych kabalistów, że wszystko osiąga się siłą  modlitwy, siłą prośby do Stwórcy. Ponieważ On stworzył egoizm, i tylko On może go naprawić i właściwie nim pokierować.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie