Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Jeśli przyjaciel nie wnosi do grupy ducha radości, to czy on nie pracuje?

Odpowiedź: Tak, on nie troszczy się o grupę, nie myśli o swoich przyjaciołach. Właściwy stosunek do przyjaciół, w pierwszej kolejności polega na tym, aby podnieść ich na duchu.

Pytanie: Jeśli przyjaciel przyznaje się, że teraz nie zazdrości nikomu w dziesiątce, jak może postępować dalej? Jak grupa może mu pomóc?

Odpowiedź: Należy, jak to się mówi, wziąć go w obroty. Tutaj nic nie możesz zrobić. Dać mu przykład, porozmawiać, coś jeszcze zrobić.

Musicie ciaśniej się zbliżyć. Im więcej będziecie pracować między sobą, tym bardziej to na niego będzie wpływać i zobaczycie jeszcze, jakim on się stanie.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jeśli widzę wkład przyjaciół, ich pracę, czy to oznacza, że jest to poręczenie? Czy moim zadaniem jest je zobaczyć?

Odpowiedź: Jeśli jest już poręczenie, to znaczy że realizujecie je. Jeśli znajdujecie się we wzajemnym wsparciu, anulujcie każdy siebie w odniesieniu do wspólnego celu, formujecie ten wspólny cel, to jest właściwość wzajemnego obdarzania, wzajemnego połączenia, zaczniecie w nim stopniowo odczuwać Stwórcę.

Wzajemne poręczenie – to kli/naczynie, w którym rozwijamy się, możemy poczuć Stwórcę w stopniu naszego wzajemnego zjednoczenia. Dlatego Stwórca mówi: „Wy budujecie Mnie”.

Pytanie: Jakie są praktyczne warunki budowy naczynia poręczenia?

Odpowiedź: Gdy w swojej grupie, fizycznej lub wirtualnej, próbujecie stworzyć takie warunki, które istnieją w duchowym naczyniu (kli) pomiędzy pragnieniami, intencjami, to tym tworzycie kli, to znaczy duszę.

Powinniście więcej myśleć o tym, omawiać między sobą, aby przybliżyć ten temat.

Poręczenie jest konieczne właśnie po to, aby każdy pokazywał drugiemu wielkość właściwości obdarzania, na ile jest to ważne, potrzebne, i jak bardzo trzeba się bać upadku w egoizm.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Jeśli czegoś pragniesz, zaczynasz to widzieć wszędzie. Wiem to po sobie. Na przykład, gdy chcesz kupić samochód, to wszędzie widzisz akurat tę markę samochodu, a wcześniej nie zwracałeś na to uwagi. Istnieje wiele takich badań psychologicznych: nagle zaczynasz widzieć rzeczy, których wcześniej nie doceniałeś, nie znajdowały się w twoim polu widzenia.

Okazuje się, że nie widzimy Stwórcy, bo Go nie doceniamy. Nie jest dla nas ważny.

Stwórca – to właściwość obdarzania. Czy to oznacza, że obdarzanie nie jest dla nas ważne? Ważna jest dla nas tylko właściwość otrzymywania? Czy to jest dla nas wartościowe? Czy dlatego nie dostrzegamy Go?

Odpowiedź: Gdybyśmy otrzymali coś od Stwórcy, nie zwracalibyśmy na Niego uwagi.

Komentarz: Cały świat jednak modli się do Stwórcy i pamiętamy o Nim, kiedy czujemy się źle.

Odpowiedź: Tak na wszelki wypadek. Modlimy się absolutnie nie do tego Stwórcy, ale do złotego cielca – „ludzie umierają za metal”. Każdy modli się o to, z czego czerpie egoistyczną przyjemność.

Pytanie: A do jakiego Stwórcy powinniśmy się zwracać?

Odpowiedź: Do prawdziwego – do właściwości obdarzania i miłości. Jeśli posiadasz właściwość obdarzania i miłości do bliźniego, to wtedy możesz zwrócić się do Stwórcy. A jeśli nie, nigdy nie zwrócisz się, bo będzie przed tobą ukryty.

Pytanie: Chce Pan powiedzieć, że Stwórca w miejsce Siebie stworzył innych ludzi i dał mi przez to pole do działania? Jeśli będę odnosić się do nich z miłością, jest to równoznaczne z tym, że odnoszę się w taki sam sposób do Stwórcy?

Odpowiedź: Tak, stopniowo dojdziesz od miłości do bliźniego, do miłości do Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe. Znaczenie duchowości”

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Stwórca

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Być na porannej lekcji, czy to znaczy przyjść do Domu Stwórcy?

Odpowiedź: Nie, to po prostu znajdować się w jakimś mechanicznym połączeniu.

Domem Stwórcy nazywa się kli/naczynie, które składa się z różnych egoistycznych części, które chcą być ze sobą połączone razem, aby Stwórca się w nich odkrył. Wtedy to kli można nazwać Domem Stwórcy.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

26 stycznia przywódcy żydowscy spotkali się pod patronatem Konferencji Przewodniczących Głównych Amerykańskich Organizacji Żydowskich, aby dyskutować o jedności w obliczu antysemityzmu. Spotkanie odbyło się na dzień przed Międzynarodowym Dniem Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Mówcy podkreślili, że „społeczność powinna się zjednoczyć i przejść do ofensywy przeciwko antysemitom w całym spektrum politycznym”. Były członek administracji Obamy, specjalny wysłannik do monitorowania i zwalczania antysemityzmu,Ira Forman, powiedział: „Jeśli krytykujemy antysemityzm tylko ze strony naszych przeciwników politycznych, a nie ludzi z naszej własnej partii, naszej własnej ideologii, to tak naprawdę nie zajmujemy się antysemityzmem. …Po prostu używamy platformy antysemityzmu do prowadzenia wojny z naszymi przeciwnikami politycznymi, jednymi z lewicy, wliczając mnie, drugimi z prawicy – wystarczająco już zadziałali i musimy z tym skończyć”.

Jedność ma wielką moc. W związku z tym, to spotkanie mogło być potężnym pokazem siły. Mogło pokazać, że w obliczu nienawiści – Żydzi – mogą się zjednoczyć, co w znacznym stopniu przyczyniłoby się do złagodzenia antysemityzmu.

Niestety, istnieje duża różnica między pragnieniem jedności a chęcią pokazania jedności. To drugie nie zawiera w sobie żadnej siły, wygląda śmiesznie i wzbudza pogardę. To pierwsze jest tym, czego nie mamy a naprawdę potrzebujemy, a żydowscy przywódcy na całym świecie nie dążą do osiągnięcia tego stanu. Ich celem, jak się wydaje, są wpływy i możliwości. Właśnie dlatego nic nie wyniknie z tego spotkania.

Jedność jest kluczem do złagodzenia antysemityzmu. Jest to również klucz do sukcesu lub porażki naszego narodu. Jak już wielokrotnie wykazywałem w esejach, artykułach i kilku książkach, jedność jest fundamentem naszego narodu. Kiedy jesteśmy zjednoczeni, świat nas wita; kiedy jesteśmy rozłączeni, świat nami gardzi i zagraża nam niebezpieczeństwo.

Zjednoczenie w celu walki z antysemityzmem zadziałałoby, gdybyśmy użyli go jako pierwszego kroku w kierunku prawdziwej jedności, jedności serca. Gdybyśmy przeszli od jedności wywołanej strachem do jedności, w której zależy nam na sobie nawzajem, w której czujemy się za siebie odpowiedzialni – kibicowałbym temu. Ale „jedność” żydowskich przywódców jest tylko przykrywką. Kryje się za nią ten sam podział, ta sama nienawiść między stronami i brak prawdziwego wysiłku, by stworzyć ponad nią most porozumienia. Jestem przekonany, że jedynym celem tej konferencji jest zebranie pieniędzy dla organizacji, które są gospodarzami i zwiększenie ich wpływów w społeczności i w polityce.

Jeśli taki jest cel, to rezultat będzie odwrotny do jedności; doprowadzi to do większego podziału między nami i do większego szyderstwa ze strony świata. Czas pokaże, ale nie mam większych wątpliwości co do moich wniosków i niewiele nadziei, że mogę się mylić.

Źródło: https://bit.ly/3uO7qMO

Kategorie: Aktualności, Artykuły w mediach, Izrael dzisiaj, Kryzys, globalizacja, Nowe publikacje

Nieprawidłowo wyobrażamy sobie nieskończoność, jako jakiś rodzaj nieskończonej przestrzeni. Ale nieskończoność w świecie duchowym oznacza nieograniczone napełnienie. Jest to stan, w którym wszystkie nasze pragnienia, same w sobie ograniczone, naprawiane są na obdarzanie.

Dziesięć sfirot – to nieskończoność, 125 stopni duchowych – to nieskończoność. W świecie duchowym wszystko jest nieskończone. Tylko w celu, abyśmy mogli ustalić naszą postawę, duchowość jest podzielona na dziesięć sfirot, 125 stopni w każdym świecie itd.

Cały ten podział istnieje tylko w stosunku do nas, ale w rzeczywistości każda duchowa jakość jest nieskończona. Bez względu na to, jakiej właściwości dotykam, za nią odkrywa się Nieskończoność.

W istocie całe stworzenie – to HaWaJaH, pięć etapów. Ale kiedy to HaWaJaH chce upodobnić się do Stwórcy, zaczyna dzielić się coraz bardziej, coraz więcej, więcej… I dlatego staje się nieskończone.

Gdyby Malchut świata Nieskończoności przyjmowała światło w takiej formie, w jakiej została stworzona, byłoby to po prostu HaWaJaH. Ale ponieważ nie może otrzymać światła za jednym razem, musi pracować w odwrotnej formie do pierwotnej, całe stworzenie rozdziela się do nieskończoności.

Nieskończoność nie jest miarą liczbową, lecz jakościową. W naszym świecie nie istnieje takie pojęcie nieskończoności, dlatego my jego nie rozumiemy. Do tego można tylko „przyjść i przekonać się”. Nawet jeśli w naszym świecie spróbujesz wniknąć głębiej w jakieś pojęcie, spróbować czegoś, to w nim zacznie odkrywać się nieskończona ilość smaków.

Stworzenie absolutnie nie jest ograniczone granicami tego świata, które ustalamy w naszych narządach percepcji. Postrzegamy wszystko w swoim pragnieniu otrzymywania przyjemności, które rysuje nam wyimaginowaną, ograniczoną rzeczywistość, celowo uproszczoną w taki sposób, abyśmy mogli w niej jakoś istnieć ze swoim prymitywnym, egoistycznym zrozumieniem.

Ale jak tylko rozbijemy tę skorupę, to zrozumiemy, czym jest Nieskończoność. Nieskończoność odkrywa się w naszej percepcji, wtedy sami stajemy się nieskończeni. Wtedy rozumiem, że wszystko jest nieskończone, ponieważ sam jestem nieskończony, i moja percepcja jest nieskończona, dlatego nie ma w tym nic trudnego.

Z lekcji „Nauka dziesięciu sfirot”, 27.03.2018

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Im bardziej tworzymy między nami pustą przestrzeń, tym bardziej Stwórca jest gotowy ją zapełnić. To, co Go przyciąga, to radość od naszego pragnienia? Stwórca chce nam pomóc podnieść się po stopniach duchowej drabiny? Tak stajemy się Jego partnerami?

Odpowiedź: Tak, ale musimy jeszcze dodać, że pustą przestrzeń między sobą, nie my tworzymy, a Stwórca, i On ją zapełnia.

Stwórca robi wszystko, co jest nam potrzebne, abyśmy uświadomili sobie charakter tej przestrzeni, zrozumieli, co powinniśmy zrobić, w oparciu o poczucie pustki. W taki sposób popycha nas do uświadomienia sobie oddalenia między nami, do tego, co powinniśmy naprawić.

Pytanie: Stwórca ma dwie ulubione gry: zabawa w chowanego i w berka. Jak można to wszystko przekształcić na korzyść grupy?

Odpowiedź: I dlatego też grajcie w te gry. Macie rację, Stwórca albo zbliża się, albo oddala. Działajcie odpowiednio. Uczcie się od Niego, tak jak On działa, w taki sposób sami działajcie.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Czy dziesiątka powinna odnawiać i potwierdzać poręczenie dla siebie nawzajem?

Odpowiedź: Przyjaciele powinni stale troszczyć się o to, aby wszystkie dobre uczynki były odkryte w dziesiątce, dlatego że to pobudza także wszystkich innych do działania w ten sam sposób.

Powinniście zadbać o wkład w grupę i nie wymagać niczego od przyjaciół, a postarać się zrobić tak, aby oni zrozumieli, jak powinni odnosić się do grupy. Głównie dotyczy to wzajemnego poręczenia.

Pytanie: Jak pokazać przyjacielowi poręczenie?

Odpowiedź: Stwórca potrzebuje tylko jednej rzeczy – abyś kochał przyjaciół, i przez tą miłość mógł przenieść swoją miłość do Niego.

Między tobą i Stwórcą znajdują się przyjaciele. Oni mogą przekazać twój stosunek do Stwórcy tylko w takim stopniu, w jakim ich kochasz, jesteś z nimi związany. Tak więc działaj.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Grupa, dziesiątka jest wyżej jakiegokolwiek mędrca czy kabalisty, ponieważ jest to zbiór małych, dążących do celu ludzi, którzy jeszcze nie rozumieją, gdzie się znajdują, i nie mogą nic zrobić. Ale dążą do jednego wspólnego celu, po to zebrali się razem.

Dlatego ich zebranie według duchowej konstrukcji jest wyżej jednego wielkiego kabalisty. W rzeczywistości tak jest, ponieważ budują wewnątrz siebie Stwórcę. Ich stan jest bardziej obiecujący i dlatego Stwórca bardziej się nimi zajmuje.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Dlaczego na tym kongresie miałem tak silne wahania dobrych i złych stanów, uczuć?

Odpowiedź: Doszliśmy do takiego stanu, kiedy naprawdę zaczynamy gromadzić się w jednym wspólnym, potężnym kli/naczyniu, które może akumulować w sobie taką energię naszych serc, że w nich odkryje się Stwórca. Zbliżamy się już do tego stanu. Pod tym względem kongres ten jest – wyjątkowy. Nie jest tylko uroczysty, ale już bardziej wewnętrzny, zbiorowy.

Pytanie: Jest takie uczucie, że na tym kongresie rozpłynęliśmy się w jednym pragnieniu. Poczuliśmy się inaczej niż na innych kongresach. Chcieliśmy zrobić postęp i osiągnąć cel. Co to oznacza?

Odpowiedź: To pokazuje nam, że już znajdujemy się we właściwym stanie, musimy go tylko zwiększyć. Czuję to samo i bardzo cieszę się z tego kongresu.

Pytanie: Pragnienie połączenia zebrało nas razem. Kobiety zapragnęły modlitwy o takiej sile, że zarówno serce zareagowało, i rozum się zgodził. Co możemy zrobić, aby osiągnąć taki wynik?

Odpowiedź: Powinniście mentalnie zamknąć w swoich objęciach cały „Bnei Baruch”, żeby nam wszystkim zrobiło się od tego ciepło i radośnie, lekko na sercu i miękko wewnątrz. W takim stanie poruszajcie się dalej. Dacie radę to zrobić.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie