Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Aby uznać was za grupę, musicie się uczyć razem, kształtować razem, pomagać sobie nawzajem.

Istnieją określone warunki połączenia poszczególnych egoistów w grupę, kiedy zobowiązują się anulować swój egoizm i powoli jednoczyć. Oznacza to, nie ustępować sobie, ale pomagać sobie nawzajem.

Jest to cały system połączenia w dziesiątkę indywidualnych osób, które muszą anulować siebie w stosunku do innych. Wtedy mogą uzyskać zorganizowanie takiego zespołu, w którym będą anulować swój egoizm. W tym naprawionym egoizmie odkryje się Stwórca – według podobieństwa Jego właściwości w stosunku do właściwości grupy.

Pytanie: Jak nie postrzegać rzeczy krytycznie, ale całkowicie oddać serce i umysł dziesiątce?

Odpowiedź: Tylko z pomocą przyjaciół. Jeśli zjednoczysz się z nimi, to osiągniesz właściwość obdarzania, ponieważ w takim stopniu, w jakim anulujesz siebie przed przyjacielem, wywołujesz na siebie wyższe światło, które cię kształtuje.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Poprosiłem Stwórcę, aby był dobry dla moich przyjaciół, aby ich podniósł, ale to wszystko jest materialne. Jak mogę zrobić dla nich coś duchowego?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia, że znajdujemy się w materialnej, egoistycznej części stworzenia. Ważne – że prosimy.

Zawsze naprawiamy się z egoistycznej części stworzenia na altruistyczną. W taki sposób następuje wzniesienie modlitwy – MAN („chisaron”, „brak”) – kiedy zwracam się do Stwórcy ze swojego nienaprawionego stanu, proszę Go, aby przeniósł mnie do naprawionego. Nic innego tutaj nie może być!

W naprawionym stanie wyobrażam sobie, że jestem związany ze swoimi przyjaciółmi i wszyscy razem jesteśmy skierowani na nasze wspólne zjednoczenie, które nazywamy „Stwórcą”. Chcemy, wszyscy – każdy z siebie na zewnątrz, w stosunku do innych – oddać wspólnemu zjednoczeniu wszystko, co jest w nas dobrego. To jest prawidłowe dążenie człowieka poprzez grupę, do Stwórcy.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Musimy sobie wyobrazić, że żyjemy wewnątrz Stwórcy. On otacza absolutnie wszystko, wypełnia wszystko, zarządza wszystkim, porusza każdego z nas i wszystkich razem. W takim właśnie stanie znajdujemy się w rzeczywistości, tylko nasz egoizm nie pozwala nam tego odczuć.

Objawieniem Stwórcy człowiekowi na tym świecie jest nauka Kabały. Jak możemy to zrobić? Z jednej strony dokładamy wszelkich starań, rozumiemy że Stwórca jest na świecie, rządzi nim, tworzy wszystko, nie ma nikogo, oprócz Niego.

Z drugiej strony musimy dojść do tego stanu niewątpliwie, a konkretnie, to znaczy razem, kiedy niwelujemy swój egoizm i próbujemy siłą odkryć Stwórcę. Chcemy być podobni do Niego. Wszystko to razem prowadzi nas do Jego odkrycia.

To nie jest ciężka praca. Trzeba tylko nastroić swoje serce i myśli, że idę na to i chcę Go odkryć.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

„Gdzie znajduje się Bóg? W dowolnym miejscu, gdzie dają Mu wejść”. Menachem Mendel z Kocka

To prawda.

Pytanie: A my nie dajemy Mu wejść?

Odpowiedź: My Jego odrzucamy, odsuwamy Go od siebie. I dlatego znajdujemy się w nieszczęsnych fizycznych prawach.

A jeśli zaczniemy starać się wprowadzić Stwórcę do naszego świata, to znaczy właściwość obdarzania, miłości, zbliżenia, zjednoczenia, jeśli pozwolimy tym siłom działać w nas, to wtedy naprawdę odkryjemy Go.

Pytanie: A co to jest odkrycie Jego? Ja słyszę Go, widzę Go, czuję Go?

Odpowiedź: Wewnątrz siebie. Czuję, że działam zgodnie z prawami uniwersalnego połączenia i miłości.

Pytanie: I to oznacza, że odkrywam Stwórcę?

Odpowiedź: Tak.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 04.10.2021

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca, Wiadomości

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Rabasz pisze, że człowiek powinien powiedzieć: „Chcę być pracownikiem Stwórcy, nawet jeśli nie mam żadnego pojęcia o pracy”.

Kiedy nadchodzi ten okres, kto doprowadza mnie do takiego stanu: Stwórca albo jest już w tym moja gotowość?

Odpowiedź: Nie ma znaczenia, czy Stwórca doprowadzi cię do jakiegoś stanu, czy twoja gotowość. Skąd możesz mieć gotowość, jeśli nie pochodzi ona od Stwórcy? Wszystko, co jest w nas, pochodzi od Niego i tylko. Ale od nas zależy, w jaki sposób będziemy przechodzić przez kolejne stany, na ile będziemy przechodzić je razem. 

Pytanie: Z jednej strony chcę odkryć Stwórcę. Z drugiej strony proszę, żeby On się nie odkrywał, dlatego że chcę wierzyć wiarą ponad wiedzę. Wtedy zawsze będę znajdował się w stanie ukrycia i nigdy Go nie zobaczę?

Odpowiedź: Nie. Ty zobaczysz Stwórcę, ale ujrzysz Go właśnie w wierze ponad wiedzą, we właściwości obdarzania. W takim stopniu, w jakim będziesz odnosić się do Stwórcy tak, jak On do ciebie, w takim stopniu On zamanifestuje się w tobie.

Nie powinieneś Go odpychać, a tylko doprowadzać siebie do zgodności z Jego właściwościami. I wtedy możesz Go poczuć.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Pan mówi, że kiedy oddaję społeczeństwu, to ten wysiłek wraca do mnie. Jak to działa?

Odpowiedź: Nie mamy innej możliwości by wpłynąć na swój rozwój, jak tylko uczestniczyć w rozwoju dziesiątki, budowaniu wspólnego kli. Człowiek sam nie może wydostać się z bagna.

Dlatego konieczne jest uświadomienie sobie obrazu, w jakim znajdujemy się, dokładnie przyswoić, poczuć go. Wtedy zobaczysz, że prawo poręczenia jest niezbędnym warunkiem w życiu, naszej zmiany na lepszy stan.

Pytanie: Ale kiedy oddaję dziesiątce bez wzajemnego poręczenia, to wydaje mi się, że nic do mnie nie wraca. Czy w rzeczywistości tak jest?

Odpowiedź: Nie. Oczywiście nie. Starajmy się, żeby to poręczenie było. Wtedy efekt jest znacznie większy, jaśniejszy, a postęp jest szybszy. Ale nawet jeśli oddajesz dziesiątce i nie czujesz od niej wzajemnego obdarzania, to w tym przypadku mimo wszystko jest postęp: zarówno twój, jak i dziesiątki.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Nasz kongres nazywa się „Wznoszenie się ponad siebie”. Jakie wskazówki dałby Pan wszystkim uczniom, co powinniśmy zrobić na tym kongresie? Jakie zadanie stawia Pan teraz przed nami?

Odpowiedź: Wzniesienie się ponad siebie. Musimy zjednoczyć się, naciskać, tupać, tłumić swój egoizm. Nie po to by go całkowicie stłumić, ale by wznieść się ponad nim. Aż do tego momentu, kiedy poczuję siebie w swoich przyjaciołach.

W tym wszystkim pragnę poczuć Stwórcę. Ale po kolei: najpierw trzeba poczuć przyjaciół, a potem Stwórcę.

Pytanie: Czyli podczas całego kongresu powinienem czuć swoich przyjaciół, a nie siebie?

Odpowiedź: Tak. To powinno oplatać wokół jak czerwona nić, przez cały kongres: „Chcę osiągnąć poczucie związku ze swoimi przyjaciółmi – takie połączenie, w którym odkryłbym właściwość Stwórcy, wyższą siłę obdarzania, miłości, połączenia. Nie potrzebuję niczego innego w moim życiu. Tylko tego”.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Dlaczego dziesiątce daje się takich przyjaciół, którzy nie uczestniczą w jej życiu?

Odpowiedź: Musimy zrozumieć i zaakceptować to, że w dziesiątce jest też miejsce na to. Przecież w nas samych są również takie właściwości, z niektórymi możemy trochę pracować na obdarzanie, a z innymi absolutnie nie. To samo widzimy również w przyjaciołach. Spróbujcie jednak przybliżyć ich. To wszystko zostanie naprawione.

Pytanie: Czy można wykorzystać zazdrość do wielkiego przyjaciela, który nie znajduje się w naszej dziesiątce lub we wspólnej pracy dla rozpowszechniania?

Odpowiedź: Tak. Jeśli naprawdę zajmuje się duchową pracą, jesteście w kontakcie z nim, to możecie mu też zazdrościć. Ale to nie zastąpi twojego stosunku do dziesiątki, której musisz uczepić się wszystkimi swoimi „pazurami”.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Wielokrotnie mówił Pan, że znajdujemy się na przejściowym etapie ostatniego pokolenia egoistycznego rozwoju i cały system edukacji zbudowany jest w taki sposób. Jak postrzega Pan kabalistyczny system edukacji?

Odpowiedź: Ten system powinien być realizowany przez internet, w poważnych światowych centrach, w których są wykładowcy- kabaliści, naucza się wszystkiego, czym zajmuje się Kabala: metody zmiany człowieka, postrzegania rzeczywistości, wolnej woli, systemu wszechświata, interakcji i połączenia ludzi między sobą, wewnętrznego systemu naszych połączeń i tak dalej. To właśnie Kabała zajmuje się strukturalną mechaniką całego wszechświata.

Ponadto specjaliści poprawnie uczą dzieci wszystkiego, co dotyczy nauk przyrodniczych, których naucza się w oparciu o ujawnienie ogólnego systemu wszechświata.

Człowiek nieustannie otrzymuje ogólną wizję całego obrazu światów, jak jednego świata: gdzie jest jego miejsce, w czym jest jego przeznaczenie. Gdy zostaje to ujawnione dziecku, zaczyna to odczuwać i samo pracować z siłami natury, ze społeczeństwem.

Mały człowiek – dusza nie ma wieku – zaczyna dostrzegać, jakim ważnym elementem jest w ogólnym systemie, ma od kogo brać przykład, widzi realizacje samego siebie.

W młodym wieku, pięciu, sześciu, dziesięciu lat, kiedy wszystko wyjaśnia się, to ich bardzo fascynuje. W tym systemie nie ma kar, ani nagród. Już samo odkrycie prawdziwego świata, w którym się znajdujemy, fascynuje każdego. Tak jesteśmy zbudowani. Dlatego ten system staje się powszechny, globalny, życzliwy.

Mam nadzieję, że wkrótce dojdziemy do takiej potrzeby i zrobimy to.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Pokolenie Lady Gaga”

Kategorie: Edukacja, Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Jak miłość do bliźniego może doprowadzić do miłości do Stwórcy? Nie wolno nam zapominać, że wyszliśmy z jednej duszy, Adama Riszon. Stwórca stworzył Adama, napełnił go i wszystko w nim zorganizował.

Wszystkie procesy i wszystkie stany założone są wewnątrz tego kli/naczynia. Ale w nas istnieją dane z rozbicia, przeciwne doskonałości i połączeniu, w takiej formie: od niedoskonałego stanu do doskonałego, musimy osiągnąć zamierzony cel.

Adam Riszon zawiera wszystkie dane z przeszłych stanów, nie odkrywamy niczego nowego. Tak jak się mówi: „Nie ma nic nowego pod słońcem”. Naszym zadaniem jest tylko uporządkowanie wszystkiego, przygotowanie siebie do przyjęcia wszystkich stopni połączenia, duchowego świata który nam się objawia.

Po rozbiciu staliśmy się przeciwieństwem miłości do bliźniego. Zrobiono to tak celowo, aby połączyć nas ze światłem i ciemnością, nienawiścią i miłością, zjednoczeniem i separacją, ponieważ tylko z dwóch przeciwieństw jesteśmy w stanie odczuć, co to znaczy być stworzeniem, być Stwórcą. Przecież nie ma Stwórcy bez stworzenia.

Nie mamy takiego uczucia, dlatego nie zauważamy Stwórcy. Mówimy tylko, że Stwórca jest ukryty, ale w rzeczywistości nie istnieje żadne ukrycie. Stwórca jest wszędzie tylko my nie jesteśmy w stanie ujawnić Go naszymi organami zmysłów. Siła obdarzania wypełnia całą rzeczywistość, a zamiast niej ujawniamy w małym stopniu siły otrzymywania, w taki sposób wyrysowujemy cały ten świat, nasze ciała, nasz Wszechświat. W tym obrazie nie ma niczego prawdziwego.

Dlatego, aby umożliwić nam stopniowe otwieranie oczu i utworzyć duchowy narząd zmysłów, zaplanowano rozbicie i ukrycie. W przeciwnym razie nie można było by ukształtować stworzenia.

Stworzenie – jest szczególnym pojęciem. Stwórca musiał przygotować wszystkie warunki: od doskonałych do absolutnie niedoskonałych, aż do punktu oddzielenia i czarnej jak smoła ciemności, abyśmy następnie mogli podnieść się z tej ciemności i odłączenia, ze stanu niemal nierzeczywistego. Przecież ten stan istnieje tylko w jednym punkcie, który ustanawia stosunek Stwórcy do przyszłego stworzenia, który nazywa się punktem w sercu, boską cząstką z góry lub iskrą światła.

Ta iskra działa w każdym stworzeniu, zbliżając go coraz bardziej do odczucia rzeczywistości poza nim, to znaczy do siły obdarzania. W miarę rozwoju człowiek zaczyna odczuwać to, co dzieje się poza nim w świecie materialnym, poznając materialne. Chociaż w rzeczywistości nie dzieje się to na zewnątrz, a wewnątrz, w nim. Następnie człowiek dochodzi do duchowego poznania.

W taki sposób stopniowo budujemy swoje kelim poprzez ich wzajemne połączenie. Na początku jest to egoistyczne połączenie, ze względu na lepsze urządzenie na tym świecie. Ale z czasem, w nas odkrywają się nowe kelim, duchowe.

Musimy zrozumieć, że egoizm prowadzi nas do ślepego zaułka i konieczne jest dojście do prawdy, która jest powyżej nas. To nie my ustanawiamy prawa świata, a wyższa siła, z wyjątkiem której nie istnieje nic. Musimy studiować te prawa i spróbować dokonać naprawy.

Wszystko zaczyna się od tego, aby pochylić się. Dlatego im bardziej człowiek i ludzkość kierują się swoją egoistyczną naturą, tym większe otrzymują ciosy, po których będą musieli dojść do wniosku, że nie mamy żadnej możliwości, aby działać zgodnie z naszym egoizmem, musimy zbadać, co w rzeczywistości odpowiada prawom świata lub prawom wyższej natury, prawom Stwórcy.

Z lekcji na temat „Miłość do Stwórcy”, 13.12.2021

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"