Pytanie: To, że wszystko pochodzi od Stwórcy, jest zrozumiałe, to jest prawo: Stwórca stworzył wszechświat i nim zarządza. Ale w czym tkwi wielkość Stwórcy?

Odpowiedź: Wielkość Stwórcy polega na tym, że we wszystkich sytuacjach umniejsza Siebie i odkrywa się nam w stanach niskich, nikczemnych, wzgardzonych w naszych oczach, po to abyśmy mogli podnieść Go w swoim wyobrażeniu i myślach na najwyższy poziom.

Im dalej się rozwijamy, tym bardziej dostrzegamy, że Stwórca ukazuje się nam, jako zupełnie nieistotny. Dlatego zapominamy o Nim, lekceważymy Go. A najważniejsze dla nas jest jedynie wzniesienie Go na najwyższy poziom, tam gdzie rzeczywiście jest i czy jesteśmy w stanie to zobaczyć.

Pytanie: Jeśli odkryjemy wielkość Stwórcy, czy będziemy mogli kochać Go w sposób nie egoistyczny?

Odpowiedź: Tak, będziemy mogli. Tylko wielkość Stwórcy, do której dążymy, wzniesie nas na najwyższy poziom. Jak powiedziano: z odpadów podnosi niższego. To znaczy że może wydźwignąć nas z najgłębszych nizin.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Prosimy Stwórcę, aby dał nam siłę do wykonywania wszystkich naszych działań tylko ze względu na Niego. A jeśli On nam nie pomoże, to wszystkie nasze działania będą tylko dla nas samych, dla naszej własnej korzyści. (Rabasz, Artykuł 5 (1991), „Co to znaczy, że dobre uczynki sprawiedliwych są ich potomstwem w pracy duchowej“)

Nasz stosunek do przyszłości, niezależnie od tego, czy będzie to ze względu na nas, czy ze względu na Stwórcę, zależy tylko od pomocy Stwórcy. Jeśli On nam nie pomoże, automatycznie robimy wszystko wewnątrz naszej egoistycznej natury, żyjemy w ramach naszego świata, myślimy tylko o sobie i nie rozumiemy nawet, że można wyjść poza granice tych myśli. Jest to najniższy, najgorszy stan ze wszystkich możliwych w naturze.

I odwrotnie, jeśli Stwórca oświeci nas swoim światłem, pomoże nam się zjednoczyć, będzie wypełniać między nami przestrzeń, pustkę, odrzucenie, oddalenie, to zaczniemy odczuwać siebie nawzajem w tym kluczu, w jakim to czyni Jego obecność między nami.

W zasadzie nasz stan początkowy można porównać do kawałków chleba lub warzyw w zupie. Zupa – to światło Stwórcy, które musi wypełnić wszystkie oddalenia między nami, a my będziemy się w tym znajdować. Nazywa się to „stworzyć Szchinę”, obecność Stwórcy, która wypełniałaby wszystko między nami.

Zgodnie z tym zmienia się nasz stosunek do siebie nawzajem. Pozostając w sobie egoistami, przeciwstawnymi do siebie, odnosimy się do siebie nawzajem zgodnie z wpływem światła, Stwórcy, na nas.

Robiąc skrócenie na swój egoizm i zyskując ekran, aby przekształcić ego w obdarzanie, miłość i połączenie, uzyskujemy w taki sposób wielokrotne, 625 razy zwielokrotnione zbliżenie ze sobą nawzajem. Okazuje się, że wszystkie nasze działania nie są już ze względu na siebie, a ze względu na nasze zjednoczenie ze wszystkimi – między nami i ze Stwórcą.

Ale jeśli nie możemy uprosić Stwórcy, by On pomógł nam swoją siłą, naprawił intencję każdego z otrzymywania na obdarzanie, z oddalania na zbliżenie, to nic nam nie pomoże. Sami nie możemy wykonać ani jednego prawidłowego ruchu względem siebie nawzajem. W żaden sposób! Tylko jeśli Stwórca nam pomoże.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Powiedziano w Księdze Zohar: „Ten, kto pragnie obudzić wyższą siłę, czy to poprzez działanie, czy poprzez mowę”, – Powstaje więc pytanie: „W jaki sposób możemy na nią wpłynąć?”

Możemy oddziaływać na nią poprzez nasze wewnętrzne odczucia, myśli, albo poprzez nasze zewnętrzne działania, czyli poprzez czyny albo mowę. Przez mowę rozumiemy to, co wychodzi z człowieka, niekoniecznie słowa, ale także myśli i wszystkie jego dążenia.

Jeśli te działania nie są prawidłowo ukierunkowane, wtedy nie tylko niczego nie przyniosą, ale nawet mogą przeszkodzić powstaniu właściwego kontaktu między nami a wyższą siłą, w której istniejemy. W Księdze Zohar jest napisane, że wszyscy żyjący na świecie zwracają się do wyższej siły, aby ją obudzić, ale niewielu umie to zrobić.

Chodzi o bardzo szczególny stan więzi między nami a Stwórcą. W zasadzie, znajdujemy się w Nim, i cokolwiek robimy, jest naszym bezpośrednim wpływem na Niego, nie ma nikogo między nami a Nim. Jednak nie wszystkie nasze działania mogą Go obudzić.

A Stwórca, jak jest powiedziane w Księdze Zohar, jest bliski wszystkim, którzy potrafią wzywać Go i przebudzać we właściwy sposób.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa