Jeśli ludzie poznają plan Natury, zrozumieją, że ludzkość musi osiągnąć podobieństwo do Natury, które osiąga się przez absolutne wzajemne uzupełnianie, i nie egoistyczne, lecz ponad – egoistyczne. Musimy do tego dojść. Od tego nigdzie nie uciekniemy. Ale przy ograniczonym egoistycznym spojrzeniu na świat, tego zadania nie da się rozwiązać. Już od lat elity wprowadzają w życie politykę likwidacji instytucji małżeństwa, wywyższając wszelkiego rodzaju nienaturalne związki, homoseksualne i inne – to ich sprawa. Ale posłuchajcie tego, co mówimy my, kabaliści, co mówi Kabała.

Problem należy rozwiązać w formie globalnej, dlatego że jeśli nie postępujecie zgodnie z Naturą, nic nie osiągniecie. Nie uda wam się tak po prostu zredukować liczby ludzi na planecie do dwóch, albo nawet do pół miliarda, co uważa się za optymalne, aby nie naruszać ekologicznej równowagi Ziemi. To nawet nie zadziała, choć wydaje się rozsądne. Rozumiem was. Gdybym nie posiadał wiedzy o wyższym prawie Natury, jego realizacji, schemacie i strukturze, byłbym razem z wami. Ale wasze plany się nie spełnią. Napotkacie na takie przeszkody w realizacji waszych planów, które doprowadzą do ogromnych problemów, dlatego że postępujecie przeciw prawom Natury.

Spadek populacji nie nastąpi z powodu zmniejszenia liczby mieszkańców planety, ale dlatego, że idziecie nie tą drogą – nie jednoczycie ludzi, nie zamieniacie ich w jedną całość, jako harmonijną jedyną integralną Naturę. To jest to, co chciałbym powiedzieć elitom i ogólnie ludziom. To znaczy nie widzę nic strasznego w tym, co się dzieje. Tylko że to jest nieracjonalne. Działają tutaj prawa Natury, które jednak trzeba brać pod uwagę.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zredukowanie populacji ziemi”

Kategorie: Kryzys, globalizacja

Podczas całej naszej duchowej drogi musimy iść wiarą ponad wiedzę, ponieważ zyskujemy poczucie duchowości, wchodzimy w sferę Stwórcy, pragniemy przyciągać Jego siłę. Nazywa się to wiarą ponad wiedzę, gdy nie idę z zamkniętymi oczami, ale z siłą obdarzania, nie z rozumem i uczuciem, ale z wyższym stopniem. Ale idę z nim w taki sposób, że przyjmuję rozum i doznania wyższego, wywyższam je nad swoimi, w przeciwieństwie do moich własnych. Czyli zdobywam nowe właściwości, znacznie wyższe, bardziej logiczne. Tyle że mnie, nie wydają się logiczne.

To samo dzieje się teraz z nami. Zawsze zderzamy się z jednym i tym samym problemem: powinienem odnosić się do swoich przyjaciół i do całego świata zgodnie z zasadą „kochaj bliźniego jak siebie samego”. Czy mam ich kochać, łączyć się z nimi, zrobić coś ze sobą? Jak to możliwe? Nie podoba mi się to, nie jestem do tego zdolny. I tutaj trzeba przyjąć ten warunek, to prawo wiary ponad wiedzę, zdecydować, że to zrobię. Przecież mam możliwość spełnienia tego warunku w działaniu, nawet bez chęci, jak jest powiedziane: „Zrobimy – i usłyszymy!”

Dlatego, jak jest powiedziane w Torze, laska Mojżesza rozkwitła. Wszystko to dzieje się dzięki sile błogosławieństwa z góry, gdy przyjmuje się umysł wyższego stopnia, co oznacza – podążają śladem Stwórcy. Przecież Stwórca – to wyższy stopień, a nie coś odległego. Tak jak małe dziecko uczy się od starszych: z otwartymi ustami dosłownie łowi wszystkie słowa, wszystkie ruchy, wszystkie przykłady. Cokolwiek mu pokażesz, zaakceptuje wszystko. Dzięki temu rozwija się. Musimy to samo zrobić z ogromną siłą przeciwko naszej naturze – zobowiązać się do uczenia się od wyższego stopnia.

Nazywa się to wiara ponad wiedzę. Ta najwyższa siła, którą pozyskuję z wyższego stopnia daje mi doznania, rozum, dużą wiedzę i informację. Nazywa się to wiarą ponad wiedzę tylko dlatego, że w moim obecnym stanie muszę iść przeciwko niej. Ale rozumiem, że tak jest. Jednak na wyższym poziomie istnieje większe pragnienie przyjemności i jest większe w intencji obdarzania. Niewątpliwie wyższy stopień jest dla mnie przeciwny, nigdy nie wydaje mi się logiczny. Wyższy stopień zawsze wydaje się niższemu dziwny, zagmatwany, błędny, ponieważ jest do mnie przeciwny, niezrozumiały a ja jestem pewien, że wyższy nie ma racji.

Dopiero z doświadczenia widzimy, że wyższy się nie myli. Nawet jeśli jego zachowanie wydaje się dziwne i nielogiczne, to dlatego że nie rozumiemy jego obliczeń. On przez całą drogę nie myli się

Z lekcji Zohar według rozdziału cotygodniowego, 11.06.2010

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: W naszym świecie, jeśli chcę wziąć z kogoś przykład, to widzę go przed sobą i biorę z niego przykład. Ci, którzy poznali Stwórcę, napisali, że właściwościami Stwórcy jest obdarzanie, miłość. Ale nie mogę patrzeć na Niego i brać przykładu. Dlaczego jest to ukryte?

Odpowiedź: To nie jest ukryte, po prostu nie masz tych właściwości. Dlatego ukrywasz Stwórcę przed samym sobą.

Pytanie: Jest powiedziane: „Z Twoich działań poznam Ciebie”. Ale gdzie mogę zobaczyć Jego działania?

Odpowiedź: Nie możesz zobaczyć działań Stwórcy, dlatego że nie ma w tobie tych właściwości. Tak zrobiono specjalnie, abyś poznał je z przeciwieństwa – tak, jak zawsze mówimy: różnica ciemności ze światła, słodkiego z kwaśnego i tak dalej. Czyli, z przeciwnych właściwości poznajemy Go.

Komentarz: Mimo wszystko trzeba jeszcze, w jakiś sposób uwierzyć, że tak jest…

Odpowiedź: Nie wierzyć, a zrozumieć logicznie: jeśli Stwórca chce, abyśmy Go poznali, jest zobowiązany stworzyć w nas właściwości początkowo przeciwne do Niego.

Komentarz: Tak, jest to logiczne, zrozumiałe. Tylko właśnie bardzo trudne, że nie ma przykładu.

Odpowiedź: To zupełnie inna sprawa. Przykłady są, tylko w takiej formie, w jakiej, jak wyjaśnia Kabała, musimy zacząć się zmieniać. Wówczas będziemy poznawać, odkrywać przykłady.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 16.10.2022

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Istnieje takie pojecie jak „przysięga milczenia”, czyli powstrzymywanie się od mówienia. Co to jest? Do czego służy?

Odpowiedź: Ludzie od dawna rozumieli, że milczenie jest o wiele ważniejszym przejawem człowieka niż jakakolwiek rozmowa. Dlatego zawsze mówi się, że jeśli mowa kosztuje, powiedzmy, sto, to milczenie kosztuje dwieście, dwa razy więcej. Generalnie jeśli słowo – jest srebrem, to milczenie – jest złotem. Absolutnie się z tym zgadzam.

Pytanie: A czym jest przysięga milczenia? Okazuje się, że mowa jest jakby grzechem, jak przewinienie?

Odpowiedź: Człowiek składa przysięgę milczenia i tyle – zamyka się i nie mówi, powiedzmy przez rok lub dwa.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 23.10.2022

Kategorie: Praca duchowa

Jaka jest różnica między męskim i żeńskim stylem przywództwa i jak je połączyć?

Jeśli przywódca, czy to mężczyzna czy kobieta, nie wie o celu i programie stworzenia oraz jak należy przewodzić, aby doprowadzić do tego, czego wymaga od nas natura, to nic dobrego z tego nie wyniknie. Przede wszystkim potrzebne jest integralne wykształcenie, a w konsekwencji tego kobiety będą zajmować ważniejsze stanowiska w społeczeństwie.

Taki jest zew czasu. Przed rozpoczęciem ostatniego okresu, zanim ludzkość weszła w etap ostatecznej naprawy poprzez zjednoczenie, studiowanie nauki Kabały i organizację dziesiątek, społeczeństwem rządzili mężczyźni. Ale gdy tylko zaczęliśmy rozpowszechniać metodę integralnej edukacji i przystąpiliśmy do pracy w dziesiątkach, żeby przywrócić jedną wspólną wielką duszę Adama Riszon, kobiety zaczęły wysuwać się na pierwszy plan.

Mężczyźni będą bardziej zaangażowani w organizację dziesiątek i wewnętrznych struktur społeczeństwa, a kobiety przejmą bardziej zewnętrzne przywództwo. Dlatego niestrudzenie powtarzam, że rozpowszechnianie jest głównie zadaniem kobiety. Ta sama kobieta, która zawsze pozostawała w cieniu, nagle musi teraz wyjść na pierwszy plan i podjąć się zadania przebudowy społeczeństwa. A ciekawe jest to, że mężczyźni się na to zgadzają. Natura pozwala kobiecie iść do przodu i nikt nie protestuje. To cud, który nigdy wcześniej nie zdarzył się w historii. Ten proces trwa już od stu lat.

Kobieta zawsze miała predyspozycję do przywództwa, ale wcześniej było to na małą skalę i nie wychodziło poza ramy domu. Mężczyzna nie jest zdolny do zarządzania domem, nigdy nie wie, gdzie co leży. Jego sposób myślenia nie jest przystosowany do takiej pracy i to kobieta zawsze gospodarowała w domu.

Jednak z biegiem czasu nastąpiła zmiana. I to jest konsekwencją wewnętrznej organizacji duszy, która stopniowo zbliża się do naprawy. W wyniku tego światło przeszło z góry przez sefirot Keter, Chochma itd. do Malchut i zaczęło coraz bardziej dochodzić do kobiety. Dlatego kobiety poczuły się bardziej świadome zmian zachodzących na świecie i są gotowe do wyrażania swojej opinii w ważnych kwestiach.

Nie ogranicza się to już do wiedzy, gdzie w kuchni znajduje się sól i pieprz. Kobiety są gotowe doradzać mężczyznom: i swoim mężom, i rządowi, i parlamentowi, proponując rozwiązania. Już nie chodzi o to, jak ugotować zupę, ale jak zrobić politykę. A wszystko dlatego, że nadszedł czas, kiedy wyższe światło zbliżyło się do Malchut i oświeciło kobietę.

Dlatego kobieta czuje się na siłach z tym pracować. Jest w stanie lepiej zaprowadzić porządek na świecie niż mężczyzna, dlatego że należy do ostatniej sfiry, a wznosząc odbite światło, wiąże wszystkie sefirot, znajdujące się przed nią. Dlatego ma zdolność zarządzania nimi wszystkimi. Mężczyzna zostaje przy swojej określonej roli, a kobieta zyskuje siłę zarządzania wszystkimi, tak jak to robi z dziećmi w przedszkolu. Daje sobie radę ze wszystkimi sprawami.

Nie wszystkie kobiety mogą być takie jak Margaret Thatcher czy Golda Meir, niemniej jednak każda kobieta posiada szczególną umiejętność w zarządzaniu. Myślę, że w dzisiejszych czasach powinniśmy zastąpić mężczyzn kobietami w parlamentach . Wiemy, że w każdym miejscu, gdzie pracuje kobieta, będzie panował porządek. Świat nie potrzebuje męskiej wybuchowej siły, ale umiarkowanego, zrównoważonego przywództwa kobiet, wolnego od wszelkich błahych kalkulacji, które są czasem charakterystyczne dla kobiet.

Kobieta, która potrafi wszystko dobrze, właściwie wyważyć i postrzega swój kraj jako swój dom, ważny i drogi dla niej, potrafi pogodzić wszystkie sprzeczne nurty i partie i zrównoważyć je. Może to zrobić tylko kobieta.

Ciąg dalszy nastąpi…

Z programu „Kobiety w nowym świecie?”

Kategorie: Duchowość kobiety, Kryzys, globalizacja, Mężczyzna i kobieta

Pytanie: W XIV wieku, kiedy na świecie szalała dżuma, zmarło sześćdziesiąt milionów ludzi. W dodatku ludzie umierali natychmiast. Jaka jest jakościowa różnica między tamtym cierpieniem a tym dzisiejszym?

Odpowiedź: Dzisiejsze cierpienia są niemalże regulowane przez człowieka. Weszliśmy w okres rozwoju, w którym możemy regulować wszystko: zarówno cierpienia jak i radość, postęp i regres. Natura ma swój cel – aby doprowadzić nas do absolutnej doskonałości, czyli do całkowitego zaangażowania w obdarzanie i miłość między sobą, czy tego chcemy, czy nie.

Nasza wolna wola polega na wyborze drogi: w którą iść stronę, ale poprzez realizację tego programu. Dlatego jeśli zachowujemy się normalnie, to wtedy program jest dla nas życzliwy, realizujemy go i postępujemy w kierunku celu.

Jeśli nie pragniemy zmierzać w kierunku tego celu w dowolnej formie, jeśli nie ma z naszej strony żadnych przesłanek do tego, aby iść w kierunku świadomości, zgody i realizacji idei Natury, planu Natury, celu Natury, to ten plan jest mimo wszystko nadal realizowany, ale już wbrew naszej woli i jest odczuwany jako ogromne cierpienie.

Z jednej strony są to działania ludzkości w stosunku do naturalnego planu rozwoju, choć ludzie tego nie rozumieją i nie wiedzą o tym. Z drugiej strony ludzkość widzi swój rozwój w zupełnie inny sposób, niż jest to dane przez Naturę. Jest to egoistyczny, straszny, niezrozumiały rozwój, który nie ma żadnego planu.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zredukowanie populacji ziemi”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Wolna wola

Pytanie: Czego dokładnie chce od nas natura? Co każdy z nas powinien zmienić dla lepszej przyszłości?

Odpowiedź: Jesteśmy w integralnej, globalnej naturze, jakby wewnątrz jakiegoś balonu. Cały system natury jest wzajemnie powiązany i znajduje się w pewnej wewnętrznej równowadze. A my, ludzie, jesteśmy specjalnie stworzeni egoistami i nieustannie naruszamy tę równowagę w nas samych i w otaczającej nas przestrzeni: nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej. Problem polega na tym, że mimo ciągłego rozwoju i pracy naszego egoizmu musimy osiągnąć stan, kiedy całkowicie zrównoważymy egoizm, dokonamy na niego skrócenia tzw. cimcum, a następnie będziemy używać go odwrotnie – dla obdarzania, dla prawidłowego połączenia między sobą, gdzie każdy konsumuje tylko to, czego najbardziej potrzebuje.

Dzisiaj każdy normalny człowiek w społeczeństwie zarabia, ma rodzinę, dzieci, dom, pracę i ma normalną egzystencję. Nie potrzebuje więcej. Nie może swoimi działaniami szkodzić środowisku, ale planować je w taki sposób, aby być w równowadze z otaczającym światem – nie w stałej, sztywnej, a w dynamicznej równowadze. Jeśli człowiek tak się zachowuje, wówczas jest mu dobrze i dobrze jest światu. Zaczyna wczuwać się w ten świat i poznawać system przyrody: według jakiej formuły działa, co to jest za siła, która jest w naturze i wszystkim zarządza. Ta wyższa siła nazywa się „Stwórcą”.

W zasadzie natura stworzyła nas tak przeciwnie do swojej równowagi, celowo, żebyśmy zaczęli odczuwać w swoim rozwoju, jak bardzo jesteśmy niedostosowani do niej czyli do Stwórcy, jak bardzo możemy się zmienić i jak być bliżej do natury/Stwórcy. Do tego stopnia, że zaczniemy poznawać tę siłę, która nami zarządza i cały czas chce być z nami w równowadze, w połączeniu.

Na tym polega ludzka egzystencja: na osiągnięciu poziomu połączenia z ogólną siłą natury, zwaną Stwórcą. Osiągając to czujemy, że znajdujemy się w stanie najwyższego komfortu, wiedzy, wieczności, doskonałości. Do tego musimy dojść. Dlatego wirus, który teraz pobudzamy i który z kolei pobudza nas, istnieje właśnie po to, abyśmy mogli znaleźć właściwą interakcję z naturą, abyśmy doszli z nią do równowagi, do odkrycia Stwórcy, do połączenia z Nim.

Pytanie: W jaki sposób prawidłowo poczuć i realizować równowagę z naturą? W końcu każdy ma na to własną wizję.

Odpowiedź: Odnoś się do wszystkich tak jak traktujesz siebie. To jest najlepsze. Jeśli tak będziemy odnosić się do siebie, wtedy na wszystkich poziomach – nieożywionym, roślinnym i zwierzęcym – wszystko będzie w porządku. Będziemy w dynamicznej równowadze z otaczającym światem i zaczniemy odczuwać poprzez niego wyższy system zarządzania – program, który nazywa się „Stwórcą”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.04.2020

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Zdrowie

Komentarz: Mówi Pan cały czas o jedności całej ludzkości, miłości do bliźniego.

Odpowiedź: To jest najważniejsza rzecz.

Pytanie: Ale kto to czuje i rozumie we właściwej formie?

Odpowiedź: Każdy powinien do tego dążyć. A dusze absolutnie nie są przez nas odczuwane. Jest tak wiele błędnych przekonań na ten temat, wobec czego nie można o tym dużo mówić. To zdezorientuje ludzi, da im błędne zrozumienie tego, gdzie się znajdują, po co istnieją i w imię czego. Ale jeśli ci ludzie sami staną się kabalistami, to w miarę osiągniętego przez nich poziomu, wszystko to zobaczą, poczują i zrozumieją. Powodzenia dla nich.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 09.10.2022

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Historia zna wiele kobiet, które były pionierkami torującymi drogę i dokonały zmian na świecie, kładąc podwaliny pod bardziej postępowe społeczeństwo. Zwykle trzeba było heroicznego wysiłku ze strony kobiet, dlatego, by przełamać panujące stereotypy, przeciwstawić się przyjętym normom i tradycjom kulturowym. Jednak historia była pisana przeważnie przez mężczyzn i bardzo mało jest w niej nazwisk żeńskich. Kobiety zawsze były na dalszym planie. Ponieważ historia rozwija się zgodnie z ogólną strukturą społeczeństwa, wszechświata, całego kosmosu, który składa się z dziesięciu sefirot.

Ta struktura rozwija się z góry w dół, od Sefiry Keter do Malchut. I choć wszystko jest przeznaczone dla Malchut, dla żeńskiej części struktury, ale dopóki nie dojdzie do niej kolej, dopóki cały system rozwija się, rola kobiety jest ukryta. Widać to na przestrzeni całej historii, we wszystkich narodach i we wszystkich czasach. Tylko w narodzie Izraela rola kobiety zawsze była bardziej wyrazista, niż u innych, o czym świadczą takie imiona z Tanachu: Chawa, żona Adama, wielkie kobiety prorokinie, przykładem Batja, córka faraona, która wychowała Mojżesza.

Batja oznacza „córka Stwórcy” (bat-jud-hej), co mówi o jej wyższym przeznaczeniu. Tanach opowiada o wielu kobietach, które odegrały szczególną rolę w historii i zawsze pozytywną. A podczas ostatniego wygnania, trwającego dwa tysiące lat, rola kobiety odeszła w jeszcze większe ukrycie. Jak długie i głębokie było wygnanie, tak również rola kobiety pozostawała w cieniu. A teraz, gdy wychodzimy z tego wygnania, kobiety otrzymują coraz więcej wolności i coraz bardziej ważniejszą rolę. Szczególnie wielkie zmiany zaszły w ostatnim, dwudziestym wieku, a jeszcze większe w obecnym dwudziestym pierwszym wieku, gdzie kobieta staje się dominującą częścią w rozwoju.

Jest to bardzo widoczne we współczesnym świecie, gdzie tak wiele kobiet zajmuje kierownicze stanowiska w przedsiębiorstwach, a nawet jako głowy państw. Nie tylko rośnie kobieca siła, ale sam obraz kobiety przybiera coraz większą ważność. W rezultacie widzimy, że cały świat istnieje po to, aby wznieść ponad wszystko Malchut, żeńską część w modelu świata.

Wprawdzie Malchut cały czas znajdowała się w ukryciu, dlatego że jest to ostatnie sefirot, ale na ostatnim etapie staje się najważniejsza, wychodząc z ukrycia i ujawniając się w odbitym świetle do samej Keter. Okazuje się, że rola kobiety jest najważniejsza. Chociaż powiedziane jest, że „cała godność królewskiej córki jest wewnątrz”, tak jak ona na przestrzeni wszystkich czasów pozostawała w ukryciu, ale teraz wychodzi na pierwszy plan i zaczyna się odkrywać jako najważniejsza część.

Myślę, że XXI wiek zapewni kobiecie więcej czasu i przestrzeni, żeby mogla rozwijać się, poznać swoją rolę w naprawie świata. Takie kobiety będą mogły doprowadzić świat do wysokiego celu, który stoi przed nami. We wcześniejszych czasach rozwój kobiet zawsze pozostawał w tyle w stosunku do ogólnego rozwoju. Faktem jest, że kobieta odnosi się do dziesiątej części ogólnej struktury: Keter, Chochma, Bina, Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod, i ostatnia, Malchut – to żeńska część duszy. Ale kiedy Malchut zaczyna otrzymywać, kiedy jest już skrócenie, ekran i odbite światło, w którym Malchut osiąga Keter, wtedy przychodzi światło i oświetla wszystkie sefirot. Proste i odbite światło łączą się razem.

Wcześniej ludzkość lekceważyła rolę kobiety i nie doceniała jej prawdziwej godności. Ale wszystko to musi zostać naprawione w naszych czasach, ponieważ dochodzimy do ostatniego etapu, w którym kobieta musi rozwinąć się i pokazać siebie. Już w XIX wieku nastąpiła jakościowa zmiana i żeńska siła zaczęła przebijać się do przodu. Kobiety otrzymały prawo do głosowania w wyborach, dostęp do wyższego wykształcenia. To rozwinęło nie tylko same kobiety, ale także całe społeczeństwo, jego niższe społeczne warstwy. Kobiety nie tylko wchodziły na historyczną, społeczną, państwową scenę, ale pociągały za sobą słabsze warstwy społeczne, które inaczej nie byłyby w stanie się podnieść.

Kobieta zmienia wszystko. Wystarczy tylko dać miejsce jednej kobiecie, pozwalając jej wyrazić siebie, a całe życie się zmienia. A nasze czasy, szczególnie, zbliżamy się do końca naprawy świata. Jest jeszcze wiele spraw, które wymagają naprawy, ale jesteśmy już na finiszowym odcinku. Dlatego rola kobiety z dnia na dzień staje się coraz bardziej znacząca. Kobieta będzie wymagała coraz więcej, ponieważ siły natury ją do tego popychają. A z drugiej strony męska połowa ludzkości będzie coraz bardziej skłaniać się przed kobietą. Dlatego konieczne jest wytłumaczenie kobiecie jej roli i obowiązku wypełniania, a nie lekceważenia jej.

Jeśli kobiety nie wypełniają swojej wiodącej roli, to niejako pozostawią ją mężczyznom. Ale mężczyźni nie mogą już działać tak, jak wcześniej. Okazuje się, że mężczyźni już nie działają, a kobiety jeszcze nie działają, i wpadamy między dwa krzesła, co jest bardzo niebezpieczne. W taki czas, wchodzimy dzisiaj.

Ciąg dalszy nastąpi…

Z programu „Kobiety w nowym świecie”

Kategorie: Duchowość kobiety, KABAŁA, Mężczyzna i kobieta

Pytanie: Jak na danym etapie prawidłowo wyobrazić sobie duszę? Gdzie mogę znaleźć ten organ wewnątrz siebie?

Odpowiedź: Dusza – jest właściwością podobieństwa do Stwórcy. Jeśli będę starał się obdarzać, napełniać, być dobrym dla innych, czyli będę dążył w jakiś sposób do przejawienia w sobie względem innych, wszystkich znanych mi właściwości Stwórcy, to będę czuł, że coraz bardziej przybliżam się do Stwórcy, aż zacznę coraz wyraźniej Go odczuwać. Dążenie odkrycia we mnie skłonności do obdarzania i miłości do innych ludzi, będzie nazywane duszą we mnie.

Pytanie: A dlaczego tak jest? To niezrozumiałe.

Odpowiedź: Ale poza tym nie ma nic innego.

Komentarz: Znowu miłość, jedność…

Odpowiedź: Tak, to jest właściwość Stwórcy. To jest Jego manifestacja w stosunku do nas. A w nas przejawia się jako właściwość, przeciwna do Stwórcy.

Pytanie: Czy nie można było wymyślić czegoś innego?

Odpowiedź: Nie podoba ci się to, dlatego że jest zbyt daleko od ciebie, jest po przeciwnej stronie. Dlatego zostało tak stworzone, aby z przeciwieństwa można było pojąć Stwórcę.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa